Uitdaging

Tiny en de Bookchallenge, het resultaat: veel boekentips!

Begin dit jaar begon ik vol goede moed met de Verbeelding Bookchallenge van Kathleen. Soms was het simpel, soms een uitdaging, hieronder lees je wat ik er dit jaar allemaal door jaagde. Al las ik wel meer dan dit, maar niet elk boek paste in een categorie.

Ik had nooit gedacht dat ik midden november al klaar zou zijn met de uitdaging, eigenlijk twijfelde ik al meteen of ik het wel zou voltooien. Maar kijk, het is gelukt.

1. Een boek met meer dan 700 pagina’s (ieder jaar een beetje meer) Ik ben Pelgrim van Terry Hayes. Dit boek nam ik mee naar Zwitserland en las ik op minder dan een week uit. Boeiend, interessant en op het einde spannend. Mijn lief moest mij een uur volledig gerust laten want ik wou het zo snel mogelijk uitlezen.IMG_7584

2. Een boek met minder dan 200 pagina’s (om het voorgaande puntje te compenseren) – De alchemist  van Paulo Coelho. Gelukkig was het een dun boekje! Wat een teleurstelling. Die parabel-stijl is echt niet mijn ding. Ik had het er al eens over een tijdje geleden. 

Maar ik las ook De poppendokter van Diane Broeckhoven. Dat is pas een mooi verhaal, echt jammer dat het zo kort was.

3. Een boek geschreven door meerdere auteurs: Zondagochtend breekt aan, de nieuwe van Nicci French! Ik lees alles van het koppel Nicci Gerard en Sean French. Begin dit jaar waren ze ook in het land, en verschenen op tv ter promotie van hun boek, de voorlaatste in de reeks. En ik moet zeggen: ik heb het erg gesmaakt, in de Frieda Klein reeks vond ik dit zowat het beste. 

Klik hier voor hun interview.

4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou   De muze en het meisje, door Katrijn van BouwelVeertien jaar jonger dan ik. Niet slecht, maar ik zal het ook niet lang onthouden.

5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkochtDe bijzondere kinderen van Mevrouw Peregrine van Ransom RiggsHet boek stond 70 weken op de New York Times-bestsellerlijst voor jeugdboeken. Er is ook een film van gemaakt, door Tim Burton, maar die zag ik nog niet. Iemand die ook gezien? Graag gelezen, de oude foto’s zijn blijkbaar écht origineel en die zijn een meerwaarde. Spannend verhaal. 

6. Een self published boek (een boek dat niet werd uitgegeven bij een grote uitgeverij, maar zelf door de auteur werd uitgegeven.) Ik mis mezelf van Lisa Genova, ook bekend onder de Engelse titel, Still Alice. Er is trouwens ook een film van gemaakt, met Julianne Moore en Alec Baldwin. Toch heeft deze schrijfster dit boek oorspronkelijk zelf gepubliceerd. Na een jaar lang zoeken naar een uitgever nam deze neurowetenschapper het heft zelf in handen. 

Dit boek is zowat het engste wat ik ooit heb gelezen, en het is niet eens een thriller. Als je een boek leest over iemand die net zo oud is als jezelf, en dit personage beschrijft hoe ze langzaam ontdekt dat ze aan Alzheimer lijdt, steeds minder en minder onthoudt, mensen niet meer herkent, de weg naar huis niet meer weet,… dan is dat enorm beklijvend en griezelig. Ik gaf het vijf sterren op goodreads, en dat komt bij mij niet vaak voor. 

Lisa Genova gaf zelf een Ted-talk over wat je zelf kan doen om Alzheimer tegen te gaan.

7. Een boek gepubliceerd in 2017: Plan B van Evi Renaux, zie ook nummer 28. Over haar eerste boek was ik dus erg enthousiast maar Plan B bleek meer een doe-boek en niet echt mijn ding. Ik heb het dus snel snel uitgelezen en had er niet veel aan. 

8. Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant,…) Seriously, I’m kidding van Ellen Degeneres. Ik beluisterde het audiobook en ik schreef er al over wat ik er van vond. Bitter weinig. 

Nog eentje om snel te vergeten: Reveal van Robbie Williams. Om nu te zeggen dat ik grote fan ben van hem, nee, maar zijn concert in 2008 vond ik toch wel super. Ook dit beluisterde ik als audiobook en de voorlezer deed er alles aan om het boeiend te maken, met stemmetjes en al. Toch was het oersaai. ’t Is niet omdat je een popster bent dat je een boeiend leven hebt. Ugh. 

9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt (want er gaat niets boven een boek met een lange titel) – Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor van Renate Dorresteijn. Een aanrader! Soms grappig, maar eigenlijk dieptreurig als je moeder ineens na een beroerte afasie krijgt, wel nog kan praten maar de juiste woorden niet meer vindt om iets uit te leggen. Het hoofdpersonage is trouwens even oud als ik nu en kampt met hevige opvliegers door de aanstormende menopauze. Help! 🙂

10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord – Mischling  van Affinity Konar. Ik kreeg dit boek als cadeau van mijn vriend. Hij weet dat ik boeken over concentratiekampen verslind. Dit gaat specifiek over de gruwelijke experimenten van Dr. Mengele op tweelingen.

11. Een boek met een kleur in de titelBlack eyed Susans van Julia Heaberlin. We lazen dit voor de leesclub, eindelijk eens een thriller. Een prettige verrassing, want ik las het graag, vond het best spannend maar zat achteraf wel met heel veel vragen. Hoe zat het nu precies in elkaar? Voer voor discussies!

blackeyedsusans
12. Een boek met een nummer in de titel – Dertig dagen van Annelies Verbeke, ik gaf het een kans maar geraakte niet tot op het eind. Te saai. 

13. Een boek met een illustratie op de coverDe man van je leven door Arthur Japin. Best een mooi boek, leest vlot, alleen de plottwisten draaien wel iets te vaak de andere richting uit.

arthurjapindemanvanjeleven
14. Een non-fictie boek – Taal is zeg maar echt mijn ding van Paulien Cornelisse. Als er nog een extra puntje zou zijn “Een boek waarvan je de schrijfster al hebt ontmoet” dan zou deze ook kunnen tellen. 🙂 Een heel grappig boekje waarin bepaalde uitdrukkingen naar hartelust ontleed worden.

15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen: Een boek per dag van Nina Sankovitch. Het jaar waarin ze 46 wordt, beslist ze om elke dag een boek te lezen. Ze vertelt over het waarom en hoe ze dit jaar heeft ervaren. Toch wel boeiend, maar ik zou het echt niet kunnen. Ik vind het al een prestatie als ik een boek in een paar dagen kan uitlezen.

16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht,…) Ken je nog Lex Harding? De radio-DJ van Radio Veronica destijds? Ik las De reis van mijn levenvan hem, verhaalt over zijn reis door Afrika met zijn twee zonen. Eigenlijk een lullig boekje, ze zeuren nogal. lex

17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speeltKiss and make up van Gene Simmons, de bassist van Kiss, ja die met zijn lange tong. Een ‘from zero to hero’- verhaal, veel seks en rock’n’roll maar geen drugs want hij heeft tot nu toe nog nooit alcohol noch drugs gebruikt. Ik las dit ook als audioboek en de man heeft echt een aangename voorleesstem. 

1001004001815880
18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat  De zomer van 1976 van Stijn Tormans, journalist. Het is een verzameling verhalen, over mensen die Stijn heeft ontmoet. Ze beleefde allemaal een helse zomer, maar niet noodzakelijk in 1976. En dat vond ik wat jammer, want ik dacht dat het echt specifiek over die zomer zou gaan. De verhalen zijn niet slecht, goed geschreven met veel empathie. 

19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen De kleur van de sterren door Eveline Vanhaverbeke. Het speelt zich af in 1931 en gaat terug naar de voorouders van Louise, het hoofdpersonage, haar ouders, haar broertje en uiteindelijk ook haar kinderen. Generaties genoeg dus.

20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd: Woeste Hoogten van Emily Brönte. Als dit niet van lang geleden is, dan weet ik het ook niet meer. Het is een klassieker, maar ik kende het alleen maar van horen zeggen en van Wuthering Heights, dat liedje van Kate Bush:

Maar iemand zei me dat ik als échte leesfreak dit toch moet gelezen hebben. Nu, ik ben een beetje bang van boeken uit de negentiende eeuw. Meestal is het zo’n oubollige taal en geraak ik er echt niet door. Soms ligt het aan de vertaling. Maar dit is wel ok, het verhaal zit goed in elkaar, leest vlot. Emily Brönte was pas dertig toen ze stierf, in 1848, en dit was het enige boek dat ze schreef. Het stoorde me wel dat twee hoofdpersonages bijna “ineens” een kind kregen, terwijl hun relatie vreselijk was en ze zowat langs elkaar leefde. Er werd niets gezegd over de zwangerschap. 

Niemand heeft ook een sociaal leven in het boek. Maar, then again, dat had Emily Brönte zelf ook niet, zo wordt verteld. Ze kwam nooit het huis uit…

Telt ook voor puntje 25, want ik leende het van een vriend. En ik gaf het zeker terug, maar nu is het spoorloos. Moest iemand het ergens tegen komen! 😀

21. Een boek dat je al een keertje las – Vele hemels boven de zevende van Griet Opdebeeck las ik nog eens opnieuw, gewoon omdat ik daar zin in had en omdat het zo’n goed boek is. Oh er komt een film van uit, maar ik vrees dat ik teleurgesteld zal zijn…

22. Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt: De dood van Murat Idrissi van Tommy Wieringa. Mwah, andere kant van de wereld… Ik ben nog nooit in Afrika geweest, dus laten we zeggen dat het voor mij dan – en voor deze challenge – ver genoeg was. Een heel klein boekje, dus past ook in nummer twee.

Nog eentje ver van mijn bed: The husband’s secret van Lianne Moriarty. Yep, de schrijfster van o.a. Big Little Lies. Speelt zich af in Australië en zit goed in elkaar, heb een paar WTF-momentjes gehad. Ik luisterde naar het audiobook, ingesproken door een Australische die erg boeiend kan vertellen. Heerlijk in de auto!

23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest: De bekeerlinge van Stefan Hertmans. We lazen dit boek voor de leesclub en het stond al een tijd op mijn lijstje, vooral omdat ik zijn vorige boek ‘Oorlog en terpentijn’ zo goed vond. Dit is anders, maar ook steengoed. Het speelt zich voornamelijk af in Frankrijk, in Rouen maar ook in Monieux, een dorpje in de Vaucluse en verderop in het boek ook in Egypte. Maar daar was ik nog niet. Het typische dorpsleven van Frankrijk is wel herkenbaar en ik kan niet wachten om nog eens naar Rouen te gaan. Ik las het in drie dagen uit.

24. Een boek uit de bibliotheekMemento van Emelie Schepp (gelezen voor de leesclub trouwens) Een Zweedse thriller, doet een klein beetje denken aan The Bridge, die serie. 

memento

25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lidWil van Jeroen OlyslaeghersIk kreeg het ineens in de bus van de buurman, die we hadden ontmoet in Zwitserland en die zelf een verwoede lezer bleek te zijn. Ik had hem toen gezegd, dat het boek waarin hij in bezig was, ook nog op mijn lijstje stond. Lief hé! Ik sta echter niet te springen om het boek op te hemelen, zelfs al won het een paar prijzen. Goed verhaal, dat wel, maar die schrijftaal. Laat dat Antwerps alstublieft gewoon spreektaal blijven, en schrijf normaal. 

26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme):  Neverwhere van Neil Gaiman, speelt zich af in Londen, maar niet zo maar in Londen maar in “London below”. Ik kocht dit boek in Amerika waar het bij de bestsellers stond, en deed er wel wat langer over om het uit te lezen. Toch boeide het, het verhaal zit goed in elkaar, echte tovenarij zit er niet in, Harry Potter is ver weg, maar het is wel een magisch verhaal, en valt zeker onder fantasy. 

27. Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las: NIET gedaan. Ik vroeg nochtans mijn oude klasgenootjes om hulp maar bij de meeste boeken dacht ik bwaah, ik heb geen zin om die te lezen. Dus voila, geen boeken lezen tegen mijn goesting. Het leven is te kort voor stomme boeken.

28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij – Life on sneakers  van Evi Renaux. Hier was ik toch eventjes niet goed van. Kan ook in de categorie non-fictie en in de categorie  ‘geleend van een vriendin en mede Verbeelding Book Club lid Falderie.

29. Een boek dat in ergens ter wereld op de verbannen lijst staat – Looking for Alaska van John Green. Dezelfde John Green als van Paper Towns en The fault in our stars. Het zijn Young adult boeken, maar ik lees deze wel graag. Deze las ik ook in het Engels, wat zeker bijdraagt tot een grotere inleving. Het gaat tenslotte om tieners in Amerika, met alle typische woordjes die je gewoon niet moet vertalen. Op een aantal Amerikaanse scholen werd dit boek uit de leeslijst gebannen, wegens het gebruik van expliciete taal en pornografische situaties, niet geschikt voor die leeftijdsgroep. Serieus? Dwaze Amerikanen. Ik vond het zeer braafjes. 

30. Een eerste deel in een reeksTot morgen door de Noorse schrijver Tore Renberg. Jammer dat deel twee nog niet in het Nederlands is vertaald en al staat Noorwegen hoog op mijn lijstje van reisbestemmingen, ik ben nog niet meteen van plan om de taal te leren. Spannend boek, maar omdat het einde nog niet echt een einde is, bleef ik wel op mijn honger zitten. Benieuwd naar het vervolg.

En nu ben ik erg benieuwd naar:

  1. Of er een Bookchallenge 2018 komt?
  2. Wat jullie al lazen van deze lijst?
  3. Wat jullie willen lezen van deze lijst?

 

Advertenties

Tiny vliegt (parapente)

Niet dat ik het op mijn bucketlist had staan (die heb ik namelijk niet), maar hoe meer ik er over nadacht, hoe liever ik het wou doen. Nooit van mijn leven ga ik uit een vliegtuig springen met een parachute en de kick van 10 seconden bungeejumpen laat ik ook aan mij voorbij gaan.

Maar dit, parapente, zag ik zitten. Ja, ikke, met mijn hoogtevrees. Ikke, die op een laddertje staan al eng vind. Ikke, die vorig jaar in Oostenrijk nog bijna in mijn broek deed op de zetellift.

Van een berg lopen en beginnen zweven, vraag me niet waarom, maar dat vond ik wel okee. Dus belde ik naar Daniël in Zinal, waar we logeerden in Zwitserland en we spraken meteen af voor de dag er na, om 11u aan de telecabine in Zinal. Dus de straat oversteken aan het hotel en ik was er.

Hij bleek een toffe, joviale oudere kerel en ik had er direct vertrouwen in. Wij dus naar boven, op de Sorebois, we lopen vijftig meter verder naar een Alpenweide en daar ging het zo:

IMG_7541

Daniël haalde zeil en gareel uit zijn rugzak…

IMG_7542

… legde alles minutieus klaar en stak mij in harnas plus helm…

DSC_0455

Duurt dat hier nog lang, of hoe zit ‘t? 😉

DSC_0460

en zei: “Tiny, tu cours et tu cours et c’est tout.” Dus ik liep recht vooruit en…

IMG_7543

…floep, de berg af…

DSC_0462

 

IMG_7547

… en ik zweefde.

Eenmaal in de lucht mocht ik me op mijn gemak achteruit laten leunen, net alsof ik in een zetel zat. Incroyable. Magnifique. En geen sikkepitje hoogtevrees. Fantastisch.

De landing, na twintig minuten rustig zweven, was ook simpel: gewoon je op je zij laten rollen in het gras. Piece of cake. Morceau de tarte.

Kwanta kosta? 150 CHF, absoluut de moeite waard. Als ik op een andere locatie nog eens die kans krijg, ik spring zò weer van een berg. Zot hé?

DSC_0465

Tiny leest en vond het niks

Voor de Verbeelding bookchallenge ging ik onder andere op zoek naar een kort boek (minder dan 200 pagina’s), een boek dat zowat iedereen al had gelezen en een boek geschreven door een ‘celebrity’.

Ik vond een dun boekje dat door massa’s mensen al werd gelezen, verslonden en opgehemeld, dus ik dacht: Ha, dit is het! Nu ga ik weten waarom iedereen zo lyrisch is over dit boek, sommigen zeiden zelfs dat het hun leven had veranderd. Oh boy.

Paolo Coelho: De alchemist.

b7751f15865c8d008c149f92d6d08d77

Deze Braziliaanse schrijver heeft het in zijn parabel over hoe je altijd moet blijven dromen, hoe de schaapherder achter een verborgen schat aan gaat en dat een mens vertrouwen moet hebben in wat het leven je te bieden heeft.

Het land werd onbruikbaar en ik moest een andere broodwinning zoeken. Nu ben ik kameeldrijver. Maar toen begreep ik Allah’s woord: Laat niemand het onbekende vrezen, want iedereen kan alles wat hij wil en nodig heeft veroveren.”

Ugh. Meerdere keren deden mijn ogen pijn toen ik dit boek aan het lezen was. Niet omdat de lettertjes te klein waren, of omdat ik al te moe was, maar pijn van het vele oogrollen. Man toch. Ik was ineens terug gekatapulteerd naar de godsdienstlessen van het vierde middelbaar. Zoek de geheime boodschap! Wat wordt hiermee bedoeld? Welke les trek je hier uit?

Sorry hoor, maar ik ben te oud geworden voor die onzin. Pardon. Het is natuurlijk geen onzin. Maar ik hoef geen boekje te lezen om te beseffen dat je zélf het geluk achterna moet gaan en dat het niet in je schoot zal geworpen worden. Aan iedereen die dit boek fantastisch vond op twintigjarige leeftijd: mooi zo, je hebt een boekje uitgelezen en je bent wijzer geworden. Maar als je op je vijftigste pas tot deze inzichten komt, dan is er toch wel het een en ander aan je voorbijgegaan de afgelopen jaren…

the-Alchemist

Ja ja…:-)

Morgen bespreek ik een ander boek, dat ik ook maar niks vond. Ach het kan niet elke dag hoera en joechei zijn hé. 😉