Tiny en de zomer van 2018

Blijkbaar is er hier op WordPress een opsporingsbericht verschenen:

Vermist: blogster Tiny uit Wevelgem (kuch kuch: uit Brugge!).

Zotjes. En iedereen maar denken dat ik het superdruk heb met massages en zo. In werkelijkheid zat ik deze zomer veel op mijn lui gat, ofwel lezend, ofwel kijkend naar Orange is the new black en andere Netflixjes. Tussendoor ging ik ook nog eens gewoon werken, en af en toe was er inderdaad een massage. Zelfs een massageparty, want ja, dat doe ik nu blijkbaar ook!

Wat deed ik nog? Eens lekker gaan eten met mijn ouders in de Waterweelde. Schaamteloos reclame maken, gewoon omdat ik het daar zo lekker vond. In september veranderen ze van naam en wordt het “To taste”. Vroeger was dit een gewone bistro, maar nu is de zoon de boel aan het overnemen en wordt het meer gastronomisch. En hoe!

IMG_8816

Carpaccio van coquille

Afspreken met vrienden? Bwa ja, een beetje. Onder andere met Ralf, de Duitser die ik tien jaar geleden via Couchsurfing leerde kennen, komt uit Frankfurt en is ondertussen getrouwd met een Fiji-aanse, of hoe zeg je dat, iemand uit Fiji? We spraken af in het Franse Lille en spraken een gezellige mengeling van Engels en Duits.

IMG_8814

Oh la! Tiny op foto, ’t gaat nog regenen vandaag!

Natuurlijk gingen we terug werken op Dranouter en moest ik na die vier dagen een tijdje afkicken. Ik geniet altijd van die sfeer, de muziek, de mensen,… en heb me rot geamuseerd. De mannen van Kartje Kilo waren hilarisch en de cocktails op een stokje super verfrissend. Het beste optreden vond ik Milow, heel verrassend. Oh en dikke fun bij de DJ-sets van De man van Atlantis aan de Sint-Bernardusbar en Goe vor in den otto in de biertent. De longen uit mijn lijf gezongen en gedanst like nobody’s watching.

Afgelopen weekend was er Alcatraz in Kortrijk. Voor wie Graspop heeft gemist (wij dus) is dit een goedkoper en voor ons dichter alternatief. Ik ging enkel de vrijdag, mijn lief het hele weekend. Status Quo wou ik al zien van mijn twaalfde dus daar heb ik achtendertig jaar op gewacht, stom want de knapste van de bende (Rick Parfitt) is ondertussen overleden. Toch heb ik genoten van de hits Whatever you want, Down down, Rocking all over the world, …

IMG_8858

Zaterdag ging ik nog eens de beentjes strekken op Benenwerk in Brugge, altijd dikke fun en gegarandeerd meer dan 20000 stappen op mijn stappenteller!

En nee, op mijn werk is er geen airco en hebben we maar DIY gezorgd voor een frisse sfeer: karton aan de ramen geplakt, een fles ijs voor de ventilator, ’s namiddags een ijsje eten en lunch in de tuin met zwembad van mijn collega. Alles onder controle!IMG_8846

Nog dingetjes op het programma? Een picknickje in het bos, een verjaardagsfeestje, een dagje Boombalfestival, en misschien een mini-reisje in september. Mini hé.

Verder zwoegen met de zoon, piekeren dat het geen naam heeft, migraine-aanvallen verdragen en wespen uitschelden omdat ze me steken zonder dat ik ze zag aankomen. Stoefen over mijn website en me tegelijk zorgen maken omdat ik er meer aan toesteek dan er aan verdien, me bedenken dat mijn leven eigenlijk supersaai is (met bovenstaande uitzonderingen, dat wel) en dat ik beter weer een beetje meer zou aan yoga doen.

Advertenties

Tiny in Bratislava, deel 2

We verbleven in totaal drie nachten in Bratislava, meer dan genoeg. Ik schreef in de vorige blogpost al wat meer over de stad. Mijn reisgenoten gingen ook een dagje naar Wenen (een uurtje met de trein, super makkelijk en niet duur) maar ik bleef liever in de stad om nog een tweede city tour mee te maken, van Discover Bratislava, deze keer ging ik mee met de 20th century tour, om wat meer te weten te komen over het ontstaan van Slowakije, de opstand, de val van het communisme,…

Mijn gids was Vojtech, en opnieuw kregen we in iets meer dan twee uur een – absoluut niet saaie – uitleg over de stad. Zijn Engels was best okee, maar zoals de meeste Slovaken en Polen legde hij zijn accenten vaak totaal verkeerd, waardoor hij soms wat moeilijk te begrijpen was.

Oh en of we al veel Slovaaks kennen? Pfff, teleurstellend. Zo moeilijk! Ano is ja, nië is nee, pardon is sorry, mlieko is melk, kava is koffie (!!), posor is pas op, dobry den  is goeiedag, pivo is bier. Ik kon niet eens zeggen “Ik begrijp u niet“. Moeilijk om dan sociaal te zijn, maar ja met gebarentaal kom je ook al ver.

Verhongeren zul je in Bratislava zeker niet. Hier nog een paar tips:

  • drink eens een Kofola in plaats van een cola! Iets minder zoet en wat kruidiger dan cola, erg verfrissend, ik vond het héérlijk en drink het liever dan gewone cola. Het is de communistische cola, uit de tijd dat ze nog geen Coca-Cola konden/mochten invoeren – en blijkbaar is het nog steeds populair.
  • ga naar het Carlton Hotel en rechts er naast is een héél klein ijssalon, met het beste ijs. (Niet zo goed als Da Vinci in Brugge, maar kom) Vraag 1 bol, maar zeg dan dat je graag half/half wil, twee smaken dus. Dan krijg je in principe toch 2 bollen. 🙂 Koun, zo heet het.
  • Ook lekker: pannenkoeken bij Funki Punki. Zowel zoete als hartige palacinky voor twee keer niks. In een IKEA-free salon (dus alle meubeltjes vintage en origineel). Ook glutenvrij!
  • Een beetje toeristisch, maar niet overdreven en toch in de voetgangerszone: Linos. Slaatjes, burgers, lokale specialiteiten,… Erg lekker en ze zijn er vriendelijk. Let op, een vriendelijke ober is in Slowakije een unicum.
  • Nog meer lokale specialiteiten? Sla de toeristenvallen zoals de Slovak Pub en Bratislava Flagship over en ga twintig meter verder naar Pulitzer. Klinkt poepsjiek, maar is een gewone bistro, met lekker gevarieerd eten, héél schappelijke prijzen en opnieuw: vriendelijke obers. (En eigenlijk waren ’t nog knappe ook.)

Heb je het wel een beetje gezien in Bratislava, maar geen tijd om naar Wenen te gaan? Dan kun je altijd nog een uitstapje maken naar Devin. Zowel met de auto als met het openbaar vervoer ben je er in 20 minuten. Het kasteel daar is de moeite waard én je kan er mooie wandelingen langs de Donau en de Morava maken. Devin Castle dateert uit de 13e eeuw, is jammer genoeg bijna platgebombardeerd door Mister Napoleon Bonaparte, maar er valt nog veel te ontdekken.

Meer tips nodig, of nog vragen? Laat me gerust iets weten.

Met een beetje geluk zijn we vrijdagavond terug in België, als ze dat luchtruim daar tenminste weer open stellen…

Tiny in Bratislava

We reden vanuit Poprad in een kleine vier uur naar de hoofdstad van Slovakije: Bratislava. Die naam bestaat pas sinds 1919, voor die tijd was het Presporok!

Eigenlijk is het historische centrum niet zo groot, ik zou zelfs durven zeggen: een stuk kleiner nog dan Brugge. Maar er is wel van alles te zien en ook buiten Bratislava kun je nog leuke uitstapjes maken. Als je enkel de stad wil zien, dan zijn twee dagen wel voldoende.

Wij gingen eventjes mee met een Free Walking Tour, bijna in elke grote stad is er wel zo eentje (of meerdere) te vinden. Je komt gewoon samen op een ontmoetingspunt, waar een (meestal jonge) gids staat te wachten, je loopt mee en luistert naar de uitleg, en op het einde geef je hem een fooi. Niet verplicht, maar dat is wel hun enige inkomen, het is niet zo dat de gidsen nog eens extra betaald worden. Wij geven meestal 5€ per persoon, zeker voor een rondleiding van drie uur.

Onze gids, Patrik, gaf met zijn sappig accentje een rondleiding in het historisch centrum, vertelde ons wat de lokale specialiteiten zijn, maakte grapjes met zijn publiek, kende goed zijn geschiedenis en gaf tips waar we de beste restaurants en bars kunnen vinden.

naamloos-31

Natuurlijk kun je ook op je eentje de stad verkennen, of met een boekje in de hand, maar zo kom je tenminste nog wat interessante zaken te weten. Bratislava staat ook vol met allerlei standbeelden, niet per se van grote volkshelden, maar ook van bekende stadsmensen, dorpsgekken en werkmannen.

Je kan hier natuurlijk ook weer typisch Slovaaks eten, pierogi bijvoorbeeld, een soort deegflapjes met allerlei vullingen, of Bryndzové halušky, gnocchi met schapenkaas, maar ook goulash en Wienerschnitzel zijn hier populair.

Maar zoals in elke grote stad vind je hier ook Chinees, Mexicaans, Argentijns, Japans, of Indisch, en is er veel streetfood: kebab, pizza, broodjes,… Aan zéér redelijke prijzen, in elk geval goedkoper dan bij ons.

Bratislava ligt ook vlak aan de Donau, je kan de boot opstappen en ofwel naar Budapest, ofwel naar Wenen varen. Of de UFO-brug oversteken en naar het winkelcentrum met airconditioning (we hebben een tienermeisje mee, dus wat had je gedacht!). Oh en over tieners en hipsters gesproken: in het oude stadscentrum heb je o v e r a l gratis WiFi.

naamloos-49

En ja, ook hier is het warm. Al hangt er af en toe een wolkje en hebben we één keer een regenbui van vijf minuten gehad. Op verschillende plekken in het centrum hebben ze van die vernevelaars neergepoot, lekker verfrissend.

naamloos-52

Op de achtergrond het stadhuis van Bratislava

Bratislava heeft ook een kasteel, iets boven de stad uitkijkend. Je hebt er een mooi uitzicht, maar het kasteel zelf is niet veel soeps. Zeggen de Slovaken ook zelf trouwens.

naamloos-48

Volgende keer nog iets over eten en drinken, en het àndere Bratislava.