Tiny is terug uit de woestijn

Mijn reis naar Egypte was… moeilijk te beschrijven. Misschien ook niet interessant voor jullie, lezers. Het was een beetje hetzelfde als vorig jaar, toen ik er een dagboek in zeven delen overschreef en toch weer helemaal anders.

  1. Ik ging alleen. Vorig jaar was mijn vriendin mee en gingen we samen op avontuur. Nu was het minder avontuurlijk omdat ik wist waar ik naar toe ging, en ik had er alle vertrouwen in. Claudine, de Vlaamse vrouw die dat kamp daar ‘runt’, zou er de eerste vier dagen ook nog zijn, daarna was ik in goede handen van haar Soedanese helpers (echte schatjes trouwens!). 

  2. Ik deed geen bal. Of anders gezegd: ik plande geen uitstapjes. Geen woestijntrips, geen kamelentocht, geen snorkeluitstap, geen Mozesberg of Sint-Katarinaklooster. 

     

  3. Ik heb wel elke dag meer dan 10.000 stappen gezet, oh ja. Ik wandelde vooral naar Israël toe, voorbij alle ‘kampen’, naar het grote en wijde niets. Zalig.naamloos-51
  4. Ik was creatief. Claudine zei dat, mocht ik zin hebben gerust wat aan een tafeltje mocht schilderen of een collage maken. NEWSFLASH: ik bén helemaal niet creatief. In de verste verte niet. Ik kan niet tekenen, knutselen is nooit iets voor mij geweest en ik was altijd gebuisd voor Plastische Opvoeding. Het tafeltje was al half beschilderd, de mandala stond er al quasi op, maar ik heb het afwerkt. Het rechthoekige tafeltje was gewoon blanco, daar heb ik een collage op gemaakt. In de buitenlucht, in de zon, en ik vond het zelfs meditatief. 

  5. Ik heb elke dag yoga gedaan en gemediteerd. Op mijn eentje, zonder niks, ik had zelfs geen matje. Gewoon mijn eigen ding doen, op basis van wat ik de voorbije twee jaar heb geleerd, gezien en opgevangen. Het kostte mij geen enkele moeite.

Waar ik opnieuw van heb genoten, net als vorig jaar:

  • de zon, zonsopgang, zonsondergang achter de bergen, zon op je gezicht om 8u ’s morgens en meteen al zonnecrème moeten smeren, elke dag opnieuw. 

  • het eten. Combinatie van Vlaams, Egyptisch, Soedanees, Bedoeïens, geen idee maar het was altijd heerlijk en gevarieerd. Geen varkens- of rundvlees, wel kip, konijn, en veel vis. Massa’s verse groenten. Geitenkaas. Verse dadels, appelsienen, appel, banaan, granaatappel, meloen,… Limoensapjes. Héérlijke koffie met kardemom. Héérlijke thee met van alles: munt, gember, kurkuma, kaneel, arosathee, gedroogde sinaasappelschil, marmaria,… Liters water. Geen alcohol. (Andere gasten hadden raki en bier mee, maar voor mij hoefde dat niet.) 

Wat/wie heb ik gemist?

  • Mijn lief, dat zou leuk geweest zijn, maar anderzijds zou hij zich daar doodvervelen, het is niks voor hem. Toch zou hij er volgens mij ook deugd van hebben, zoals zo veel mensen. Nog maar eens: ik heb ZO veel geluk dat hij mij dit laat doen, op mijn eentje en in alle vertrouwen.
  • Enkele goede vrienden/vriendinnen met wie ik zo af en toe een klein babbeltje zou kunnen doen. Daarom denk ik er aan om eens te horen wie hier voor zou openstaan, maar het nooit alléén zou durven of willen. En om dan volgend jaar eens met een beperkt groepje te gaan. Ik wil dat met alle plezier organiseren. Het mag alleen geen kletskousenreis worden, want dan is het effect weg – als je begrijpt wat ik bedoel.
Advertenties

De week van Tiny (week 6)

fullsizeoutput_3bd

Dinsdag moet ik in het hoofdkantoor in Nederland iets gaan uitleggen. Dat klinkt eng, hé? Nee, het gaat over een toestel (een voorleesbril) dat ik hier in Vlaanderen al veel heb uitgelegd en dat ze in Nederland nog niet goed kennen. Nederland is meestal vòòr op kennis, maar in dit geval nu eens niet en dan vragen ze mij! Ha ha! ’s Middags ga ik met mijn collega en mijn baas een broodje kroket eten, want dat had ik nog nooit eerder geprobeerd, zot hé? ’t Is dus een vleeskroket in een sandwich, met wat mosterd er op smaakte dat nog lekker ook. Junkfood!

IMG_9455

De plusdochter stuurde mij naar de Standaard Boekhandel omdat ze daar van die leuke pastel fluostiften hebben. Maar al die boeken die ik nog wil lezen! Wat een verleiding… en deze flinke meid heeft NIKS gekocht. Enfin, toch niet op woensdag. Op donderdag stapte ik een andere boekhandel binnen in Brugge en kocht de laatste van Nicci Gerard, over dementie: Woorden schieten tekort.

IMG_9458Op donderdag ga ik met twee brailleleesregels naar twee dames die allebei in verwachting zijn, zwaar slechtziend en elk een hond hebben. Nu kom ik héél vaak in huizen waar ze een hond hebben (vaak een geleidehond natuurlijk) maar deze was echt een heel mooi exemplaar, en zo lief en aanhankelijk. En met héél veel haar. 🙂 Rajko is géén geleidehond, maar gewoon een gezelschapsdier.

fullsizeoutput_3ce

Vrijdagavond: eindelijk vertrekken we met de leesclub op weekend (zondag schreef ik er al over). Zalig niks doen, een cava’tje bij de open haard, lekkere hapjes, goed gezelschap, oh wat heerlijk!

IMG_9477

Het hele weekend is het slecht weer: veel regen, wind, om geen hond door te jagen. Tussen de buien door zijn we toch nog naar buiten gegaan om achter de hoek eens op het militair kerkhof rond te kuieren. Toch weer indrukwekkend.

fullsizeoutput_3c6

Op zondagmorgen gingen we dus brunchen bij Dépot in Ieper. Op zich is het daar lekker, de locatie is prachtig, we zaten gezellig apart, dus geen drukte. Eén van ons had op voorhand gemaild om te reserveren, maar ook om te vragen of er iets kon voorzien worden voor iemand met melkeiwitallergie en glutenallergie – dit kon, geen probleem. Maar eenmaal daar hadden ze toch niet echt door wat wél en niet mocht, en mocht onze vriendin maar van héél weinig eten. Zeker niet voor de 25€ die je betaalt voor de brunch. Bitter jammer.

Door dat leesclub weekend ben ik misschien weer meer geïnspireerd om extra veel te lezen. Vooral in de auto ben ik weer in actie geschoten met de Anders lezen app. Anders lezen is vooral bedoeld voor mensen met een leeshandicap, of die blind of slechtziend zijn, en dan kun je boeken gaan downloaden uit de Luisterpuntbibliotheek. Gezien ik die app ook gebruik voor mijn werk en die geregeld test, komt me dat wel handig uit en kan ik boeken lezen in de auto. Een alternatief is de Engelstalige website van Audible, waar je vooral Engelstalige boeken kan vinden maar ook Franse.

Geen idee of hier volgende week iets zal staan, grote kans van niet. Ik ga op reis en ik neem héél weinig mee. Misschien koop ik een data simkaart in Egypte voor mijn smartphone maar als dat niet lukt, ben ik zo goed als niet bereikbaar want er is geen WiFi. Toedeloe!

 

 

Tiny op weekend met de meisjes van de leesclub

Toen ik nog een bende vrienden had (hoest, hoest), gingen we wel eens op weekend naar de Ardennen met een aantal koppels. Meestal werd daar vooral (heel) veel gedronken, aten we veel vlees op de barbecue en gingen we wandelen en verdwalen in de bossen. Memories…

In onze leesclub hadden we al heel vaak het idee geopperd om er eens een weekend samen op uit te gaan, gewoon wij vrouwen, geen partners, geen kinderen, in alle rust. En na enig gedoodle, kwam er een datum, kwam er een huisje, kwam er een soort planning,… Afgelopen weekend trokken we met zeven naar West-Vleteren, in een gezellig huis. De eerste avond aperitief bij het haardvuur.

fullsizeoutput_3ce

We spraken vooraf al af wat we gingen eten, en maakten een lijstje voor de Collect and go. Ik kreeg bijna een hartaanval toen ik het lijstje zag, want – oh my god – wat een shitload aan eten en drank! Maar ja, beter te veel dan te weinig hé.

Geen kinderen mee, wil ook zeggen dat zo’n Tripp Trapp stoel voor iets anders kan gebruikt worden…fullsizeoutput_3cd

Wat hebben we allemaal gedaan? Eigenlijk heel weinig. We hadden wel een quiz georganiseerd, wij zijn allemaal amateurkwissers – iedereen stelde tien vragen op. Nu moet ik eerlijk zeggen, mijn quiz had ik vooraf uitgetest op mijn collega’s. En die vonden hem véél te moeilijk. ’t Was een muziekquiz, dus ja: sorry, ik ging er van uit dat het kennen van de voor- en achternaam van de leden van ABBA parate kennis was. Dus ik maakte een tweede quiz, een makkelijke – en voor de zekerheid ook nog een filmronde. (I have no live, I know!)

Iedereen kon een thema kiezen, en deed zijn goesting met de tien vragen. Resultaat: een heel gezellige, afwisselende en boeiende quiz! En soms ECHT niet gemakkelijk. (Thema’s: onze leesclub, Temptation Island, Blind getrouwd, actualiteit uit ons geboortejaar, gênante situaties en guilty pleasures, muziek en film,…)

We gingen (eventjes) gaan wandelen in de buurt, we konden in het huisje ook in de sauna (waar ik een meditatielesje gaf), we hebben uiterààrd veel gelezen, en we gingen op zondag brunchen in Ieper.

Mijn leesvriendinnen zijn echt de meest compatibele bende ooit, iedereen deed zijn deel, niemand zat op zijn lui gat, tenzij iedereen op zijn lui gat zat, er werd gekookt, opgeruimd, afgewassen, eten verdeeld, voor elkaar gezorgd,… Zàlig.

Zijn wij een bende saaie seutjes die alleen maar zitten te lezen en te koken? Nee, verre van. We vertelden elkaar onze meest geheime gênante verhalen, we ventileerden over oude vriendschappen en ex-lieven, aten en dronken zonder gène, maar het voornaamste: iedereen deed zijn goesting. Ons motto: alles kan, niks moet.

Kortom: I love mijn leesclub, maar dat hadden jullie al door hé? 😉

Wie ook denkt: “OH! Ik wil ook bij die leesclub!”, is er aan voor de moeite, vrees ik. We houden het voorlopig kleinschalig en aanvaarden geen nieuwe leden, omdat we zo’n hechte vriendinnenbende zijn geworden en daarom vrezen we dat iemand nieuw erbij dit niet zo leuk zou vinden en de vreemde eend in de bijt zou zijn. Sorry!