gezondheid

Tiny ontdekt: de extraverte introvert

Al mijn hele leven lang was ik redelijk overtuigd dat ik nogal extravert was. Ik sta graag in de belangstelling (lees mij, ik blog! luister, ik spreek op de radio! kom kijken, ik speel toneel!, luister, ik zing!) en durf altijd wel mijn woordje zeggen. Hoewel…

Toen ik het artikel van Kelly over introverte moeders las en dan meteen ook dit artikel, ging in ineens beseffen: ja maar nee! Ik ben niet zo extravert als ik denk. Integendeel. Vaak ben ik zelfs eerder introvert. En dat terwijl sommige mensen die mij kennen nu vast in de lach schieten: ja, ja! Even uitleggen, aan de hand van dit lijstje uit het artikel van Liesbeth Smit:

Door stilte kan ik mijn batterijen weer opladen:

dan kruip ik even alleen in bad met een boek, of ik ga een wandeling alleen maken, of al de keren dat ik van werk naar huis rij met de auto, alleen. Super.

Ik loop leeg in sommige sociale situaties:

gewoon met een groepje op café gaan, een gesprek volgen met meer dan drie mensen, vergaderingen, verjaardagsfeestjes,… Hoe langer ze duren, hoe stiller ik word.

Ik pas mij aan aan de situatie:

en ja, dat gaat zelfs zo ver als het dialect van iemand overnemen, even hard of zacht spreken,… Zò typisch!

Ik ben graag alleen maar niet graag eenzaam:

ik kan dagenlang alleen zijn, geen probleem. Maar ik kan me vreselijk eenzaam voelen in een grote groep mensen. Het “Alleen op de wereld”-syndroom slaat dan keihard toe. Hoofd in het kussen en huilen als geen een.

En dat terwijl ik echt één keer per jaar alleen op reis moet. Even weg van alles en iedereen. Zie mij daar dan lopen in het bos, op het strand of in de bergen: alleen en totaal gelukkig.

Ik maak makkelijk nieuwe vrienden:

maar ze houden is iets anders. Vaak voel ik me de saaie Miet en ondergeschikt en zelfs niet waardig om iemands vriendin te zijn. En ik doe superveel pogingen om vriendschappen te onderhouden, maar als ik steeds de eerste stap moet zetten, dan haak ik toch af. Dus dan schiet er weinig volk meer over…

Ik ben de “light of the party” en dan ineens verdwenen:

ja, dat ben ik. Je hebt me de hele avond zien dansen gelijk een dolle hond, ik stond wellicht de halve zaal te entertainen en/of te verleiden, of iets wat daar sterk op lijkt en ineens doe ik de grote verdwijntruc. Dan heb ik het gehad. Salu en de kost. Vaak zelfs zonder salu.

Ik herinner mij zelfs feestjes die ik zelf had georganiseerd, voor mezelf of omdat het Kerst was of Oudejaarsavond en dat ik ineens ergens anders wou zijn. En dat dan ook deed. Een half uur in mijn auto gaan zitten. Bij de DJ gaan staan of in de gang. Blij zijn dat ik het dessert mag gaan maken – alleen. Keihard hopen dat er iemand zich niet lekker voelt en naar huis wil gebracht worden. Zelf in de zetel gaan liggen met onverklaarbare buikpijn.

Foto’s nemen in groot gezelschap is trouwens ook ideaal, heb ik ontdekt. Als “fotograaf” van het evenement ben je wél in de leute, maar toch ook alleen. Nu snap ik dus waarom ik dat zo leuk vind. Aha!

Ik word niet graag gestoord als ik iets voor mezelf doe:

maar zelfs in grote groepen ga ik me vaak eventjes afzonderen, even naar buiten, even alles op een afstandje bekijken, even naar het toilet en daar langer blijven hangen dan nodig. Als ik een boek lees, een film alleen bekijk, of yoga op mijn eentje doe, laat me dan gerust. Dan zijn mijn batterijtjes aan het opladen. Dan ben ik daarna weer klaar voor een portie uitbundigheid.

Snap je er iets van? Vind je dit logisch als je mij kent? Herken je misschien jezelf?

IMG_7188

In Death Valley was ik als een haas uit de auto gesprongen en doorgelopen naar het midden van Badwater Bassin, om in die hitte toch maar even alleen te kunnen zijn…

 

Advertenties

Tiny volgt yoga

Ik hoor je al zuchten… Da’s niks voor mij. Ik ben niet lenig, noch soepel. Ik wil niet urenlang in zo’n lotushouding zitten mediteren… Ik ga mezelf niet in een knoop leggen…

Maar weet je wel wat yoga inhoudt? Velen zien alleen maar jonge mensen in strakke pakjes die hun been in hun nek leggen, of op hun hoofd staan, maar het is veel meer dan dat. En ook veel minder. Ik kwam tot inzicht. Hoe? Allez, zet je gemakkelijk en drink iets, ik zal ’t een keer uitleggen.

Vorig jaar schreef ik al dat ik meer wou bewegen. Ik ging naar de fitness, probeerde het lopen weer op te pikken en volgde al eens een Youtube-lesje van Adrienne. Laatstgenoemde toont eenvoudige yoga, maar ze ziet er zelf zo ongelofelijk goed uit, en ze mag duizend keer zeggen dat het allemaal niet zo perfect hoeft, vergeleken bij haar voel ik mij een olifant. Ze heeft wel heel veel soorten yoga: voor de ochtend, voor het slapengaan, tegen de stress, voor pijn in je polsen, voor liefdesverdriet, voor leraren, voor gewichtsverlies… En ze legt het goed uit, dat wel.

yoga

Ik ging ook weer lopen, en het ging goed, ik kwam juichend thuis toen ik eindelijk 5 kilometer na elkaar kon lopen zonder stoppen. Helaas, een paar weken later kreeg ik meer en meer rugpijn, tot op het punt dat ik me amper nog kon bewegen. Chronische pijn. Tiny naar de dokter. Met de scans van 5 jaar geleden toen ik ook zo veel last had. Awel. Ik heb scoliose, van kindsbeen af, er is ook arthrose bij gekomen en door schokken kan dit allemaal verergeren, verkrampen en veel pijn veroorzaken. Lopen doe je beter niet te veel, zei de dokter. Alle andere beweging is prima, zolang je niet te veel hard neer komt op de grond. En vooral rugspierversterkende oefeningen doen. Die ken ik wel, maar zijn zo saai.

Toevallig las ik dat vele vormen van yoga ook diezelfde rugspieren versterken. Ik zocht wat op over vinyasa yoga, en een vriend zei me eens een proefles te gaan volgen in Gent, bij Shambho. Ik deed de Basic Yoga bij Manoj, een hele rustige Engelstalige man, die alles goed kon uitleggen. Van mij mocht die les nog langer duren… Na afloop kun je daar ook nog even relaxen in de sauna en uitgebreid douchen. Een heerlijke plek… maar wel duur. En in Gent, dus dat zie ik mezelf niet echt elke week doen.

DSC_0467

Ik deed zelfs een zotte poging in Zwitserland. Moeder Aarde is de beste yogamat 🙂 Uh oh, een zelfportret!!

Toen vond ik die Yoga- en massagevierdaagse in Orval, daar schreef ik al over. Maar hier was ik een beetje teleurgesteld in de yoga. Ondertussen had ik al zelf wat meer Youtube-yoga gevonden en begon ik te ontdekken wat voor houdingen voor mij werken.

Neerwaartse Hond bp

Want nee, het gaat niet enkel over moeilijke houdingen. Verre van. Ik kan echt niet met rechte benen mijn tenen aanraken. Mijn “neerwaartse hond” (zie hierboven) leek eerder op een neerwaartse geit met een afwijking. Die houdingen hebben ook erg grappige namen, de berghouding is nog simpel (gewoon rechtop staan) en ik vind de kat/koe een hele goeie voor de rug, die kan echt iedereen.

cat

Yoga is vooral terugkeren bij jezelf, je concentreert je op je ademhaling en op wat je voelt in je lichaam op dat moment. Het helpt je om te ontspannen. Dynamische vormen van yoga, zoals vinyasa en yin/yang zijn inspannend, je stretcht je spieren en juist door die inspanning ga je heel je lichaam toch ontspannen. En vooral: je hoofd loopt leeg. Niet meer denken aan die dagelijkse zorgen, aan je to-do lijst, je kinderen, je boodschappen,… maar even iets doen voor jezelf, voor je eigen lichaam en geest.

Toch wil ik een beetje begeleiding. Niet elke yogaleraar loopt rond om af en toe een beweging te corrigeren en ik vind dat wel zo handig.

Een goeie leraar geeft ook aan hoe je moeilijke houdingen makkelijk kan maken, een alternatieve versie. Bij die neerwaartse hond bijvoorbeeld, ga ik altijd mijn knieën buigen. Mijn hielen raken de grond niet. En dan lukt het wel. Ze zeggen ook: als een houding écht pijn doet, doe hem dan niet. Maar je voelt natuurlijk wel vaak de stretch of een beetje pijn omdat je het niet gewoon bent, dat is normaal. Lukt een houding totaal niet, doe iets anders, maar blijf bij je ademhaling. Kom eventueel in Childs pose zitten, ontspannend voor de rug. Niets moet bij yoga.

 

Nog iets: als je zelf geen slanke den bent, en je denkt dat je dit niet kan door je overgewicht, zoek dan eens op Youtube op “curvy yoga” of “plus size yoga”. Want yoga is voor iedereen, man, vrouw, kinderen, lang, kort, slank of wat voller.

Ook belangrijk om te weten: yoga is zeker ook voor mannen! Méér nog, in het oude India was yoga alléén bedoeld voor mannen. Recente studies hebben ook duidelijk gemaakt dat mannen na vijf maand yoga een steviger postuur krijgen, betere bloeddruk en cholesterol, een beter zelfbeeld en uithoudingsvermogen én beter slapen. En ja, natuurlijk geldt dat ook voor vrouwen. 🙂

Dus deze week, eind augustus begin september, zijn er overal in het land proeflessen te volgen. Soms gratis, soms de helft van het normale bedrag. Ik ging al in Zwevegem bij Kristina, in Brugge bij het Ontdekkingshuis en in Kortrijk bij het Bodyatelier.

Het moet klikken met een leraar, vind ik. Als je de stijl niet leuk vindt, of het wordt te saai of net té intens, dan hou je het niet vol. Mijn plan: één keer per week ergens yoga gaan volgen onder begeleiding maar wel proberen om elke dag minimum een half uurtje yoga thuis te doen. Nu ik er al een paar weken mee bezig ben, merk ik al een verschil. Ik voel me beter na een yogales, soepeler, wakkerder, en vooral: kalmer.

Update: Ik heb een wild yoga plan, lees er alles over hier.

 

 

 

Tiny en het verborgen talent

Ik schreef al over mijn vierdaagse cursus yoga en massage. Het ging hier om holistische massage en daar wist ik eigenlijk helemaal niks over. Ik begon dus met een blanco blad.

Holistische massage wil zeggen dat de mens als geheel wordt behandeld. Het gaat niet zozeer om gericht bepaalde spieren te masseren, maar om een totale ontspanning te bereiken. Ervaar je spanningen, problemen of blokkades op één bepaald gebied dan zal dat zijn weerslag hebben op alle andere gebieden en dus ook op je lichaam. Je hele lichaam heeft deugd van een dergelijke massage, en je raakt terug in evenwicht.

Door massage word je aangeraakt en aanraking is een goede manier om dichter bij jezelf te komen. Je krijgt een mogelijkheid om te voelen wat er bij je gebeurt, er wordt aan de ontvanger gevraagd om zich te concentreren op het contact met de handen.

We leerden het hele lichaam masseren in een aantal sessies: de benen en de voeten, de rug en het hoofd (met nek en schouders). Ik deed het allemaal even graag, bij wie dan ook. Want nee, we hoefden niet te oefenen op een EHBO-pop, maar op elkaar. 🙂

Wat een ontdekking! Ik had het gevoel van gewoon maar iets te doen en zo goed mogelijk de leraar nadoen, maar ik vond het leuk en ik kréég energie door een massage te geven. Heel gek. De mensen die ik masseerde, reageerden enorm positief op wat ik deed, vertelden me dat ik rust kan brengen in mijn massage, dat ze volledig ontspannen waren,… en ik voelde me groeien. Jij hebt dat al eerder gedaan, hé, zei iemand. Euh, nee, niet echt.

Op dag drie masseerde ik het hoofd en de nek van de yogalerares (die al duizend massages heeft gegeven en ontvangen) en na een tijdje viel ze zelfs in slaap. Ze was enorm verbaasd, want had dat nog nooit meegemaakt. Goh ja, ik ook niet! 🙂

Dag vier kreeg ik complimenten van de leraar dat ik zo’n mooie massage had gegeven en de vrouw van wie ik de rug had gemasseerd, keek me nadien aan met een superverliefde blik, ze had er zo van genoten.

Het is raar en klinkt enorm zweverig, maar ik voelde van alles terwijl ik massages gaf: ik nam de liefde over van iemand die heel graag liefde geeft, ik voelde de rust bij de yogalerares, ik zoog het verdriet en de pijn op van de oudere vrouw en bracht haar blijkbaar terug wat positieve energie. Er is een constante wisselwerking tussen de gever en ontvanger, en dat is héél bijzonder.

Ik wil dit nog doen. Mijn huisgenoten zullen er van mogen genieten, om te beginnen, en ik heb nu al zin om een massagetafel aan te schaffen en een cursus te volgen. Wie weet heb ik een nieuwe roeping gevonden? Als er nog kandidaten zijn om op te oefenen…. 😉

Dit is een voorbeeld van hoe een holistische massage kàn gegeven worden, maar alles hangt af van de persoonlijkheid van de gever en de vragen, klachten, wensen van de ontvanger.