gezondheid

Tiny en het verborgen talent

Ik schreef al over mijn vierdaagse cursus yoga en massage. Het ging hier om holistische massage en daar wist ik eigenlijk helemaal niks over. Ik begon dus met een blanco blad.

Holistische massage wil zeggen dat de mens als geheel wordt behandeld. Het gaat niet zozeer om gericht bepaalde spieren te masseren, maar om een totale ontspanning te bereiken. Ervaar je spanningen, problemen of blokkades op één bepaald gebied dan zal dat zijn weerslag hebben op alle andere gebieden en dus ook op je lichaam. Je hele lichaam heeft deugd van een dergelijke massage, en je raakt terug in evenwicht.

Door massage word je aangeraakt en aanraking is een goede manier om dichter bij jezelf te komen. Je krijgt een mogelijkheid om te voelen wat er bij je gebeurt, er wordt aan de ontvanger gevraagd om zich te concentreren op het contact met de handen.

We leerden het hele lichaam masseren in een aantal sessies: de benen en de voeten, de rug en het hoofd (met nek en schouders). Ik deed het allemaal even graag, bij wie dan ook. Want nee, we hoefden niet te oefenen op een EHBO-pop, maar op elkaar. 🙂

Wat een ontdekking! Ik had het gevoel van gewoon maar iets te doen en zo goed mogelijk de leraar nadoen, maar ik vond het leuk en ik kréég energie door een massage te geven. Heel gek. De mensen die ik masseerde, reageerden enorm positief op wat ik deed, vertelden me dat ik rust kan brengen in mijn massage, dat ze volledig ontspannen waren,… en ik voelde me groeien. Jij hebt dat al eerder gedaan, hé, zei iemand. Euh, nee, niet echt.

Op dag drie masseerde ik het hoofd en de nek van de yogalerares (die al duizend massages heeft gegeven en ontvangen) en na een tijdje viel ze zelfs in slaap. Ze was enorm verbaasd, want had dat nog nooit meegemaakt. Goh ja, ik ook niet! 🙂

Dag vier kreeg ik complimenten van de leraar dat ik zo’n mooie massage had gegeven en de vrouw van wie ik de rug had gemasseerd, keek me nadien aan met een superverliefde blik, ze had er zo van genoten.

Het is raar en klinkt enorm zweverig, maar ik voelde van alles terwijl ik massages gaf: ik nam de liefde over van iemand die heel graag liefde geeft, ik voelde de rust bij de yogalerares, ik zoog het verdriet en de pijn op van de oudere vrouw en bracht haar blijkbaar terug wat positieve energie. Er is een constante wisselwerking tussen de gever en ontvanger, en dat is héél bijzonder.

Ik wil dit nog doen. Mijn huisgenoten zullen er van mogen genieten, om te beginnen, en ik heb nu al zin om een massagetafel aan te schaffen en een cursus te volgen. Wie weet heb ik een nieuwe roeping gevonden? Als er nog kandidaten zijn om op te oefenen…. 😉

Dit is een voorbeeld van hoe een holistische massage kàn gegeven worden, maar alles hangt af van de persoonlijkheid van de gever en de vragen, klachten, wensen van de ontvanger.

Tiny op vierdaagse in de Ardennen

Net terug van een yoga- en massage vierdaagse.

Tiny? Ben je op je kop gevallen en blijven kaatsen of zo? Jij, yoga? Massage? En dan nog op een boerderij in de Ardennen, waar ze enkel veganistisch eten klaarmaken uit de eigen biotuin? Dat klinkt zweverig…

Ja, ik ben Miss Reality. Chakra’s, wat zijn dat, een nieuw soort chips? Yoga is toch alleen maar voor super lenige mensen zonder gewrichten?

Even uitleggen. Omdat ik niet naar Oxford ging, zocht ik iets anders om even “weg” te zijn, op mijn eentje. Dat hoeft niet noodzakelijk een stad te zijn, ik wou ook niet noodzakelijk naar vrienden in het buitenland, ik wou vooral wat tijd voor mezelf en als je iets kan bijleren is dat altijd meegenomen.
De laatste weken ben ik mij wat gaan verdiepen in yoga: ik heb veel last van lage rugpijn (als gevolg van scoliose en te veel zitten en blijkbaar is lopen ook niet goed voor mij, wandelen wel), yoga bevat heel veel rugversterkende oefeningen. Ik wou wel eens ondergedompeld worden in die wereld en ging op zoek.

Wat vind ik toevallig (Google is your friend!): een Yoga- en massage vierdaagse vlakbij Orval. Georganiseerd door het Oost West Centrum, op een gerestaureerde boerderij, check de site: Ferme du Bois-le-comte, het is de max. Aan de foto’s te zien, zou ik me daar helemaal op mijn gemak voelen, dacht ik. En het was een All-in formule, vol pension, volledig veganistisch, en al kon je ’s avonds wel in de bar een Orval drinken of een wijntje, ik ging voor de volledige bezinning: geen koffie, geen zuivel, geen suiker, geen alcohol, geen stress. En hup, ik was ingeschreven. Geen idee wat ik mocht verwachten.

DSC_0080-2

En ja: ik heb een paar keer met mijn ogen gerold. Het zweverige was hier en daar wel aanwezig. Later meer over de hippie in mij, die toch nog ergens verborgen zit.

Maar! De omgeving is gewoon prachtig. Zo rustig, zo mooi, zo groen.
Het eten was ongelofelijk fantastisch lekker. Ze werken er volledig op vrijwilligers die met liefde het eten klaar maken, de groenten komen recht uit de tuin (permacultuur-gewijs duurzaam beheerd), en alle vooroordelen over veganistisch eten kun je daar meteen laten varen. Het wordt ook opgediend in buffetvorm, dus je kan zoveel eten als je wil.

Mijn groep bestond uit acht mensen, allemaal even lief en begripvol (en een beetje wollig, maar da’s warm!), veel gescheiden mensen trouwens. Er was een yoga-lerares die haar lessen aanpaste aan ons beginnersniveau en een massageleraar die ons de fijne kneepjes (pun intended) van de holistische massage bijbracht. Nu heb ik al wel eens iemand gemasseerd, voor de lol, uit liefde, je weet wel, da’s leuk. Ik dacht dat écht masseren lastig ging zijn en vermoeiend. Maar ik keek uit om massages te ontvangen, want we gingen oefenen op elkaar. Ook hier later meer over, want ik heb iets ontdekt… Lees het hier.

DSC_0062-2

Toch wou ik vaak op mezelf zijn. Ik koos ervoor om ’s avonds na de laatste ontspanningsoefening meteen naar bed te gaan, in plaats van gezellig bij de groep nog iets te drinken. Ik had geen behoefte aan gesprekken, ik wou stilte en bij mezelf komen. Ook de groepswandeling sloeg ik over, ik ging alleen wandelen en foto’s nemen en genoot van elk moment.

Een echte bezinning was dit voor mij. Yoga betekent trouwens: vereniging brengen tussen je lichaam en je geest en dat had ik even nodig. Al heb ik dat niet bereikt door yoga alleen, maar door de volledige ervaring daar. Alles kwam samen. Het was net of ik vier dagen even op een andere planeet zat. Maar nu voel ik het nog steeds.

Mijn vriend zei voor ik vertrok: “Ok, zorg wel dat je terug keert zoals ik je ken”, en dat heb ik ook gedaan. Maar: het is Tiny 2.0, de verbeterde versie.

Tiny in Zwitserland met Intersoc

In juli gingen we voor de tweede keer naar Zwitserland, met Intersoc. Vijf jaar geleden was dit nog mét de drie kinderen (toen 8, 10 en 15) en dit jaar gingen we gewoon met ons tweetjes.

Voor de Nederlanders en andere vraagtekenoogjes, wat is Intersoc? Al sinds 1949 organiseert de vzw Intersoc “gezonde bergluchtvakanties” voor leden van de Christelijke Mutualiteiten (CM). Aanvankelijk enkel voor kinderen (zie Tiny in Maloja) maar later konden ook gezinnen hiervoor inschrijven. Die Christelijke Mutualiteiten, dat is vergelijkbaar met de Nederlandse zorgverzekeraar, daar zijn er ook verschillende van. Hier in België zijn die dus van oorsprong verzuild, m.a.w. er zijn christelijke, socialistische, onafhankelijke en weet-ik-veel-welke-nog ziekenfondsen/mutualiteiten.

Ook die andere organiseren vakanties, soms enkel voor jongeren of voor 55plussers, of voor personen met een handicap. Bij mijn weten heeft Intersoc (van de CM dus) het grootste aanbod. Voor kinderen en jongeren heet dat dan Kazou. Ik vrees dat het niet mogelijk is om van dit aanbod te genieten als je niet aangesloten bent (tenzij misschien als je een toeslag betaalt).

Vijf jaar geleden gingen we dus met kinderen en al naar Leysin en terwijl ik een beetje vreesde voor zo’n hotel met veel kinderen en veel drukte is dat honderd procent meegevallen, véél beter dan mijn verwachtingen.

IMG_0853

Deze foto was jarenlang mijn schermachtergrond, en is het panorama van het hotelterras in Leysin.

Waarom is dat daar nu zo leuk?

  • Er zijn kinderclubs. Vanaf drie maanden tot 17 jaar kan je kleintje opgevangen worden door lieve moni’s, samen spelen met andere kinderen, op maat georganiseerde uitstapjes maken, vriendjes maken voor het leven, op tweedaagse (de ouderen dan), en dat wanneer je maar wil. Wil je je kind(eren) eens zelf meenemen op uitstap? No problem. Wil je zelf een hele dag op stap zonder kroost? Kan allemaal. Geen meerkost.

 

  • Veel van die hotels zijn All Inclusive maar verwacht je niet aan cocktails en infinity pools. Wél aan gratis water, wijn, frisdrank, bier, koffie en warme chocomelk (all day long!) en gratis ijsjes voor de kinderen ’s namiddags. Op de Nationale Feestdag was er zelfs een gratis cocktail. 😉

 

  • Het is vol pension. Wat inhoudt dat je gewoon kan gaan aanschuiven aan een overheerlijk buffet, zowel ’s morgens, ’s middags als ’s avonds. Het eten is soms gewoon vertrouwd (frietjes met stoofvlees), maar soms ook eens Oosters, vegetarisch, glutenvrij op aanvraag, kortom, echt afwisselend. Er is altijd soep en sla en vers fruit. Maar voor de kinderen is er zelfs een aangepast buffetje, en mijn moeilijke eter vond het eten er destijds zelfs beter dan thuis. Ahum. Verwacht je echter niet aan reuze drukke buffetten, want die zijn super georganiseerd. Voor de kinderen trouwens ook aangepaste stoelen, bordjes, bestek, enzovoort… Oh en het ontbijt is tegenwoordig ook hip: met granola, havermout, soyamelk, rijstemelk, yoghurt, enzovoort…

 

  • Er zijn tal van excursies die je kan doen. Wandelingen die vanuit het hotel vertrekken, maar ook tips voor een beetje verder. Wij hebben eigenlijk maar één keer de auto gebruikt, op een bewolkte dag reden we 30 minuten verder naar Sion, waar het tien graden warmer was. Elke dag worden er wandelingen voorgesteld die je in groep kan doen, begeleid door een ervaren gids, of je kan ze gewoon zelf doen, op je eigen tempo. Wij deden van alles wat, maar had ik die Bloemenwandeling niet meegedaan, dan was ik die Edelweiss nooit tegengekomen. Mijn lief vond het tempo bij de begeleide wandelingen soms te traag, dus deed hij ze af en toe ook gewoon op eigen houtje – en las ik lekker een boek op het terras.

 

  • Wil je een hele dag op wandel en mis je dus het middagmaal? Dan kun je ’s morgens gewoon een picknick maken met broodjes en beleg, of zelfs een slaatje maken (daar staan bakjes voor klaar). Extra koekjes of nootjes meenemen? Kan ook.
    IMG_7594

    Wandeling naar Illsee en…

    IMG_7596

    Illgraben, de Grand Canyon van Wallis, Zwitserland

    IMG_7619

    Lac de Moiry

 

  • Er is ook ’s avonds animatie en een bar. Leuke dingen voor de kinderen, feestjes, optredens, activiteiten,… Wij deden twee keer een leuke quiz mee, ik heb de hucklebuck gedanst en geswingd met de sportmonitor, en we werden getrakteerd op een schitterend optreden van Petticoat (zes getalenteerde meiden uit o.a. Scala).

 

  • Er is WiFi. 🙂 Geen tv op de kamers (gelukkig, vind ik) maar wel tv in de bar, als je de Tour de France of de Wereldbeker wil volgen of het Journaal wil zien.

 

  • Er zijn wel méér bestemmingen dan Zwitserland alleen, en natuurlijk ook in de wintervakantie, maar skiën is niks voor mij en tot nu toe bevalt Zwitserland in de zomer ons enorm. Door het feit dat je gewoon geen extra geld nodig hebt tijdens je vakantie (tenzij je eens een koffie wil drinken in een ander stadje of zo), valt de kostprijs ook reuze mee.

 

  • In de Val d’Anniviers, waar wij dit jaar waren, zijn tal van historische dorpjes met dito huizen. Families bewoonden deze maar de helft van de tijd, ofwel woonden ze dan nog hoger op de Alpenweiden bij het vee, ofwel lager in de grotere dorpen, als het winter was. Alles is nog authentiek, ik kon amper stoppen met foto’s maken.

    Nog vragen? Shoot. Volgende keer vertel ik nog iets meer over mijn parapente-ervaring… 🙂

Alle foto’s © Tiny