gezondheid

Tiny is geslaagd

Wereldschokkend nieuws is dat niet, iedereen van mijn klas is geslaagd. Ik mag mezelf nu officieel een “Beroepsbekwame masseur” (of is ’t masseuse?) noemen.

Een tijdje geleden lanceerde ik hier een prijsvraag, omdat ik op zoek was naar een naam voor mijn praktijk. Omdat ik zelden thuis ga masseren, maar meer op locatie en bij de mensen thuis, omdat ik niet echt mijn volledige naam wil linken aan mijn bijberoep, werd dat niet zo makkelijk.

Toch ben ik er uit. Denk ik. Er is één naam die blijft hangen en waar ik me goed bij voel. Maar telkens als er iemand bedenkelijk kijkt, als ik die naam noem, begin ik weer te twijfelen. Als ik het hier bekend maak, zal ik ook weer gemengde reacties krijgen. Mààr, aan de andere kant: als er over gepraat wordt, is dat toch goed?

Zonder naam kan ik niet beginnen met een Facebookpagina of een website, kan ik geen naamkaartjes of foldertjes maken. En het kriébelt om te beginnen. Ondertussen volgde ik ook nog een bijkomende opleiding stoelmassage en in oktober ga ik specialiseren in massages voor lage rug- en nekklachten. Iederéén heeft daar wel eens last van, mezelf incluis. Daarmee.

Een kennis van mij op Facebook kwam met de naam af, waar ik nu nog steeds mee in mijn hoofd zit. Als ik er mee door ga, dan wint Ilse een gratis massage.

Manutine

Laat het even bezinken. Néén,  ’t is geen praktijk met een Manu en een Tine. Néén, ’t komt niet van manueel. Hoewel. Manu komt wel van manus (Latijn voor hand) en tine komt van het werkwoord tenere (Latijn voor vasthouden). Als je mijn volledige echte naam kent, is het er ook van afgeleid.

Ik vond op Google niks of weinig dat met die naam verband houdt, al zeker niks met massages. Dus dat is ook al een meevaller.

Natuurlijk komt er een subtitel. Manutine: massage bij u thuis of op locatie. Iets in die zin.

Ondertussen kun je ook de Facebookpagina HIER leuk vinden!

36268093_194017491303265_3119012066468298752_n

Advertenties

Tiny volgt massageles

Vorig jaar in augustus volgde ik een vierdaagse cursus Yoga en Holistische Massage. Bizar genoeg bleek het vooral de massagecursus te zijn waar ik erg van heb genoten en waar ik ook verder mee wilde. Daar zeiden ze dat ik ‘talent‘ had. Ahum.

Ondertussen ben ik sinds januari een cursus Massagetherapeut gestart, bij Syntra West.  Hoe dat gaat?

Wel, er zit natuurlijk een behoorlijk stuk theorie in: anatomie (botjes en spieren van buiten leren, ook de Latijnse namen…), leer over etherische en basisoliën, leer en pathologie van de huid,… In juni krijgen we hier ook een examen over en ik ben nu al regelmatig aan het studeren. Nogal ongelofelijk want ik ben nooit zo’n strevertje geweest – nu wil ik zoveel mogelijk punten scoren, haha!

Het gedeelte praktijk is natuurlijk leuker: we oefenen op elkaar tijdens de les en de dagen er na mogen al mijn huisgenoten er aan geloven. Tot nu toe nog maar een eerste basiscontact en gezicht- en hoofdmassage. Mijn massagetafel thuis ga ik al snel ruilen voor een beter exemplaar, ik was een beetje voorbarig en koos voor een goedkoper, smaller model, maar dat ligt niet zo lekker. Een tafel van minimum 65 centimeter breed is toch wel aangenamer.

Spiekbriefje nodig… 🙂

Vergis je niet, ik zal nooit een kinesist worden of pretenderen iemands pijn te kunnen wegnemen, het is geen sportmassage maar  enkel een relaxerende massage. Wat wel mogelijk is: dat je juist door stress of spanning vol blokkades zit en dat zo’n massage je wel kan helpen ontspannen, met als gevolg dat die blokkades minder worden. Maar dan is één keer niet genoeg, volgens mij… 😉

In de les zijn we met een stuk of zestien mensen, voornamelijk vrouwen en slechts twee mannen.  Onze leerkracht raadt ons telkens aan zo veel mogelijk te switchen van partner, maar enkele babbelkousen zien dat niet altijd zitten. Jammer en vooral pech voor hen. Elk lichaam is anders, iedere persoon masseert ook anders, en dan is het net interessant om zoveel mogelijk verschillen te ontdekken. De feedback die je van elkaar krijgt, is even belangrijk als wat de leerkracht zegt.

Wat de toekomst brengt, zullen we nog wel zien. Als het fantastisch gaat, is er altijd de mogelijkheid tot zelfstandige in bijberoep, maar dat zal nog wel even duren.

Een paar vraagjes voor jullie: Hebben jullie al eens een échte massage gekregen? Wat vond je er goed of minder goed aan? Wat is voor jou een goede relaxerende massage? Wat ben je bereid om er voor te betalen?

Touch the body,

calm the mind,

heal the spirit

Tiny is flink #TourneeMinerale2018

Jaja, ik doe net als vorig jaar weer mee.

Mensen vragen mij dan, waarom? Je hebt toch geen alcoholprobleem? Je loopt toch niet poepeloere zat rond op een feestje? En anderen zeggen mij – tot in den treure – dat ze niet hoeven mee te doen want dat ze toch al nooit of zelden drinken. Okéé, dat weet ik dan, goed voor u, maar ik ben niet zo flink.

Er staat hier altijd een fles wijn open, een rode op de kast en een witte in de koelkast. Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn ouders een fles advocaat (daar is het allemaal ooit mee begonnen) en op een feest ben ik amper binnen of ik krijg een glas cava/wijn/bier in mijn handen geduwd. Wat ik natuurlijk altijd met graagte aanvaard en even graag leeg drink. Nog eentje? ’t Is er eentje van mij!

De voorlaatste fuif in januari (een jaren tachtig feestje, heerlijk) ben ik een beetje flink geweest: ik dronk bier tot middernacht en daarna alleen maar water en cola. Want eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik soms al eens met een glaasje op terug naar Wevelgem rijd. Nooit echt dronken, maar een Bob ben ik al lang niet meer.

Daarom dus. In februari drink ik niks. Noppes. Zero. Om mezelf uit te dagen. Om te kijken of ik het kan. Om alle anderen te steunen. En omwille van mijn eigen gezondheid.

Feestje gisterenavond. Benefietfuif in Loppem – dat is randje Brugge, met andere woorden: massa’s bekende gezichten. Goeie muziek, want ook de DJ ken ik. Na twee cola’s en een half uur vrolijk dansen zie ik lichtjes kwijlend de pintjes voor mijn neus passeren. Ik dans verder met een glas water. Goesting! Maar goesting! Man toch. Ha, hiervoor doe ik het dus. NU heb ik het lastig. Een fuif zonder alcohol is voor mij een beetje bizar. En toch hield ik vol, ondanks de grote goesting in een pint. En ze hadden ook tarwebier, ai ai. Voor mij een cola alstublieft.

Gelijkenissen: ik dans even zot met of zonder alcohol. Ik lach evenveel zonder pint. Ik scan de ruimte op leuke mensen even hard. Ik hang rond evenveel nekken en deel evenveel knuffels uit zonder alcohol.

Verschillen: ik constateer iets sneller dat iemand anders iets te veel gedronken heeft. Ik dans met meer evenwicht. Ik word niet moe (wat wil je, met al die cola?), en mijn hoofd blijft helder. Ik rij recht naar huis en voel me wakker en gezond. Ik slaap even slecht (de adrenaline, weet je wel). Ik heb geen hoofdpijn de dag nadien.

En néé, ik ga niet meteen een fles leegdrinken op 1 maart. Maar wel terug genieten van een glaasje, met mate. Elk jaar is er toch een besef dat ik wel één en ander verzet op een maand. Lang leve Tournéé Minerale, voor mij een prima initiatief. s-tournee-minerale-2