vakantie

Tiny’s plannen voor 2022

Er staat wel een en ander op mijn planning en het zijn allemaal leuke dingen. Hopelijk gooit er nu geen enkel virus meer roet in het eten.

Van 25 tot 27 februari organiseer ik terug een meditatieweekend, of noem het liever een Stilteretraite, in de Ardennen. Als je nog écht heel snel bent en je wil mee, zeg dat hier dan even in de reacties, dan stuur ik je meer info.

Maar voor wie deze datum niet past, staat er al een volgende gepland: van 30 september tot 2 oktober, hoera!

Het huis in Amonines waar we logeren

Binnen exact een maand start mijn 200 uur durende opleiding in Tenerife, 200 uur, dat wil zeggen: acht uur les per dag, 24 dagen aan een stuk – maar natuurlijk wel in een hele mooie omgeving. Ik vraag me wel af hoe dat zal gaan, of het niet allemaal jonge slanke lenige meisjes zullen zijn, maar dan ben ik er om tegengas en levenservaring te geven. Het is een gedeelde kamer, dus wie zal er meer dan drie weken lang mij gezelschap houden? Geen mens die het weet, spannend hé.

Midden april zal ik dan officieel yogalerares zijn. Het plan is om op regelmatige basis een reeks lessen te geven en liefst aan beginnelingen. Start to yoga, start to meditate, want ik wil heel graag duidelijk maken dat iedereen hier deugd van kan hebben. En dat yoga juist bedoeld is voor mensen die (1) niet lenig zijn, (2) ongeduldig zijn, (3) regelmatig stram en stijf zijn of rugproblemen hebben.

In juni hopen we dan eindelijk écht naar Graspop te kunnen gaan, na het al twee keer uit te stellen natuurlijk. De camping ligt op 8 kilometer van de weide, we hopen op dan toch een beetje rust ’s nachts.

Begin zomervakantie willen we ook graag samen op reis maar dat zijn nog geen vastomlijnde plannen. Wordt het kamperen in Spanje, zoals vorig jaar? Wordt het Intersoc in Zwitserland? Of misschien nog iets totaal anders?

In het najaar mag ik weer meditatieles geven in de gevangenis!

En als ik genoeg vakantie heb, dan droom ik nu al van Egypte in november…

Tiny in Tenerife

Iedereen en zijn broer lijkt al in Tenerife te zijn geweest, wij nog niet. Een weekje in december waar er minder baskettrainingen zijn, een huisje van de ouders van een vriendin, een relatief goedkope vlucht en hoppa, wijle weg.

Twintig minuutjes met de taxi naar het huisje, in een versterkte burcht residentieel park, aan de Costa Del Silencio en inderdaad: het is hier stil. ’s Nachts hoor je echt niks. Overdag vooral de honderden parkieten in de palmbomen (geen kanaries!), er zijn vooral oudere toeristen, overwinteraars vaak en die maken ook niet zo veel lawaai.

Ons appartement, op de benedenverdieping, is erg praktisch ingericht: er is ruimte voor vier personen, twee ruime slaapkamers, volledig ingerichte keuken, en een verwarmd zwembad in de tuin. Je zit rustig, maar wel tussen de huizenblokken. Wij vergelijken meteen met de weidsheid van de natuur als je gaat kamperen, als je tussen de bomen zit. Maar hier zijn géén muggen en géén luidruchtige kampeergasten. We kunnen onze koffer volledig uitpakken en in een kast leggen, wat een luxe. De supermarkt en de (Vlaamse!) bakker op wandelafstand, evenals het dorpje Las Galletas met een fijne boulevard vol rustige café’s en restaurantjes.

We kunnen een auto huren van de eigenaar en trekken er dan ook elke dag op uit.

De temperatuur is aangenaam, steeds rond de twintig graden, er is geen wind, veel zon en af en toe een wolk. Het eten is er niet duur, er is verse vis, veel keuze, lekkere drankjes,… Kortom, zo tussendoor in december een weekje samen genieten.

Zijn jullie nu weeral weg?” is een veelgehoorde vraag. Maar we gaan ons niet verontschuldigen. Als we niét weg zijn, werken we hard, zijn we spaarzaam en bouwen we vakantiedagen op. Onze kinderen zijn groot genoeg om alleen te blijven (of bij de ex-partner). Wij zagen lange tijd ook zwarte sneeuw, kleine kinderen alléén opvoeden, ’t is niet simpel. Nu is onze tijd gekomen om af en toe ten volle te genieten. Let wel, ook op reis zijn wij erg spaarzaam: we vinden altijd goedkope bestemmingen, vluchten, eetplekjes, en geven zelden geld uit aan toeristische attracties of souvenirs.

Tiny vertrekt op stilteweekend

…naar de Ardennen. Morgen. En ze organiseert het gewoon zelf.

Ik vond nog nooit een stilteweekend naar mijn goesting. Ofwel waren de groepen te groot, ofwel zijn het slaapzalen waar je met vier oefent op een unisono snurkconcert, ofwel was het pokkeduur, ofwel was er gewoon quasi niks van organisatie, en moet je gewoon je plan trekken.

Dus nu ik zelf meditatiecoach ben, bijna yin-yoga lerares en ik een perfect huis vond in de Ardennen om iets dergelijks te organiseren, waar er vrijwilligers zijn die eten voor je klaarmaken, dacht ik “Poef, ik regel het gewoon zelf.” Groot was mijn verbazing en nog groter mijn dankbaarheid toen na één keer hierover bloggen mijn vooropgesteld weekend al meteen volzet was.

Want: klein groepje vooropgesteld, elk een eigen kamer – en door Covid-beperkingen hield ik het klein en fijn. Vorige maand bleek dat er iets meer mocht en dat er nog twee extra mee mochten, ook die twee extra waren in no-time geactiveerd en enthousiast.

Dus vertrek ik morgenmiddag, en gaan er zes vrouwen mee. Toevallig allemaal vrouwen ja, maar wel uit verschillende leeftijdscategorieën en dat is een goed begin.

Toevallig ook drie mensen die al te gast waren (of zullen zijn) in de podcast van Lieselotte.

Moeten ze nu een heel weekend zwijgen en pootjes geven? Maar ba neen. Ik geef ze de mogelijkheid om de zaterdag deel te nemen aan een stiltedag: no phone, no chit chat, no books. Waarom geen boeken??? Omdat je anders weer mee gaat in een verhaal van iemand anders, in plaats van in de stilte te duiken in je eigen hoofd. En ja, dat kan misschien eng lijken, maar daarom geef ik structuur: ze weten dat we op bepaalde uren gaan eten, mediteren, wat yoga doen, wandelen in stilte, weer wat eten, koffie of thee drinken, en dat gaat ZO’N deugd doen, ik ben daar nu al zeker van.

We hebben geluk met het weer want na een aantal dagen schijtregen en windvlagen, lijkt het op te klaren en wordt het weekend zelfs zonnig. Héérlijk.

Zeg je nu: ooooh ik wil ook eens mee, dat kan. Van 25 tot 27 februari organiseer ik het opnieuw, schrijf je in via deze link.