ontspannen

Tiny zal je leren…

… om te mediteren: op een simpele, realistische, niet-zweverige manier.

We organiseren op zaterdag 27 november een speciale dag om helemaal tot rust te komen. In deze opnieuw woelige tijden hebben ontzettend veel mensen hier nood aan, maar weten vaak niet hoe er aan te beginnen.

Hoe zet je al die pieker-gedachten stop? Hoe kun je proberen meer te voélen in plaats van steeds te denken? Wil je een duidelijke uitleg over wat mediteren nu precies is, zonder poespas en zonder dat je urenlang stil moet zitten met je benen gekruist?

Dan nodig ik je graag uit in Beernem, ze noemen de plek “De verdoken geite” – de naam alleen al. Vrienden van mij hebben naast hun huis een mooie ruime schuur omgebouwd tot een multifunctionele plek. Er zijn hoekjes en kantjes en stoelen en kussens en een warme stoof. Bij mooi weer kunnen we ook buiten genieten van de frisse lucht in hun ‘wilde’ tuin. Ze zorgen voor koffie en thee, ’s middags is er een warme lunch, het zal je aan niks ontbreken. Even nergens aan denken? Nee, dat lukt je niet, met je monkey mind, mij ook niet, en dat is volkomen normaal. Maar we gaan wel proberen om die gedachtes te erkennen en onder controle te houden.

Doen we alleen maar dat? Op een stoel of een kussen zitten en zwijgen? Nee zulle, we gaan ook een beetje bewegen. Ik zal je uitleggen hoe je yoga kan toepassen in je dagelijkse leven, hoe je dit kan gebruiken om de stijfheid uit je botten te verjagen. Wist je dat yoga van oorsprong gebruikt werd om te leren stilzitten?

Yoga is er voor iedereen. Ben je niet lenig? Ik ook niet, echt! Ik ben beginnen yoga doen omdat ik rugpijn had. Rugversterkende oefeningen, die je ook krijgt bij de kinesitherapeut, komen vaak rechtstreeks uit de yoga. Het grote verschil is vaak dat je bij yoga deze heel bewust doet én dat je leert je ademhaling onder controle te krijgen.

Zal het heel de dag stil zijn? Meestal wel, maar we organiseren ook een sessie met rustige muziek, geen klankschalensessie hé, maar onze huis-DJ zorgt voor een auditieve onderdompeling terwijl je rustig en warm kan relaxen. Je leest huis-dj en je denkt aan “boenke boenke“? Nee nee, ontspannende muziek hé, gastjes!

Wil je erbij zijn? Schrijf je dan in via deze link. Breng een matje, kussen en dekentje mee of laat weten als je er geen hebt. En nee, we vragen geen Covid-Safe-ticket maar wel het gezond verstand van iedereen: er is ook ruimte genoeg dat er een afstand van 1,5 meter kan behouden worden. Ik doe sowieso een zelftest, om op zeker te spelen.

Ik hoop je te zien op zaterdag 27 november!

Tiny is er

Zie mij hier liggen.

Buiten aan mijn hut heb ik een hangmat bevestigd en nu de zon is onder gegaan kijk ik liggend naar de sterrenhemel.

Ik hoor het ruisen van de zee tien meter verder en zie aan de overkant van het water de lichtjes van Saoedi Arabië.

Op het grote overdekte terras wordt door sommigen wat gelezen of liggen ze languit na te genieten van een zonnige dag. En daarachter in de keuken is Claudine met Wael bezig aan het avondeten. De geuren waaien af en toe tot bij mij en ik weet dat elk maal hier een feestmaal is.

De reis hiernaartoe was lang. Omdat Tui nog niet vliegt naar Sharm (pas vanaf volgende maand) vloog ik gisteren met nog vijf andere Vlamingen via Caïro met Egyptair naar Sharm El Sjeik. In Brussel zijn we rond half drie ‘s middags vertrokken en we zijn pas tegen half drie ‘s nachts in een heerlijk bedje gekropen in Dahab.

Waar ik de volgende morgen mij aan een bankje aan de zee ben gaan zetten, met de wetenschap dat dit pas het begin was van weer een heerlijke tijd.

Tegen de namiddag waren we dan aangekomen in het “kamp” zelf, net op tijd om nog even te zwemmen. Het water is zalig, absoluut niet koud en fluweelzacht en helder. Ik ben dolgelukkig.

De zon is net onder gegaan.

Tiny en de rampscenario’s

Waarom ik al een tijdje niet meer schreef? Omdat ik denk dat het gaat vervelen, mijn gezeur over mijn plannen, reizen, mediteren, masseren,… precies of ik denk aan niks anders meer.

En weet je wat: je zou nog gelijk hebben ook.

Nu ben ik vooral weer bezig met mijn volgende trip naar de Sinaï-woestijn, over een week vertrek ik. En daar gaan we weer: zoals gewoonlijk voorzie ik weer tientallen rampen die gaan gebeuren waardoor het niet door zal gaan. Ik schreef er al over bij mijn reis naar Spanje en naar Amerika

Als ik écht naar iets verlang, een gebeurtenis, een reis, iets spannends,… denk ik steeds dat het tòch niet zal doorgaan. Dat er onverwachte zaken gaan gebeuren, buiten mijn controle om: ouders die ziek worden, vlucht die wordt afgeschaft, ik die té ziek ben, noem maar op en ik vrees er voor. Ik heb dat al jaren. Mijn goeie vriendin Kelly vroeg me: “Maar, is er ooit al eens iets dergelijks gebeurd misschien, dat er iets waar je naar verlangde niet is doorgegaan wegens een ramp?”

En da’s het gekke. Moest dat al eens eerder voorgekomen zijn, dan had ik daar misschien een trauma van opgelopen en dat zou mijn angst verklaren; Maar nee. Alles is al altijd goed gegaan. Okee, niet 100% misschien, met een paar beperkingen en moeilijkheden. Maar ik nam zowat altijd het heft in eigen handen en zorgde ervoor dat alles in orde was: dingen die ik kàn controleren werk ik tot in de puntjes uit, zodat daar toch al niks onvoorzien kan gebeuren. Voorbereiding is het halve werk.

Dus: mijn rugzak en valies zijn al half gemaakt (of toch in elk geval het lijstje met wat ik mee ga nemen), ook mijn reisgenoten kregen een lijst met inpaktips, het covid-certificaat is afgeprint, mijn paspoort ligt klaar, vlucht en verblijf en transfer heb ik allemaal al lang geregeld, het wordt er mooi weer (dus geen storm zoals vorige keer), wat kan ik nog méér doen hé?

Dat ik mijn enkel verzwikte ter plekke vond ik dan weer niet zo’n ramp.

Ik denk dus steeds: het zal me niet worden gegund. Karma is a bitch. Maar ik ga me nu proberen te focussen op het hier en nu. Voorbereiden is prima, maar het moet niet mijn hele denken overnemen. Ik heb nog stuff to do vandaag en de komende dagen en daar ga ik ook mijn kleine geluksmomentjes in vinden.

Hoe ging die quote al weer? Iets over dat je niet moet verlangen naar het verleden en angst hebben voor de toekomst? Ik ben niet goed in quotes onthouden.

When you stop worrying about the things you can’t control, you have the time to change the things you can control, and that changes everything.

En deze (komt die niet uit het tekstboek van de AA?:

Verander wat je niet kan accepteren en accepteer wat je niet kan veranderen. Ontwikkel de wijsheid om het verschil tussen beide te zien.