reizen

Tiny wil naar… Lourdes!

Ach, mijn reis-bucketlist is een serieuze bucket met een gat in. Zo’n emmer die overloopt van plannen en reisbestemmingen. Maar wegens gebrek aan (1) geld en (2) verlof en (3) een lief die alleen maar vakantie kan plannen tussen mei en augustus… komt het er allemaal niet direct van.

Onlangs kwam er nog een bestemming bij. Ik keek naar het zalige programma Radio Gaga en die mannen zaten met hun caravan en hun radio-uitzendingen in Lourdes notabene. Eerder zaten ze al in de Psychiatrie, bij de blinden in de Markgrave, bij De Kiem (ontwenningskliniek), in Benidorm, … Altijd ook een beetje emo-tv want ze gaan toch wel op zoek naar de pakkende verhalen.

Lourdes ligt in de Pyreneeën in Frankrijk en afgezien van dat hele bedevaartsoord is het daar erg mooi. En ik ben daar nog nooit geweest. Ik ben niet gelovig, ben al lang atheïst, al zat ik op een katholieke school, zong ik in een kerkkoor en speelde mijn grootvader orgel in de kerk. Ik ben zelfs nog een paar keer misdienaar geweest. En het is raar, maar als er moet geleverd worden in een klooster of een abdij, stuurt mijn werkgever MIJ daar naar toe. Ja, ik kom daar graag. Het is er altijd rustig, ik kom tot een soort tijdelijke bezinning, de nonnetjes en paters zijn altijd lief en dankbaar en de gebouwen zijn erg inspirerend.

Laatst moest ik leveren in Scherpenheuvel. Ook al een bedevaartsoord, waar ik nog nooit geweest ben. Over de middag ben ik toch eens binnen gesprongen (rustig en kalm!) in die kathedraal. Uit nieuwsgierigheid.

Tiny in Scherpenheuvel

 

Lourdes lijkt mij toch erg speciaal. En ja, super toeristisch, religieus toerisme bestaat ook hé. Er is zelfs een TGV-station in Lourdes! Noem mij maar een onnozele gans of een dwaze geit, maar ik wil daar een keer naartoe. Mijn ouders zijn er al geweest, met ziekenzorg (moeder die slechtziend is, en mijn vader die was blind geworden, gingen ze daar eventjes fijn genezen – ahum) en zelfs mijn lief was er al, twintig jaar geleden samen met zijn grootvader die er graag nog eens was geweest voor hij het loodje zou leggen. Toch schattig?

En oh ja, ik wil die optocht meemaken, ’s avonds om 21u krijgt iedereen dan een kaarsje en al “Ave Maria”-zingend, trekt iedereen dan naar de grot. Die grot waar 14-jarig Bernadetje in 1858 Maria heeft zien verschijnen. Ik luisterde naar die zingende pelgrims tijdens Radio Gaga en zei: “Hey maar ik kén dat liedje!” Mijn grootvader zong het altijd voor mij terwijl hij mij duwde op de schommel:

Te Lourdes op de bergen verscheen in een grot vol glans en vol luister de Moeder van God

Ave, Ave, Ave Maria! Ave, Ave, Ave Maria!

 

Als het een keer past, wil ik ook nog eens een stilte-retraite in een klooster doen, dat zou mij echt wel deugd doen. Een weekend zwijgen, terug naar de eenvoud, ja, laat maar komen.

Ondertussen zijn jullie ogen al goed losgemaakt zeker? Ik bedoel, hoeveel keer heb je tijdens het lezen hiervan met je ogen gerold? 😉

Nee, ik ga niet intreden. Die kuisheidsgelofte zou me toch wel zwaar vallen… 😀

Advertenties

Tiny twijfelde…

en moet het nu maar weten.

Ik wou naar Oxford, op mijn eentje, met mijn auto, een vriend, die ik al elf jaar niet meer heb gezien, gaan bezoeken voor een paar dagen . Maar er was enige discussie: ga ik effectief alleen, of neem ik vriend en kinderen mee die ondertussen naar Londen zouden gaan?

Da’s weer een hoop stress er bij en dat wou ik vermijden. Ok, dan uiteindelijk beslist: ik ga alleen.

Dus ik kijk voor de x-ste keer op de site van de Eurotunnel en floep, alles uitverkocht voor die data. Gdvrd gdvrd gdv! Een ferry dan maar? Duurt langer, ok, maar dan zie je ook nog iets.

Alle mogelijke sites geprobeerd, zoekacties, promoties, maar zelfs die stomme boot is ondertussen schijteduur en tenzij ik ’s nachts wil varen, echt niet te doen, voor mijn budget. Zelfs ’s nachts zou het nog meer dan 200€ zijn. Ptvrdmm, ptvrdr, ptvr!

Dan toch maar met de trein? De Eurostar? Ja, wat had je gedacht, ook daar een beetje laat boeken maakt je ticket pokkeduur. Heb ik er niet voor over, voor die prijs vlieg ik weg en weer naar Madrid, om maar iets te noemen.

Die Ouibus? Ah ja, da’s goedkoop hoor. 29€ voor een ritje van zo’n vijf, zes uur en dan ben ik nog maar in Londen. En dan moet ik eerst nog naar Rijsel. En dan zit ik daar uren vast op die bus. Allesbehalve comfortabel. Ben ik nu een grote zaag? Ja hé. Ik weet het. Vergeef mij.

Ik ga nog wel naar Oxford gaan, maar misschien niet meer deze maand en misschien ook niet dit jaar. Tip van de dag: maak uw plannen een keer een beetje sneller, Tiny.

En toch wil ik een paar dagen er alleen op uit. En liefst met de auto. Sorry milieu. Mijn auto, mijn vrijheid, minder stress. Iemand tips? 🙂

Oh en denk je nu, mo gow zeg (of voor de Nederlanders: Jéétje!), gaat ze nu weeral op reis? Z’is nooit in haar kot! ’t Is weer niet genoeg zeker? Eerst Amerika, dan Zwitserland en nu wil ze nog een keer alleen op draai? Awel merci.

Sorry hé, maar ik ben nu nog jong (kuch kuch), ik heb nog een paar dagen vakantie, en wil nog zoveel zien. Moet ik wachten op mijn pensioen misschien? Of tot mijn lichaam het niet meer toe laat? Of tot ik voor kleinkinderen of oudere ouders moet zorgen? Moet ik thuis blijven en de was en de strijk doen? En een tripje plannen naar de zee met de kindjes  tieners? Verklaar mij dan maar liever eigenwijs of pretentieus. Nah.

Radcliffe-Camera-2

Foto © http://oxfordcityvisitorsguide.com

Tiny vliegt (parapente)

Niet dat ik het op mijn bucketlist had staan (die heb ik namelijk niet), maar hoe meer ik er over nadacht, hoe liever ik het wou doen. Nooit van mijn leven ga ik uit een vliegtuig springen met een parachute en de kick van 10 seconden bungeejumpen laat ik ook aan mij voorbij gaan.

Maar dit, parapente, zag ik zitten. Ja, ikke, met mijn hoogtevrees. Ikke, die op een laddertje staan al eng vind. Ikke, die vorig jaar in Oostenrijk nog bijna in mijn broek deed op de zetellift.

Van een berg lopen en beginnen zweven, vraag me niet waarom, maar dat vond ik wel okee. Dus belde ik naar Daniël in Zinal, waar we logeerden in Zwitserland en we spraken meteen af voor de dag er na, om 11u aan de telecabine in Zinal. Dus de straat oversteken aan het hotel en ik was er.

Hij bleek een toffe, joviale oudere kerel en ik had er direct vertrouwen in. Wij dus naar boven, op de Sorebois, we lopen vijftig meter verder naar een Alpenweide en daar ging het zo:

IMG_7541

Daniël haalde zeil en gareel uit zijn rugzak…

IMG_7542

… legde alles minutieus klaar en stak mij in harnas plus helm…

DSC_0455

Duurt dat hier nog lang, of hoe zit ‘t? 😉

DSC_0460

en zei: “Tiny, tu cours et tu cours et c’est tout.” Dus ik liep recht vooruit en…

IMG_7543

…floep, de berg af…

DSC_0462

 

IMG_7547

… en ik zweefde.

Eenmaal in de lucht mocht ik me op mijn gemak achteruit laten leunen, net alsof ik in een zetel zat. Incroyable. Magnifique. En geen sikkepitje hoogtevrees. Fantastisch.

De landing, na twintig minuten rustig zweven, was ook simpel: gewoon je op je zij laten rollen in het gras. Piece of cake. Morceau de tarte.

Kwanta kosta? 150 CHF, absoluut de moeite waard. Als ik op een andere locatie nog eens die kans krijg, ik spring zò weer van een berg. Zot hé?

DSC_0465