eten

De week van Tiny (week 2)

Zei er daar vorige week iemand iets over minder recepties, hapjes en drank? Of iets over een weegschaal? Hmm, ik zal het gedroomd hebben. Op het werk hadden we onze jaarlijkse potluck receptie. Potluck in de zin van ‘iedereen brengt zelf hapjes mee’ en ja ’t mag van de traiteur of van je mama zijn. (Ik heb jonge mannelijke collega’s die nog geen ei kunnen bakken, vandaar.) Onze Nederlandse baas bracht kaas mee en soep, onze Waalse collega een Driekoningentaart, er waren fancy lepel-hapjes en iets met forelmousse, ik maakte de immer succesvolle Pascale Naessens kaastaart et voilà, we moesten de rest van de dag al niet meer eten. Oh wacht, ’s avonds was er leesclub. Wijn met hapjes! 🙂img_9255

Op mijn vrije dag word ik gebeld door de opticien: “Uw bril is klaar, mevrouw!” Mijn mini-leesbrilletje van +1 voldoet al een tijdje niet meer, ik kan amper nog lezen wat ik typ op mijn gsm, Instagram-stories met commentaar is voor mij een raadsel want onleesbaar want té klein, etcetera… Het werd een computerbril, geschikt voor dichtbij maar ook voor 1 meter verder en tot nu toe ben ik er erg blij mee en bewijst het ding zijn nut. In de verte zie ik nog behoorlijk, dus weinig mensen zullen me spotten met bril tijdens een wandeling of het autorijden. Een bril opzetten is voor mij nog altijd een grote stap. Ik droeg een bril van mijn acht jaar tot ik op mijn vijftiende lenzen kreeg; die jonge Tiny werd er alleen maar mee gepest, dus een bril was voor mij het summum van lelijkheid. Bij mij hé, bij een ander staat dat fantastisch natuurlijk. img_9260

Donderdag maak ik een verre reis. Ik neem de trein helemaal naar Luxemburg en mag daar voor het werk ook overnachten. ’s Avonds ga ik in mijn eentje “All you can eat“-sushi eten bij Sushi Lovers. Héérlijk. Kiezen met de tablet en zoveel bestellen als je wil. Sushi is toch gezond?img_9276

De volgende dag vroeg gaan leveren bij een klant in Luxemburg, de reden van die reis. Er zat een groot pak in mijn rugzak, ik ging precies voor een maand op reis, maar nee, het was een brailleleesregel van 80 cellen. Mijnheer was enorm blij, want nu kon hij eindelijk weer via braille zijn mails lezen, notities maken, nieuws lezen op Internet,… Bijkomend had hij wel nog twintig vragen, want na lang zijn computer niet meer te gebruiken was hij een en ander vergeten: hoe sla je alweer een document op in Word? Hoe maak je een nieuwe map? Hoe navigeer je op het Internet? Hoe verbind ik mijn brailleregel? Nog een geluk dat ik het in het Frans mocht uitleggen, want het Duits heeft voor veel van die dingen compleet andere termen. Denk je nu: allez, dat is toch simpel? Klik – klik en klaar? Probeer het dan ook eens zonder muis – want daar is een blinde niks mee. img_9280

Op zaterdag ging ik vooral masseren, maar las ik ook eindelijk het eerste boek uit van 2019: The hate u give van Angie Thomas. Een zwart tienermeisje ziet hoe haar vriend door de politie wordt doodgeschoten, al is hij ongewapend. Rauw en krachtig. Er is ook een film van gemaakt trouwens. img_9282

Zondag: Netflix & chill? Nee, een beetje Netflix en boontjes kuisen! Ik keek met veel plezier naar Michael Douglas in “The Kominsky methode”. Die man is ondertussen al 74 maar nog erg vief en ik moet zelfs toegeven: niet onknap voor zijn leeftijd. De serie is grappig, slim bedacht en ook gewoon ontspannend. EN er doen veel “oudere” acteurs mee, dat mag ook eens. Eigenlijk is het een verademing. img_9284

Maandag was ik net nog niet jarig, maar bracht ik wel alvast een taartje mee om te trakteren op het werk. In Wevelgem is Bakker Geldhof echt wel een goeie bakker, met vele originele taartjes. Ik ben niet zo aan slagroom en biscuittoestanden, dus deze is een frangipane met appeltjes en een korst van speculaas. Lekker! En dat vonden mijn collega’s ook…

img_9286

 

 

Advertenties

Tiny’s FAQ, deel 3: lezen en eten

“Leest en eet, en drinkt hiervan, gij allen…” Ze zouden beter zoiets zeggen in de kerk, en dan een paar mooie boeken aanbieden samen met een buffet. ’t Zou nogal wat mensen aantrekken, volgens mij.

Koen vroeg mij wat mijn lievelingseten is (voorgerecht, hoofdgerecht en dessert) en wat mijn drie favorieten boeken zijn, die ik hem zou aanbevelen. Zo moeilijk!

Koken, eten en lezen zijn toch wel drie van mijn favoriete bezigheden: ik maak heel graag zelf iets klaar en geniet ook erg van veel gerechten. Niet dat ik een fijnproever ben, ook een bak friet of een lekkere hutspot vind ik super. In een écht sterrenrestaurant ben ik nog niet gaan eten (of het zou héél lang geleden moeten zijn), maar soms gaan we wel eens iets duurder gaan eten en geniet ik ook van de schilderijtjes op mijn bord die ik daarna wel gewoon mag opeten.

Voorgerecht: verse garnaalkroketten, of gewoon garnalen (ik wil ze zelfs nog zelf pellen), of verse gerookte zalm. Of carpaccio.

Hoofdgerecht: Als kind en prille tiener was ik een ramp om mee te nemen op restaurant, want ik lustte bijna niets. Steevast koos ik voor zeetong met frietjes. Iets wat ik nog steeds graag kies, al lust ik ondertussen bijna alles. Ook paling in de room is een favoriet. En aan om het even welke kust kies ik voor verse vis,  liefst zie ik hem nog eens voor hij gebakken wordt. Voor een echt Italiaanse pizza wil ik nog wel eens naar Doornik rijden. In Nederland zoek ik altijd naar een goeie Indonesische rijsttafel. In Parijs ga ik voor sushi. (Je ziet, Koen, ik kan écht niet kiezen!)

Dessert: sabayon en dat mag met marsala zijn, met champagne, met Rochefortbier, met witte wijn, en néé er hoeft geen ijs bij. Ik ben niet zo van de chocolade noch van de ijsjes. Tegen een lekker Javanais-taartje zeg ik ook geen nee.

Zo, en als we dan allemaal lekker hebben gegeten, kunnen we ons installeren om nog eens een goed boek te lezen. Zoals daar zijn (mijn 3 favorieten):

Oh wacht. Hoe moet ik die nu gaan kiezen?? Ik heb al meer dan drie vijfsterrenboeken gelezen, dus waar leg ik die lat? Wat zou ik aanraden aan Koen, de vraagsteller? Misschien:

  1. A little life (Een klein leven) van Hanya Yanagihara – een zwaar boek, letterlijk en figuurlijk, die je bij momenten écht naar de keel grijpt en tegelijk vreselijk en mooi is. Er is ook een theatervoorstelling gemaakt, door Toneelgroep Amsterdam, maar die is natuurlijk al lang en breed uitverkocht. Het kon me niet schelen of ik er naar Amsterdam, Groningen of Antwerpen voor moest, maar helaas, ik was te laat.
  2. De mensengenezer van Koen Peeters (ha, een naamgenoot!) – waar het boek zoveel meer is dan de korte inhoud. Klik op de titel en lees mijn blog er over, dan weet je heel wat meer.
  3. Outlander (De reiziger) van Diana Gabaldon – er is nu ook een serie van, maar ik las eerst alle boeken en zeker de eerste drie zijn schitterend. Toch vooral als je van wat geschiedenis houdt en je durft laten leiden in het tijdreizen.

Koen mag mij gerust vertellen wat hij liefst eet en leest – en jullie ook allemaal. Wat moét ik gelezen hebben volgens jullie? Beste boek ever? En voor welk gerecht mogen ze jullie zelfs wakker maken? Ik ben benieuwd!

 

Tiny momenteel (#Aswespeak)

Tal van bloggers vertellen regelmatig wat hen hier en nu bezig houdt. Ideaal tekstje voor als de inspiratie even op is. Here we go:

Gekeken: toegegeven, sinds het najaarsseizoen op televisie is begonnen, volg ik weer hier en daar iets in de categorie ‘nobrainers’, zoals daar zijn: Expeditie Robinson, Boer zkt vrouw, Sextape (er deed zelfs iemand mee die ik ken!), Last days (van Lieve Blanckaert), Ambulance. Op Netflix zijn we begonnen met het tweede seizoen van Ozark (een aanrader, weinig bekend) en via via zag ik ook het tweede seizoen van The Handmaid’s tale, zo mogelijk nog spannender en meer tenenkrullend dan het vorige. We ontdekten dat die CinemaCanvasfilms meestal zo saai zijn dat we er van in slaap vallen.

Gelezen: zot véél! Echt, ik zit in een leespiek. Zeker sinds ik heb ontdekt dat ik via Luisterpunt ook kan luisterboeken downloaden en die in de auto beluisteren. Met de leesclub lazen we Lampje van Annet Schaap, een kinderboek maar ZO erg aan te raden, ook voor volwassenen. Nu zijn we bezig in ben ik net klaar met Rosie zegt ja, van Dawn French, maar omdat we dat boek pas in oktober bespreken mag ik hier vooral niét zeggen wat ik er van vindt. Maar ’t is grappig! 🙂 In de auto las ik Wat ik nooit eerder heb gezegd van Celeste Ng en thuis in bed de twee kadootjes van Liese: DJ en De weduwnaar van Kluun. Tussendoor een ander kadootje van Bertnbreakfast: Het zijn de geheimen van Thomas Siffer. Viel een klein beetje tegen, jammer.

Gegeten: minder koolhydraten, genre lowcarb, maar niks extreem. Ik eet bijna geen brood meer, ’s middags vaak fruitsla met noten, pitten, zaden en kokosroom; ’s avonds zo goed als geen aardappelen, noch rijst maar soms toch eens pasta – dat kan ik niet laten. Veel groenten, ik zou overal courgettes en champignons ingooien, maar heb ook de venkel herontdekt. Ons favoriet gerechtje van de Jerre: pasta met venkel, spinazie en merguez.

Gaan eten: niet zo vaak en zeker niet fancy. Onder andere in Den Artiest in Geluwe, beetje genre bruine kroeg en simpele menu’s maar wel lekker en een gezellig ouderwets decor. En onlangs met mijn ouders en mijn jongste tante in het Cultureel Centrum Scharpoord in Knokke, omdat ze daar een paar dagen op vakantie waren. Leuke ontdekking, dagmenu aan 13€ en die zijn prima in orde!

Gedaan: de eerste workshop koppelmassage is wonderbaarlijk goed gelukt. Achteraf complimentjes gekregen van het lieve koppel bij wie ik te gast was. Bij hen thuis zette ik mijn massagetafel op en zij mochten om de beurt plaats nemen en om de beurt elkaar masseren – met mijn tips en adviezen. Zo ontdekte ik dat twee uur echt wel een minimum is, we waren toch al snel een kleine drie uur bezig, als je alles een beetje wil uitleggen.

Geboekt: zoals ik al eerder zei, gaan we volgende week een paar dagen naar de Azurenkust. Dus we boekten de TGV van den Aldi (Ouigo), een Airbnb-appartement en een mini huurauto. Ik kijk er naar uit!