dagboek

De week van Tiny (week 6)

fullsizeoutput_3bd

Dinsdag moet ik in het hoofdkantoor in Nederland iets gaan uitleggen. Dat klinkt eng, hé? Nee, het gaat over een toestel (een voorleesbril) dat ik hier in Vlaanderen al veel heb uitgelegd en dat ze in Nederland nog niet goed kennen. Nederland is meestal vòòr op kennis, maar in dit geval nu eens niet en dan vragen ze mij! Ha ha! ’s Middags ga ik met mijn collega en mijn baas een broodje kroket eten, want dat had ik nog nooit eerder geprobeerd, zot hé? ’t Is dus een vleeskroket in een sandwich, met wat mosterd er op smaakte dat nog lekker ook. Junkfood!

IMG_9455

De plusdochter stuurde mij naar de Standaard Boekhandel omdat ze daar van die leuke pastel fluostiften hebben. Maar al die boeken die ik nog wil lezen! Wat een verleiding… en deze flinke meid heeft NIKS gekocht. Enfin, toch niet op woensdag. Op donderdag stapte ik een andere boekhandel binnen in Brugge en kocht de laatste van Nicci Gerard, over dementie: Woorden schieten tekort.

IMG_9458Op donderdag ga ik met twee brailleleesregels naar twee dames die allebei in verwachting zijn, zwaar slechtziend en elk een hond hebben. Nu kom ik héél vaak in huizen waar ze een hond hebben (vaak een geleidehond natuurlijk) maar deze was echt een heel mooi exemplaar, en zo lief en aanhankelijk. En met héél veel haar. 🙂 Rajko is géén geleidehond, maar gewoon een gezelschapsdier.

fullsizeoutput_3ce

Vrijdagavond: eindelijk vertrekken we met de leesclub op weekend (zondag schreef ik er al over). Zalig niks doen, een cava’tje bij de open haard, lekkere hapjes, goed gezelschap, oh wat heerlijk!

IMG_9477

Het hele weekend is het slecht weer: veel regen, wind, om geen hond door te jagen. Tussen de buien door zijn we toch nog naar buiten gegaan om achter de hoek eens op het militair kerkhof rond te kuieren. Toch weer indrukwekkend.

fullsizeoutput_3c6

Op zondagmorgen gingen we dus brunchen bij Dépot in Ieper. Op zich is het daar lekker, de locatie is prachtig, we zaten gezellig apart, dus geen drukte. Eén van ons had op voorhand gemaild om te reserveren, maar ook om te vragen of er iets kon voorzien worden voor iemand met melkeiwitallergie en glutenallergie – dit kon, geen probleem. Maar eenmaal daar hadden ze toch niet echt door wat wél en niet mocht, en mocht onze vriendin maar van héél weinig eten. Zeker niet voor de 25€ die je betaalt voor de brunch. Bitter jammer.

Door dat leesclub weekend ben ik misschien weer meer geïnspireerd om extra veel te lezen. Vooral in de auto ben ik weer in actie geschoten met de Anders lezen app. Anders lezen is vooral bedoeld voor mensen met een leeshandicap, of die blind of slechtziend zijn, en dan kun je boeken gaan downloaden uit de Luisterpuntbibliotheek. Gezien ik die app ook gebruik voor mijn werk en die geregeld test, komt me dat wel handig uit en kan ik boeken lezen in de auto. Een alternatief is de Engelstalige website van Audible, waar je vooral Engelstalige boeken kan vinden maar ook Franse.

Geen idee of hier volgende week iets zal staan, grote kans van niet. Ik ga op reis en ik neem héél weinig mee. Misschien koop ik een data simkaart in Egypte voor mijn smartphone maar als dat niet lukt, ben ik zo goed als niet bereikbaar want er is geen WiFi. Toedeloe!

 

 

Advertenties

De week van Tiny (week 5)

Het einde van januari komt in zicht, hoera. Dinsdagavond, de kinderen zijn niet thuis, een goede gelegenheid om iets te maken met spruitjes. Ik maak ze schoon en kook ze vijf minuutjes samen met wat stukken zoete aardappel. Een ovenschotel met wat olijfolie ingesmeerd, de groenten er in, een bakje champignons er door gemengd, nog wat olijfolie erover, peper en sojasaus en 20 minuten in de oven. Lekkerrrr!

img_9419

De volgende ochtend: serieus? Nog eens meer dan 10 cm sneeuw? Op een woensdag? Klein gelukje want ik moet vandaag eigenlijk nergens naartoe. Ik blijf binnen en lees een boek en droom wat weg want over een zestiental dagen ben ik weer in Egypte. Zie verslag van vorig jaar. Ik app what 🙂 met Claudine, de Vlaamse dame die er nu al is en we maken al wat concrete afspraken.

IMG_9422

Donderdag ben ik weer op mijn werk, waar zowat alle kantoren mooi opgeruimd en heringericht zijn – uitgenomen het mijne. Maar dat komt nog wel, wacht maar; In onze vergaderzaal hangt er nu ook een televisie waar we dus over de middag gewoon het nieuws kunnen volgen. ’s Avonds kijk ik wat tv en voor ik ga slapen lees ik een boek, doe ik neusdruppels in (waarom: lees hier) en verzorg mijn lippen voor de nacht met Purol (naar het schijnt is dat, of Labello of zo, verslavend). Ik schrijf ook altijd een paar zinnetjes over de afgelopen dag in mijn One line a day boekje. Doe ik al zeven jaar, ja ja!

IMG_9430

 

Vrijdag, autodag. Voor mijn werk moet ik in Namen drie leveringen doen. Ik rij vanuit Wevelgem richting Ardennen maar kom al snel in een reuze-file terecht, de weg is onderbroken en iedereen wordt omgeleid. Een uur verlies ik. Ook in het terugkeren is er een ongeval gebeurd en zo heb ik in totaal vijf uur gereden in plaats van drie uur, over en weer. ’s Avonds heeft iemand in Knokke een massage geboekt, dus ik rij daar ook nog naartoe – als ik er bijna ben, belt de klant af: er is geen elektriciteit in het appartement en het is er ijskoud, dus niet geschikt voor een massage. Ze willen wel mijn vervoersonkosten betalen. Zo zat ik nog eens bijna twee uur in de auto, voor niks. Zucht.

IMG_9433

Zaterdag is redelijk normaal te noemen: boodschappen doen en langs gaan in de sporthal van Wevelgem, waar mijn pluszoon een wedstrijd speelt. Ze verliezen nipt, maar dat ligt totaal niet aan hem, hij speelt erg goed en is de betere van zijn ploeg. Zegt iedereen. (Ik heb er geen bal verstand van. Maar kom: goed hé!) Niet op foto: de hutspot die ik maak en de koffie in de Mokkabar in Roeselare (waar we schoenen gingen kopen). De koffie was lekker maar de bediening een flop.

IMG_9437

Waar de bediening top is: Bistro To Taste in Brugge. We gingen op zondag samen met mijn ouders, zij trakteerden ons nog voor mijn verjaardag. Heerlijk eten! Maar daarna reden we nog naar de kust, naar Heist om precies te zijn, om even uit te waaien en een (oh zo cliché) frisse neus te halen. De zon deed deugd! En da’s een leukere foto dan weeral eten.fullsizeoutput_3b9

Maandag terug werken maar na het werk reed ik nog even naar Oostende. Een vriendin logeerde daar en nodigde me uit om gezellig samen iets te eten. In Oostende kun je altijd lekker eten bij De Grote Post, het cultuurcafé daar. Prachtig mooi gebouw!fullsizeoutput_3b7

 

 

De week van Tiny (week 3)

Misschien een beetje gek, maar de week begint hier telkens op een dinsdag – in deze serie, bedoel ik. Deze week gaf ik er meteen een lap op, 51 lappen eerlijk gezegd. Toch was het een rustige verjaardag, ik nam een dagje vrij, ging ’s morgens sporten, at een boterham met hagelslag, ging winkelen en met het jaarlijkse verjaardagsticket van de Kinepolis ging ik naar The favourite. Een kostuumfilm over Queen Anne en haar hofhouding, maar een beetje bizar en vooral een raar einde. Hmm.

’s Avonds had ik geen zin om te koken en gingen we naar de Mexicaan in Kortrijk. Echt waar, héél lekker, we gingen er al vaker. Het is er niet duur, het is ook niet echt pikant tenzij je het specifiek vraagt (mijn lief houdt van écht pikant!) en heel gezellig. Wel een beetje ouderwets, en de muziek is steeds hetzelfde bandje want de liedjes komen telkens terug. Guantanamera, La Bamba, Roucouroucoucou,… img_9293

Eindelijk is er weer yoga-les. Ik ga tegenwoordig naar Daphne, bij Summa-coaching in Marke (vlakbij Wevelgem). Op haar speciaal ingerichte zolderkamer geeft ze pralaya yoga, op maat zou je denken, want elke keer vraagt ze of iemand speciale wensen heeft, of ergens last, of pijn,… Het is rustige yoga, je hoeft niets en alles is mogelijk, we zijn met een heel klein groepje en als je eens een les niet kan komen, dan mag je ook op een ander moment in de week. Super toch? img_9297

17 januari is blijkbaar de verjaardag van Michelle Obama. Ik ben al een tijdje bezig in haar autobiografie “Becoming” als luisterboek. Leuk is, dat ze het zelf voorleest en dat je zo echt helemaal kan meeleven met haar. Hoe en waar ze opgroeide, studeerde, over haar familie, hoe ze Barack leerde kennen, en hoe ze oorspronkelijk totaal geen zin had om First Lady te worden. Ik vind het fascinerend.

fullsizeoutput_371

Vrijdag vertrekken we op citytrip naar Valencia. Dit reisje stond er al een hele tijd aan te komen, soort kadootje voor mijn verjaardag. Mooi meegenomen is de temperatuur daar in januari: altijd rond de 15, 16 graden en als het op dat moment hier de stenen uit de grond vriest, zijn die paar dagen “warmte” heerlijk.  ’s Avonds gaan we meteen op stap naar de “Ciudad de las artes y ciencias” (Stad van kunst en wetenschap), het futuristische gebouwencomplex ontworpen door Calatrava, gelegen in het uitgestrekte Turia park. Prachtig! (Eigenlijk zal ik misschien nog eens apart bloggen over Valencia, met wat tips er bij, want er valt van alles over te zeggen!)img_9327

De hele zaterdag mooi weer, met enkel een jeansjasje is het warm genoeg om een hele dag te stappen. We trekken met de bus naar de oude stad, nadat we ’s morgens vlakbij het hotel een strandwandeling hebben gemaakt. Valencia is heel goed te doen te voet, maar als je wat wil zien, dan zet je een hoop stappen: meer dan 28000 had ik er zaterdagavond. ’s Middags aten we een goedkoop en makkelijk menu del dia, voor amper 10€, ’s avonds dronken we sangria in een bar (taberna de la Reina) en aten we Pintxos (die kies je gewoon zelf uit aan de bar, op het eind betaal je de prijs van het aantal stokjes). Tja, die foto: het was te lekker en ik had té veel honger om eerst aan een foto te denken…img_9350

Zondagavond was de vlucht pas om 18u dus hadden we nog een hele dag de tijd om rond te wandelen, op het strand en in de maritieme wijk achter ons  hotel. Toevallig kwamen we ook terecht in een oude ijsfabriek waar nu een gemoedelijk (en gratis) concertje plaats vond. We aten nog een lekker visje met zicht op zee en genoten nog even volop van de zon. img_9366

Maandag terug werken natuurlijk, en ’s avonds zumba. In bed ga ik nog niet meteen slapen maar lees ik mijn spannend boek uit. Ik kreeg het voor Kerst van mijn lief en las het dit weekend bijna uit op het vliegtuig. Van de schrijfster had ik nog nooit gehoord, maar het las makkelijk, het bleef spannend en er zitten wel wat plottwisten in. I like it. Sarah Pinborough: Belofte maakt schuld (in het Engels: Cross my heart).img_9373[1]