bloggen

Tiny en de FAQ

ofwel: de Veelgestelde Vragen. Zoals daar zijn:

  • hoe is ’t met je bijberoep?
  • neem je nog foto’s?
  • hoe is ’t met je zoon?
  • wanneer ga je nog zingen/toneelspelen?
  • wanneer ga je weer op reis?
  • doe je nog yoga?

Deze en vele anderen zullen binnenkort verhelderd worden op de blog. Maar! Jullie kunnen helpen. Stel hieronder gerust je prangende vraag die je nooit durfde te stellen.

Ik ben benieuwd.

In blogmiddens heet dit een “Ask me Anything”. FAQ dat! 🙂

download

Advertenties

Tiny en de zomer van 2018

Blijkbaar is er hier op WordPress een opsporingsbericht verschenen:

Vermist: blogster Tiny uit Wevelgem (kuch kuch: uit Brugge!).

Zotjes. En iedereen maar denken dat ik het superdruk heb met massages en zo. In werkelijkheid zat ik deze zomer veel op mijn lui gat, ofwel lezend, ofwel kijkend naar Orange is the new black en andere Netflixjes. Tussendoor ging ik ook nog eens gewoon werken, en af en toe was er inderdaad een massage. Zelfs een massageparty, want ja, dat doe ik nu blijkbaar ook!

Wat deed ik nog? Eens lekker gaan eten met mijn ouders in de Waterweelde. Schaamteloos reclame maken, gewoon omdat ik het daar zo lekker vond. In september veranderen ze van naam en wordt het “To taste”. Vroeger was dit een gewone bistro, maar nu is de zoon de boel aan het overnemen en wordt het meer gastronomisch. En hoe!

IMG_8816

Carpaccio van coquille

Afspreken met vrienden? Bwa ja, een beetje. Onder andere met Ralf, de Duitser die ik tien jaar geleden via Couchsurfing leerde kennen, komt uit Frankfurt en is ondertussen getrouwd met een Fiji-aanse, of hoe zeg je dat, iemand uit Fiji? We spraken af in het Franse Lille en spraken een gezellige mengeling van Engels en Duits.

IMG_8814

Oh la! Tiny op foto, ’t gaat nog regenen vandaag!

Natuurlijk gingen we terug werken op Dranouter en moest ik na die vier dagen een tijdje afkicken. Ik geniet altijd van die sfeer, de muziek, de mensen,… en heb me rot geamuseerd. De mannen van Kartje Kilo waren hilarisch en de cocktails op een stokje super verfrissend. Het beste optreden vond ik Milow, heel verrassend. Oh en dikke fun bij de DJ-sets van De man van Atlantis aan de Sint-Bernardusbar en Goe vor in den otto in de biertent. De longen uit mijn lijf gezongen en gedanst like nobody’s watching.

Afgelopen weekend was er Alcatraz in Kortrijk. Voor wie Graspop heeft gemist (wij dus) is dit een goedkoper en voor ons dichter alternatief. Ik ging enkel de vrijdag, mijn lief het hele weekend. Status Quo wou ik al zien van mijn twaalfde dus daar heb ik achtendertig jaar op gewacht, stom want de knapste van de bende (Rick Parfitt) is ondertussen overleden. Toch heb ik genoten van de hits Whatever you want, Down down, Rocking all over the world, …

IMG_8858

Zaterdag ging ik nog eens de beentjes strekken op Benenwerk in Brugge, altijd dikke fun en gegarandeerd meer dan 20000 stappen op mijn stappenteller!

En nee, op mijn werk is er geen airco en hebben we maar DIY gezorgd voor een frisse sfeer: karton aan de ramen geplakt, een fles ijs voor de ventilator, ’s namiddags een ijsje eten en lunch in de tuin met zwembad van mijn collega. Alles onder controle!IMG_8846

Nog dingetjes op het programma? Een picknickje in het bos, een verjaardagsfeestje, een dagje Boombalfestival, en misschien een mini-reisje in september. Mini hé.

Verder zwoegen met de zoon, piekeren dat het geen naam heeft, migraine-aanvallen verdragen en wespen uitschelden omdat ze me steken zonder dat ik ze zag aankomen. Stoefen over mijn website en me tegelijk zorgen maken omdat ik er meer aan toesteek dan er aan verdien, me bedenken dat mijn leven eigenlijk supersaai is (met bovenstaande uitzonderingen, dat wel) en dat ik beter weer een beetje meer zou aan yoga doen.

Tiny’s eerste zeven bijbaantjes #firstsevenjobs

Weer iets ontdekt: Blijkbaar is dit ook een onderwerp om over te bloggen, een lijstje met je eerste zeven… bijbaantjes. Of er nog onderwerpen zijn over andere “eerste zeven…”, moet ik nog ontdekken, maar dat kan nog leuk worden.

Naast de tot nu toe drie officiële werkplekken die ik heb gehad, heb ik ook nog een hoop andere dingen gedaan (vooraf en tussendoor).

Babysitten

Mijn mama was een tijdje verantwoordelijke voor de regionale oppasdienst, nam dus alle telefoons aan van mensen die een babysit zochten en babysitters op zoek naar werk. Daardoor was dit mijn eerste idee toen ik de respectabele leeftijd van 15 jaar had en iets wou bijverdienen. Nochtans kan ik me slechts drie plekken herinneren waar ik effectief heb opgepast, twee maal bij kennissen van mijn ouders en éénmaal via de babysitdienst. Leuk werk, lieve kindjes en makkelijk verdiend. Waarom ik dit niet méér heb gedaan? Geen flauw idee!

Presenteren op de vrije radio

Oh, dat heb ik al eens verteld hĂ©? Lees het hier. En nee, ik verdiende niks niemendal, maar ik werd betaald in levenservaring, dictielessen van mensen die wĂ©l mooi konden praten, een paar leuke mannen die evolueerden tot ‘vriendje’ en een uitgebreide muziekkennis. Misschien geen echte job, maar veel meer dan een hobby, dat was zeker.

Verkoopster in een kinderklerenwinkel

Ook dat heb ik al eens verteld. Lees dat verhaal hier. Ik begin mezelf te herhalen, vrees ik.

Copywriter

Of noem je dat typiste? Het kwam hier op neer: de ex-gitaarleraar van mijn moeder was ook leraar muziekgeschiedenis en had zijn eigen cursus geschreven. Dat wil zeggen, hij had die ingesproken op een bandje, want zelf kon hij niet typen (of had hij daar geen zin in). Hij zocht iemand om die volledig uit te schrijven. “Mijn dochter schrijft graag”, zei mijn moeder tegen hem. En daardoor ging ik een paar keer per week naar Gent, waar ik aan een bureautje zat met een Apple computer (begin jaren negentig had ik dat nog NOOIT gezien), waar ik ijverig de teksten uittikte. Ik werd betaald, denk ik, maar dat herinner ik me niet meer. Wel de moeilijke termen en de klassieke muziek die door het huis galmde, de componisten waar ik nog nooit van had gehoord (hedendaagse componisten dus) en de interessante materie; ik stak er heel wat van op.

serveimage

Camp Counselor

Ook al iets van verschenen op deze blog: Tiny in Amerika, deel 1 en deel 2.

Niks mee verdiend, tenzij een pietsie zakgeld, de reis heen en terug, en kost en inwoning. Dat moet je nu eens proberen, zeg! Je betaalt je blauw om ergens in het buitenland als vrijwilliger te ‘mogen’ werken.

Verkoopster van Porto

Je kent dat wel, die mensen die soms in de supermarkt staan met proevertjes. Wel, ik stond daar ooit ook, met flessen Porto (van een goed merk, zulle!) en kleine glaasjes, iedereen mocht komen proeven en ik mocht promotie maken voor dat merk. Jammer dat het maar voor twee dagen was, best een leuke job!

Horeca-medewerkster

Ken je Het dagelijks Brood of Le Pain Quotidien? Ze zitten een beetje overal, is voornamelijk een ontbijtzaak, maar ondertussen hebben ze flink uitgebreid. Af en toe ging ik in Knokke-Heist een zondag meedraaien. Ja hallo! Eeuwig respect voor iedereen die fulltime in de horeca werkt, wat een vermoeiende job zeg! Werken met een kassasysteem dat je nog nooit eerder zag, tafels afruimen, bestellingen opnemen, ook in het Frans, ik heb gezweet! Een hele ervaring, maar niks voor mij.

Wat voor zotte jobs hebben jullie al gedaan?