bloggen

Tiny voor het laatst

Het lijkt wel komkommertijd… Weinig nieuws te melden, dus werd het tijd voor een zelfgemaakt ‘stokje’, om jullie te plezieren, om andere bloggers misschien aan te zetten tot hetzelfde – dus neem gerust over en maak er je eigen ding van.

Wanneer heb je voor het laatst gehuild?

Begin dan eens triestig zeg. Ik moet niet ver terug keren in de tijd, jammer genoeg. Afgelopen maandag was de gebedsdienst voor de papa van een goeie vriendin. Ze had mij gevraagd als back-up voor haar welkomstwoord, en ze had nog maar één zin uitgesproken en ik voelde zélf al tranen opwellen. Maar ze is een powerwoman, dus ademde ze een paar keer diep en zette ze een speech neer van jewelste. Toch deed haar verdriet en dat van haar mama mij reflecteren en moest ik menige traan en snik wegpinken. Dat ik dààr ook nog door moet, verdorie toch.

Wanneer heb je voor het laatst gevlogen?

Goeie vraag hé, zo in Corona-tijden? Ik ga echt nog niet met het vliegtuig op reis nu, vorig jaar zag ik dat ook nog niet zitten. Vooral niet na mijn laatste vliegtuigreis: het repatriëringsvliegtuig van Buitenlandse Zaken van Caïro naar Brussel. Wat een avontuur! Je kan heel mijn verhaal hier nog eens nalezen.

Wanneer had je voor het laatst de slappe lach?

Vaak komt dat door mijn lief en onze zotte capriolen, maar de laatste keer was toen ik met Lieselotte in de auto zat en demonstreerde hoe mijn nieuwe boordcomputer van de auto mijn WhatsApp-berichten voorlas. Vooral, hoe ons “Wandelbitches”-groepje met al zijn emoticons, werd voorgelezen. Hilarisch!

Dansende personen met konijneoren…”

Wanneer heb je voor het laatst iemand geknuffeld (buiten je partner)?

Mijn mama. Nu we allebei zo goed als volledig gevaccineerd zijn, kan er weer wat meer en zijn we minder bang. Vroeger werd er niet geknuffeld bij ons, dat was niet “in de mode”. Nu heeft ze echt deugd van die aanrakingen, zie ik en ik denk steeds: Nu is het moment, geniet ervan nu het nog kan.

Wanneer heb je voor het laatst een complimentje gekregen?

Donderdag. Een klant was zo blij dat ik haar telefonisch kon helpen om een apparaat dat “helemaal niet werkte” terug werkend te krijgen. “U hebt mij helemaal blij gemaakt vandaag,” zei ze. Toen ik haar aan de lijn kreeg, sprak ze eerst nog van “jullie troep” en “ik heb al alles geprobeerd” en “ik heb goesting om het daar te smijten hé”. Dank u dank u dank u, zei ze op het laatst. 🙂

Wat is het laatste boek dat je hebt gelezen?

Keuze van de leesclub. Heel graag gelezen trouwens.

Wat is het laatste wat je hebt gegeten?

Een appelflap.

Met wie heb je het laatste gepraat?

Met de tiener(plus)zoon van zeventien, die een wit hemd en zwarte schoenen nodig had om in de horeca te beginnen werken. Dus gingen we samen snelshoppen. Snel ja, omdat we daar allebei een gloeiende hekel aan hebben, maar het gewoon een noodzakelijk kwaad was. Het laatste zinnetje dat ik tegen hem zei was: “Leg de prijsetiketjes maar klaar voor papa straks”. En nu zit hij terug boven en ik beneden met mijn appelflap.

Van wie kreeg je het laatste smsje en wat stond er in?

Maar ja, ik ben nieuwsgierig hé! Als je dat specifieke laatste niet wil delen, pakt dan het voorlaatste!

Bij mij was ’t de (plus)dochter die me bedankte omdat ik voor haar ook een witte blouse had gekocht (horeca-jobstudenten alom).

Welk liedje heb je het laatste (mee)gezongen?

Deze morgen, toen ik de legplanken in de nieuwe keuken aan het veranderen was, had ik de radio keihard gezet op een zender met 80’s en 90’s muziek. En toen dit nummer aan bod kwam, zong ik het van begin tot einde mee. Het helpt wel als je weet dat ik dit liedje jarenlang heb gecoverd in mijn band. 🙂

Ik ben al benieuwd naar blogs die hier op volgen en meedoen, link dan even naar dit bericht, goed?

Tiny overloopt de afgelopen veertig dagen

Bijna is het ermee gedaan, met 40 dagen bloggen. En morgen… is het examen!

Om je de kans te geven om nog eens wat dingen te herlezen of te ontdekken, volgt hier een overzicht van de afgelopen veertig (negenendertig eigenlijk) dagen.

Ik begon geruisloos, zonder aan te kondigen dat ik het veertig dagen ging volhouden, want ik wist dat de eerste dag zelf nog niet eens. Tiny geeft redenen was de eerste dag in een hele reeks, het ging over een boek en redenen om in leven te blijven, redenen om positief te zijn. Nog altijd nuttig als ik dat zo nalees.

Soms had ik het eens over de natuur, wat er allemaal te zien is buiten: Tiny en de vogeltjes, maar ook bij Tiny en het uitzicht en Tiny verpot, ging het wel eens over bloemetjes en plantjes en dergelijke.

De natuur in Wevelgem…

Een aantal berichtjes gingen over van alles en niks, een soort “as we speak”, over waar ik mee bezig was op een bepaalde dag, of over de afgelopen tijd. Iets over mijn vrije dag, over de vrouwen in mijn leven, over mijn leesgewoontes, over wat ik doe als ik eens vijf minuten tijd heb, over planten, luisteren, kijken en lezen,…

Ik heb ook aan jullie gevraagd of er iemand nog inspiratie had om te bloggen, ik vroeg aan enkele mensen hoe ze slapen en opstaan, en wat ze mee zouden nemen op reis.

Het ging soms eens de spirituele toer op met een kleine introductie tot meditatie en mijn uitleg over mijn yoga-gewoontes.

Maar ik betrap mezelf er op dat ik heel graag terug kijk op wat er bij mij gebeurde in de jaren stilletjes. Ik heb veel oude foto’s met herinneringen, en wellicht teer ik daar op, nostalgische gedachten. Ik merkte dat veel mensen daar zelf blij van werden als ik die deelde, en dat ze denken dat ik een rijk gevuld leven heb. GEHAD heb, ja. Want ’t is al lang geleden dat ik in mijn eerste toneelstuk speelde, meedeed aan absurd toneel en jarenlang in een amateurgezelschap meespeelde. Oude foto’s van mijn grootouders, ik vind het machtig om te zien, ik deelde ook een terugblik én een huidige stand van zaken over de straat waar ik opgroeide. Ook bedacht ik me wat ik anders zou doen moest ik alles opnieuw kunnen doen.

Het ging ook vaak over het verleden en wat ik meemaakte, tijdens mijn serie over talen: Nederlands, Engels, Frans, Duits en Italiaans. In principe zou ik er nog Noors en Arabisch kunnen aan toevoegen, maar dat is voor later.

Aangezien ik graag eet en ook geniet van het koken, deelde ik enkele receptjes: Ik deed mee aan die beruchte fetachallenge, maakte waterzooi en schreef ook eens over wat ik niet lust. Drank: ah ja, ik deelde het verhaal over die ene keer dat ik te veel Duvels heb gedronken. En waarom ik gestopt ben met Instagram.

Soms gaat het gewoon over mij: dat ik enig kind ben en er eentje heb, dat ik gierig ben, of dat ik geld vond. Maar ook enkele keren over de moderne tijd, hoe we NU leven, iets over waar ik zat een jaar geleden (en dit werd het meest gelezen), iets over maatregelen, iets over holebi’s en iets over FOMO.

Het ging mij eigenlijk te weinig over muziek, dus daar bracht ik onlangs nog verandering in met vrolijke liedjes en ik merkte dat jullie ook genoten van mijn verhaal over de Rockrally.

Voor wie alles las: bedankt, chapeau en bloemetjes! Wat vonden jullie het leukst om te lezen?

Voor wie niet alles las: ook bedankt en als je eens niet weet wat gedaan, kom hier gerust eens terug, je vindt ook veel in het archief.

Voor iedereen die al een tijd volgt maar niet alles leest maar wel denkt dat hij/zij mij kent: morgen is er een grote Tiny QUIZ. Dan kan iedereen zijn opgedane kennis eens testen!

Dit is de negendertigste dag in #veertigdagenbloggen.

Tiny is bijna klaar en geeft antwoorden

Katrien van Perfect Imperfect was de afgelopen 38 dagen de enige zot die mee deed met deze veertig dagen bloggen challenge. Zij nam het initiatief en ik had er direct ook zin in.

Het is bijna gedaan er mee, en nu pas bedenk ik me: oei, ’t is zondag nog helemaal geen Pasen? Blijkt dat we al wat vroeg gestart zijn met deze challenge, Katrien had in het begin aangegeven dat we 6 dagen konden skippen, maar dat heb ik niet gedaan.

Op het laatst hebben we nu elkaar nog wat vragen gesteld over de afgelopen weken en dit zijn mijn antwoorden op haar vragen.

1. Wat dacht je toen je mijn uitdaging om 40 dagen te bloggen las? Was je meteen even gek als ik of heb je toch getwijfeld?

Ik was al redelijk snel méé met het idee, vooral omdat het al een paar jaar geleden was, van in 2017 dat ik nog eens 40 dagen na elkaar blogde. En toen ik je inspiratielijstje las, was ik helemaal verkocht, ik vermoedde dat het me nog wel eens ging lukken. Voordeel van 2017 was dat ik toen grotendeels op reis was, en elke dag gewoon een verslagje kon maken, dat was nu wel even anders. 


2. Wat vond je de grootste uitdaging de afgelopen 40 dagen?

Ik wou toch telkens een paar dagen vooruit bloggen, dat ging wel goed tot ik wat stress kreeg dat er voor de volgende dagen niks gepland stond. De grootste uitdaging was dus onderwerpen verzinnen waar ik (1) nog niet eerder over geblogd had en (2) niet hetzelfde waren als vele andere bloggers. Niet te saai worden dus.

3. Welk pad zou je graag nog eens bewandelen met je blog?

Als ik nog eens terug op reis mag, wil ik graag weer meer reiservaringen neerpennen, eventueel zelfs elke dag. Dat is voor mij leuk om later nog eens na te lezen, een soort dagboek, en voor anderen leuk om te lezen omdat ze dan ook het idee hebben van even wég te zijn OF omdat ze er zelf ook reistips kunnen uithalen. 


4. Hoe heb jij de uitdaging aangepakt? Heb je de onderwerpen op voorhand bedacht of werkte je vooral ad hoc?

In de eerste week heb ik wat ideetjes opgeschreven, en ook eens een vraag gesteld aan mijn lezers, of zij nog inspiratie hadden voor mij. Daar heb ik ook wel een en ander uitgehaald. Ik werkte dus voor een paar dagen verder en zorgde dat er telkens een stuk of wat blogs op de planning stonden, dat maakte mij gerust. 

5. Hoe verzamelde jij alle onderwerpen? Waar haal je ideeën voor je blog? 

Dat verschilt enorm. Soms is het gewoon een gevoel. De idee om iets te doen met taal speelde al langer, dus daar heb ik meteen een serie over gemaakt, tips over boeken, films en series doe ik wel vaker, dus dat was ook makkelijk, en dan duik ik af en toe eens in het verleden: oude foto’s opsnorren en daar dan het verhaal bij schrijven, dat helpt altijd. Of ik las wat ideetjes bij de reacties, of via andere blogs.


6. Welke impact heeft 40 dagen bloggen op je blog gehad?

Ik merkte in de statistieken dat ik elke dag veel meer lezers heb. Meestal is dat in pieken, de dag dat ik iets post, heb ik dan ineens veel lezers, maar er waren er nu elke dag gemiddeld een pak meer. Er zijn dus mensen  die echt elke dag zijn komen lezen en dat is wel heel leuk.


7. Kreeg je er veel nieuwe lezers bij?

Ik vermoed van wel, maar dat is moeilijk te controleren als ze niet echt volgen of niet reageren. Maar ik kreeg soms wel reacties van mensen die anders nooit reageren, of nog nooit gereageerd hebben. De allerleukste reactie was van mijn oud-leraar Nederlands, die ik op mijn blog de hemel had ingeprezen. Die blog was door iemand anders naar hem doorgestuurd en toen heeft hij ook zelf gereageerd – ik was volledig van mijn melk.

8. Welke vraag zou je graag eens aan andere bloggers stellen?

Zouden jullie mij graag willen ontmoeten? En hoe zie je dat dan? Een blogmeeting met nog mensen of liever één op één – gesteld dat er geen Corona-maatregelen zijn natuurlijk. 

9. Ga je in een zwart gat vallen na 40 dagen bloggen?

Ik ga een paar dagen niet bloggen, denk ik en als de inspiratie komt, zet ik er wel weer iets op. Maar er zal minder gepland worden en meer à la minute. Hoewel ik altijd mijn blogs wel minimum één dag vooraf schrijf, ik post dan pas de volgende ochtend. 


10. Sluiten we nu meteen een deal om het volgend jaar nog eens te doen?

Oh dan hoop ik zo dat ik iets leuks te melden heb, dat ik kan teren op een hoop herinneringen en reiservaringen die er tussen NU en volgend jaar februari zijn bijgekomen. Dus ja, wat mij betreft hebben we een deal!

Morgen een overzichtje en zondag een quiz!

Dit is de achtendertigste dag in #40dagenbloggen