bloggen

De week van Tiny (week 3)

Misschien een beetje gek, maar de week begint hier telkens op een dinsdag – in deze serie, bedoel ik. Deze week gaf ik er meteen een lap op, 51 lappen eerlijk gezegd. Toch was het een rustige verjaardag, ik nam een dagje vrij, ging ’s morgens sporten, at een boterham met hagelslag, ging winkelen en met het jaarlijkse verjaardagsticket van de Kinepolis ging ik naar The favourite. Een kostuumfilm over Queen Anne en haar hofhouding, maar een beetje bizar en vooral een raar einde. Hmm.

’s Avonds had ik geen zin om te koken en gingen we naar de Mexicaan in Kortrijk. Echt waar, héél lekker, we gingen er al vaker. Het is er niet duur, het is ook niet echt pikant tenzij je het specifiek vraagt (mijn lief houdt van écht pikant!) en heel gezellig. Wel een beetje ouderwets, en de muziek is steeds hetzelfde bandje want de liedjes komen telkens terug. Guantanamera, La Bamba, Roucouroucoucou,… img_9293

Eindelijk is er weer yoga-les. Ik ga tegenwoordig naar Daphne, bij Summa-coaching in Marke (vlakbij Wevelgem). Op haar speciaal ingerichte zolderkamer geeft ze pralaya yoga, op maat zou je denken, want elke keer vraagt ze of iemand speciale wensen heeft, of ergens last, of pijn,… Het is rustige yoga, je hoeft niets en alles is mogelijk, we zijn met een heel klein groepje en als je eens een les niet kan komen, dan mag je ook op een ander moment in de week. Super toch? img_9297

17 januari is blijkbaar de verjaardag van Michelle Obama. Ik ben al een tijdje bezig in haar autobiografie “Becoming” als luisterboek. Leuk is, dat ze het zelf voorleest en dat je zo echt helemaal kan meeleven met haar. Hoe en waar ze opgroeide, studeerde, over haar familie, hoe ze Barack leerde kennen, en hoe ze oorspronkelijk totaal geen zin had om First Lady te worden. Ik vind het fascinerend.

fullsizeoutput_371

Vrijdag vertrekken we op citytrip naar Valencia. Dit reisje stond er al een hele tijd aan te komen, soort kadootje voor mijn verjaardag. Mooi meegenomen is de temperatuur daar in januari: altijd rond de 15, 16 graden en als het op dat moment hier de stenen uit de grond vriest, zijn die paar dagen “warmte” heerlijk.  ’s Avonds gaan we meteen op stap naar de “Ciudad de las artes y ciencias” (Stad van kunst en wetenschap), het futuristische gebouwencomplex ontworpen door Calatrava, gelegen in het uitgestrekte Turia park. Prachtig! (Eigenlijk zal ik misschien nog eens apart bloggen over Valencia, met wat tips er bij, want er valt van alles over te zeggen!)img_9327

De hele zaterdag mooi weer, met enkel een jeansjasje is het warm genoeg om een hele dag te stappen. We trekken met de bus naar de oude stad, nadat we ’s morgens vlakbij het hotel een strandwandeling hebben gemaakt. Valencia is heel goed te doen te voet, maar als je wat wil zien, dan zet je een hoop stappen: meer dan 28000 had ik er zaterdagavond. ’s Middags aten we een goedkoop en makkelijk menu del dia, voor amper 10€, ’s avonds dronken we sangria in een bar (taberna de la Reina) en aten we Pintxos (die kies je gewoon zelf uit aan de bar, op het eind betaal je de prijs van het aantal stokjes). Tja, die foto: het was te lekker en ik had té veel honger om eerst aan een foto te denken…img_9350

Zondagavond was de vlucht pas om 18u dus hadden we nog een hele dag de tijd om rond te wandelen, op het strand en in de maritieme wijk achter ons  hotel. Toevallig kwamen we ook terecht in een oude ijsfabriek waar nu een gemoedelijk (en gratis) concertje plaats vond. We aten nog een lekker visje met zicht op zee en genoten nog even volop van de zon. img_9366

Maandag terug werken natuurlijk, en ’s avonds zumba. In bed ga ik nog niet meteen slapen maar lees ik mijn spannend boek uit. Ik kreeg het voor Kerst van mijn lief en las het dit weekend bijna uit op het vliegtuig. Van de schrijfster had ik nog nooit gehoord, maar het las makkelijk, het bleef spannend en er zitten wel wat plottwisten in. I like it. Sarah Pinborough: Belofte maakt schuld (in het Engels: Cross my heart).img_9373[1]

 

 

 

Advertenties

De week van Tiny (week 1)

Elke dag neem ik een foto en na 7 dagen blog ik daar over. Als ik geen inspiratie heb, dan haal ik die daar wel uit. Je kan mee volgen op Instagram (tinyblogt) of gewoon elke week hier komen lezen, zo simpel.

Zo zul je zien hoe saai mijn leven (soms) is, wat ik kook of eet, wat ik koop of deel, wat ik lees of bekijk, waar ik wandel of reis…

schermafdruk 2019-01-06 15.07.34

Op Nieuwjaar deelden wij een paar kleine cadeautjes uit, en kreeg ik ook een paar schattige geschenkjes. Waaronder zachte warme huisslofjes van de tienerdochter. Héérlijk.

Tweede nieuwjaarsdag, de kinderen naar de mama, en wij hadden behoefte aan wat meer groenten in plaats van de calorierijke hapjes van de afgelopen dagen. Ik maakte butternutlasagne, volgens dit recept of toch iets wat er op leek. Ik volg bijna nooit klakkeloos recepten, soms vind ik een ingrediënt niet nodig of voeg ik er iets extra aan toe. Maar het was super lekker!img_9241

Drie januari: eerste dag terug werken en ook eerste dag van de solden. Na het werk sprong ik nog vlug even binnen bij een winkel of twee en scoorde een trui en al lang gewilde draadloze koptelefoon. Gewéldig om te gaan wandelen of sporten in je eentje en geen gefoefel meer met die kabeltjes. En in de winter ideaal als oorwarmers. Win win. img_9245

Vrijdagavond. Iedereen is moe van het werken, niemand heeft zin om te koken en toch heb je een “feestje”. Afspreken dat iedereen restjes mee brengt en dat de gastvrouw niet hoeft op te ruimen of het huis schoon te maken, dat je gewoon in je werkkleren of je pyama komt en dat het eten vettig en ongezond mag zijn. Resultaat: een shitty diner, noemen ze dat. Blogvriendjes daar aanwezig, zoals Bertn en Lieselotte blogden er al eerder over. Het originele idee vonden we bij Charlie. img_9247

Wat doe je dan de dag nadien? Je schuldig voelen en gaan sporten. Ik probeer meer naar de fitness te gaan of te gaan wandelen, en als er straks weer zumba en yoga is, pik ik dat ook weer op . ’t Is nodig. Morgen komt mijn nieuwe weegschaal aan en ga ik wellicht serieus schrikken van de getallen.img_9249

Zondag dan. Oeps. We gingen wandelen in Kortrijk en een koffie drinken bij Kaffee Renee, lag er daar toch wel een worteltaartje verleidelijk te lachen naar mij zeker? Ik kon niet aan de lokroep weerstaan en het taartje werd mijn lunch. img_9251

Maandagavond. Eindelijk weer zumba na de Kerstvakantie. De lerares Melissa is een pittige, eentje die ook aan kickboksen doet, geen vrouw om zonder handschoenen aan te pakken. Maar ze is dolenthousiast, dat zie je als ze de pasjes voordoet én ze lacht de hele tijd. Okee, even niet op de foto dan, maar die nam ik maar héél snel tussendoor. Een heerlijke work-out.img_9253

 

Tiny’s jaaroverzicht van 2018

Ik deed er eentje in 2017,  à la Instagram in 2016  en zelfs al in 2015: een jaaroverzicht.

Dingen waar ik van genoot:

  • zumba! Ik heb er nog niet over geblogd want ben nog maar pas begonnen, maar dat is leeeeuuuk!! Een uurtje zomerse muziek en lekker springen en met je armen zwaaien en oefenen op de pasjes en keihard verkeerd stappen en daar hartelijk om lachen en dat allemaal op vijf minuten wandelen van mijn deur in Wevelgem. Het komt nog helemaal goed tussen mij en Wevelgem!
  • die vriend uit Antwepen hé, die eigenlijk ook van Brugge is hé, die van de Arafat-sjaal hé, awel die woont nu ook in Wevelgem! Yay!
  • dagen alleen met mijn lief: ’t is wellicht egoïstisch, maar als wij twee alleen zijn, zonder kinderen en we kunnen eens rustig naar de sauna of iets gaan eten, of we trekken er een paar dagen alleen op uit: héérlijk.
  • Dranouter festival: terug gewerkt als vrijwilliger maar mij eigenlijk rot geamuseerd
  • alles met mijn leesclub (love those girls!)

Dingen die ik mooi vond om te zien:

  • de film Bohemian Rhapsody over Queen en vooral over Freddy Mercury natuurlijk. Herinneringen aan de jaren tachtig, het laatste half uur heb ik alleen maar zitten sniffen.

  • Call the midwife: een serie over vroedvrouwen in de vroege jaren zestig, ik weet dat die serie al een hele tijd loopt, maar ik heb die dit jaar in een week met lumbago er door gejaagd. ’t Is vrouwenstuff, vrees ik.
  • The handmaid’s tale: boek gelezen, serie verslonden. In zeldzame gevallen is een film/serie beter dan het boek, dit is hier zeker het geval. Boek was saai, serie meeslepend. Nog te bekijken op vrtnu als je rap bent.
  • Atypical op Netflix, over een jongen met autisme/Asperger. Boeiend, grappig en bij momenten verschrikkelijk confronterend.

Mijn favorieten boeken van 2018:

Dit jaar heb ik me suf gelezen, tot nu toe staan er 57 boeken op mijn lijst in Goodreads en volgens mij worden het er 60. Favorietjes:

Dingen die ik iedereen kan aanraden:

  • Als je nog een reisbestemming zoekt voor volgend jaar en het mag eens wat origineler zijn: ga naar Albanië. Echt dé ontdekking van 2018 voor ons.
  • Als je nog een keer in Brugge iets wil gaan eten, weg van het centrum en een beetje speciaal, ga dan naar To taste.

Mijn meest gelezen posts van het jaar: 

  • Tiny op zwarte vrijdag – en het belang van een keer NIET te kopen
  • Tiny’s nachtmerrie – die trouwens écht bleek te zijn
  • Tiny en de liefde – het omgekeerde van die nachtmerrie, zeg maar

Dingen die ik in 2018 voor het eerst deed:

  • starten in bijberoep: sinds juni van dit jaar mag ik mij zelfstandig massagetherapeute noemen. Nog geen seconde spijt van gehad.
  • voor het eerst in Azië (Egypte, dat deel is niet meer in Afrika, maar wel in Azië) en ik ga volgend jaar gewoon weer terug.
  • Ecstatic Dance in Gent, een soort kruising tussen een fuif zonder alcohol en yoga

Dingen die ik dit jaar méér deed:

  • yoga deed ik al, maar ik ging er gewoon mee door, volgde elke week wel een les en deed heel vaak yoga tussen de soep en de patatten. Of meditatie. Kan ook overal.
  • wandelen: aangezien lopen niet zo fantastisch is met mijn rug-histoire. In de zomer ging ik zeker elke dag wandelen en ook dat probeer ik vol te houden tenzij het vliegende storm is of vriest dat het kraakt.
  • reizen: Egypte, Albanië, Luxemburg, Polen, Slowakije, Nederland, Zuid-Frankrijk

Dingen die ik dit jaar minder deed:

  • alcohol drinken. Ik hield me in februari terug aan ‘Tournéé minerale‘, maar ook daarbuiten vroeg ik al sneller eens naar een colaatje, water of alcoholvrij bier. Omdat ik regelmatig migraine heb, besef ik maar al te goed dat dat ene glas extra rode wijn of dat gratis gekregen pintje een trigger kan zijn. Ik kan even goed en gek dansen op feestjes met enkel cola, een quiz met de leesclub gaat misschien nog beter zonder de wijn, en uit eten met mijn ouders lukt ook op water. En zelfs het kerstdiner. Okee, één cavaatje als aperitief, dat wel.
  • mij zorgen maken. De voorbije jaren werd ik ’s nachts vaak al piekerend wakker: ben ik wel een goeie moeder, lukt het wel om mijn zoon alleen te laten wonen, moet ik niet méér aanwezig zijn, voelt hij zich wel goed, kan hij het wel,… Er kwam een diagnose van Autisme Spectrum Stoornis en na 22 jaar viel alles op zijn plaats. Er komt nu thuisbegeleiding die mijn ‘job’ een stukje overneemt. Dus voilà, als je tot hier hebt doorgelezen, weet je nu ook hoe het op dat vlak zit.

Aan iedereen die hier leest, wens ik een heel mooi (en béter!) 2019. x