bloggen

Tiny is bot en onzeker

De laatste week weken voel ik me niet meer zo Tiny 2.0, als net na de Yoga Teacher Training in Tenerife.

Een aantal factoren doen mij heel erg aan mezelf twijfelen en ondanks dat de meeste zaken in mijn leven wel okee zijn, vind ik mezelf een grote flop. “Tiny kan beter” stond er vaak op mijn rapport toen ik jong was – en dat lijkt wel het verhaal van mijn leven. Ik doe niet zo goed mijn best, denk ik. En ik heb een karaktertrek, die een vriendin mij ooit subtiel onder de neus schoof, waar ik niet trots op ben, maar waar ik maar niet vanaf geraak. Blijkbaar maak ik soms, onbewust, heel botte opmerkingen. Of soms lach ik met iets, vaak om mezelf een houding te geven, dat eigenlijk niet grappig was. Wellicht kwets is daar mensen mee, maar durven ze dat niet zeggen.

Ik had het laatst met Lieselotte over opvallende karaktertrekken. Wat zeggen ze over jou? Zeggen ze bijvoorbeeld dat je een lieve bent? We ontkenden allebei. Nochtans vinden wij onszelf best lief, maar we komen misschien niet zo over. We zijn allebei opvoedster van beroep en vinden onszelf maar een beetje pruts-moeders. We denken allebei heel hard na over vriendschap en wat dat met ons doet. Ik denk altijd dat ik geen vrienden heb die mij zouden rondrijden in een rolstoel op een festival (daar schreef ik al eens over: hier).

Ik doe maar wat. Zo organiseer ik op 12 juni weer een Zen op Zondag evenement en vraag ik me af: gaan er wel mensen inschrijven? Zo organiseer ik in oktober weer een stilteweekend en weet ik niet of er überhaupt nog interesse is? Reclame maken is niet mijn beste eigenschap, verre van. Sociale media zijn niet mijn beste vriendjes, en al zeker niet nu mijn Instagram account tinyblogt gehacked werd (volg me op Manutine/massage). Facebook lijkt voor heel veel mensen achterhaald (zeker voor de jongere generatie). Ik schrijf een nieuwsbrief, maar geraakt die niet te vaak in de spam? Ik pruts maar wat aan. Moet ik dan zo’n dure cursus volgen?

Mijn idee is om hier in Wevelgem yoga te geven in een kerk. Die kerken van tegenwoordig zoeken allemaal naar herbestemmingen, er wordt in gerepeteerd, concerten gegeven,… qua sfeer lijkt dat toch ideaal? Je wordt direct al een beetje stiller als je een kerk binnenkomt en je keert je wat in jezelf. Perfect voor yoga. Ik sprak met enkele mensen uit het gemeentebestuur en ben speciaal naar de zondagsmis gegaan om de pastoor te spreken. Vriendelijke mensen allemaal, maar ik voel me nog steeds een alien in Wevelgem. Het lijkt allemaal ‘ons kent ons’ en een Bruggeling geraakt er precies niet tussen. Twee zinnen moet ik maar zeggen en er klinkt al “Ge zijt niet van hier zeker?”. Vijftig kilometer zit er tussen Wevelgem en Brugge en dat lijkt soms wel een oceaan.

Ik ben ook héél slecht in netwerken en social talk; babbelen over koetjes en kalfjes met jan en alleman gaat mij heel moeilijk af. Het gesprek valt snel stil. Ik ben niet zo interessant. En mooie mensen krijgen vaak de meeste aandacht. Niet de wat speciaaltjes. Ik heb een rare kop, een bochel, x-benen, ik ben niet zo sportief en lenig als mensen denken, ik word weer te dik, mijn haar is raar, ik heb misvormde voeten, heb geen conditie,… en zo kan ik nog even doorgaan.

Iemand zei me ooit dat ik misschien ook HSP ben. Een High Sensitive Person – en hoe ouder ik word, hoe meer ik daar over nadenk, hoe vaker ik denk dat het waar is. Maar da’s voor een ander blogje.

Oh ja. Bloggen. Het staat ook maar op een laag pitje, door dezelfde redenen. Waarom blog ik eigenlijk? Ben ik niet gewoon een aandachtzoeker? Heb ik wel iets interessants te melden? Al de onderwerpen die ik bedenk, lijken me na twee seconden alweer te belachelijk voor woorden – en dus schrijf ik maar niet. Zo’n gevoel dus.

Tiny’s 365 vragen: maart

Dag 27/40dagenbloggen

Ik beantwoord voor elke dag van de maand een vraag en de antwoorden deel ik op de (bijna) laatste dag van de maand. Dat deed ik de eerste keer in februari… en ik nam het over van onder andere Irene.  )

1. Welke vaardigheid wil je nog graag onder de knie krijgen?
Ik zou zo graag meer evenwicht hebben: vooral letterlijk dan, want ik val al snel omver als ik op één been sta, ik wil dat beter kunnen en doe daar ook oefeningen voor. Maar ook emotioneel wil ik meer evenwicht: yoga en meditatie helpen daarbij.

2. Wanneer at je voor het laatst een pizza?
Afgelopen weekend. We eten meestal op vrijdagavond pizza.

3. Welke koosnaampjes gebruik je ? 
Meestal gewoon schat of pietje.

4. Zou je graag een boek willen schrijven? 
Ja. En daar al verschillende keren aan begonnen, heb wel wat ideeën maar ik zet nooit door omdat ik denk dat niemand het wil lezen. En omdat ik niet goed genoeg en niet verhalend genoeg kan schrijven.

5. Heeft het gesneeuwd de afgelopen tijd?
Oh my god, nee gelukkig niet.

6. Waar heb je het vaakst hulp bij nodig?
Daar moet ik lang over nadenken. Maar echt héél lang. Ik doe graag zoveel mogelijk alles zelf.

7. Waar hoor jij thuis?
Home is where the heart is.

8. Gebeurt er op dit moment iets belangrijks in de wereld?
Oorlog Rusland-Oekraïne.

9. Welke drie plaatsen zou je nog graag eens bezoeken?
Waar ik nog niet geweest ben: Indonesië. Het zuiden van de Verenigde Staten, New Orleans, Memphis, Nashville,… Noorwegen.

10. Hoe ziet je toekomst er uit?
Uitbollen en toch bezig blijven met dingen die ik het liefste doe. Hopelijk zonniger, in de letterlijke betekenis vooral.

11. Zou je voor de liefde in het buitenland gaan wonen?
Als mijn lief naar het zuiden wil verhuizen, dan ga ik zeker mee.

12. Wat doe je anders nu je ouder wordt?
Nog vaker foert zeggen.

13. Wat kan je niet bevatten?
Dat er mensen zijn die nooit muziek opzetten of niet kunnen genieten van muziek. 

14. Waar ben je bang voor?
Het verliezen van de mensen die ik liefheb. Zelf ben ik niet bang van de dood, maar ik ben bang om achter te blijven en ik weet totaal niet hoe ik ga reageren als ik iemand echt verlies.

15. Wat heeft de laatste tijd het meeste indruk op je gemaakt?
 De wijsheid van sommige jonge mensen. Hoe een vierentwintigjarige toch al zo ongelofelijk verstandig kan zijn en tot inzichten is gekomen waar ik nog maar amper aan toe ben.

16. Draag je je schoenen in huis?
Nee, we doen die uit in de gang, en dan doe ik slippers aan, vaak mijn Birkenstocks. Of ik loop op kousen of blote voeten, zalig. Lang leve de vloerverwarming.

17. Wat vind je het leukste aan je werk?
Mensen kunnen helpen. Dat ze bellen of komen met een probleem en dat ze afscheid nemen met een blije lach en een oplossing op maat.

18. Noem drie dingen waar je vandaag dankbaar voor bent.
De groep waar ik momenteel samen mee leef in de yogaschool in Tenerife.

Mijn lichaam dat nog redelijk goed mee kan met jonge twintigers.

Het heerlijke eten: vers fruit en groenten in overvloed hier.

19. Ben je tevreden met je levensstijl?
Goh ja eigenlijk wel. Ik zou misschien nog wel wat minder met mijn telefoon in mijn handen willen zitten. Terwijl ik hier in Tenerife zit is dat geen probleem, want mijn gsm-gebruik is drastisch gedaald. Gewoon geen tijd voor.

20. Wat zijn je lievelingschips?
Sweet Chili van Doritos. Of Lays geribbelde peper en zout chips, Bugles met geitenkaas. Of de Pomtips van bij de AH, ik koop die eigenlijk niet meer omdat ik er veel te veel van wil eten. Chips zijn echt mijn zwakke plek.

21. Wat is je favoriete kledingstuk?
Zomerjurkjes die je niet moet strijken.

22. Welk ‘fout’ liedje vind je geweldig?
Wanneer is een liedje fout? Van Afrika tot in Amerika van K3! Of nee, het heet “Alle kleuren van de regenboog“!

23. Wat is het mooiste dat de afgelopen tijd gebeurde?
Nog maar eens: deze plek in Tenerife met deze groep op dit moment.

24. Wanneer heb je je voor het laatst pijn gedaan?
Tijdens de wandeling in de Anaga mountains kreeg ik na een lange afdaling weer een stekende pijn in mijn knie. Die ging gelukkig na anderhalve dag weer over.

25. Vergeef je snel?
Ik ben niet haatdragend, en over het algemeen vergeet en vergeef ik snel, maar sommige dingen onthou ik forever and ever. Als je mij bewust hebt gekwetst, dan heb je het echt wel verkorven.

26. Wat is het laatste compliment dat je kreeg?
Dat ik goed bezig ben en dat ik sterker word.

27. Waar ben je nu?
In Tenerife, op een Yoga teacher training cursus. Momenteel zit ik in mijn kamertje dat ik deel met Emily.

28. Wat maakte vandaag leuk?
In plaats van de gebruikelijke Ashtanga yoga-les van 17u tot 18u30 kregen we extra tijd om onze eigen yogales die we aan het voorbereiden zijn, volop in te oefenen. En dat was zéér welkom!

29. Nooit meer zoet of nooit meer hartig?
Stel je voor dat je altijd zoete dingen moet eten, nee dank u. Ik zou ook altijd liever alleen voorgerechten eten en nagerechten overslaan, dus laat ik liever de zoete dingen staan.

30. Wat is het engste dat je de afgelopen tijd deed?
Eng is het niet echt, maar wel uitdagend: ik probeer regelmatig of ik op mijn hoofd kan staan. Dat is zeer goed begeleid en het gaat stap voor stap (al stap je niet echt met je hoofd, maar je snapt me wel).

31. Als je van deze maand iets meeneemt naar volgende maand, wat is het dan?
De gezonde levensstijl die ik de afgelopen veertien dagen heb ontwikkeld, vooral op gebied van eten: geen (of weinig) vlees, veel verse seizoensgroenten en -fruit, snacken met gezonde tussendoortjes in plaats van chips of koeken, minder chemische brol, geen alcohol en zelfs amper koffie.

Tiny voor het laatst

Het lijkt wel komkommertijd… Weinig nieuws te melden, dus werd het tijd voor een zelfgemaakt ‘stokje’, om jullie te plezieren, om andere bloggers misschien aan te zetten tot hetzelfde – dus neem gerust over en maak er je eigen ding van.

Wanneer heb je voor het laatst gehuild?

Begin dan eens triestig zeg. Ik moet niet ver terug keren in de tijd, jammer genoeg. Afgelopen maandag was de gebedsdienst voor de papa van een goeie vriendin. Ze had mij gevraagd als back-up voor haar welkomstwoord, en ze had nog maar één zin uitgesproken en ik voelde zélf al tranen opwellen. Maar ze is een powerwoman, dus ademde ze een paar keer diep en zette ze een speech neer van jewelste. Toch deed haar verdriet en dat van haar mama mij reflecteren en moest ik menige traan en snik wegpinken. Dat ik dààr ook nog door moet, verdorie toch.

Wanneer heb je voor het laatst gevlogen?

Goeie vraag hé, zo in Corona-tijden? Ik ga echt nog niet met het vliegtuig op reis nu, vorig jaar zag ik dat ook nog niet zitten. Vooral niet na mijn laatste vliegtuigreis: het repatriëringsvliegtuig van Buitenlandse Zaken van Caïro naar Brussel. Wat een avontuur! Je kan heel mijn verhaal hier nog eens nalezen.

Wanneer had je voor het laatst de slappe lach?

Vaak komt dat door mijn lief en onze zotte capriolen, maar de laatste keer was toen ik met Lieselotte in de auto zat en demonstreerde hoe mijn nieuwe boordcomputer van de auto mijn WhatsApp-berichten voorlas. Vooral, hoe ons “Wandelbitches”-groepje met al zijn emoticons, werd voorgelezen. Hilarisch!

Dansende personen met konijneoren…”

Wanneer heb je voor het laatst iemand geknuffeld (buiten je partner)?

Mijn mama. Nu we allebei zo goed als volledig gevaccineerd zijn, kan er weer wat meer en zijn we minder bang. Vroeger werd er niet geknuffeld bij ons, dat was niet “in de mode”. Nu heeft ze echt deugd van die aanrakingen, zie ik en ik denk steeds: Nu is het moment, geniet ervan nu het nog kan.

Wanneer heb je voor het laatst een complimentje gekregen?

Donderdag. Een klant was zo blij dat ik haar telefonisch kon helpen om een apparaat dat “helemaal niet werkte” terug werkend te krijgen. “U hebt mij helemaal blij gemaakt vandaag,” zei ze. Toen ik haar aan de lijn kreeg, sprak ze eerst nog van “jullie troep” en “ik heb al alles geprobeerd” en “ik heb goesting om het daar te smijten hé”. Dank u dank u dank u, zei ze op het laatst. 🙂

Wat is het laatste boek dat je hebt gelezen?

Keuze van de leesclub. Heel graag gelezen trouwens.

Wat is het laatste wat je hebt gegeten?

Een appelflap.

Met wie heb je het laatste gepraat?

Met de tiener(plus)zoon van zeventien, die een wit hemd en zwarte schoenen nodig had om in de horeca te beginnen werken. Dus gingen we samen snelshoppen. Snel ja, omdat we daar allebei een gloeiende hekel aan hebben, maar het gewoon een noodzakelijk kwaad was. Het laatste zinnetje dat ik tegen hem zei was: “Leg de prijsetiketjes maar klaar voor papa straks”. En nu zit hij terug boven en ik beneden met mijn appelflap.

Van wie kreeg je het laatste smsje en wat stond er in?

Maar ja, ik ben nieuwsgierig hé! Als je dat specifieke laatste niet wil delen, pakt dan het voorlaatste!

Bij mij was ’t de (plus)dochter die me bedankte omdat ik voor haar ook een witte blouse had gekocht (horeca-jobstudenten alom).

Welk liedje heb je het laatste (mee)gezongen?

Deze morgen, toen ik de legplanken in de nieuwe keuken aan het veranderen was, had ik de radio keihard gezet op een zender met 80’s en 90’s muziek. En toen dit nummer aan bod kwam, zong ik het van begin tot einde mee. Het helpt wel als je weet dat ik dit liedje jarenlang heb gecoverd in mijn band. 🙂

Ik ben al benieuwd naar blogs die hier op volgen en meedoen, link dan even naar dit bericht, goed?