bloggen

De week van Tiny (week 4)

Even kijken, waar waren we gebleven? Het is dinsdag 22 januari en dit is de eerste dag van 2019 waarop het sneeuwt en de Vlaming weer totaal zot wordt. Er lag amper vijf centimeter en in het Journaal wordt er tien minuten over gebabbeld: dat er géén chaos op de weg was, dat er massaal gestrooid werd, dat ook veel fietspaden sneeuwvrij werden gemaakt, dat mensen vlot door het verkeer reden ondanks de sneeuw, dat er ook sneeuwprét was (sneeuwballende gooiende tieners, hoera!) en dat het de volgende nacht wel weer zou KUNNEN sneeuwen. Djiezes.

Mocht het nog niet duidelijk zijn: ik haat sneeuw. Ik kijk er zelfs niet graag naar. Ik wandel er ook niet graag door. Schaf sneeuw af, alstublieft. Wanneer is die lente daar nu?fullsizeoutput_375

Als je dacht dat een beetje sneeuw mij tegenhield om gewoon voort te doen (mijn motto van 2019!), mis poes! Woensdagochtend is heel het land in rep en roer, vooral het Westvlaamse land dan, want het heeft oei oei oei zeker 10 cm bijgesneeuwd. Enfin, ik stel mijn rit naar Ieper een uurtje uit maar ga dan wel degelijk naar Kelly (Miss Talesfromthecrib Kelly) om haar te gaan masseren, want dat stond op haar lijstje! Blij dat ze mij daarvoor heeft uitgekozen. Hoe dat geweest is voor haar, kon je bij haar hier ook al lezen.img_9383

Donderdag, vrijdag en zaterdag zijn drie drukke dagen want er is Opendeur op mijn werk, er komt veel volk en tegen ’s avonds doet alles pijn: mijn keel, mijn voeten, mijn rug,… Maar op donderdagavond is het traditie dat we met de hele ploeg uit eten gaan bij Hoeve Cortvriendt, dat is het restaurant van Hotelschool Spermalie, waar de vijfde- en zesdejaars koken en opdienen. Héérlijk eten, hoogstaand niveau, super lieve en schattige bediening door die jonge gasten en altijd originele menu’s. img_9388

Op vrijdagavond kon ik alleen nog maar in de zetel ploffen en de lang uitgestelde hype op Netflix bekijken: Birdbox. Een hele tijd geleden las ik het boek waar deze film op gebaseerd is, maar ik kan al zeker zeggen: het boek is beter dan de film. En spannender. img_9393

Zaterdagavond, ik ben uitgeteld, mijn lief maakt het eten klaar en haalde speciaal voor mij een forel uit de Ardennen (of uit de Delhaize, dat kan ook). Nadien duik ik in bad met het boek dat we lezen voor de leesclub deze maand: img_9403

Op zondag deed ik (bijna) niks. Ik ging brood halen bij de bakker en verder kwam ik het huis niet uit. Wel maakte ik deze blogpost, en maakte ik het fotoalbum af van onze reis naar Valencia. Nuttige bezigheden, al zeg ik het zelf. schermafdruk 2019-01-27 19.44.57

Maandag terug werken en heel ons kantoor wordt gereorganiseerd. Ik krijg een nieuw bureau, op een andere plek, groter maar wel met drie in plaats van met twee en dat wordt nog even wennen. ’s Avonds ga ik op verzoek van mijn zoon met hem mee winkelen. Dat leverde een leukere foto op dan die geherorganiseerde bureau, vond ik. (Wat is die nieuwe Aldi in Brugge GROOT, by the way!)

img_9413

Advertenties

De week van Tiny (week 3)

Misschien een beetje gek, maar de week begint hier telkens op een dinsdag – in deze serie, bedoel ik. Deze week gaf ik er meteen een lap op, 51 lappen eerlijk gezegd. Toch was het een rustige verjaardag, ik nam een dagje vrij, ging ’s morgens sporten, at een boterham met hagelslag, ging winkelen en met het jaarlijkse verjaardagsticket van de Kinepolis ging ik naar The favourite. Een kostuumfilm over Queen Anne en haar hofhouding, maar een beetje bizar en vooral een raar einde. Hmm.

’s Avonds had ik geen zin om te koken en gingen we naar de Mexicaan in Kortrijk. Echt waar, héél lekker, we gingen er al vaker. Het is er niet duur, het is ook niet echt pikant tenzij je het specifiek vraagt (mijn lief houdt van écht pikant!) en heel gezellig. Wel een beetje ouderwets, en de muziek is steeds hetzelfde bandje want de liedjes komen telkens terug. Guantanamera, La Bamba, Roucouroucoucou,… img_9293

Eindelijk is er weer yoga-les. Ik ga tegenwoordig naar Daphne, bij Summa-coaching in Marke (vlakbij Wevelgem). Op haar speciaal ingerichte zolderkamer geeft ze pralaya yoga, op maat zou je denken, want elke keer vraagt ze of iemand speciale wensen heeft, of ergens last, of pijn,… Het is rustige yoga, je hoeft niets en alles is mogelijk, we zijn met een heel klein groepje en als je eens een les niet kan komen, dan mag je ook op een ander moment in de week. Super toch? img_9297

17 januari is blijkbaar de verjaardag van Michelle Obama. Ik ben al een tijdje bezig in haar autobiografie “Becoming” als luisterboek. Leuk is, dat ze het zelf voorleest en dat je zo echt helemaal kan meeleven met haar. Hoe en waar ze opgroeide, studeerde, over haar familie, hoe ze Barack leerde kennen, en hoe ze oorspronkelijk totaal geen zin had om First Lady te worden. Ik vind het fascinerend.

fullsizeoutput_371

Vrijdag vertrekken we op citytrip naar Valencia. Dit reisje stond er al een hele tijd aan te komen, soort kadootje voor mijn verjaardag. Mooi meegenomen is de temperatuur daar in januari: altijd rond de 15, 16 graden en als het op dat moment hier de stenen uit de grond vriest, zijn die paar dagen “warmte” heerlijk.  ’s Avonds gaan we meteen op stap naar de “Ciudad de las artes y ciencias” (Stad van kunst en wetenschap), het futuristische gebouwencomplex ontworpen door Calatrava, gelegen in het uitgestrekte Turia park. Prachtig! (Eigenlijk zal ik misschien nog eens apart bloggen over Valencia, met wat tips er bij, want er valt van alles over te zeggen!)img_9327

De hele zaterdag mooi weer, met enkel een jeansjasje is het warm genoeg om een hele dag te stappen. We trekken met de bus naar de oude stad, nadat we ’s morgens vlakbij het hotel een strandwandeling hebben gemaakt. Valencia is heel goed te doen te voet, maar als je wat wil zien, dan zet je een hoop stappen: meer dan 28000 had ik er zaterdagavond. ’s Middags aten we een goedkoop en makkelijk menu del dia, voor amper 10€, ’s avonds dronken we sangria in een bar (taberna de la Reina) en aten we Pintxos (die kies je gewoon zelf uit aan de bar, op het eind betaal je de prijs van het aantal stokjes). Tja, die foto: het was te lekker en ik had té veel honger om eerst aan een foto te denken…img_9350

Zondagavond was de vlucht pas om 18u dus hadden we nog een hele dag de tijd om rond te wandelen, op het strand en in de maritieme wijk achter ons  hotel. Toevallig kwamen we ook terecht in een oude ijsfabriek waar nu een gemoedelijk (en gratis) concertje plaats vond. We aten nog een lekker visje met zicht op zee en genoten nog even volop van de zon. img_9366

Maandag terug werken natuurlijk, en ’s avonds zumba. In bed ga ik nog niet meteen slapen maar lees ik mijn spannend boek uit. Ik kreeg het voor Kerst van mijn lief en las het dit weekend bijna uit op het vliegtuig. Van de schrijfster had ik nog nooit gehoord, maar het las makkelijk, het bleef spannend en er zitten wel wat plottwisten in. I like it. Sarah Pinborough: Belofte maakt schuld (in het Engels: Cross my heart).img_9373[1]

 

 

 

De week van Tiny (week 1)

Elke dag neem ik een foto en na 7 dagen blog ik daar over. Als ik geen inspiratie heb, dan haal ik die daar wel uit. Je kan mee volgen op Instagram (tinyblogt) of gewoon elke week hier komen lezen, zo simpel.

Zo zul je zien hoe saai mijn leven (soms) is, wat ik kook of eet, wat ik koop of deel, wat ik lees of bekijk, waar ik wandel of reis…

schermafdruk 2019-01-06 15.07.34

Op Nieuwjaar deelden wij een paar kleine cadeautjes uit, en kreeg ik ook een paar schattige geschenkjes. Waaronder zachte warme huisslofjes van de tienerdochter. Héérlijk.

Tweede nieuwjaarsdag, de kinderen naar de mama, en wij hadden behoefte aan wat meer groenten in plaats van de calorierijke hapjes van de afgelopen dagen. Ik maakte butternutlasagne, volgens dit recept of toch iets wat er op leek. Ik volg bijna nooit klakkeloos recepten, soms vind ik een ingrediënt niet nodig of voeg ik er iets extra aan toe. Maar het was super lekker!img_9241

Drie januari: eerste dag terug werken en ook eerste dag van de solden. Na het werk sprong ik nog vlug even binnen bij een winkel of twee en scoorde een trui en al lang gewilde draadloze koptelefoon. Gewéldig om te gaan wandelen of sporten in je eentje en geen gefoefel meer met die kabeltjes. En in de winter ideaal als oorwarmers. Win win. img_9245

Vrijdagavond. Iedereen is moe van het werken, niemand heeft zin om te koken en toch heb je een “feestje”. Afspreken dat iedereen restjes mee brengt en dat de gastvrouw niet hoeft op te ruimen of het huis schoon te maken, dat je gewoon in je werkkleren of je pyama komt en dat het eten vettig en ongezond mag zijn. Resultaat: een shitty diner, noemen ze dat. Blogvriendjes daar aanwezig, zoals Bertn en Lieselotte blogden er al eerder over. Het originele idee vonden we bij Charlie. img_9247

Wat doe je dan de dag nadien? Je schuldig voelen en gaan sporten. Ik probeer meer naar de fitness te gaan of te gaan wandelen, en als er straks weer zumba en yoga is, pik ik dat ook weer op . ’t Is nodig. Morgen komt mijn nieuwe weegschaal aan en ga ik wellicht serieus schrikken van de getallen.img_9249

Zondag dan. Oeps. We gingen wandelen in Kortrijk en een koffie drinken bij Kaffee Renee, lag er daar toch wel een worteltaartje verleidelijk te lachen naar mij zeker? Ik kon niet aan de lokroep weerstaan en het taartje werd mijn lunch. img_9251

Maandagavond. Eindelijk weer zumba na de Kerstvakantie. De lerares Melissa is een pittige, eentje die ook aan kickboksen doet, geen vrouw om zonder handschoenen aan te pakken. Maar ze is dolenthousiast, dat zie je als ze de pasjes voordoet én ze lacht de hele tijd. Okee, even niet op de foto dan, maar die nam ik maar héél snel tussendoor. Een heerlijke work-out.img_9253