bloggen

Tiny’s plannen in november

Vorig jaar schreef ik eind oktober dat ik in november heel veel plannen had. Nu was ik van plan te schrijven: dat is nu wel omgekeerd, maar al bij al valt het nog mee. Ofwel val ik in een dip, ofwel begin ik van alles te organiseren.

Het organiseren is eigenlijk voor half december, maar het meeste is daarvoor al gedaan. Je leest hier woensdag alles over onze “Yogadag for life” voor De Warmste Week.

Halloween? Nee dank u. Dinsdagavond doen we niks, denk ik. Misschien een enge serie binge watchen op Netflix: het tweede seizoen van Stranger things maakt grote kans.

ST2_Vertical-Main_PRE_UK-691x1024

Woensdag 1 november is een vrije dag, maar voor mij is dat niks speciaals, elke woensdag is bij mij een vrije dag. Er is ’s middags een basketmatch, en ’s avonds gaan we wijn proeven bij Hugo.

Het volgend weekend gaan we op reis. Naar Oostende. Ja, je mag allemaal hartelijk beginnen lachen. Mijn ouders willen er al lang eens tussenuit, maar kunnen dit niet meer alleen. Ver weg is ook niet meteen een optie, want wij hebben geen verlof meer genoeg. Dus: proberen we eens Vayamundo, vroeger gekend als De Kinkhoorn of Ravelingen. Dichtbij, maar een weekend aan de zee is toch ook een beetje reizen? Vol pension, dan moet er daar al niet meer over worden nagedacht. Makkelijk om te gaan wandelen op de dijk of het strand, en als wij het toch een beetje sportief willen: er is een zwembad en een fitness.  We zien wel.

Woensdag 8 november organiseert de Kortrijkse boekenwinkel Theoria een avondje Slow Reading. Na de openingsuren kun je hier rustig en in alle stilte komen lezen, terwijl je geniet van een drankje. Je neemt je boek mee, en je nestelt je in één van de talloze hoekjes van het grote boekenhuis aan het Casinoplein. Met een beetje geluk komt Tommy de huiskat spinnen op mijn schoot. Ook deze avond wordt trouwens georganiseerd in het kader van De Warmste Week, de opbrengst van de drankjes gaat naar Wit.H, een sociaal artistieke werkplek voor personen met een verstandelijke beperking. Wil je ook komen lezen? Schrijf je dan in door een mailtje te sturen naar nick@theoria.be

Even denken, wat nog? Ah ja, met onze fantastische leesclub gaan we deelnemen aan een Kwis – niet de eerste keer en we zijn ook helemaal geen kwissers, maar we hebben lol en worden wel graag eens uitgedaagd. Ik moet trouwens dringend nog eens een update schrijven over mijn leesclub, en dan vooral over de geweldige dames die er in zitten. Elke keer opnieuw ontdekken we weer iets nieuws over elkaar, want het gaat al lang niet meer over het boek. Die boeken lezen we graag, maar zien we meer en meer als een excuus om nog eens samen te komen. En wijn te drinken. Want zei ik al niet dat wij een leesclub hebben in een wijnkelder? 🙂

Dan nog een moeilijke: ga ik mee naar de spaghetti-avond van de basket waar ik bijna niemand ken en er vooral over die sport wordt gepraat? Ga ik terug naar mijn oude middelbare school, waar ik nu dertig jaar weg ben en voor een reünie ben uitgenodigd? Maar omdat ik het vijfde middelbaar ben blijven zitten, ken ik die zesdeklassers van 1987 niet zo goed. De coole groep waar ik vooral mee op trok, stuurt toch hun katten. Of ga ik naar een workshop yoga in Brugge? Twijfel twijfel twijfel…

Dat is alles. Meer heb ik niet te doen. Ik verwacht nog een shitty diner met de blogmadammen, dat wordt leuk! En als er iemand nog een leuk fuifje weet om mijn benen eens uit te slaan? ’t Is nodig.

Advertenties

Tiny in the USA: the best of

Na mijn zaag logje van gisteren, is het tijd om eens op te noemen wat we zo fantastisch vonden tijdens onze Amerika-reis.

Het begon al met onze huurauto: we reden met een GMC Yukon XL, zes plaatsen en nog ruimte genoeg voor bagage. Handig was ook de gps-functie, die hadden we niet gevraagd maar kregen we er gratis bij. We huurden bij Alamo. Het enige minpunt (eerst) was dat ik maar niet vond hoe ik mijn zetel achteruit kon zetten. Stoel omhoog en omlaag, leuning naar achter en voor, zetelverwarming, maar mijn knieën zaten nog steeds tegen het dashboard. Tot ik op dag vijf ineens ontdekte dat één knopje ook vooruit en achteruit ging. Bingo!

2017-gmc-yukon-xl-denali-4wd-instrumented-test-review-car-and-driver-photo-671883-s-429x262

Free refills. Thank God voor free refills, of het nu voor koffie is of voor een softdrink, je kan altijd bijtanken of ze komen bijvullen. De koffie in de tankstations is trouwens super lekker en goedkoop. Dan heb ik het over minder dan een dollar voor een behoorlijk formaat beker.

Breakfast in America: we vergeten even ons 5:2 dieet of ons low-carb plan en hebben ons serieus tegoed gedaan aan pancakes, french toast, waffles en eitjes op toast.

IMG_6954

Natuurparken en de Annual Pass: voor 80$ koop je éénmaal een pass, per voertuig met inzittenden en daarmee kan je dan een heel jaar alle nationale parken bezoeken. Als je rekent dat één park meestal 25 à 30$ kost, dan heb je dit na drie parken al uitgespaard.

Wandelen: er zijn overal goed uitgestippelde trails, van makkelijk naar moeilijk, je bepaalt zelf wat je aan kan of niet.

De uitgestrektheid van het landschap. Ik kon er maar niet van over. Je rijdt op een weg, komt soms mijlenver niemand tegen, en kan 360° rond je kijken en alleen maar natuur zien. Ongelofelijk mooi. En overal anders.

Motels. Als je denkt, wow Tiny is wel een rijke bitch hé zeg, think again. We boekten alles via Booking.com en zochten altijd de goedkoopste optie. Wat vaak Motel 6 was, of Super 8 en soms een Days Inn. In Las Vegas krijg je de zotste deals op je dak, zo goedkoop dat je het amper kan geloven. Wij betaalden daar amper 50$ per kamer, tax en al inbegrepen. De buffetdeals zijn ook héél goed te doen. Ze rekenen er toch op dat je geld gaat besteden in het casino, maar dat bepaal je natuurlijk volledig zelf.

We hebben wel bedacht: als je ietsje meer uitgeeft aan een motel, waar ze ook een continental breakfast hebben, spaar je dat wel uit omdat je anders toch uitgebreid gaat ontbijten. Maar de afwisseling hierin zat prima.

Jullie reacties: vooral na de Bryce-ervaring hebben die enorm deugd gedaan. Dank je wel om mee te lezen en te reageren, hier en op Facebook. Jullie staken me een hart onder de riem en dat heeft echt geholpen om het beter te kunnen verwerken. Het reisgezelschap was nogal spaarzaam in het tonen en verwerken van emoties, elk zijn ding natuurlijk, maar de online knuffels die ik mocht ontvangen: DANK JE WEL.

Oh en ik heb dus meer dan 40 dagen na elkaar geblogd, trouwens. Dan is het nu even blog-vakantie, denk ik. Tot een beetje later.

 

Tiny gaat op reis

Kaboem! Ik blogde al dertig dagen aan een stuk en jullie lezen nog mee, dank u! 🙂

Vandaag vertrekken we naar de USA. Of nee, vandaag vertrekken we gewoon richting Schiphol en morgenochtend vliegen we naar Los Angeles, zo is het. In één van mijn vorige blogs lees je wat ze zoal op de planning staat.

tiny

Kijk, ik zou dolgraag verder doen met mijn 40 dagen bloggen challenge, maar ik weet niet of het lukt. Tot nu toe had ik telkens een hoop blogjes geschreven in de weekends (binge bloggen, noemen ze dat) en niet elke dag. Nu is mijn inspiratie nog niet op, maar het lijkt me wel cool om elke dag jullie wat op de hoogte te houden van onze ervaringen daar in het wilde westen.

Normààl gezien hebben we wel elke dag Internet, maar of ik de tijd en de fut zal vinden om te bloggen én mijn foto’s te selecteren, dat valt nog te bezien. Ik doe in elk geval mijn best.

En anders: met Pasen zijn we terug.

Als nu iemand denkt: oei oei Tiny, je huis staat leeg, zou je dat wel zeggen op ’t Internet? Wel, als je dit leest en je weet waar ik woon, dan ben je òf een goeie vriend òf een zeer gesofisticeerde stalker met toegang tot politiediensten en zo. Ik heb er alle vertrouwen in. En er staat toch niks van waarde: mijn lief heb ik mee, mijn macbook en fototoestel ook. Het zou wel lief zijn als dieven mijn terug-bloeiende orchidee zouden laten staan. 🙂