muziek

Tiny ontdekt… Yentl en De Boer

Mijn moeder zei: “Heb je geluisterd naar de top 100 van de Lage Landen?” Euh nee, wanneer was dat dan? Ah ja vorig weekend op radio 1, blijkbaar. Dat zoek ik wel eens even op, zei ik, en ik dacht: Spotify zal dat wel op een lijstje staan hebben. En ja hoor:

Dat is ‘m dus. De meeste liedjes ken ik wel, sommige ben ik zo beu als koude pap, maar ik herkende enkele nummers of uitvoerders hé-le-maal niet. In mijn auto shufflede ik de hele boel door elkaar en kwam toevallig terecht op een nummer van ene Yentl en De Boer. Zo te horen twee dames. De Nederlandse meelezers denken nu misschien: Jéétje, kent ze die niet? Heeft ze in put onder de grond geleefd of zo?

Blijkbaar heeft dit nummer zelfs de Annie M.G. Schmidt-prijs gewonnen en dat wil wel wat zeggen.

Het nummer past bij mij. Op een logische manier. Op een manier waarop mensen die mij kennen zullen zeggen: Aaah ja! 

Luisteren jullie even mee? En voor de handigheid kopieer ik de tekst er even onder. Ben benieuwd of jullie het al kenden, en wat jullie er van vinden.

 

Ik heb een man gekend
Die importeerde bio-ethanol
Dat is brandstof, maar dan milieubewust
Je kunt er ook mee racen
Daarvoor zijn speciale races
Milieubewust
Dat weet ik dus

Ik heb een man gekend
Die had een restaurant
Dat valt of staat bij goeie koks
Een mooi stukje vlees moet je niet te lang braden
En vis dat eet je bijna rauw
Dat weet ik nou

Ik heb een man gekend
Die recenseerde films
Er zijn zeven delen van The Fast and the Furious
Deel drie gaat over vriendschap
Dat is het beste deel
Zorg dat je die eens ziet
Dat wist ik niet

Ik heb een man gekend
Die dronk alleen maar goede whiskey
Alleen maar Ierse, Schotse dronk hij niet
Het verschil proef je dus
Door de rokerige afdronk
Dat noem je het boeket
Nu weet ik het

Ik heb een man gekend
Die hield van Camembert
Een witschimmel van rauwe koemelk
Dat komt dus ook uit Camembert
Daarom heet het Camembert
Het is absoluut niet hetzelfde als Brie
Dat wist ik nie

Ik heb een man gekend
Die zei dat yoga verbinding betekent
En of ik het weleens geprobeerd heb
Omdat dat goed voor jou zou zijn
Want je chakra’s zitten dicht
Vandaar je trage energie
Dat wist ik nie

Ik heb een man gekend
Die kon in één minuut
Alle Amerikaanse staten opnoemen
Hij kwam zelf uit Michigan
Dat ligt in het noordoosten
En is een soort van Indiaans voor groot meer
Weet ik dan weer

Ik heb een man gekend
Die zei dat het in Alabama
Verboden is om een valse snor te dragen
Je mag geen valse snor op naar de kerk
Dan maak je mensen aan het lachen
Dus die valse snor die mag niet meer
Weet ik dan weer

Ik heb een man gekend
Die zei dat Mozart eigelijk Theophilus heette
Dat is Grieks voor vriend van god
En in het Latijn is dat Amadeus
Dat heeft hij zelf vertaald
Maar hij zei liever Amadé
Dat neem ik mee

Ik heb een man gekend
Die zei dat Elvis nog leeft
In een dorpje ergens in Mexico
Hij treedt daar ook nog op
Voor een vaste schare fans
Hij leeft daar in een flat
Nu weet ik het

Ik heb een man gekend
Die heeft een hele avond
Over het woord Bed gepraat
Want het leuke aan het woord Bed
Is de vorm van een bed
Kijk het woord Bed
Heeft ook de vorm van een bed
Nu weet ik het

Ik heb een man gekend
Die noemde zichzelf Iron Man
Die was ook fan van Iron Man
Hij had ook een pop van Iron Man
Die heb ik uit de verpakking gehaald
Dan is zo’n pop dus niets meer waard
Wist ik niet uiteraard

En toen kwam jij
En eigenlijk hebben we niet eens zoveel gepraat
En toen kwam jij
En ik zei: Hoi! Ik schrijf liedjes, wat doe jij?
En jij zei: Hoi, ik ben ’m dan, die man die jij niet in één couplet vatten kan

 

 

Advertenties

Tiny en Elvis

Op 16 augustus van dat jaar was ik negen en alleen. Niks nieuws want ik ben enig kind en zat wel vaker alleen op mijn kamer naar de radio te luisteren. Maar mijn vriendinnetje die twee huizen verder woonde, was met haar familie naar de Ardennen en eigenlijk miste ik haar verschrikkelijk. Alles deed ik samen met haar, naar de bakker, de slager, naar de bibliotheek, samen naar school lopen,… Zij was twee jaar ouder en had een zus die nog eens drie jaar ouder was. Dus haar muziekkeuze kwam vaak van haar oudere zus en ik vond alles goed wat zij goed vond. Elvis was één van haar favorieten en automatisch ook van mij.

Op de radio zegt de man van het nieuws dat de zanger Elvis Presley overleden is, hij was pas 42. Eigenlijk vind ik dat al behoorlijk oud, maar toch, hij was nog zo jong, zeggen de mensen. Ik ben in shock. Vooral omdat mijn vriendin er niet is en ik haar niet kan troosten. Meteen neem ik pen en papier en schrijf een brief waarin ik haar het trieste nieuws meedeel. De Ardennen, voor mij is dat een andere planeet, en ik vrees dat ze daar ook geen radio hebben, dus ik moet haar voorzichtig inlichten…

Ik heb toen in de loop der jaren al zijn films gezien, kende heel veel liedjes uit mijn hoofd, kocht een aantal platen en zijn poster hing ook op in mijn kamer. Wel van toen hij nog jong en knap was…

Valerie schreef ook al over Elvis, maar was te jong om dit bewust mee te maken en vroeg welke nummers ons vooral waren bijgebleven. Ik denk meteen aan deze zotte opname van “Are you lonesome tonight?” – eigenlijk een klef nummer, maar deze versie vind ik hilarisch. In het midden van het nummer krijgt Elvis de slappe lach, wellicht vind hij de uithalen van achtergrondzangeres uitermate grappig – maar hij doet verder en maakt het nummer af. Je hoort het zelden, vandaar dat ik het even deel:

 

Een heel mooi liefdesliedje vind ik “Can’t help falling in love”, Zo eenvoudig en klein, hij bracht dit in de film Blue Hawaii:

De eerste optredens op televisie brachten een schokgolf teweeg in puriteins Amerika, zijn dansbewegingen waren zogezegd erotisch en schunnig, maar hij werd er wel beroemd mee. Dan hadden ze het vooral over wat hij deed tijdens het zingen van “Hound dog”, ook een tof rocknummer:

 

Graag sluit ik af met een nummer van Robbie Williams, volledig gewijd aan Elvis Presley, en zijn tragisch einde:

There’s no earthly way of knowing
What was in your heart when it stopped going
The whole world shook a storm was blowing through you

Waiting for god to stop this
And up to your neck in darkness
Everyone around you was corrupted
Saying something

There’s no dignity in death
To sell the world your last breath
We’re still fighting over
Everything you left over

I saw you standing at the gates
When Marlon Brando passed away
You had that look upon your face
Advertising space

Tiny droomt

Het was druk in het café, ergens in de Jordaan in Amsterdam. Ik moest naar een kamertje achterin waar ik mijn opdracht zou krijgen om een stuk te schrijven voor het NRC Handelsblad. Als ik daarin zou slagen, maakte ik kans om écht journalist te worden bij die krant. Ik kreeg een hele dag de tijd.

Om mijn benen even te strekken tussen het schrijven door, belandde ik op één van de bovenverdiepingen. Een meisje leidde mij rond tussen kamers vol bedden: grote, kleintjes, kinderbedden, stapelbedden, bedjes met spijlen, waar her en der nog kinderen in lagen te slapen. Sommigen hadden geen matras en sliepen op de bedplanken in een dekentje, andere kindjes geraakten in hun slaap een beetje knel tussen de spijlen met hun voetjes.

Terug beneden ontdekte ik dat sommigen van onze groep schrijvers een briefje hadden gekregen en anderen niet. Die met een briefje mochten blijven en verder werken, anderen niet. Hoera, want er lag een briefje naast mijn laptop.

De avond viel en het café werd wat rustiger. Vooraan zag ik een paar bekende gezichten en ik stapte er naar toe. Al een beetje ouder, maar toch herkenbaar waren daar George Kooymans en Barry Hay en die andere twee van de Golden Earring. Ik vroeg me nog even af wie van de twee nu ook al weer George was, want aan hem wou ik iets vragen. Na lang twijfelen, stapte ik op hem af, oef, de juiste man!

Hoe komt het dat jullie tour, met Henny Vrienten en Boudewijn De Groot nog niet van start is gegaan? Ik zag een hele tijd terug al een documentaire en nu staan jullie nog altijd niet in de zalen?’ Hij keek me eerst een beetje spottend aan en begon toen met een lang en uitgebreid verhaal over afspraken en managers en agenda’s en van alles. Volgens mij was hij onder invloed, maar ik lachte vrolijk mee.

Er kwam een meisje in glitteroutfit de kledij van de muzikanten brengen, ook allemaal glitterstrikjes en witte overhemden. Ze maakten echter geen aanstalten om zich om te kleden en gingen eerst nog even wat eten. Ik mocht mee als ik wou, zei George, maar dat vond ik een slecht idee, want ik moest nog verder schrijven.

En toen werd ik wakker.

De tour was er al in 2016 maar gaat in 2018 opnieuw van start: Vreemde kostgangers  en nee, ik heb nog geen ticket.

Ik heb geen aspiraties om journalist in Amsterdam te worden, al lijkt me dat wel tof. En wat die kindjes daar in die bedjes deden? Geen flauw idee.