boekbespreking

Tiny wil meer lummelen

Weet je nog, dat non-fictie boek dat ik van Lieselotte kreeg, dat sommige mensen al saai vonden door alleen nog maar naar de titel te kijken? IMG_5168

Eerst dacht ik ook, oei non-fictie, ik lees dat bijna nooit, ik ga daar niet door geraken, dat zal saai zijn, maar kom ’t onderwerp interesseerde mij eigenlijk wel. Conclusie: ik ging er door als een spéér. Het is boeiend geschreven met veel voorbeelden uit de praktijk, helder, in mensentaal, genuanceerd, en erg modern. Ik las al vaker non-fictie en ook vaak over psychologie en filosofie maar die dingen zijn vaak nogal verouderd. Elke Geraerts past dit allemaal toe op het leven van nu.

Toevallig luisterde ik deze week ook naar wat podcasts: Thuis met Thijs (over wat de lockdown met ons brein doet en mentaal gezond blijven), een Ted-interview met Susan Cain die je meeneemt naar het leven van een introvert, en het fameuze Werk en Leven waarin Kelly en Anouk vooral de nadruk leggen op hoe vrouwen beter kunnen omgaan met familie- en werkstress.

In een week tijd kreeg ik een hoop machtige inzichten. Over mezelf, over anderen, over dit leven, over de crisis en wat dit doet met mij, met ons, met mijn geliefden,…

Wat hebben we geleerd?

Ten eerste, ik lummel veel te weinig. Ik verveel me nooit, dat is een groot voordeel natuurlijk. Dat talent heb ik onbewust zelfs doorgegeven aan mijn zoon, die een meester is in het lummelen, maar zich nog nooit in zijn leven een seconde heeft verveeld – en dat terwijl hij niet werkt en niet naar school gaat, geen gezin heeft en het huishouden maar zo zo laat.

Zelfs als ik niets doe, ben ik bezig. Ik ga wandelen en ik luister naar een podcast. Ik strijk bij muziek of tv. (Ik strijk misschien één keer in de twee weken, maar kom.) Yoga helpt me nog altijd om te ontspannen maar dan denk ik aan mijn ademhaling en de oefeningen en dat doet deugd. (By the way, zag je Twee tinten grijs met Pascal en Jan die naar een mindfulness-centrum gingen? Wat een onzin was me dat zeg? Precies bedoeld om mensen gillend weg te doen lopen van yoga en mindfulness, zelfs ik zou het daar niet uithouden. Maar dit geheel ter zijde.)

Een brein heeft rust nodig. Je kan niet multi-tasken, ons brein is daar niet voor gemaakt. Als je een van beide op automatische piloot kan doen, is er geen probleem. Maar probeer maar eens te telefoneren en een mail te sturen tegelijkertijd. Je moet dan voortdurend schakelen in je brein tussen twee opdrachten, waardoor je veel tijd en energie verliest.

Je moet soms kunnen wegdromen. En dat ben ik de laatste tijd een beetje verleerd. Het enige moment dat ik dit doe is tijdens mijn morning pages, mijn braindump. Ik schrijf drie pagina’s gewoon wat er in me opkomt en dat helpt enorm om mijn gedachten te ordenen. Ik spring van de hak op de tak en dat is perfect normaal. Maar ik moet dat tussenin ook wat meer doen. Niets doen. Leren lummelen. Gewoon zitten of wandelen en met niets anders bezig zijn. Vrij denken. Je gedachten de vrije loop laten.

Dat is wat anders dan mediteren hé. Bij meditatie probeer je juist die gedichtenstroom stil te leggen, of gewoon een gedachte laten passeren als een wolkje. En er niks mee doen.

Maar als je gewoon wat zit te dromen, te peinzen, te leuteren, te droedelen, te lummelen,… kunnen er inzichten komen. Zo kwam ik dus tot deze blogpost. Al peinzend in mijn bed. Let op: dat is niet hetzelfde als piekeren. Daarvoor helpen die morningpages weer keihard.

Feit is, dat we (ik vooral) moeten stoppen met ons in de slachtofferrol te wentelen. Dat we een beetje moeten stoppen met onze klaagcultuur. Kijk eerst eens wat je er kan uithalen voor jezelf. Wat je beter kan maken. Succes en laat het mij vooral weten hoe hard je gelummeld hebt. 🙂

(En als je het boek wil lezen, Lieselotte zegt dat ik het mag doorgeven. Oh wow, een win-actie!! Enfin, wie het graag wil lezen, laat maar weten. Eén voorwaarde: als er meerdere zijn, moet je ’t daarna weer door geven aan de volgende. Deal?)

Tiny leest zich te pletter

Lezen in Coronatijden, ik kan het! Tegenwoordig lees ik aan een hoog tempo, in tegenstelling zelfs tot de andere meisjes van mijn leesclub die er amper toe komen. Ik snapte er niks van, vroeg waarom ze niet veel lazen en de redenen waren uiteenlopend: druk met (tele)werk en kinderen, druk met poetsen en het huishouden, geen ‘courage’, geen concentratie, niet meer de trein op moeten en die leestijd dus verliezen,…

Dagen waarop ik niet hoef te werken (zijnde vier van de zeven weekdagen) doe ik nog wel van alles: ik probeer dagelijks te gaan wandelen, elke dag kook ik een verse maaltijd (vandaag niet, we bestellen frietjes!), ik hou keuken en woonkamer enigszins op orde, ’s avonds kijken we wat tv of een film, maar voor de rest: LEZEN!

Mijn boeken haal ik bij de afhaalbib in Wevelgem (vooraf zoek ik welke boeken ze beschikbaar hebben op hun website, als ze die niet vinden dan doen ze zelf een voorstel afgaand op mijn uitleengedrag) en al twee keer bestelde ik boeken bij Boekenhuis Theoria in Kortrijk, die aan huis komen leveren.

Ik heb al altijd een voorkeur gehad voor vrouwelijke auteurs en wil graag de laatste drie boeken delen die ik vier sterren gaf op Goodreads.

4837648

Het verloren labyrint van Kate Mosse speelt zich in twee tijden af: het nu en de dertiende eeuw. De vrouwelijke hoofdpersonages zijn boeiend, het verhaal is spannend en historisch interessant. Enerzijds is er het verhaal over Alaïs, een jonge vrouw die leefde in 1209 en van haar vader de opdracht kreeg om de Heilige Graal te beschermen. Anderzijds is er het verhaal van Alice Tanner die in 2005 het skelet van Alaïs vindt en tracht uit te zoeken wat er destijds gebeurde.

Het boek kreeg ik als ‘blind date met een boek‘ van Theoria. Ik heb dit erg graag gelezen, al werd het einde wel een beetje snel afgehaspeld en lijken een aantal zaken niet te kloppen, maar ach. Nu ik een beetje opzoekingswerk verricht, zou er een televisieserie van het boek gemaakt geweest zijn. Ik bekeek even de trailer en dacht meteen oh nee, dit lijkt er niet op, ik ga die dus niet bekijken.

Volgende boek dan maar.

52927873._SX318_SY475_

Voor wie veel leest, je kent vast de boeken van Jojo Moyes en de romantische film die er op werd gebaseerd Me before you (Voor jou) maar die zijn me te klef. Op Goodreads las ik een korte inhoud van het boek De sterrengever en die sprak me meteen aan. Besteld in de bib en héél graag gelezen.

Dit boek speelt zich af in Kentucky in 1937. Na de recessie komt het leven in het rurale gebied nabij de Appalachen maar traag op gang, er zijn amper bibliotheken en boeken voorhanden en een klein groepje vrouwen richt een ‘paardenbibliotheek’ op. Ze brengen met hun paard elke dag boeken rond naar huizen en hutjes die amper met een auto bereikbaar zijn. Er zit een historisch-maatschappelijk kantje aan, het is ook wat romantisch maar tevens gebaseerd op ware feiten. Het einde zie je van ver al aankomen draven (pun intended) maar het boeide mij toch tot op het laatst.

50625669._SY475_

Ok, ik biecht op: het is nog niet uit. Maar over twee uur zal het zeker uit zijn want het leest als een trein: Daar waar de rivierkreeften zingen, van Delia Owens. Het boek is beter dan de titel, dat is al zeker. De afhaalbib bezorgde het me omdat men dacht dat ik dit wel graag zou lezen. Oh boy, hadden ze gelijk. Het boek doet een beetje denken aan dat van Kristin Hannah (Aan het einde van de wereld) omdat het zich ook afspeelt in de ruige natuur en ver van de maatschappij. Maar deze keer is het een meisje alleen, dat opgroeit tussen het moerasland van North Carolina in de jaren vijftig en zestig. Veel over de natuur, biologie, maar ook over eenzaamheid en wat dat met een mens doet, de maatschappij in kleine dorpjes en een stukje romantiek (maar een heel kleintje en zelfs een vleugje seks). Leest als een trein. Of in dit geval: leest als een gammele boot met een ferme motor!

Voor wie ook graag leest, wat lezen jullie nu?

Tiny en de update: Verbeelding Bookchallenge 2018

Vorig jaar deed ik ook al mee en las nog nooit zoveel boeken. Ik zocht boeken op die ik anders nooit zou gelezen hebben, en zo werd mijn liefde voor lezen nog maar eens herontdekt. Een prima reden om ook dit jaar weer mee te doen.

Het is Kathleen van de blog Verbeelding, die dit elk jaar opnieuw organiseert. Ook als je zelf niet blogt, kun je mee doen, handig is dan de Goodreads pagina om te volgen en tips er uit te halen.

Dit is de lijst van 2018:

  1. Een boek met een dier in de titel: Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht van Mark Haddon. Stond in de afdeling Jongvolwassenen in de bib, maar dat maakt geen bal uit. Geschreven uit het oogpunt van een 15-jarige jongen met autisme, erg origineel. 
  2. Een boek met een plaatsnaam in de titel: De kinderen van Calais van Lara Taveirne, eigenlijk niet graag gelezenHaar derde roman “Kerkhofblommenstraat” vond ik veel mooier. En speelt zich af in Brugge, altijd een pluspunt!
  3. Een boek met een typografische cover (geen foto of illustratie, alleen maar mooie letters): Wees onzichtbaar van Murat Isik. Wat een mooi boek! Okee, je ziet alleen letters maar door de letters heen toch ook een beetje een foto, dus het correspondeert niet exact met dit puntje. Toch wil ik dit boek er in, ik raad het iedereen aan om te lezen. Heerlijk. 
  4. Een boek geschreven door een auteur die helaas het afgelopen decennium gestorven is
  5. Een boek dat al minstens één jaar ongelezen in je boekenkast of op je e-reader staat
  6. Een boek dat op de Rory Gilmore boekenlijst staat: De vanger in het graan van J.D. Salinger. Ik wou al lang een echte Amerikaanse klassieker lezen. Al had ik er grote verwachtingen over, ik bleef toch een beetje op mijn honger zitten. Toch wel opmerkelijk, want het boek werd in 1945 geschreven maar is toch nog steeds als ‘modern’ te beschouwen. 
  7. Een boek met minder dan 100 reviews op Goodreads: Noord van Sien Volders, prachtig vond ik het. Geschreven in 2017 en op dit moment nog maar 17 reviews op Goodreads. 
  8. Een boek dat begint met “Er was eens”: Lampje van Annet Schaap en néé, het begint niet met “Er was eens” maar ik wou het sowieso in dit lijstje. Het is een sprookje en het is zo mooi. Al is het een kinderboek, iedereen moet dit eens lezen. Heerlijk!34684344
  9. Een boek waarin de dood centraal staat: Vaak ben ik gelukkig van Jens Christian Grondahl. We lazen dit boek met de leesclub en ik vond het maar twee sterren waard. Het boek gaat over twee koppels op skivakantie, en de man van het ene koppel en de vrouw van het andere komen om in een lawine. De overgebleven vrouw trekt nadien in bij de man, en zij vertelt haar verhaal – nadat ook deze man is overleden. Dood genoeg dus. 
  10. Een boek van een auteur met dezelfde initialen als jou: Ben je gek van Marian Keyes. Toevallig op gebotst in de bib. Net uit, maar echt mijn ding niet. Ik wou doorlezen omdat ik wou weten waar de vermiste persoon uiteindelijk was, maar hé hé, ben ik blij dat dit uit is!
  11. Een boek dat origineel geschreven is in een taal die je zelf niet vaardig bent :Despuès del invierno (Na de winter) van Guadaloupe Nettel. Gelezen voor onze leesclub, origineel in het Spaans geschreven. Kreeg van ons een 6 op 10.
  12. Een boek van een auteur die minstens al tien boeken heeft geschrevenDe bastaard en De amulet van Simone Vandervlugt. Ze schreef al een stuk of twintig boeken, ook jeugdboeken, soms historisch, soms historische thrillers. Ontspannende lectuur, leest altijd vlot en boeit. Deze twee zaten samen in een Dwarsligger en had ik mee op reis. In een paar uur uitgelezen.
  13. Een boek met minstens 10 uitgaves/herdrukkenTender is the night van F. Scott Fitzgerald. Een klassieker uit 1934 dat al meer dan genoeg herdrukt is om goed te zijn. Ik kan er weinig over zeggen, we lazen het voor de leesclub maar ik vond er eigenlijk niks aan. 
  14. Een boek met een X in de titel: Ventoux van Bert Wagendorp. Een wielrenner-epos of toch bijna. Graag gelezen. 
  15. Een boek met een alliteratie in de titel: Het Pauperparadijs van Suzanna Jansen. Half fictie, half non-fictie. Gaat eigenlijk over de historie van een familie en dan vooral de vrouwelijke kant ervan. Waarom en hoe zijn ze ooit in armoede terecht gekomen en hoe is de auteur er ook weer uit gekrabbeld. Een interessant portret van enkele generaties.
  16. Een boek geschreven door een zoon/dochter van een andere auteur: De dochter van Jessica Durlacher. Zij is de dochter van de auteur G.L. Durlacher, die een indrukwekkend autobiografisch oeuvre schreef over zijn herinneringen aan de holocaust. Al ging het over familiegeschiedenis en een stuk ook over de holocaust, het kon me niet echt tot het einde boeien. 
  17. Een boek waarin een mythologisch wezen voorkomt
  18. Een boek dat zich afspeelt op een eiland, al dan niet bewoond: Engeleneiland van Camilla Läckberg. Is een deel van een serie, maar valt ook apart te lezen. Speelt zich af op het eiland Välo, net voor Fjallbacka, en ja, dat eiland bestaat echt. Ook het vakantiehuis waar alles zich afspeelt, is nog steeds een jeugdherberg en restaurant. Spannend boekje.
  19. Een boek waarin tijdreizen voorkomt
  20. Een boek dat zich in de ruimte afspeelt
  21. Een boek waarin kinderen de hoofdrol spelen, maar zonder dat het een jeugdboek is: De zes levens van Sophie van Sarah Meuleman. Eigenlijk voor de helft maar speelt dit boek zich af in 1996, ten tijde van Dutroux, en gaat het over de 12, 13-jarige Sophie en Hannah. De andere helft gaat het over de volwassen hoofdpersoon die in New York woont en een boek schrijft over drie schrijfsters die ooit verdwenen. Boeiend boek, originele invalshoek. 
  22. Een boek waarin de zee een belangrijke rol speeltDe thuiskomst van Anna Enquist. Ik las al eerder van deze schrijfster en ze kan mij altijd geboeid houden. Dit verhaal gaat over James Cook, de ontdekkingsreiziger, maar meer bepaald over zijn vrouw, die thuis achter blijft. De zee trekt hem steeds weer opnieuw van haar weg, en uiteindelijk wordt dit hem ook fataal. 
  23. Een boek over een alleenstaande ouder: Into the water van Paula Hawkins. Zelfde auteur als “Het meisje op de trein” en in dit boek is het vermoorde hoofdpersonage een alleenstaande moeder. Ik las dit als audioboek in het Engels en vond het erg spannend. Ik las dat mensen het moeilijk vonden om de personages bij te houden, maar in het audioboek worden die ingelezen door verschillende stemmen, dat maakte het misschien makkelijker? 
  24. Een boek dat zich afspeelt in China: Wilde zwanen van Jung Chang. Dit stond al heel lang op mijn ‘te lezen’-lijstje, maar het schrok me altijd wat af. Toch bleef ik boeiend verder lezen en is dit familieverhaal echt interessant. 
  25. Een tweedehands boek: DJ en De weduwnaarallebei van Kluun en allebei gekregen van Lieselotte, die een driftige aanval van Clean my bookshelf had. Ik lees wel graag van Kluun, het is rauw en onversneden, zijn personage komt er steevast bezopen en negatief uit, maar het leest als een trein en is een typische Hollander. Kan me dus wel bekoren. 
  26. Een boek met bloemen op de cover: Zeven perfecte dagen van Rosie Walsh. Ik wou het al een tijdje lezen, en veel mensen verwarren dit boek met de serie Zeven zussen. Het is een romantisch verhaal, graag gelezen maar het zal me niet lang bijblijven. 9200000091698738
  27. Een boek waarin een gevangenis voorkomt
  28. Een boek met een portret op de cover: De Mensengenezer van Koen Peeters, mooi portret gemaakt door fotograaf Stephan Vanfleteren. Hier schreef ik al over. 
  29. Een boek dat je volledig buitenshuis leest (op de trein, op vakantie, in de tuin, …) De acht bergen van Paolo Cognetti. Ook een boek dat we kozen met de leesclub. Volledig uitgelezen op vakantie in Polen en Slowakije. Nogal veel beschrijvingen en in het begin boeide het me niet zo. Toch zit er een mooi verhaal in over vriendschap, en een mooie boodschap.
  30. Een boek dat drie van de bovenstaande items combineert:

Jammer, maar ik haalde niet alle puntjes. Al las ik véél meer boeken dan deze 30, ik las er 58 om precies te zijn, maar misschien haal ik nog de 60 voor het einde van dit jaar want ik ben nog bezig in “Becoming“, de autobiografie van Michelle Obama – ik luister naar haar stem in een luisterboek, lang leve dagelijks autoritten van Wevelgem naar Brugge. Tegelijk lees ik een boek op papier, The hate u give van Angie Thomas. Blijkbaar is hier ook een film van, zeker het opzoeken waard.

60 boeken per jaar, ik had dit nooit in mezelf gezien. Maar mijn leeshonger is oneindig, als ik geen boek klaar liggen heb, word ik ambetant. Schermafdruk 2018-12-29 13.33.56Schermafdruk 2018-12-29 13.35.24Schermafdruk 2018-12-29 13.35.44Schermafdruk 2018-12-29 13.34.06