wijn

Tiny is flink #TourneeMinerale2018

Jaja, ik doe net als vorig jaar weer mee.

Mensen vragen mij dan, waarom? Je hebt toch geen alcoholprobleem? Je loopt toch niet poepeloere zat rond op een feestje? En anderen zeggen mij – tot in den treure – dat ze niet hoeven mee te doen want dat ze toch al nooit of zelden drinken. Okéé, dat weet ik dan, goed voor u, maar ik ben niet zo flink.

Er staat hier altijd een fles wijn open, een rode op de kast en een witte in de koelkast. Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn ouders een fles advocaat (daar is het allemaal ooit mee begonnen) en op een feest ben ik amper binnen of ik krijg een glas cava/wijn/bier in mijn handen geduwd. Wat ik natuurlijk altijd met graagte aanvaard en even graag leeg drink. Nog eentje? ’t Is er eentje van mij!

De voorlaatste fuif in januari (een jaren tachtig feestje, heerlijk) ben ik een beetje flink geweest: ik dronk bier tot middernacht en daarna alleen maar water en cola. Want eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik soms al eens met een glaasje op terug naar Wevelgem rijd. Nooit echt dronken, maar een Bob ben ik al lang niet meer.

Daarom dus. In februari drink ik niks. Noppes. Zero. Om mezelf uit te dagen. Om te kijken of ik het kan. Om alle anderen te steunen. En omwille van mijn eigen gezondheid.

Feestje gisterenavond. Benefietfuif in Loppem – dat is randje Brugge, met andere woorden: massa’s bekende gezichten. Goeie muziek, want ook de DJ ken ik. Na twee cola’s en een half uur vrolijk dansen zie ik lichtjes kwijlend de pintjes voor mijn neus passeren. Ik dans verder met een glas water. Goesting! Maar goesting! Man toch. Ha, hiervoor doe ik het dus. NU heb ik het lastig. Een fuif zonder alcohol is voor mij een beetje bizar. En toch hield ik vol, ondanks de grote goesting in een pint. En ze hadden ook tarwebier, ai ai. Voor mij een cola alstublieft.

Gelijkenissen: ik dans even zot met of zonder alcohol. Ik lach evenveel zonder pint. Ik scan de ruimte op leuke mensen even hard. Ik hang rond evenveel nekken en deel evenveel knuffels uit zonder alcohol.

Verschillen: ik constateer iets sneller dat iemand anders iets te veel gedronken heeft. Ik dans met meer evenwicht. Ik word niet moe (wat wil je, met al die cola?), en mijn hoofd blijft helder. Ik rij recht naar huis en voel me wakker en gezond. Ik slaap even slecht (de adrenaline, weet je wel). Ik heb geen hoofdpijn de dag nadien.

En néé, ik ga niet meteen een fles leegdrinken op 1 maart. Maar wel terug genieten van een glaasje, met mate. Elk jaar is er toch een besef dat ik wel één en ander verzet op een maand. Lang leve Tournéé Minerale, voor mij een prima initiatief. s-tournee-minerale-2

Tiny is halverwege Tournée Minerale

Toen ik aankondigde dat ik zou meedoen aan Tournée Minerale en een maand geen alcohol drinken, hoorde ik een heleboel opmerkingen:

  • ook geen cavaatje op de nieuwjaarsreceptie?
  • bij een Valentijnsmenu hoort toch ook een glaasje wijn?
  • dan ga je op 1 maart zeker zwaar dòòr drinken?
  • voor mij niet moeilijk, ik drink zelden
  • ja ik doe mee, maar ik neem wel een joker of twee (uitzonderingetjes maken)

…enzovoort.

We zijn halfweg en ik heb nog niet gezondigd. Heb ik het moeilijk? Bwa… Als ik ergens iets ga eten, of na de cinema nog een glaasje wil drinken, dan wou ik bijna op automatische piloot een wijntje bestellen. Toen ik me op een zondagmiddag een beetje zielig zat te vinden en spierpijn had, wou ik ook wel een glaasje rood als troost. En die aangebroken fles wijn van mijn vriend die op het aanrecht naar me staat te lachen terwijl ik aan het koken ben, doet ook zijn best om me te verleiden. Oh en mijn juf fotografie trakteerde met Prosecco omdat ze meter was geworden. Maar ik geef niet toe.

Op de nieuwjaarsreceptie van het werk had ik mijn eigen lekkere gemberdrankje mee, het leek héél erg op de champagne maar smaakte totaal verschillend. Een collega wou grappig zijn en had het glas zelfs even verwisseld, maar ik had het direct door. Dus ja, per ongeluk en niet bewust heb ik één slok gedronken. Dan doe ik er nog maar een dag bij in maart, zo erg is dat niet.

img_6773

Volgens mij ga ik na deze maand bewuster wel of niet drinken. Iedereen doet wat hij wil natuurlijk, maar ik merk wel enkele gevolgen.

  • ik voel me supergoed in mijn vel, mentaal en fysiek
  • al was ik de laatste tijd al sowieso gezonder aan het eten en aan het bewegen, nu merk ik dat de kilo’s er nog makkelijker af gaan, zonder alcohol
  • het is goedkoper
  • mijn eten smaakt even goed zonder een glas wijn erbij
  • ik heb karakter !!
  • één minpuntje: ik slaap eigenlijk minder goed. Of dat nu ligt aan het feit dat ik ’s avonds geen wijntje drink bij de tv of aan iets anders, dat weet ik nog niet zo goed.
  • sporten gaat nòg beter

Dus ja, ik hou het nog wel vol hoor, makkelijk.

En jullie, die ook meedoen?

Tiny geeft een Tournée Minerale!

Als je nu denkt: ‘Joepie, een give-away!’, ben je mis, maar blijf toch maar lezen.

Ken je dat, je zit op café of in gezelschap, er vloeit wat wijn, de speciale biertjes worden geproefd en na een tijdje komen de sterke verhalen boven. In de trant van “Toen ik nog student was, goot ik makkelijk een bak bier binnen op een avond” en “Die oudejaarsavond in ’t jaar 1998 had ik een volledige black-out en stond mijn gezicht vol alcoholstift”.  Ik ben er behoorlijk zeker van dat jullie die verhalen allemaal wel kennen, van horen vertellen of van ze zelf te vertellen.

En ja, soms zijn ze grappig. Ik bezondigde me zelf ook al aan zo’n verhaal, maar vind deze uit Madrid eerder beschamend. En dan heb ik nog de verhalen van toen ik jonger was:

  • de pré-oudejaarsavond die veel leuker en zatter was dan de Oudejaarsavond zelf
  • de 100-dagen, toen ik de fuif ’s avonds miste omdat ik om vier uur ’s middags al zat was
  • het feestje thuis, toen de porto in een limonadeglas werd geschonken en ik me van het opruimen niks herinner
  • bier drinken met een rietje omdat je een masker op hebt tijdens Carnaval
  • mijn eerste pint op mijn dertiende
  • mijn eerste advocaatje op mijn zevende

Dat is toch erg, dat je zo’n verhalen opdist en er een soort van half-trots, half-schaamte gevoel aan overhoudt? 10% van de bevolking weet één maal per màànd van niets meer, een black-out door alcoholmisbruik. Tien procent, zeg!

media_xl_790010

Foto HLN

Toen ik een dag meedraaide als verpleegkundige in een ziekenhuis, vertelde men dat er wekelijks mensen binnengebracht worden met ernstige ziektes, ten gevolge van jarenlang alcoholmisbruik: levercirrose, maagvliesontsteking, alvleesklierontsteking, hart- en vaatziekten, hersenschade… Ook kanker is vaak een gevolg van overdreven alcoholcomsumptie.

Zowat iedereen in mijn omgeving drinkt. Vooral mijn leeftijdsgenoten. Ik zag twintig jaar geleden een vriendin afzakken naar zwaar alcoholmisbruik.Ze is er vanaf geraakt, dankzij de AA, gelukkig.

Ik zie elk jaar de pintjes rijendik klaar staan op Dranouter of Graspop. Ik heb een leesclub in een wijnkelder, begot.

Alcohol en de Belgen, het is als pasta en de Italianen. Als zandkorreltjes bij de zee, en ga zo maar door. Je begrijpt héél goed wat ik bedoel.

Toch is er een kentering merkbaar. Er zijn niet alleen de BOB-campagnes, maar er zijn meer en meer mensen die néé zeggen. Die nooit alcohol drinken. Die na een zwaar alcoholisch leven er radicaal mee stoppen, zoals Michael Niclaus, hij geeft nu lezingen in scholen als ervaringsdeskundige. Ik heb daar bewondering voor.

Ik had een collega die steevast elke maand januari géén alcohol drinkt, een detox, zeg maar. Zelfs geen tiramisu met amaretto in.

Er is nu een actie: Tournée Minerale, in samenwerking met de Druglijn en de Stichting tegen Kanker. Zij spoorden mensen aan om de uitdaging aan te gaan de hele maand februari géén alcohol te drinken. Om te zien wat dit met je lichaam doet, de redenen zijn onmiskenbaar: je slaapt beter, je hebt meer energie, je huid droogt minder uit, je bespaart geld, je bent veilig op de weg….

Waarom ik mee doe? Ik ben toch geen drankorgel? Nee, maar het zit er wel in gebakken. Bij menige gelegenheid en soms zelfs gewoon ’s avonds bij de tv, drink ik een glaasje wijn. Een aperitiefje tijdens het koken. Een verjaardag wordt gevierd met cava. We gaan vaak iets eten buiten de deur en daar hoort àltijd alcohol bij.’Ga je nu met Valentijn op restaurant geen wijn drinken‘, vroeg mijn lief? Allez gij. Awel ja, ik ga de uitdaging aan. Eén maand? Dat moet toch lukken. Anders is het echt totaal belachelijk en heb ik nog een veel groter probleem.

Wie doet mee!? Schrijf je hier in, je wordt tijdens de periode ook begeleid met extra tips en informatie.