Tiny op dit moment

Een dertigtal seconden geleden nam ik quasi per ongeluk een foto, die ik normaal gezien zou verwijderen. Maar ik had ook net Lieselotte’s blog gelezen, “Screenshot” en ik dacht, goh ja, ik hoef het warm water niet meer uit te vinden en ga haar dus achterna.

Welk uur is het?

Het is 11u op zaterdag 12 november 2022. Egyptische tijd.

Wat zie ik rond me?

Wat ik aanheb: mijn pas gekochte groene sjaal, net 200 Egyptische pond gegeven aan een volledig in het zwart gehulde dame die hier elke morgen in ons kamp haar waren komt verkopen: sjaals, portemonnees, kettingen, armbandjes,… en dat is haar enige inkomen dus we sponsoren haar zo een beetje.

Mijn short en blote benen op de badkamervloer. De trekker die gisterenavond na mijn douche werd gebruikt om het water en al het zand naar het putje te leiden.

Jaja want de hutjes hier kregen een upgrade: iedereen heeft nu een eigen wc, douche en lavabo. Al is er amper druk op het water en is het nooit warm. Maar dat geeft niet want het is nog steeds prachtig weer.

Waar vul ik vandaag mijn dag mee?

Het is mijn laatste volle dag hier. Dus net zoals de voorbije dagen: lezen in mijn hangmat, beetje wandelen langs het strand, misschien wat yoga of oefeningen, om half twee een kleinigheid eten (wat de pot schaft, altijd een verrassing), nog wat schrijven, praten met een mede reiziger, en vanavond na het eten geeft er iemand een workshop Weense wals en gaan we zelf DJ spelen en een beetje dansen voor onze laatste avond hier.

Wie is de laatste persoon die je zag?

Nour. Is de Bedoeïenen naam van mijn Vlaamse medereizigster die hier twee hutjes verder verblijft. Ik ben Aïcha (al van in 2018 toen ik hier voor het eerst was, als ze je wat leren kennen, krijg je een Bedoeïenen naam toebedeeld), mijn beste vriend Ali en zijn vrouw Jamilah, Noura, Naiema en Mama Maria zijn hier ook. Deze laatste is er 80.

Wat hoor ik momenteel?

Ah, de zee hè. Negen dagen zit ik hier al aan de golf van Aqaba, met links van ons Israël, aan de overkant Saoedi Arabië en achter ons de Sinaï woestijn. Mijn tweede thuis.

Wat ga ik doen meteen na deze blogpost gepubliceerd te hebben?

Naar het toilet gaan. Ik eet hier zo gezond, alles vers klaargemaakt, drink veel water, geen alcohol tenzij s avonds soms een mini glaasje wijn en het voelt alsof mijn darmen volledig gereinigd zijn. Al het gif en de troep is er uit. Ik voel me slanker en fitter. Alle kleine kwaaltjes die ik had voor ik vertrok, zijn weg. Je komt hier om te helen. In elke betekenis.

En ja ja, maandag weer werken, en ja ja, het zal tien graden kouder zijn en regen en ja ja, ik moet weer zelf denken aan eten maken en planningen… Maar ik zal er weer beter tegen kunnen. Ik hou de rust die ik hier ontving nog dichtbij. Uit ervaring weet ik dat ik dan de winter beter aankan.

Het was mijn zesde keer hier, als je op mijn blog het zoekwoord Egypte intikt, vind je een heleboel meer informatie.

12 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s