Tiny overdrijft ook niet

We zijn op het oorlogspad. Niet omdat we willen vechten, maar omdat we willen gehoord worden, omdat er dringend iets moet veranderen. Ik ben het beu om ongemakkelijk te lopen als ik alleen op straat ben. Zelfs in het veilige stalen geraamte van mijn auto voel ik me soms niet op mijn gemak, als er weer een camionette passeert, met werkmannen die obscene bewegingen naar mij maken. In het gebouw waar ik werk, is er een man die mij al jaren elke keer weer met zijn ogen uitkleedt.

Wij overdrijven niet. Het is overal, in kranten, op sociale media, op de radio, de televisie,… Vrouwen komen op voor zichzelf en delen verhalen over de vernederingen die ze moeten ondergaan. Het is niet omdat je in een publieke ruimte loopt, dat ons lichaam ook publiek is. body Romina, Inke, Yasmine,… deelden hun ervaringen en frustraties. Ik weet honderd procent zeker dat al mijn vriendinnen hier urenlang over kunnen praten. Maar we doen het niet, omdat het ondertussen al bijna als ‘normaal’ wordt beschouwd. Maar het IS niet normaal, gasten!

Ik heb zin om met een hoop vrouwen op café te gaan en onze verhalen te delen. Het moet niet zo nodig op het wereldwijde web verspreid worden, en sommige verhalen zijn gewoon te aangrijpend om met iedereen te delen, niet alle vrouwen durven hierover spreken.

Natuurlijk kan ik een complimentje verdragen. Ik heb eerst jaren het tegendeel moeten ervaren: overal waar ik liep, fietste,… uitgescholden worden voor ‘lelijk schepsel’. Vanaf een jaar of zestien voel je je dan eindelijk beter in je lijf en dan krijg je totaal andere dingen te horen. Ineens ben je loslopend wild waarop gejaagd kan worden.

Ik ben al in de veertig als ik naast een klant iets zit uit te leggen over zijn softwareprogramma. Héél subtiel glijdt de nagel van zijn pink een paar centimeter langs mijn dijbeen. Ik schuif op en denk dat ik het me verbeeld. En dan voel ik het opnieuw. Te verbouwereerd om iets te zeggen.


Ik ben achttien en ga kamperen met nog een meisje en twee vrienden. We slapen allemaal in één tent en de jongen naast me zat me al heel de avond aan te staren. Ineens voel ik zijn hand in mijn slaapzak glijden en hij begint me te betasten. Ik duw hem weg. ‘Komaan, gewoon als vrienden’, fluistert hij. Ik geef hem zo’n harde duw dat hij een meter verder tegen de anderen rolt. De volgende dag doet hij alsof hij zich niets herinnert, ‘hij had een beetje veel gedronken’.


Ik ben zestien en op vakantie in Limburg. Als mijn vriendin en ik telkens worden nageroepen in een vreemde taal, ga ik thuis het woord opzoeken dat ze telkens opnieuw riepen: “Putana”. Ik weet nog altijd hoe enorm geschokt ik was. 


Ik ben twaalf en ga alleen winkelen. In een supermarkt sta ik te twijfelen over welk schriftje ik zou kopen. Er komt een oudere heer naast mij staan, en zonder iets te zeggen, zonder mij aan te kijken, legt hij zijn hand op mijn borst. Ik draai me weg, en ga wat verder staan. Hij doet het opnieuw. En nog eens. Dan zeg ik: “Maar mijnheer, stop dat nu een keer!” En ik loop weg. De hele middag loop ik nog te bibberen.

Detail: het was winter. Ik had een duffelcoat aan, kort haar, een bril en amper borstjes. Ik snap het nog altijd niet. 


Ik maakte nooit iets ergs mee. Er zijn vele anderen die minder geluk hadden. Meer lezen? Kijk op http://wijoverdrijvenniet.org/ en griezel mee. Deel je ervaringen, als je wil. Het is nodig. Praat er over. Sommigen onder ons hebben nog altijd moeite om die zogezegde overdrijvingen te verwerken.

Advertenties

20 comments

  1. Moh! Tiny ❤ Ik weet dat het niet gemakkelijk is om zo'n verhalen te delen, dus merci!
    Mag het op onze website? En zeg je mij meteen ook welke afbeelding je erbij wil?

    Like

  2. Ik heb ondertussen ook al een aantal verhalen gelezen en ik dacht eerst dat ik (buiten het typische gefluit) nog niks had meegemaakt. Tot ik jou stukje vandaag lees en dan specifiek over die camionettes… Toen moest ik plots terugdenken aan een paar jaar geleden. Ik reed op de autostrade en er kwam ook zo’n camionet naast me gereden waarin drie werkmannen zaten. Ze keken heel expliciet naar me en maakten obscene gebaren. Ik voelde mij natuurlijk erg ongemakkelijk en bleef voor me kijken maar hij bleef maar naast mij rijden. Wat ik ook probeerde, trager rijden, sneller rijden, veranderen van rijstrook, … Die camionet bleef mij maar”stalken”. Dit ging zo een tijdje door en uiteindelijk heb ik maar een afrit genomen om ervan af te zijn. Het was niet alleen een vreselijk ambetant moment ze brachten ook nog eens zichzelf, mij en andere weggebruikers in gevaar. Zoiets wil ik nooit meer meemaken.

    Like

    1. En dan zeggen we nog niks over al die vrachtwagenchauffeurs die met hun lichten knipperen zodra je voorbij bent. Een vriendin, redelijk onervaren in snelwegrijden, vertelde me over die keer dat ze dacht dat er iets mis was met haar auto, omdat er ook steeds eentje aan het knipperen was. Ze vertraagt en stopt, de vrachtwagen ook, ze vraagt wat er scheelt in al haar onschuld, waarop de man natuurlijk reageert met ‘ik zie jou wel zitten…’.

      Like

      1. OMG, heb ik vorige week ook voorgehad. Ik was keibang dat er iets met mijn tamelijk aftandse auto was, begreep er niets van. De gedachte flitste even door mijn hoofd dat de chauffeur van uit zijn cabine mijn nylon kousen had kunnen zien en daarop reageerde maar ik vond het zelf te belachelijk voor woorden om daaraan te denken.

        Like

  3. Zelf ook genoeg meegemaakt. Een man van in de vijftig die me niet met rust wilde laten, een Italiaan die me zogenaamd voor een lolletje naar de grond trok en boven op me ging liggen rijen, een jongen in de Bilderddijkstraat die het nodig vond me half zeven ‘ morgens gewoon onder mijn rok te grijpen, en een man doe me gewoon niet eerder liet gaan voor ik het met hem deed. Of hem alleen, en zo niet zijn vrienden ook. Die stonden al klaar naast het bed. Kies maar! (En ja, hoe ik daar überhaupt terecht ben gekomen is mijn eigen schuld ja).
    Verder nog een ex die het spannend leek om een escort voor me in te huren, en er een zichtbaar genoegen inschepte om me tijdens de daad te vertellen dat hij twee uur daarvoor op een hoer had gelegen.
    Weet je Tiny. Ik maak er allemaal geen geheim van. Maar ik hou me er liever niet meer mee bezig.
    Ja, mijn verhaaltjes gaan vaak over vreemdgaan en dit soort dingen, waarschijnlijk zit het dieper dan ik zelf denk.
    Jouw stukje maakt me ook gelijk boos.
    Maar laten we alsjeblieft niet vergeten dat er ook een stelletje gemene heksen op d’r wereld rond lopen die er niet voor schromen mannen te betichten an ongewenste intimiteiten die helemaal nooit plaatsgevonden hebben.
    Gelukkig heb ik nu een lieve man.
    Maar ja, laten we eerlijk zijn, je weet het nooit 100% zeker. Daarvoor ben ik denk ik teveel beschadigd.
    Lieve groet, en dapper dat je erover blogt.

    Liked by 2 people

  4. Het probleem van intimidatie en veel erger dateert niet van gisteren en elke vrouw heeft haar eigen droevige verhaal. Het is absoluut lovenswaardig dat het terug aan de oppervlakte komt, maar of er ten gronde iets zal wijzigen eens het van de voorpagina’s verdwijnt is nog maar de vraag. Het gaat hier niet langer meer om een mentaliteitswijziging, maar om een levensopvatting.

    Like

    1. Daar heb je absoluut gelijk in, en dat is net het treurige. Ook dat het in andere landen nog veel erger is, stemt me mateloos triest. Hoe is het in Griekenland, een beetje hetzelfde?

      Like

  5. Wel, wij hebben het hier wel over zuiderlingen, die van jongsaf toch op een andere, openere, niet verwrongen manier omgaan met erotiek en seksualiteit. Het diepe respect, aan- en afhankelijkheidsgevoel dat Grieken voor hun moeder hebben, reflecteert in het algemeen niet op hun relaties met hun vrouwen, van wie nog altijd onderdanigheid wordt verwacht. Een belangrijke factor is ook dat in toeristische landen, de mannen een zekere “reputatie” (menen) te verdedigen hebben, die -laat ons eerlijk zijn- hopen vrouwelijke toeristen maar al te aangenaam vinden. Als jarenlang resident kan ik wel zeggen, dat ik mij veilig voel.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s