dranouter

Tiny en de zomer van 2018

Blijkbaar is er hier op WordPress een opsporingsbericht verschenen:

Vermist: blogster Tiny uit Wevelgem (kuch kuch: uit Brugge!).

Zotjes. En iedereen maar denken dat ik het superdruk heb met massages en zo. In werkelijkheid zat ik deze zomer veel op mijn lui gat, ofwel lezend, ofwel kijkend naar Orange is the new black en andere Netflixjes. Tussendoor ging ik ook nog eens gewoon werken, en af en toe was er inderdaad een massage. Zelfs een massageparty, want ja, dat doe ik nu blijkbaar ook!

Wat deed ik nog? Eens lekker gaan eten met mijn ouders in de Waterweelde. Schaamteloos reclame maken, gewoon omdat ik het daar zo lekker vond. In september veranderen ze van naam en wordt het “To taste”. Vroeger was dit een gewone bistro, maar nu is de zoon de boel aan het overnemen en wordt het meer gastronomisch. En hoe!

IMG_8816

Carpaccio van coquille

Afspreken met vrienden? Bwa ja, een beetje. Onder andere met Ralf, de Duitser die ik tien jaar geleden via Couchsurfing leerde kennen, komt uit Frankfurt en is ondertussen getrouwd met een Fiji-aanse, of hoe zeg je dat, iemand uit Fiji? We spraken af in het Franse Lille en spraken een gezellige mengeling van Engels en Duits.

IMG_8814

Oh la! Tiny op foto, ’t gaat nog regenen vandaag!

Natuurlijk gingen we terug werken op Dranouter en moest ik na die vier dagen een tijdje afkicken. Ik geniet altijd van die sfeer, de muziek, de mensen,… en heb me rot geamuseerd. De mannen van Kartje Kilo waren hilarisch en de cocktails op een stokje super verfrissend. Het beste optreden vond ik Milow, heel verrassend. Oh en dikke fun bij de DJ-sets van De man van Atlantis aan de Sint-Bernardusbar en Goe vor in den otto in de biertent. De longen uit mijn lijf gezongen en gedanst like nobody’s watching.

Afgelopen weekend was er Alcatraz in Kortrijk. Voor wie Graspop heeft gemist (wij dus) is dit een goedkoper en voor ons dichter alternatief. Ik ging enkel de vrijdag, mijn lief het hele weekend. Status Quo wou ik al zien van mijn twaalfde dus daar heb ik achtendertig jaar op gewacht, stom want de knapste van de bende (Rick Parfitt) is ondertussen overleden. Toch heb ik genoten van de hits Whatever you want, Down down, Rocking all over the world, …

IMG_8858

Zaterdag ging ik nog eens de beentjes strekken op Benenwerk in Brugge, altijd dikke fun en gegarandeerd meer dan 20000 stappen op mijn stappenteller!

En nee, op mijn werk is er geen airco en hebben we maar DIY gezorgd voor een frisse sfeer: karton aan de ramen geplakt, een fles ijs voor de ventilator, ’s namiddags een ijsje eten en lunch in de tuin met zwembad van mijn collega. Alles onder controle!IMG_8846

Nog dingetjes op het programma? Een picknickje in het bos, een verjaardagsfeestje, een dagje Boombalfestival, en misschien een mini-reisje in september. Mini hé.

Verder zwoegen met de zoon, piekeren dat het geen naam heeft, migraine-aanvallen verdragen en wespen uitschelden omdat ze me steken zonder dat ik ze zag aankomen. Stoefen over mijn website en me tegelijk zorgen maken omdat ik er meer aan toesteek dan er aan verdien, me bedenken dat mijn leven eigenlijk supersaai is (met bovenstaande uitzonderingen, dat wel) en dat ik beter weer een beetje meer zou aan yoga doen.

Tiny huilt en lacht in Dranouter

Ondertussen ben ik al weer thuis van Frankrijk, van Dranouter, en van Frankrijk. Eerst maar een beetje vertellen over Dranouter. Het was leuk, en boeiend, en lastig, en triestig, en heerlijk,…

Toen moest ik huilen:

  • optreden van Magic Numbers, vier broers en zussen die voor mij onbekend waren. Het eerste optreden dat ik zag tijdens ons werkweekend in Dranouter. Mijn ogen schoten vol toen ik zag hoeveel lol ze op het podium hadden met elkaar, hoe ze op gingen in hun muziek, hoe wij dat ooit ook eens hadden, en de gedachte dat mijn vriend nooit meer lachend op een podium bas ging spelen, omdat ik hem juist begraven had,…
  • optreden van Jan Rot, Nederlandse tekstkunstenaar, magisch vertaler en vertolker. Zijn nieuw lied heette “Stel dat het zou kunnen“. Een stukje tekst er uit:

    “Ach geef me maar een uurtje, met mijn eigen moeder, mijn lieve lieve moeder, zij is al zo lang dood. Dan kroop ik in haar armen en zij strijkt door mijn haren en zegt met milde spot: God, kind wat ben je groot. Oh geef me dan een uurtje met verloren vrienden die te vroeg verloren en dus kwam ik te laat. Met dank voor wie ze waren, de steun die ze verdienden en of ze me vergeven, ze weten hoe dat gaat.”

Je vindt het nog niet op Youtube. Ik zat vlak achter zijn vrouw en vier kinderen. image

  • optreden van Nijghse vrouwen. Astrid Nijgh (ex-vrouw van Lennaert Nijgh, tekstschrijver) en nog drie andere zangeressen brachten liedjes geschreven door Lennaert, voor onder andere Boudewijn De Groot, Rob De Nijs, Ramses Shaffy en Astrid zelf. Ik kwam binnen tijdens het zalige “Tegen beter weten in“, hier een oudere opname, niet tijdens Dranouter. De tekst is fantastisch, Astrid is 76 en haar stem, een diepe contra-alt past hier zo goed bij. https://www.youtube.com/watch?v=m6Cijvc-47Q[
  • Ook bij de volgende nummers hield ik het niet droog: Strand, een super snelle tekst en ik ken er maar één die dit van voor naar achter perfect kan meezingen. Malle Babbe, ja echt, omdat we altijd na de zin “… en zuinig een cent in het zakje doen, daar koopt ie zijn ziel mee terug, en zijn fatsoen” nog ‘in zijn schoen‘ er bij voegden. Je snapt er niks van, ik weet het. Avond, van Boudewijn De Groot met de liefdesverklaring: “Want je kunt niets zeker weten en alles gaat voorbij. Maar ik geloof, ik geloof, ik geloof, ik geloof, ik geloof in jou en mij.” Steek die maar in je zak.

En toen moest ik lachen:

  • Meldingen tijdens onze shift op de Dispatching: “Ze zijn aan ’t glijden boven op de kayam”. (De kayam is de grote concerttent, ’s avonds laat kropen er een paar dronken waaghalzen boven op en gleden naar beneden. Niet de bedoeling. Of deze: “Er is hier iemand zwaar geïntoxiceerd en we krijgen hem niet wakker.” Waar ligt hij? “In een afvalcontainer”. Antwoord van het Rode Kruis: “Ah die ligt daar niet slecht hé, hoe laat komen ze die legen?” Grapje natuurlijk, ze zijn er wel op af gegaan.2015-08-07 06.15.34
  • Tijdens het optreden van Astrid Nijgh staan vier mannen gelijktijdig recht en lopen de overvolle tent terug uit. “Hey, waarom lopen jullie weg?” roept Astrid. Geen reactie. “Ben ik zo slecht dan?” Iemand uit het publiek roept terug: “Het zijn Fransen!”. “Ach laat maar gaan dan.”
  • Zwanzen met een oud-lief en zijn vrouw.2015-08-08 21.40.19
  • Randanimatie van Radio Mano Sport, de mannen van Kartje Kilo. Sportverslaggeving, op een plaats waar er helemaal geen sport te zien is, bijvoorbeeld dus aan de ingang van het festivalterrein. “Ja Noël, ze zijn in aantocht, ze komen er aan, met vijf tegelijk, allemaal in hetzelfde t-shirt, ’t is de crew, Noël, ’t is de crew, ja, ja, en ze lopen met twee voorop, de eerste twee gaan er volledig voor, ze worden bijgehouden door de drie anderen, die volgen meteen en ze naderen de finish, ze zijn er bijna, nog anderhalve meter en jàààà, de crew is gearriveerd!!” Enfin, je moet het zien en horen.
  • Ook genoten van: Bart Peeters, die een overvolle tent nog steeds kan laten meebrullen, meezingen, meelachen,… zonder er al te veel voor moeten doen.2015-08-07 22.30.56-2
  • Heerlijk gegeten bij de vele eetstandjes: Dranouter is een festival waar je helemaal niet bent aangewezen op frieten en hamburgers en een verdwaalde veggieburger, maar waar je kan ontbijten met een ferme bak fruitsla, lunchen met noedels of rijst, tussendoor aardbeien-daiquiri’s kan drinken, of een Oxfamwijntje, en later nog de gehaktballen van Wim Ballieu kan proeven of een vers gemaakte pizza. De meelwormburger en krekelkroket heb ik wel aan me voorbij laten gaan.2015-08-08 14.59.53
  • Ook leuk: op zondagmiddag word ik gebeld, of ik nog steeds zin heb om straks Jan De Wilde na zijn optreden te bedanken, op het podium? En of ik dan het optreden vanuit de backstage wil mee volgen? En ja, mijn lief mag ook mee. Zo gezegd, zo gedaan, ’t was eens iets anders.2015-08-09 16.28.27-2
  • Het was zalig weer, en dan is het super om lekker in de wei naast de koetjes in een tentje te slapen. Wel vroeg wakker natuurlijk…2015-08-07 19.26.32
    2015-08-08 19.09.36

    Onze drie buurvrouwen…

    Volgend jaar dan maar opnieuw? 🙂

Tiny gaat op reis

Weeral? Ik hoor het je al zeggen…

Nog een paar dagen en we zijn ribbedebie, en in totaal ga ik voor drie weken in verlof. In de zin van “ik ga niet naar het werk”. Want werken, dat ga ik wel doen. (zie verder)

De plannen: we gaan eerst naar Frankrijk, dan een beetje verder in Frankrijk, dan keren we terug naar de grens met Frankrijk en dan gaan we nog vijf dagen naar… Frankrijk. 🙂

Eerst met de pluskindjes én de schoonouders, dan met nog schoonzus en -broer er bij en dan even alleen met zijn twee. Wow, dat wordt spannend.

We gaan onder andere naar Sint-Kruis.

2015-03-14 16.58.01Deze stad willen we ook eens van dichtbij bekijken:

carcassonne_n119._paul_palauIn deze omgeving zal ik weer gegarandeerd last van hoogtevrees krijgen:

cc by-nc-nd Bruno Monginoux www.photo-paysage.com & www.landscape-photo.net

Terug in België gaan we hier een beetje werken:

dra
En dan gaan we nog een paar dagen hier naar toe:

auver

Ik ben benieuwd of we al deze zichtjes effectief te zien zullen krijgen, ’t zou leuk zijn.

Enfin, ik ga mijn best doen een beetje offline te zijn, niet (of minder, veel minder) te reageren en pas terug een blog te schrijven als ik thuis ben. (Mwoehahahahaha!!!) Sorry, dat was het hoongelach van mijn lief, die mij niet gelooft. We zullen zien, schat, we zullen zien….