yoga

Tiny vertrekt op stilteweekend

…naar de Ardennen. Morgen. En ze organiseert het gewoon zelf.

Ik vond nog nooit een stilteweekend naar mijn goesting. Ofwel waren de groepen te groot, ofwel zijn het slaapzalen waar je met vier oefent op een unisono snurkconcert, ofwel was het pokkeduur, ofwel was er gewoon quasi niks van organisatie, en moet je gewoon je plan trekken.

Dus nu ik zelf meditatiecoach ben, bijna yin-yoga lerares en ik een perfect huis vond in de Ardennen om iets dergelijks te organiseren, waar er vrijwilligers zijn die eten voor je klaarmaken, dacht ik “Poef, ik regel het gewoon zelf.” Groot was mijn verbazing en nog groter mijn dankbaarheid toen na één keer hierover bloggen mijn vooropgesteld weekend al meteen volzet was.

Want: klein groepje vooropgesteld, elk een eigen kamer – en door Covid-beperkingen hield ik het klein en fijn. Vorige maand bleek dat er iets meer mocht en dat er nog twee extra mee mochten, ook die twee extra waren in no-time geactiveerd en enthousiast.

Dus vertrek ik morgenmiddag, en gaan er zes vrouwen mee. Toevallig allemaal vrouwen ja, maar wel uit verschillende leeftijdscategorieën en dat is een goed begin.

Toevallig ook drie mensen die al te gast waren (of zullen zijn) in de podcast van Lieselotte.

Moeten ze nu een heel weekend zwijgen en pootjes geven? Maar ba neen. Ik geef ze de mogelijkheid om de zaterdag deel te nemen aan een stiltedag: no phone, no chit chat, no books. Waarom geen boeken??? Omdat je anders weer mee gaat in een verhaal van iemand anders, in plaats van in de stilte te duiken in je eigen hoofd. En ja, dat kan misschien eng lijken, maar daarom geef ik structuur: ze weten dat we op bepaalde uren gaan eten, mediteren, wat yoga doen, wandelen in stilte, weer wat eten, koffie of thee drinken, en dat gaat ZO’N deugd doen, ik ben daar nu al zeker van.

We hebben geluk met het weer want na een aantal dagen schijtregen en windvlagen, lijkt het op te klaren en wordt het weekend zelfs zonnig. Héérlijk.

Zeg je nu: ooooh ik wil ook eens mee! Zet dan hieronder een reactie en ik hou je op de hoogte. Volgende keer wordt wellicht pas april, want ik heb geen zin in sneeuwwandelingen (sorry hé).

Maar! Maar! Voor wie een weekend misschien al direct veel is, organiseer ik ook een stiltedag. Of noem het een One Day Retreat.

Een stuk minder ver: Oedelem, op zaterdag 27 november van 10 tot 16u in een prachtig gerestaureerde warme schuur, waar je van mij heel de dag stil màg zijn (maar niets moet), waar ik je begeleid tijdens je eerste meditatiestapjes, en je leert wat zachte yin yoga voor jou kan doen (voor iedereen geschikt), met een lekkere versgemaakte warme lunch en onbeperkt koffie, thee en water. Meer info en inschrijven: klik hier.

Tiny in de gevangenis (2)

Dit wordt vooral tekst, want in de gevangenis mag je geen gsm meenemen en dus ook geen foto’s maken hé.

Nu was het voor “echt”. Vorige week vertelde ik al wat ik voordien al deed in de gevangenis en wat ik nu ging doen, lees het hier.

Op een vrijdagmiddag stond ik klaar met mijn badge bij de ingang van het Penitentiair Complex in Brugge. Het plan:

drie uur meditatie workshop geven aan een groep mannen, dan anderhalf uur pauze (om te bekomen?) en dan dezelfde workshop aan een groep vrouwen. Ik was niet echt zenuwachtig, maar wel héél nieuwsgierig. Hoe zou het zijn? Welke types zouden dat zijn? Gaan ze wel luisteren naar mij? Gaan ze het niet belachelijk maken?

In de weken voorafgaand aan deze dag kregen alle gedetineerden op hun ‘scherm’ in hun cel te zien dat er bepaalde cursussen terug mogen doorgaan en dat ze zich daarvoor kunnen inschrijven. De meditatiecursus begint dus met eerst drie uur workshop (algemene uitleg) en daarna zes weken lang op vrijdag een uurtje.

Ze kunnen nu EINDELIJK (na Corona) terug inschrijven voor sportlessen, cursussen Nederlands voor anderstaligen, Computer, gitaarles, kookles, crea,… enzovoort. Tijdens de strenge lockdown mochten ze géén bezoek ontvangen (nu weer mondjesmaat), niet naar cursussen, niet op gesprekken, geen voorbereidingen voor na hun vrijlating, niet gaan sporten, alleen de wandeling mocht (en dan nog!) dus zaten ze continu op cel. Ook alle maaltijden krijgen ze op cel. Geen refter dus zoals in de Netflix-serie Orange is the new black.

De verantwoordelijke van het VOS (Vorming, Ontspanning en Sport) vertelde mij dat er ‘maar’ drie mannen waren ingeschreven (wellicht omdat veel mannen het te zweverig zouden vinden) maar dat er al één van die drie had aangegeven dat vandaag niet zou lukken. Ze zijn dus niet verplicht hé, zo’n cursus blijft hun eigen vrije keuze.

Twee mannen. Oei. Beetje raar, maar ja, dat zou me ook wel lukken, het zal in elk geval dan zeker niet te druk zijn in het kleine lokaaltje. We kregen ook de mededeling dat ze sinds enkele dagen hun mondmasker mogen afdoen, eenmaal ze zitten in het lokaal. Ik dus ook: joepie!

De twee mannen stelden zichzelf vriendelijk voor, zeiden mevrouw tegen me, en gingen op gepaste afstand op hun matje zitten en hadden allebei heel duidelijk een open blik, waren erg benieuwd naar wat zou volgen. Helaas: na een kwartier werd één van de twee weggeroepen omdat die onverwacht bezoek had. En omwille van de hele ‘beweging’ die ze dan met zo één gevangene moeten maken, zou die dan ook niet meer terug keren. Dus zat ik alleen met R. Hij zag het wel zitten, en ik ook. Maar eventjes later vroeg de beambte (cipier worden ze niet genoemd) of zij ook mee mocht doen. Omdat er in geen enkel ander lokaal les was, hoefde zij alleen maar R in de gaten te houden en kon ze er dus net zo goed bij zitten. Ze was recent ook begonnen met yoga en meditatie en wou wel wat bijleren.

Ongeveer een uur later (na veel feedback en niet alleen gepraat door mij, maar ook door hen) zei gedetineerde R: “Maar Tiny, waar heb jij heel mijn leven gezeten? Ik heb NU al zoveel bijgeleerd, ’t is fantastisch.” En later: “Ik ga hier zoveel aan hebben, ik verlang nu al naar volgende week.” En hij ging zeker wat reclame maken, zodat er volgende week nog anderen kunnen aansluiten.

In de pauze at ik mijn groentjes op, wandelde ik wat door de gang, deed zelf wat yoga-oefeningen en keek ik benieuwd uit naar het moment waar de tien (10!) vrouwen gingen binnenkomen. Tien is het maximum, meer kunnen er echt niet binnen in dat klasje als je elk een matje geeft, en bij de vrouwen is er dus een wachtlijst. Een onverwacht succes, deze cursus!

Tien vrouwen in de gevangenis zijn hetzelfde als tien vrouwen in een gewoon klaslokaal. Tien vrouwen kwebbelen gezellig met elkaar, lachen, kijken nieuwsgierig, stellen zichzelf vlotjes voor en geven ook grif toe dat ze zo goed als geen ervaring hebben met meditatie. De helft gaf ook meteen aan vaak angstig te zijn, moeilijk te kunnen inslapen, vaak te piekeren over van alles,…

Ze hadden allemaal een roze schort aan (zo herken je dus de gedetineerde) en loszittende kledij, die ze zelf mogen kiezen – hun eigen kledij dus. We hadden open gesprekken, ze stelden goeie vragen, en deden mee met alle oefeningen en vertelden daarna hoe het voelde. Net hetzelfde als een workshop die ik geef buiten de gevangenis. De keuze om op een matje te zitten of op een stoel werd ook zeker geapprecieerd. Net als het feit dat ik de eerste vijf minuten hun namen steeds opnoemde om mezelf te trainen in het onthouden van hun namen. Ze zijn geen nummer.

Kortom:

een ENORM interessante en een beetje overweldigende ervaring. Want ik besefte:

  • dat ze allemaal maar gewone mensen zijn die ooit in hun leven een verkeerde keuze hebben gemaakt
  • dat ze super braaf en beleefd zijn
  • dat ze blij waren om eens iemand anders te zien van buiten de gevangenis
  • dat ik echt iets kan bijdragen aan hun persoonlijke ontwikkeling
  • dat ik ook al uitkijk naar volgende week om ze terug te zien.

Tiny maakt reclame voor haar meditatie workshop

Is ze daar wééral? De zaag? De zweefteef!

Zo roepen die duiveltjes in mijn hoofd als ik nog eens iets op Facebook of op Instagram post over de workshop die ik nu zondag 20 juni ga geven in Brugge.

Maar ja, waarom zou je niet meedoen?

  1. Het is te ver: ja voor mij is ’t ook drie kwartier rijden, want ik woon niet meer in Brugge, maar in Wevelgem maar er zitten daar toch een pak mensen die mij kennen en ik ben gewoon zo lief. 🙂
  2. Ik kan niet stilzitten op mijn gat op een matje. Goed nieuws want we gaan dat niet doen, je kan ook op een stoel of op een kussen en we gaan liggen en rusten en stretchen en wandelen, en rechtstaan en weer zitten. Je krijgt uitleg over welke houdingen je kan gebruiken om te mediteren.
  3. Het duurt me te lang. Van 9u30 tot 12u, ik heb dat uitgetest hé. Mijn proefkonijnen zeiden allemaal dat het zeker niet te lang was en dat ze nog wel verder wilden doen. Omdat ik er veel afwisseling in steek en omdat ik veel uitleg wil geven én de mensen dat dan proefondervindelijk wil laten uittesten, kom je makkelijk aan twee à drie uur.
  4. Ik heb geen zin in een kennismakingsrondje. Goed nieuws: we slaan dat over want wie je bent en wat je doet, doet eigenlijk niet ter zake. Nog méér goed nieuws: als je twee uur lang wil zwijgen en genieten van veel stilte, dan is dat jouw goed recht op dat moment.
  5. Het is te duur. Daar heb ik dus wakker van gelegen hé, van die prijssetting. Ook dàt heb ik besproken met mijn proefkonijnen, en zij vonden 40€ voor die tijdspanne en wat ze allemaal leerden een zeer schappelijke prijs. Heb je toch moeite met dat bedrag om persoonlijke redenen, mag je me dat zeker aangeven en we zoeken naar een oplossing.
Foto door Pixabay op Pexels.com

Waarom zou je wel mee doen?

  1. Wordt het niet eens tijd om wat meer bewust om te gaan met je mentale gezondheid? Je moet geen burn out of geen depressie hebben om met meditatie of mindfulness te beginnen hé, je bent die duiveltjes beter vòòr.
  2. Meditatie is net als rusten: je lichaam heeft rust nodig na inspanning, maar je hoofd blijft maar doorgaan. Al dat piekeren, hoe zet je dat stil? Het gaat er om hoe je met die gedachtes omgaat. En dat kun je leren.
  3. Het is wetenschappelijk bewezen dat meditatie ook goed is voor je lichaam: een lagere bloeddruk, een evenwichtiger hartritme, een sterker immuunsysteem,… allemaal fysieke voordelen als je regelmatig mediteert.
  4. Minder angsten, minder paniekmodus, minder een eenzaamheidsgevoel.
  5. De Alpha-golven in je hersenen nemen toe. Euh… pardon? Het komt er op neer dat je door meditatie te beoefenen je beter kan concentreren en meer focus hebt, die Alpha-golven zorgen er voor dat je minder afgeleid wordt door andere prikkels.

inschrijven kan nog tot zaterdagavond. Place to be is een basisschooltje in Sint-Michiels, waar we een zaal kunnen gebruiken maar bij mooi weer ook buiten kunnen zitten.

Via deze link kom je bij de inschrijving: https://forms.gle/FGVrNBbtWTVacG9G8

Als je deze keer niet kan, er komen nog wel gelegenheden en andere locaties!