Wevelgem

Tiny wandelt in deelgemeente Gullegem

“Kom”, zei mijn mountainbikend lief op zondagmiddag, “ik weet een leuke wandeling en ’t is niet ver rijden, we wandelen een 14-tal kilometer en nemen kaffie en koekskes mee.”

Het was droog, fris maar af en toe brak de zon door, ideaal wandelweer.

Wevelgem is opgebouwd uit drie delen: Wevelgem, Moorsele en Gullegem. In Gullegem ligt ook het prachtig mooie natuurdomein Bergelen, waar ik al vaak ging wandelen, maar er is nog veel meer te zien.

Nu het mountainbike seizoen op zijn einde loopt (omdat het té droog is, die mensen fietsen liever door slijk en modder…) kwamen we geen enkele fiets tegen. Ook bijna geen enkele wandelaar omdat het niet zo’n gekende route was. Ik had nog maar net gezegd: “Wauw, we zijn nog geen kat tegengekomen” of dit beestje keek ons lief aan in ’t passeren.

We passeerden veel natuurschoon, uitgestrekte weides, stukjes bos, ook wel een stuk autostrade (onvermijdelijk als je op grondgebied Wevelgem een lange wandeling maakt, landerijen, mooie huizen, bouwvallige huizen, hele sjieke huizen, koterijen en kapelletjes.

Aan de kapel Onze Lieve Vrouw ter Troost stopten we voor ons zelfgemaakt terrasjes. Eat your heart out, al die mensen in Middelkerke! De koffie was super lekker want zelfgemaakt, samen met een lekkere appelflap en rijsttaartje van bij de beste bakker van Wevelgem.

Er ontstond een conversatie over weesgegroetjes en onzevaders en de tien geboden, maar da’s voor een andere blogpost…

Hoe cool was het ook om langs die bloesemvelden te lopen, appels en peren over een paar maanden, prachtig zicht nu.

En opeens kwamen we ook jonge lammetjes tegen (oh wacht, lammetjes zijn altijd jong), waarvan de mama een beetje verder aan een ketting liep te grazen.

Koeien blijf ik fascinerende beesten vinden. En bewonder het uitzicht met de watertoren van Gullegem in de verte.

Tiny en de lockdownfoto

Heeft dit nu met de Corona-tijden te maken? Ik vermoed van wel.

Als er in november 2020 op een verlaten bankje ’s morgens rond 10u een lege bak Stella wordt aangetroffen, is de kans groot dat hier gisterenavond een outdoor-feestje werd gegeven.

Of misschien waren het slechts twee mensen, die niet in elkaars bubbel zaten, maar toch een pintje wilden drinken bij elkaar? En van eentje kwam er nog eentje, en ging heel de bak dan maar er door. Of ze waren met drie of met vier, in plaats van op café te gaan, dan maar op de bank aan de Ter Poperenweg, waar zelden iemand anders passeert?

Ik gok eerder dat ze met weinig waren, en met de fiets en daarna te dronken of te beneveld om er nog aan te denken om de bak mee te nemen. Dat is toch geld waard hé? En wat hebben ze dan met de lege flesjes gedaan, want die zaten er niet in?

Er ligt nog altijd wel wat zwerfvuil langs de wandelwegen, maar niet meer zo veel, gelukkig. Flesjes heb ik niet gezien.

Of zou die bak voor iets anders benut zijn? Had er iemand een trapje nodig?

Als iemand nog een antwoord wil opperen, doe gerust!

Tiny wandelt

Het voordeel aan wonen in Wevelgem is dat ik, recht vanuit mijn huis, de wijde wereld kan instappen en mooie rustige routes kan wandelen. Dat deed ik al vòòr Corona, maar niet zoveel als nu.

Via de website Routeyou zoek ik routes die vlak bij mijn woonst liggen, en die klik ik dan aan op mijn Smartphone, de gelijknamige app opent die en je ziet meteen langs waar je moet wandelen. Zo ontdekte ik eindelijk ook eens de Guldenbergwandeling en dit weekend ook het Hoevenpad dat ons naar het nabijgelegen Moorsele bracht.

Schermafdruk 2020-05-03 18.20.11

Vanaf volgende week mag ik dan ook eens een beperkte verplaatsing maken om een wandeling iets verderop te maken, ik kijk er al naar uit.

Sowieso ga ik elke werkdag na mijn uren een korte wandeling maken, iets meer dan een half uur, maar dat is altijd dezelfde ronde. Ook mooi hoor. Maar op mijn vrije dagen wandel ik dan liever wat meer, zo’n 9 à 10 kilometer vind ik prima. Het was inderdaad super stil overal, enkel de fietsen die passeerden en héél af en toe een auto, zalig wandelen is het zo.