usatrip

Tiny in Death Valley

Bloggen met vertraging omdat je een kater hebt… Tiny wou per se eens naar een bar in Amerika en dronk niet één Long Island Ice Tea, maar drie. De tweede omdat mijn lief nog dorst had, de derde omdat we getrakteerd werden door ene Rick, rowdy dowdy Amerikaan die vond dat ik pretty was, geen accent had, maar nog nooit eerder een Belgian had ontmoet. Hij had 3 ex-wives, 8 kinderen, 19 kleinkinderen en 5 vriendinnetjes.

Enfin, gisteren reden we door Death Valley, ook al een plaats waar ik al lang eens naar toe wou. Prachtige vergezichten weeral, maar toch ook helemaal anders dan de andere. Badwater Bassin ligt een stuk onder de zeespiegel en is één grote zoutvlakte. Het was er net geen veertig graden, maar er stond serieus wat wind. Stel je maar voor dat je in een reusachtige haardroger wandelt, op de hoogste stand.

Ik vond het fantastisch, had niet zo veel last van de hitte en ik genoot.

Ondertussen zijn we in Los Angeles beland, over twee dagen vliegen we terug naar huis.

Maar eerst nog wat foto’s voor jullie. En nee, niet van Rick, want dat durfde ik niet. 🙂

DSC_0927DSC_0915image1-bewerkt

 

Tiny in Las Vegas

Hier heb ik ook een tijd naar uitgekeken. What happens in Vegas, stays in Vegas. Viva Las Vegas! Leaving Las Vegas.” Al die verwijzingen in liedjes, films, naar deze stad spreken tot de verbeelding. DSC_0864

En dan ben je er eindelijk. We kwamen in de namiddag aan, minder indrukwekkend dan ’s avonds, maar toch wel serieus onder de indruk. We zitten in een hotel helemaal op het einde van de Strip, wat goed is, want minder druk. Maar het hotel zelf, Stratosphere Hotel & Casino is ongelofelijk groot, check hun website. Binnen zit je meteen in het casino, het is een beetje zoeken naar de incheckbalie, maar dan gaat het wel vlot. Je hebt echt een kaart nodig om je weg te vinden… 🙂 ’s Avonds gingen we gaan eten in het buffet van het hotel, massa’s verschillende soorten, voor elk wat wils: Aziatisch, Mexicaans, Europees, Amerikaans, burgers, slaatjes, desserts allerhande, voor een vaste prijs. Waar we nog korting op kregen door een membership kaart aan te maken. Dus voor nog geen 20$ per persoon hebben we goed gegeten en gedronken.

Daarna naar de Strip: wat een gekkenhuis! Het was al ver na 21u ’s avonds maar hier loopt alles gewoon door: 24/7, zeg maar.

De fonteinen bij het Bellagio Hotel, de Eiffeltoren bij Paris, Hotel New York met zijn vrijheidsbeeld, elke grote stad is nagemaakt. En telkens je één van die hotels binnen gaat, zit je meteen in het casino, dat ook weer bijna een dorp op zich is.

Ongelofelijk. Je kijkt je ogen uit en weet niet waar eerst gelopen. We hebben gisterenavond bijna tien kilometer gewandeld en waren om 1u ’s nachts helemaal op. Maar wat een beleving!DSC_0860

DSC_0868

Tiny in Zion Canyon

Na alle commotie van gisteren, was vandaag een kalme dag. We arriveerden rijkelijk laat (na 11u) in Zion Canyon, waar alle parkings volzet waren, uitgezonderd de betaalparking. 20 Dollar per dag, ja hallo. Maar ja, terug weg rijden was ook geen optie.

Omdat het zondag was, én een mooie zonnige dag, kon je de drukte vergelijken met Blankenberge – ik hoor dat het in België ook een prachtige dag was. Zion Canyon kun je niet in met de auto, dus je moét een shuttle bus nemen (gratis). Bijna een uur wachten, net als in een pretpark, eer we er eindelijk op konden en door reden naar het startpunt van enkele trails. Mijn lief en de kinderen kozen de moeilijkste: de Angels Landing trail, en ik ging samen met de grootouders op stap, iets makkelijker maar ook mooi: de Kayenta trail naar de Emerald pools.

DSC_0843

DSC_0838

Ja, de cactussen zijn hier ook al iets groter. 🙂

Het was vandaag ideaal wandelweer, 14° stond er op de thermometer, maar het voelde aan als 20° omdat we natuurlijk op een hoogte van meer dan 1000m zitten. Geen wind, en niet té warm.

Na de wandeling genoten we nog op het terras van de Zion Lodge van een drankje in de zon.

Morgen: Op naar Las Vegas!

Tips voor Zion Canyon:

  • kom tijdens de week en buiten het seizoen als je kan
  • zo niet: kom vroeg, liefst voor 10u of de parkings geraken volzet
  • spreek goed af met elkaar als je met een groep bent: omdat je tussen de rotsen zit, heb je nergens telefoonbereik
  • en zoals altijd: neem water en snacks mee voor onderweg
  • doe die Angels Landing trail niet op teenslippers, breng geen al te jonge kinderen mee, en blijf weg als je bang bent van hoogtes (zoals ik). Ik hoorde van mijn vriend dat er tal van mensen belachelijk dom deden door onvoorbereid aan die wandeling te beginnen.