tips

Tiny ging op dinner date in Weinbeisserei

13/40dagenbloggen

Ondanks dat mijn lief wat ziekjes was, gingen wij afgelopen week toch uit eten. Al lang gepland en het was eigenlijk de echte laatste avond samen vooraleer ik naar Tenerife vertrek. Restaurant Weinbeisserei in Roeselare is iets speciaals. Ze serveren enkel Oostenrijkse wijnen bij het eten en die zijn allemaal een tikkeltje speciaal. Laten wij daar nu wel echt van houden.

Lisa en Seraphin zijn een jong dynamisch koppel, de keuken is echt in de zaal, dus je ruikt al heel snel de geuren die je straks mag verwachten in je bord. Ze werken met één vast menu, en je kiest of je twee, drie of vier gangen wil én of je er een aangepast glaasje wijn bij wil.

Het ligt in een industrieterrein en ziet er uit als een loods maar binnen is het echt super gezellig en warm.

Het eten is écht overheerlijk en de porties zijn correct, maar niet overdadig. Hier kunnen wij eens echt van genieten. Het is wel het moment om nog snel te reserveren want in augustus stoppen ze er mee, en gaan ze verhuizen naar de Ardennen, waar ze een hotel-restaurant gaan uitbaten.

Op de foto’s zie je het hoofdgerecht: hoevekip met schorseneren en champignons, en het dessert: een torentje van chocolade, maar heel verrassend van inhoud. Iets met chokotoff-mousse, iets met appelsienensorbet, overheerlijk! Als laatste dinner date voor mijn vertrek kon dit wel tellen!

Tiny heeft een oven…

…as we speak zijn ze het beest aan het installeren. Het kan me niet schelen hoeveel knopjes er op staan dat ik nog niet ken, hoeveel duizenden pagina’s gebruiksaanwijzing ik moet doorploegen, of hoe hij er uit ziet, maar het is féést! Er zullen ovenhapjes op het boodschappenlijstje staan, en nog een heleboel andere dingen.

Want weet je, we hebben al sinds juni geen oven meer. In juni gooiden we heel onze keuken in een container en werd er een nieuwe geïnstalleerd. Minus de oven, want die kwam maar niet binnen. Zij maken onze keuken, alsof hij voor hun zelf was, maar de oven, die moest van ergens anders komen. Tot vandaag heeft dat geduurd, dus ons weekmenu was vaak improvisatie, en voorstellen voor recepten botsten keer op keer op teleurstelling, want: “geen oven”.

Dus nu, ik ga volop voor ovenschotels, pizza’s, quiche, hapjes, taart, cake,… en dan sport ik wel een beetje extra. Wat is jullie favoriet recept om klaar te maken in de oven?

Wie wil komen proeven de komende dagen, spring maar binnen. Geen idee wat er op het menu zal staan, maar ’t zal WARM zijn! Joepie!

Tiny schiet in actie

Het is genoeg geweest, met stilzitten, aperitieven door de week, chips bij de tv en meteen terug in de zetel kruipen bij de gedàchte aan sport. Mijn goeie voornemens heel in het begin van de eerste lockdown, met een ochtendroutine van fitness-oefeningen, zijn geen lang leven beschoren geweest. De kilo’s vliegen erbij en dat is niet alleen de schuld van de “blokjaren”. Maar vooral de schuld van mijn levenslang gebrek aan discipline.

Als ik volgend jaar in Tenerife de Yoga Teacher Training wil volgen, wil ik dit niet doen met een uitgezakt lijf dat al doodmoe wordt van het kijken naar een trap. Ik ga mij niet compleet belachelijk maken tussen twintigers als ik al de eerste les niet zou meekunnen met het niveau en als een hijgend boerenpaard moet meedoen.

Tijd voor actie. En het mag iets kosten. En néé geen dom fitness center waar ze begeleiding beloven maar dat toch nooit doen, en waar je na een tijdje gewoon wat staat te wandelen op een loopband, ik heb het daar wel gezien. Dus zocht ik op (hou je vast) Personal Trainer in Wevelgem op Google en vond iets interessants.

Er is vlak bij mijn huis een soort fitnesscentrum maar er staan maar weinig toestellen. De coach is een voormalig wielrenner die nu bewegingsdeskundige is, en mensen begeleidt naar een gezondere levensstijl, ofwel 1 op 1, ofwel in kleine groepjes. Maar je wordt dus continu persoonlijk begeleid en dat is een groot verschil met zo’n fitnesscentrum waar je eigenlijk vooral aan je lot wordt overgelaten en je dus maar ‘wat’ doet – met alle gevolgen vandien.

Falko van The Flock in Wevelgem

Ondertussen ben ik eerst gaan kennismaken, en ben ik nu bezig met drie opstartsessies (één op één) waarin hij me test om te zien wat ik aan kan. Dan word ik ingedeeld in een bepaald niveau zodat ik telkens kan zien welke oefeningen ik mag/kan doen. ’t Is met kleurtjes en ’t begint met wit, dan geel, dan oranje, rood,… enzovoort. Ik vreesde al dat ik om te beginnen gewoon onzichtbaar zou zijn van kleur, maar groot was mijn verbazing toen het met mijn kracht in mijn armen nog wel leek mee te vallen. Voor sommige oefeningen kreeg ik dus geel!

Dat zal wel komen van twintig jaar lang met dozen met beeldschermloepen te sleuren én van veel te masseren, denk ik.

De cardio was pittig, maar niet onoverkoombaar en dat is wel motiverend. Ook werd mij wat meer uitgelegd over het belang van gezonde voeding voor een gezond en fit lichaam, maar daar ben ik wel redelijk mee vertrouwd. Ik ga gewoon mijn gebruik van koolhydraten weer verder serieus verminderen, meer vis en véél meer groenten eten en oh ja, ik drink geen alcohol meer tijdens de week. Er is al een kilo af.

We zien wel hoe het loopt, maar ik ben begonnen en dat is al het halve werk. Hoe is ’t met jullie fysieke toestand?