mannen

Tiny en de ideale man

Toen ik een jaar of achttien was, met al een paar verkeerde keuzes in de liefde achter de rug, maakte ik voor mezelf een opsomming wat dan wel een goeie keuze zou zijn. Aan welke criteria zou mijn toekomstige man moeten voldoen?

Ik schreef ze op en echt waar, telkens als ik iemand leerde kennen voor wie ik gevoelens ontwikkelde, bekeek ik dat briefje en ging ik puntjes tellen. Hoe onnozel kun je zijn? Niet dat ik ooit iemand heb afgewezen op basis van dat lijstje echter…

img_6769

De goeie eigenschappen die er echter NIET opstonden, die zijn achteraf veel belangrijker gebleken. Maar hier dan toch, een overzicht van wat ik wou toen ik 18 was:

  1. tussen 1m70 en 1m90 (Blijkbaar was dat een issue, gezien de eerste plaats op het briefje – ach da’s ook relatief gebleken, maar toch wel leuk als de man wat groter is)
  2. tussen 18 en 30 (da’s ruim gerekend, nu zou ik eerder zeggen alles tussen tien jaar jonger en vijf jaar ouder, hihi – toen wou ik geen jong piepkuiken)
  3. slank, lichtjes gespierd (oftewel: geen body builder en geen bierbuik –  een ‘restaurantbuikje’ mag wel)
  4. mag een bril dragen als die past bij zijn persoonlijkheid (toch vriendelijk van mij hé)
  5. eender welk haar + ogen, liefst geen te kort haar (kaal was nog niet in de mode)
  6. heeft broers en/of zussen (geen idee waarom, ik wou wellicht ooit tante worden?)
  7. kleedt zich origineel en volgens eigen smaak
  8. woont niet al te ver van Kortrijk of Brugge (ik ging in Kortrijk studeren, vandaar. Toch wel goed gezien van mij om het nu in Wevelgem te zoeken)
  9. goede relatie met ouders (dat toont gewoon aan dat je in een warm nest bent opgegroeid of toch ongeveer en dat je nog geeft om wie je heeft opgevoed)
  10. gaat graag uit (ik ben nu eenmaal zelf niet echt een huismus)
  11. drinkt met mate (<10 pintjes/avond)
  12. rookt met mate of niet (liever niet dus, maar ik had er toen nog geen probleem mee)
  13. houdt véél van muziek, vele soorten (ja, dit had beter op de eerste plaats gestaan!)
  14. is op de hoogte van hedendaagse muziek (want stel je voor dat hij was blijven hangen in de sixties…)
  15. kan in de toon zingen, kan veel liedjes mee zingen (heerlijk als een man ook kan zingen, vind ik, maar ja, die zijn dun gezaaid)
  16. speelt een instrument (“och kind toch”, denk ik nu, da’s wel aantrekkelijk en handig als je in dezelfde band zit, maar absoluut geen garantie voor geluk)
  17. houdt van talen nl Engels, Duits, Italiaans (een Waal zou nooit een kans gemaakt hebben, vrees ik)
  18. kan goed dansen, is bereid mij te leren swingen (verdorie toch, ik kan nog altijd alleen maar goed swingen met een goeie vriend, de ex-gitarist, omdat die zo goed kan leiden – en een goeie leraar heb ik nog altijd niet gevonden)
  19.  kan Nederlands schrijven zonder fouten (op een verstrooide dt-fout of iets verkeerd typen uit verstrooidheid knap ik niet af, maar als je het verschil niet kent tussen men en m’n of jou en jouw… – oei!)
  20. heeft A1 gestudeerd of is dat van plan of is bezig, mag ook univ zijn (da’s wel een serieus vooroordeel, vind ik achteraf)
  21. houdt van psychologie en filosofie, is een goede mensenkenner (met andere woorden, een grote zaag… je kan ook overdrijven hé, maar dat wist ik toen nog niet)
  22. leest graag boeken en tijdschriften (twee per jaar is echt een minimum)
  23. schrijft graag brieven (laten we zeggen, terugschrijven op een mail is tegenwoordig ook al okee)
  24. schrijft gedichten (serieus? die moet ik nog altijd tegenkomen…)
  25. heeft ook al verschillende meisjes gehad (een beetje ervaring is toch wel meegenomen)
  26. is niet getrouwd, niet gescheiden (ja als 18-jarige zou ik daar toch wel eens raar van opkijken)
  27. houdt van lekker eten (ik had beter gezet: en kan ook goed koken!! Maar zover was ik toen zelf nog niet)
  28. reist graag, is avontuurlijk
  29. houdt van films bekijken (en niet de Rambo-serie, en geen Louis de Funés-toestanden alstublieft. Nu krijg ik weer de fans over me heen zeker?)
  30. is een beetje autoritair maar ook een beetje afhankelijk (uitleg: hij moet mij aankunnen)
  31. houdt van romantiek maar niet overdreven (elke zondag een hartje tekenen op een gekookt eitje télt voor bonuspunten. Mijn haar mooi over mijn schouders leggen ook.)
  32. is geïnteresseerd in mijn heden, verleden en toekomst (dat bleek toch wel een belangrijk puntje te zijn)
  33. kan goed opschieten met mijn vrienden (niet moeilijk, want ik heb alleen maar toffe, sociale vrienden)
  34. heeft zelf ook goeie vrienden (ah ja, want als ik met vriendinnen uit wou, kon hij zich dan ook amuseren met zijn maten)
  35. wil later kinderen (ik had een hele grote kinderwens)
  36. kan knutselen (elektrisch, hout, sanitair…) Ondertussen heb ik dat toch maar zelf een beetje geleerd, gelukkig
  37. zwemt graag
  38. is optimist (geen kniesoor of zielepiet alstublieft)
  39. spreekt geen Antwerps dialect (ik hoor sommige mensen al luidop lachen…)
  40. wil mij wel verleiden (ofwel: hij moet zelf ook een beetje moeite doen, ik heb genoeg gedaan, ’t is aan u)

Natuurlijk, de perfecte man bestaat niet, maar ik heb toch een behoorlijk geslaagd exemplaar op de kop kunnen tikken. Het heeft een tijdje geduurd en de nodige omzwervingen waren wellicht nodig, maar ik ben waar ik moet zijn. Allen die denken beter te scoren: te laat, sorry! 😉

Tiny’s Graspopverslag

In 2015 waren mijn lief en ik er voor de eerste keer. Omdat het zo intens en speciaal was heb ik er drie blogposten over geschreven, lees ze hier en hier en hier, als je het van a tot z wil weten.

Dit jaar gingen we terug, mijn zoon was er ook maar hing daar ergens rond met zijn vrienden. Een verslagje van de hoogtepunten.

Vrijdag: omdat we pas na de middag konden vertrekken, zaten we vast in typische monsterfiles van de vrijdagavond en reden we in vier (4!) uur van west naar oost. Pas om half zes kwamen we aan in Balen, waar we een Airbnb-kamer hadden geboekt. Wat bleek: de gastheer en zijn lieve hond waren zo relaxed als maar kan zijn, de kamer was koel, het bed zacht en het huis afgelegen dus ’s nachts hoorde je er niks, heerlijk rustig. Bij het ontbijt bleek deze Peter een enorm aangename mens te zijn, die al behoorlijk had geleefd en vol verhalen zat. Een man naar ons hart.

Parkeren ging vlot, de wei opgeraken ook, al bleek er een massa volk te zijn, vooral voor de hoofdact Rammstein. Daardoor was het soms wel aanschuiven aan de toiletten. Maar, en je moet me echt geloven, drie dagen lang waren alle wc’s kraaknet, voorzien van voldoende toiletpapier, échte toiletten trouwens met spoelbak. Kraantjes om je handen te wassen, die ook dienst deden als drinkwaterpunt.

Het bier was fris en vloeide rijkelijk. En tijdens het allereerste optreden dat we zagen, keek ik vooral naar de drie grote videoschermen en wie zag ik daar opduiken? Mijn zoon! Ha, hij leeft, staat vooraan, en heeft plezier. Da’s het belangrijkste hé? Het hele weekend hebben we trouwens ge-sms’t met elkaar en op zondag zag ik hem even in ’t echt. Hij drinkt niet, zijn vrienden ook niet, maar ze gooien zich wel in de mosh pit en doen mee aan Walls of Death en zo meer. Voorbeeldje? Zie hieronder, en let vooral op hoe iedereen weer flink recht springt:

Vrijdag zag ik Dee Snider en Rammstein, maar tussendoor ook Brides Of Lucifer. Je kent dat meisjeskoor Scala? Die allerlei covers in een koor-jasje steken en daar al jaren veel succes mee scoren? Wel, waarom eens geen metal-nummer in zo’n jasje steken, dachten ze. We gooien er een ferme drummer en wat gitaristen tegenaan, steken de meiden in een sinister en over-the-top bruidskleed, maken een fenomenaal decor en dan maar op hoop van zegen. Wij stonden helemaal vooraan en wisten niet goed wat te verwachten, maar hallo! Wat was me dat zeg? Echt een wall of sound, ik daverde mee met het geluid en daar bovenop dat een aantal hemelse (duivelse?) meisjesstemmen. Erg speciaal en voor mij dé revelatie van Graspop.

 

Op zaterdag hebben we ons steentje bijgedragen voor het milieu en pikte ik iets meer dan 100 lege bekertjes op. Ik leverde die in bij het Recyclepunt en mocht als beloning 18 eendjes vissen. Oh jawel, met een stok en een haakje en witte en zwarte eendjes. Mijn prijs? Geen goudvis of plastic geweertje, maar twee vrijkaarten voor het reuzerad. Heerlijk! En! En! Een vrijkaart voor het skydeck, een podium zo’n tien meter hoog in de lucht waar je mooi zicht hebt op het podium en het hele festivalterrein. Hoera!

P1020818

P1020806

Foto  ©Tiny

Op zaterdag keken we vooral uit naar Deep Purple en voor de rest keken we mensjes. Ik meen zelfs blogger Thomas P. gespot te hebben want ik herkende hem aan zijn onderbroek:

Oh ja, we hebben nog wel wat bands gezien, mijn lief was grote fan van het Franse Gojira, maar dat was minder mijn ding. Alle lof voor mijn lief trouwens: we merkten maar weer eens dat we geen grote vriendenbende nodig hebben om ons te amuseren, maakten de grootste lol tesamen, maar deden af en toe ook een optreden alleen, en spraken terug af aan de Proximustent. Zowel hij als ik zijn graag eens alleen op stap, en dat moet kunnen.

Het moet gezegd, als ik alleen over de wei dartelde, kwamen allerlei vreemde mannen op mij af. Met een aaitje, een kusgeluidje, een vriendelijk complimentje, of een poging tot knuffel of kus. Let wel: allemaal respectvol en braaf, met humor en zeker niet storend. Ik weet écht wel wanneer mannelijke aandacht overdreven en belachelijk is, maar hier was het grappig en eigenlijk ook een beetje vleiend. Zelfs het jonge ventje van Proximus kwam geen verkoopspraatje met me houden, maar een ander soort babbel. 🙂 Grappig!

Denk je nu: maar Tiny toch, hoe doe je dat toch, met dat oude lijf van je drie dagen rondhossen op een festival? En ja, ik heb rugpijn en spierpijn in mijn benen en ben nog wat vermoeid. Ik ga veel neerzitten: als het droog is, gewoon in het gras, of liefst tegen een afsluiting om mijn rug wat te sparen. Af en toe de schaduw opzoeken en veel (gratis) water drinken. Maar ook in beweging blijven en dansen (niet headbangen, maar onnozel rondspringen, da’s beter!). Ook tijdens een optreden zet ik me soms eens op de grond, want anderhalf uur rechtstaan, dat hou ik amper vol.

Voor Steel Panther ben ik naar voor gegaan. Mijn lief vond het niks en is weggegaan, maar ik vond deze glamrock parodie de max. Spandex broekjes, wild haar (of pruiken) en make-up, vuile teksten, en meisjes op het podium die af en toe zich wat koelte toewuifden met hun eigen bh. Ja sorry, puberaal en vrouwonvriendelijk zeker weer, maar ik vond dat grappig. Iedereen moet daar gewoon doen waar hij/zij zin in heeft.

P1020833

Foto ©Tiny

Mijn eerste bleitmomentje was toen al voorbij. Tijdens het nummer Cats in the cradle, van Ugly Kid Joe. De tekst vind ik pakkend, als je luistert zul je wel begrijpen waarom.

Amy Lee is de dame van Evanescence, die later die dag ook hebben opgetreden en mij wederom hebben ontroerd.  Mooie en toch krachtige nummers. Hieronder de originele videoclip:

 

Zondag deed ik nog een toevallige ontdekking. Na de hereniging met mijn zoon (voor vijf minuten) passeerde ik langs de metal dome en herkende ik ineens volgend nummer:

Ok, Hush is oorspronkelijk een Deep Purple nummer, maar wat een toffe cover. Dit bleek Gotthard te zijn, een Zwitserse band genoemd naar de tunnel. Hun leadzanger is in 2010 overleden, maar een aantal jaar geleden hebben ze het snoepje van de week gevonden en als frontman ingezet. Dus ja, Tiny naar voor hé!

P1020836

Wazige foto ja, maar ik zag lang blond haar, een slanke gast die kan zingen en gitaar spelen en boem, dan ben ik verkocht. 🙂

Kortom, mijn weekend was super. Het kostte wel wat, maar ik kan hier wel een paar maanden van nagenieten. Ik hou het wel vol tot Dranouter, denk ik.

Tiny and the husband/boyfriend tag

De ene blogger geeft het door aan de ander, of wie wil, raapt hem op: een stokje, noemen ze dat. Ik las bij Kliefje wel een leuke: vragen voor de partner! Die van mij leest zelden mee, maar hij geeft wel antwoord op mijn vragen. Goed hé? 😉

Ze zit voor de tv, waar kijkt ze naar? Naar haar zombies, hoe heet dat, The Walking dead?

Noem iets dat ze niet lust. Chicons! En pompelmoes. Yoghurt. Hersenen? (Ik: Hersenen lust ik toevallig wel, met eitjes! Maar dat maken we nooit klaar hoor.)

Jullie zijn uit eten, wat bestelt ze te drinken? Voor of tijdens? Een cava voor aperitief, en dan een wit wijntje. Oh of een Martini. (Ik: Ik dacht al, waarom roept hij niet meteen Martini?)

Wat is haar schoenmaat? Euh, 40? Of een beetje meer, 41? (Ik: 40 is juist!)

Als ze spullen zou verzamelen, wat zou dat dan zijn? Boeken! Kaartjes? Oude films. Grammofoonplaten. Geld alleszins niet. (Ik: Postkaartjes en kerstkaartjes en zo, dat spaar ik helemaal niet!)

Wat is haar favoriete broodje? Een bruintje, zonder wortels, met kaas? (Ik: perfect!)

Noem iets wat ze elke dag zou eten als het kon. Goh, er zijn zo veel dingen dat ze lekker vindt. Een zachtgekookt eitje. En advocaat. (Ik: Toch ongelofelijk dat hij de sabayon vergeet.)

Wat is haar favoriete ontbijtje? Daar is dat zachtgekookt eitje weer. Met een stuutje om er in te doppen.

Wat is haar favoriete muziek? Oei oei, ze heeft ook zo’n brede muziekinteresse. Springsteen? Michael Jackson alleszins niet. Een beetje de groepen uit de jaren tachtig. Sting en Bryan Adams en nog ouder, Simon & Garfunkel. (Ik: Mama is blijkbaar blijven hangen in de eighties. Allez zeg.)

Wat is haar favoriete sportteam? Geen, zeker?

Welke kleur hebben haar ogen? Rose. Ja, bruin zeker?

Wat doe jij, waarvan ze zou willen dat je het niet doet? Te veel training geven? Te veel met basket bezig zijn? Oh en kietelen! (Ik: Hij mag zich bezighouden met wat hij graag doet, daar heb ik geen probleem mee. Met kietelen echter!!!!)

Waar is ze geboren? In het moederhuis in Brugge.

Je bakt een taart voor haar verjaardag, wat is haar favoriet? Frangipane of carré confiture. Of speciale cheesecake en carrotcake van in de Starbucks. (Ik: Je vergeet nog Javanais en kersentaart. Oh en frambozentaartjes met merengue. Of Veurnse merenguetaart.)

Wat voor sporten heeft ze allemaal gedaan? Hihihi! Ok.Badminton. (Ik: Ja, want dat ‘beetje joggen’ telt niet mee, blijkbaar. Ok dan.)

Wat zou ze uren kunnen doen? Boeken lezen en naar muziek luisteren.

Wat voor een uniek talent heeft ze? Ze heeft er zoveel. Maar ja, meer dan ze zelf beseft. Ze kan goed spreken voor een publiek. Ze is goed in foto’s maken. Als ze iets graag doet, dan gaat ze er ook voor. (Ik: Lief hé?)

Hoelang zijn jullie al samen? Op het ogenblik van dit interview 5 jaar en 364 dagen.

Achteraf vroeg hij of ik antwoord wou geven op dezelfde vragen, maar dan voor hem. Het ergste was dat ik niet zijn favoriete taart kon opnoemen. Terwijl het gewoon om een simpel eenvoudig rijsttaartje ging. 🙂

Prettige feesten allemaal!