lijstjes

Tiny overloopt de afgelopen veertig dagen

Bijna is het ermee gedaan, met 40 dagen bloggen. En morgen… is het examen!

Om je de kans te geven om nog eens wat dingen te herlezen of te ontdekken, volgt hier een overzicht van de afgelopen veertig (negenendertig eigenlijk) dagen.

Ik begon geruisloos, zonder aan te kondigen dat ik het veertig dagen ging volhouden, want ik wist dat de eerste dag zelf nog niet eens. Tiny geeft redenen was de eerste dag in een hele reeks, het ging over een boek en redenen om in leven te blijven, redenen om positief te zijn. Nog altijd nuttig als ik dat zo nalees.

Soms had ik het eens over de natuur, wat er allemaal te zien is buiten: Tiny en de vogeltjes, maar ook bij Tiny en het uitzicht en Tiny verpot, ging het wel eens over bloemetjes en plantjes en dergelijke.

De natuur in Wevelgem…

Een aantal berichtjes gingen over van alles en niks, een soort “as we speak”, over waar ik mee bezig was op een bepaalde dag, of over de afgelopen tijd. Iets over mijn vrije dag, over de vrouwen in mijn leven, over mijn leesgewoontes, over wat ik doe als ik eens vijf minuten tijd heb, over planten, luisteren, kijken en lezen,…

Ik heb ook aan jullie gevraagd of er iemand nog inspiratie had om te bloggen, ik vroeg aan enkele mensen hoe ze slapen en opstaan, en wat ze mee zouden nemen op reis.

Het ging soms eens de spirituele toer op met een kleine introductie tot meditatie en mijn uitleg over mijn yoga-gewoontes.

Maar ik betrap mezelf er op dat ik heel graag terug kijk op wat er bij mij gebeurde in de jaren stilletjes. Ik heb veel oude foto’s met herinneringen, en wellicht teer ik daar op, nostalgische gedachten. Ik merkte dat veel mensen daar zelf blij van werden als ik die deelde, en dat ze denken dat ik een rijk gevuld leven heb. GEHAD heb, ja. Want ’t is al lang geleden dat ik in mijn eerste toneelstuk speelde, meedeed aan absurd toneel en jarenlang in een amateurgezelschap meespeelde. Oude foto’s van mijn grootouders, ik vind het machtig om te zien, ik deelde ook een terugblik én een huidige stand van zaken over de straat waar ik opgroeide. Ook bedacht ik me wat ik anders zou doen moest ik alles opnieuw kunnen doen.

Het ging ook vaak over het verleden en wat ik meemaakte, tijdens mijn serie over talen: Nederlands, Engels, Frans, Duits en Italiaans. In principe zou ik er nog Noors en Arabisch kunnen aan toevoegen, maar dat is voor later.

Aangezien ik graag eet en ook geniet van het koken, deelde ik enkele receptjes: Ik deed mee aan die beruchte fetachallenge, maakte waterzooi en schreef ook eens over wat ik niet lust. Drank: ah ja, ik deelde het verhaal over die ene keer dat ik te veel Duvels heb gedronken. En waarom ik gestopt ben met Instagram.

Soms gaat het gewoon over mij: dat ik enig kind ben en er eentje heb, dat ik gierig ben, of dat ik geld vond. Maar ook enkele keren over de moderne tijd, hoe we NU leven, iets over waar ik zat een jaar geleden (en dit werd het meest gelezen), iets over maatregelen, iets over holebi’s en iets over FOMO.

Het ging mij eigenlijk te weinig over muziek, dus daar bracht ik onlangs nog verandering in met vrolijke liedjes en ik merkte dat jullie ook genoten van mijn verhaal over de Rockrally.

Voor wie alles las: bedankt, chapeau en bloemetjes! Wat vonden jullie het leukst om te lezen?

Voor wie niet alles las: ook bedankt en als je eens niet weet wat gedaan, kom hier gerust eens terug, je vindt ook veel in het archief.

Voor iedereen die al een tijd volgt maar niet alles leest maar wel denkt dat hij/zij mij kent: morgen is er een grote Tiny QUIZ. Dan kan iedereen zijn opgedane kennis eens testen!

Dit is de negendertigste dag in #veertigdagenbloggen.

Tiny op gedichtendag

In een ver, ver verleden ben ik zelf ook aan het dichten geslagen. Tiener-poëzie, maar later ook zelfgemaakte liedjesteksten. Zelfs op verzoek, bij een afscheid, een verjaardag,… Ik ga jullie er niet mee vervelen.

Op gedichtendag, vandaag 28 januari, deel ik graag mijn lievelingsgedicht met jullie. Het werd in 1944 geschreven door Hans Lodeizen en loopt over van weemoed en nostalgie. Ik heb het ontdekt door Herman Van Veen, die het begin jaren tachtig op muziek zette. Zie het youtube filmpje er onder. Omdat ik in die tijd mij nogal eens wentelde in liefdesverdriet – en omdat ik nog steeds melancholisch word bij het terugdenken aan verloren liefdes – is dit voor mij onovertroffen.

Weet je nog…? Toen de wind de bomen 
Tergde en hen de mantels van het lichaam trok.
Dat wij samen – de regen kletterde bij stromen –   
Schuilden onder ’t loof, en jij zó schrok

Toen ik je zei dat dit het eind was, en voorgoed 
Onze wegen voortaan zouden scheiden. 
‘Mijn arme kind, ’t is droevig maar het moet; 
Beter is het heen te gaan.’ Ik zweeg en jij schreide.

Weet je nog? Toen mijn hand de jouwe 
Zachtjes drukte, omdat jij spoedig zou zien 
Dat ik niet de beste was. ‘Zo zijn de vrouwen!’
En dat jij door je tranen lachte en zei ‘Misschien…’

Nu is het herfst opnieuw en regen, maar alleen 
Schuil ik onder ‘t lover, denk aan jou – en ween…

Tiny heeft ge…

Gewandeld:

de afgelopen weken was het prachtig weer, soms een beetje te prachtig. Mooie plekjes ontdekt ondertussen en ook herinneringen opgehaald aan Damme en de Damse Vaart.

IMG_1712

De Gasthuisbossen in Zillebeke waren een welkome verfrissing, samen met mijn lief deden we daar een elftal kilometer, mooi uitgestippelde wandeling door Westtoer.

IMG_1785

Vandaag trokken we erop uit, tussen de buien door en langs de Leie, flirtend met de grens van Frankrijk. IMG_1735

Soms kon ik ook gewoon mijn deur uit wandelen op mijn sletsen, naar het einde van onze straat en daar de zonsondergang (net iets te laat) bewonderen.

Gekayakt:

Ik las al een paar weken over de avonturen van mijn goeie vriend, die een opblaasbare kajak had gekocht en daar al half West-Vlaanderen, Noord-Frankrijk en zowat heel Friesland mee door had gevaren met zijn vrouw en/of zijn zoons. Leek me zalig. “Awel”, zei hij, “ik zal je een keer komen halen als je een dagje tijd hebt.”

Afgelopen woensdag had ik zo’n dagje, na een vruchteloze verkenning van de Heulebeek trokken we de grens met Frankrijk over en deden we een poging om de rivier de Marque te bevaren, wat uitmondde in de simpele beslissing om gewoon naar het Lac du Héron te gaan.  Nooit van gehoord? Wij ook niet, ideaal!

IMG_1759

In één woord: ZALIG. Volledig Coronaproof want niemand anders te zien op het meer. In het meer: grote meervallen, kreeften, eendjes, zwanen,… en veel algen. Pas toen we er op het eind van de dag weer uit klauterden, vertelde een passant dat het eigenlijk interdit was vanwege de giftige algen. Oeps. Te laat. Dat hebben we toch maar weer gehad.

Geluisterd:

Podcasts allerhande. Werk en Leven. Man man man. De tien meest gegooglede vragen. Relaas. Echt gebeurd. The Moth. Michelle Obama. De boshut. Over haar. (Sorry geen zin om alles op te zoeken en linkjes te zetten, Google is your friend, my dear.)

Gesport:

Ok, daar kan ik kort over zijn. Buiten het wandelen deed ik geen bal. Of ja toch, als we yoga ook bij de sporten rekenen. Het was telkens yin yoga, dus super rustig, maar ik had er deugd van. Vooral omdat het ook telkens in open lucht was, heerlijk. IMG_1743

Gelezen:

niet meer zo superveel, maar ik sta nog altijd een paar boeken boven mijn challenge, 35 van de vooropgestelde 50 boeken dit jaar. En ook weer regelmatig in het Engels. Dat ik een paar Skype-gesprekken had met een Australiër in lock-down Melbourne heeft daar wel wat mee te maken…

 Gemasseerd:

’t loopt goed, mijn bijberoep! Tijdens de lockdown heb ik mij online wat bijgeschoold en staat er nu ook zwangerschapsmassage op mijn specialisatie lijstje. Ik masseer liefst vrouwen en heb ook vooral vrouwen in mijn klantenkring, zwangere vrouwen nu ook en binnenkort volg ik een cursus babymassage om ook hun kindjes te kunnen opvolgen. Superleuk om te doen, die zwangere buikjes zien evolueren. De baby’s leken ook telkens hallo te zeggen en vanuit de buik een high five te geven tegen mijn handen. Volgende week fotosessie met Kelly en een zwangere klant!IMG_1777