Geen categorie

De week van Tiny (week 3)

Misschien een beetje gek, maar de week begint hier telkens op een dinsdag – in deze serie, bedoel ik. Deze week gaf ik er meteen een lap op, 51 lappen eerlijk gezegd. Toch was het een rustige verjaardag, ik nam een dagje vrij, ging ’s morgens sporten, at een boterham met hagelslag, ging winkelen en met het jaarlijkse verjaardagsticket van de Kinepolis ging ik naar The favourite. Een kostuumfilm over Queen Anne en haar hofhouding, maar een beetje bizar en vooral een raar einde. Hmm.

’s Avonds had ik geen zin om te koken en gingen we naar de Mexicaan in Kortrijk. Echt waar, héél lekker, we gingen er al vaker. Het is er niet duur, het is ook niet echt pikant tenzij je het specifiek vraagt (mijn lief houdt van écht pikant!) en heel gezellig. Wel een beetje ouderwets, en de muziek is steeds hetzelfde bandje want de liedjes komen telkens terug. Guantanamera, La Bamba, Roucouroucoucou,… img_9293

Eindelijk is er weer yoga-les. Ik ga tegenwoordig naar Daphne, bij Summa-coaching in Marke (vlakbij Wevelgem). Op haar speciaal ingerichte zolderkamer geeft ze pralaya yoga, op maat zou je denken, want elke keer vraagt ze of iemand speciale wensen heeft, of ergens last, of pijn,… Het is rustige yoga, je hoeft niets en alles is mogelijk, we zijn met een heel klein groepje en als je eens een les niet kan komen, dan mag je ook op een ander moment in de week. Super toch? img_9297

17 januari is blijkbaar de verjaardag van Michelle Obama. Ik ben al een tijdje bezig in haar autobiografie “Becoming” als luisterboek. Leuk is, dat ze het zelf voorleest en dat je zo echt helemaal kan meeleven met haar. Hoe en waar ze opgroeide, studeerde, over haar familie, hoe ze Barack leerde kennen, en hoe ze oorspronkelijk totaal geen zin had om First Lady te worden. Ik vind het fascinerend.

fullsizeoutput_371

Vrijdag vertrekken we op citytrip naar Valencia. Dit reisje stond er al een hele tijd aan te komen, soort kadootje voor mijn verjaardag. Mooi meegenomen is de temperatuur daar in januari: altijd rond de 15, 16 graden en als het op dat moment hier de stenen uit de grond vriest, zijn die paar dagen “warmte” heerlijk.  ’s Avonds gaan we meteen op stap naar de “Ciudad de las artes y ciencias” (Stad van kunst en wetenschap), het futuristische gebouwencomplex ontworpen door Calatrava, gelegen in het uitgestrekte Turia park. Prachtig! (Eigenlijk zal ik misschien nog eens apart bloggen over Valencia, met wat tips er bij, want er valt van alles over te zeggen!)img_9327

De hele zaterdag mooi weer, met enkel een jeansjasje is het warm genoeg om een hele dag te stappen. We trekken met de bus naar de oude stad, nadat we ’s morgens vlakbij het hotel een strandwandeling hebben gemaakt. Valencia is heel goed te doen te voet, maar als je wat wil zien, dan zet je een hoop stappen: meer dan 28000 had ik er zaterdagavond. ’s Middags aten we een goedkoop en makkelijk menu del dia, voor amper 10€, ’s avonds dronken we sangria in een bar (taberna de la Reina) en aten we Pintxos (die kies je gewoon zelf uit aan de bar, op het eind betaal je de prijs van het aantal stokjes). Tja, die foto: het was te lekker en ik had té veel honger om eerst aan een foto te denken…img_9350

Zondagavond was de vlucht pas om 18u dus hadden we nog een hele dag de tijd om rond te wandelen, op het strand en in de maritieme wijk achter ons  hotel. Toevallig kwamen we ook terecht in een oude ijsfabriek waar nu een gemoedelijk (en gratis) concertje plaats vond. We aten nog een lekker visje met zicht op zee en genoten nog even volop van de zon. img_9366

Maandag terug werken natuurlijk, en ’s avonds zumba. In bed ga ik nog niet meteen slapen maar lees ik mijn spannend boek uit. Ik kreeg het voor Kerst van mijn lief en las het dit weekend bijna uit op het vliegtuig. Van de schrijfster had ik nog nooit gehoord, maar het las makkelijk, het bleef spannend en er zitten wel wat plottwisten in. I like it. Sarah Pinborough: Belofte maakt schuld (in het Engels: Cross my heart).img_9373[1]

 

 

 

Advertenties

Tiny en de update: Verbeelding Bookchallenge 2018

Vorig jaar deed ik ook al mee en las nog nooit zoveel boeken. Ik zocht boeken op die ik anders nooit zou gelezen hebben, en zo werd mijn liefde voor lezen nog maar eens herontdekt. Een prima reden om ook dit jaar weer mee te doen.

Het is Kathleen van de blog Verbeelding, die dit elk jaar opnieuw organiseert. Ook als je zelf niet blogt, kun je mee doen, handig is dan de Goodreads pagina om te volgen en tips er uit te halen.

Dit is de lijst van 2018:

  1. Een boek met een dier in de titel: Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht van Mark Haddon. Stond in de afdeling Jongvolwassenen in de bib, maar dat maakt geen bal uit. Geschreven uit het oogpunt van een 15-jarige jongen met autisme, erg origineel. 
  2. Een boek met een plaatsnaam in de titel: De kinderen van Calais van Lara Taveirne, eigenlijk niet graag gelezenHaar derde roman “Kerkhofblommenstraat” vond ik veel mooier. En speelt zich af in Brugge, altijd een pluspunt!
  3. Een boek met een typografische cover (geen foto of illustratie, alleen maar mooie letters): Wees onzichtbaar van Murat Isik. Wat een mooi boek! Okee, je ziet alleen letters maar door de letters heen toch ook een beetje een foto, dus het correspondeert niet exact met dit puntje. Toch wil ik dit boek er in, ik raad het iedereen aan om te lezen. Heerlijk. 
  4. Een boek geschreven door een auteur die helaas het afgelopen decennium gestorven is
  5. Een boek dat al minstens één jaar ongelezen in je boekenkast of op je e-reader staat
  6. Een boek dat op de Rory Gilmore boekenlijst staat: De vanger in het graan van J.D. Salinger. Ik wou al lang een echte Amerikaanse klassieker lezen. Al had ik er grote verwachtingen over, ik bleef toch een beetje op mijn honger zitten. Toch wel opmerkelijk, want het boek werd in 1945 geschreven maar is toch nog steeds als ‘modern’ te beschouwen. 
  7. Een boek met minder dan 100 reviews op Goodreads: Noord van Sien Volders, prachtig vond ik het. Geschreven in 2017 en op dit moment nog maar 17 reviews op Goodreads. 
  8. Een boek dat begint met “Er was eens”: Lampje van Annet Schaap en néé, het begint niet met “Er was eens” maar ik wou het sowieso in dit lijstje. Het is een sprookje en het is zo mooi. Al is het een kinderboek, iedereen moet dit eens lezen. Heerlijk!34684344
  9. Een boek waarin de dood centraal staat: Vaak ben ik gelukkig van Jens Christian Grondahl. We lazen dit boek met de leesclub en ik vond het maar twee sterren waard. Het boek gaat over twee koppels op skivakantie, en de man van het ene koppel en de vrouw van het andere komen om in een lawine. De overgebleven vrouw trekt nadien in bij de man, en zij vertelt haar verhaal – nadat ook deze man is overleden. Dood genoeg dus. 
  10. Een boek van een auteur met dezelfde initialen als jou: Ben je gek van Marian Keyes. Toevallig op gebotst in de bib. Net uit, maar echt mijn ding niet. Ik wou doorlezen omdat ik wou weten waar de vermiste persoon uiteindelijk was, maar hé hé, ben ik blij dat dit uit is!
  11. Een boek dat origineel geschreven is in een taal die je zelf niet vaardig bent :Despuès del invierno (Na de winter) van Guadaloupe Nettel. Gelezen voor onze leesclub, origineel in het Spaans geschreven. Kreeg van ons een 6 op 10.
  12. Een boek van een auteur die minstens al tien boeken heeft geschrevenDe bastaard en De amulet van Simone Vandervlugt. Ze schreef al een stuk of twintig boeken, ook jeugdboeken, soms historisch, soms historische thrillers. Ontspannende lectuur, leest altijd vlot en boeit. Deze twee zaten samen in een Dwarsligger en had ik mee op reis. In een paar uur uitgelezen.
  13. Een boek met minstens 10 uitgaves/herdrukkenTender is the night van F. Scott Fitzgerald. Een klassieker uit 1934 dat al meer dan genoeg herdrukt is om goed te zijn. Ik kan er weinig over zeggen, we lazen het voor de leesclub maar ik vond er eigenlijk niks aan. 
  14. Een boek met een X in de titel: Ventoux van Bert Wagendorp. Een wielrenner-epos of toch bijna. Graag gelezen. 
  15. Een boek met een alliteratie in de titel: Het Pauperparadijs van Suzanna Jansen. Half fictie, half non-fictie. Gaat eigenlijk over de historie van een familie en dan vooral de vrouwelijke kant ervan. Waarom en hoe zijn ze ooit in armoede terecht gekomen en hoe is de auteur er ook weer uit gekrabbeld. Een interessant portret van enkele generaties.
  16. Een boek geschreven door een zoon/dochter van een andere auteur: De dochter van Jessica Durlacher. Zij is de dochter van de auteur G.L. Durlacher, die een indrukwekkend autobiografisch oeuvre schreef over zijn herinneringen aan de holocaust. Al ging het over familiegeschiedenis en een stuk ook over de holocaust, het kon me niet echt tot het einde boeien. 
  17. Een boek waarin een mythologisch wezen voorkomt
  18. Een boek dat zich afspeelt op een eiland, al dan niet bewoond: Engeleneiland van Camilla Läckberg. Is een deel van een serie, maar valt ook apart te lezen. Speelt zich af op het eiland Välo, net voor Fjallbacka, en ja, dat eiland bestaat echt. Ook het vakantiehuis waar alles zich afspeelt, is nog steeds een jeugdherberg en restaurant. Spannend boekje.
  19. Een boek waarin tijdreizen voorkomt
  20. Een boek dat zich in de ruimte afspeelt
  21. Een boek waarin kinderen de hoofdrol spelen, maar zonder dat het een jeugdboek is: De zes levens van Sophie van Sarah Meuleman. Eigenlijk voor de helft maar speelt dit boek zich af in 1996, ten tijde van Dutroux, en gaat het over de 12, 13-jarige Sophie en Hannah. De andere helft gaat het over de volwassen hoofdpersoon die in New York woont en een boek schrijft over drie schrijfsters die ooit verdwenen. Boeiend boek, originele invalshoek. 
  22. Een boek waarin de zee een belangrijke rol speeltDe thuiskomst van Anna Enquist. Ik las al eerder van deze schrijfster en ze kan mij altijd geboeid houden. Dit verhaal gaat over James Cook, de ontdekkingsreiziger, maar meer bepaald over zijn vrouw, die thuis achter blijft. De zee trekt hem steeds weer opnieuw van haar weg, en uiteindelijk wordt dit hem ook fataal. 
  23. Een boek over een alleenstaande ouder: Into the water van Paula Hawkins. Zelfde auteur als “Het meisje op de trein” en in dit boek is het vermoorde hoofdpersonage een alleenstaande moeder. Ik las dit als audioboek in het Engels en vond het erg spannend. Ik las dat mensen het moeilijk vonden om de personages bij te houden, maar in het audioboek worden die ingelezen door verschillende stemmen, dat maakte het misschien makkelijker? 
  24. Een boek dat zich afspeelt in China: Wilde zwanen van Jung Chang. Dit stond al heel lang op mijn ‘te lezen’-lijstje, maar het schrok me altijd wat af. Toch bleef ik boeiend verder lezen en is dit familieverhaal echt interessant. 
  25. Een tweedehands boek: DJ en De weduwnaarallebei van Kluun en allebei gekregen van Lieselotte, die een driftige aanval van Clean my bookshelf had. Ik lees wel graag van Kluun, het is rauw en onversneden, zijn personage komt er steevast bezopen en negatief uit, maar het leest als een trein en is een typische Hollander. Kan me dus wel bekoren. 
  26. Een boek met bloemen op de cover: Zeven perfecte dagen van Rosie Walsh. Ik wou het al een tijdje lezen, en veel mensen verwarren dit boek met de serie Zeven zussen. Het is een romantisch verhaal, graag gelezen maar het zal me niet lang bijblijven. 9200000091698738
  27. Een boek waarin een gevangenis voorkomt
  28. Een boek met een portret op de cover: De Mensengenezer van Koen Peeters, mooi portret gemaakt door fotograaf Stephan Vanfleteren. Hier schreef ik al over. 
  29. Een boek dat je volledig buitenshuis leest (op de trein, op vakantie, in de tuin, …) De acht bergen van Paolo Cognetti. Ook een boek dat we kozen met de leesclub. Volledig uitgelezen op vakantie in Polen en Slowakije. Nogal veel beschrijvingen en in het begin boeide het me niet zo. Toch zit er een mooi verhaal in over vriendschap, en een mooie boodschap.
  30. Een boek dat drie van de bovenstaande items combineert:

Jammer, maar ik haalde niet alle puntjes. Al las ik véél meer boeken dan deze 30, ik las er 58 om precies te zijn, maar misschien haal ik nog de 60 voor het einde van dit jaar want ik ben nog bezig in “Becoming“, de autobiografie van Michelle Obama – ik luister naar haar stem in een luisterboek, lang leve dagelijks autoritten van Wevelgem naar Brugge. Tegelijk lees ik een boek op papier, The hate u give van Angie Thomas. Blijkbaar is hier ook een film van, zeker het opzoeken waard.

60 boeken per jaar, ik had dit nooit in mezelf gezien. Maar mijn leeshonger is oneindig, als ik geen boek klaar liggen heb, word ik ambetant. Schermafdruk 2018-12-29 13.33.56Schermafdruk 2018-12-29 13.35.24Schermafdruk 2018-12-29 13.35.44Schermafdruk 2018-12-29 13.34.06

Tiny in het magische jaar 1984

Ik was zestien… en als ik mijn dagboek uit 1984 herlees, roep ik meermaals luidkeels oh my god!

In de serie Tiny telt af, vertelde ik al dat het ontzettend moeilijk kiezen was, songs uit het jaar 1984 bijvoorbeeld, ik ken ze zowat allemaal en er zijn zo véél goeie nummers, die nu nog steeds staan als een huis. Daarom, een extraatje.

Echt, ik weet gewoon niet waar te beginnen als ik deze lijst overloop: https://www.top40.nl/bijzondere-lijsten/top-100-jaaroverzichten/1984

Love is a battlefield, van Pat Benatar. Voor mij was 1984 echt een battlefield, gebroken harten alom, vriendschappen die ineens eindigden, ex-vriendjes die steeds maar weer opduiken, vakantieliefdes, nieuwe jongens leren kennen op de radio, stalking (al bestond dat woord nog niet eens!),…

 

De populaire show TOPPOP had ook een DJ-set die regelmatig ook in Brugge kwam draaien, niet altijd met Ad Visser, denk ik, maar ze draaiden echt keigoeie muziek, in de fuifzaal van het Boudewijnpark en de Groene Poorte. Daar ging ik regelmatig op zaterdagavond uit. Zalige avonden die al om 21u of vroeger begonnen, dus als je om 1u thuis moest zijn, had je toch al wel een paar uur kunnen dansen. Een uur hits, je uitleven, daarna de Bamba (wat een toestanden waren dat zeg!) en daarna de slows, heerlijk. Kom maar op met deze van Phil Collins, Agains all odds.

1984 was het jaar dat ik voor de eerste keer naar een festival ging, ik mocht met mijn brommertje naar Rock Torhout. The Alarm, Chris Rea, Lou Reed, Joe Jackson en The Simple Minds. Het beste van die dag vond ik Joe Jackson, en dan vooral dankzij dit nummer: Happy Ending.

 

School? Ik volgde moderne talen maar deed niet erg mijn best. Mijn eindresultaat staat in mijn dagboek, 62% en geslaagd, met een herexamen voor fysica en slechts 47% voor wiskunde. In mijn vrije tijd zat ik bij de radio, ging ik naar de film of naar een fuif, in het weekend hing ik wat rond in Brugge met mijn crew en ik schreef bladzijden vol: in mijn dagboek en in brieven naar liefjes en vriendinnen. Café’s waar ik veel vertoefde: de Don Quichot, den Ambiorix, ’t Muzekot en de Cactus. Eind 1984 zat ik eindelijk in een serieuze relatie, dankzij dit nummer van George Michael en een slow in de Rubenskelder.

 

Echt waar, dankzij die dagboeken kan ik mijn leven uit de jaren tachtig behoorlijk herconstrueren. En vooral dit ene jaar, ik schreef me te pletter. En natuurlijk dankzij de muziek, die me steeds terug katapulteren naar plaatsen, gebeurtenissen,… van die tijd. Nog eentje dan, voor de kenners van de Bronski Family 😉 Why van Bronski Beat.