Geen categorie

Tiny werd gehacked

NIET DOOR MIJ GEPOST!!!!

Allez, ’t heeft lang geduurd. Mijn Instagram account met de gelijknamige login-naam werd op slinkse wijze gehacked.

Als je me volgde op IG, krijg je rare berichten te zien die ik niet stuurde, iets met NFT en zo.

Ik hoop het snel opgelost te hebben, maar zal er wellicht even zoet mee zijn.

Je kan me altijd volgen op IG: manutine_massage want die is niet gehacked, hoera!

Tiny en het jaaroverzicht 2021

Vorig jaar heb ik het fijntjes overgeslagen, hoe zou dat toch komen?

Dat van 2019 deed ik wel, die van 2018 vind je hier, ik deed er eentje in 2017,  à la Instagram in 2016  en zelfs al in 2015: een jaaroverzicht.

Bloggen deed ik een stukje minder, niet eens elke week. Soms lijkt het alsof ik alles al geschreven heb, of dat ik niks beleef. Soms denk ik dat ik steeds maar over hetzelfde beuzel.

Dingen waar ik van genoot:

  • reizen: met mijn lief naar Frankrijk en Spanje en met een groepje gelijkgezinden naar Egypte, en met mijn lief naar Tenerife in december.
  • eten in een sjiek restaurant met de leesclub: Rebelle in Marke.
  • quality time, één op één, met de mensen die ik graag zie. Praten en lachen met een vriend of vriendin, of het nu ver weg is, lang geleden dat we elkaar zagen, of voor een gewoon wandelingetje in het bos.

Dingen die ik mooi/leuk vond om te zien:

  • The morning show op Apple tv (voordeel van een nieuwe iPhone dit jaar, gratis abonnement er bij)
  • Ted Lasso, ook op Apple tv
  • Game of thrones, eindelijk aan begonnen en volledig verslaafd. Nu ook het boek aan het lezen.
  • La casa de papel, laatste seizoen en wat een schitterende serie!
  • Borgen en The Restaurant, twee heerlijke Scandinavische series.
  • Ook van genoten: Bridgeton, Sex Education, Atypical, La valla, New Amsterdam,..
  • Kortom: het is duidelijk, ik keek meer series dan ik boeken las.

Mijn favoriete boeken van 2021:

Oei. Ik las een beetje minder dan de voorbije jaren, misschien vanwege al die series. De totaalscore staat op 45 boeken. Mijn favorietjes:

Dingen die ik heb gemist:

  • Wéér geen festivals dit jaar. Geen Cactus in Brugge, geen Dranouter, geen Graspop. Ik verlang naar veel verbetering in 2022 en zelfs al zou er maar eentje doorgaan, ik zou al zéér blij zijn.
  • Dansen op fuiven. Ook allemaal mis.

Mijn meest gelezen posts van het jaar: 

  • Tiny heeft weer een plan – over mijn idee dat ik iets wou doen met meditatie, méér nog dat ik dat wou leren doorgeven aan andere mensen. Heeft dat eventjes iets te weeg gebracht zeg!
  • Tiny op stilteweekend –  het verslag van hoe het was, mijn zelf georganiseerd weekendje naar de Ardennen, om mensen te leren mediteren. Ter info: ik organiseer er terug eentje van 25 tot 27 februari, inschrijven kan via deze link.
  • Tiny voor het laatst – fait divers, maar blijkbaar graag gelezen en vaak doorgegeven aan andere bloggers, over de dingen die ik voor het laatst deed.

Dingen die ik in 2021 voor het eerst deed:

  • een cursus volgen tot meditatiecoach en heerlijk alleen logeren in Bredevoort.
  • een plant kunnen houden en zelfs laten opbloeien!

Dingen die ik dit jaar méér deed:

  • mediteren hé tiens. Zelf doe ik dat niet elke dag, maar bijna. Maar als ik er les in kan geven, heb ik er ondertussen ook zelf héél veel deugd van. Lesgeven in de gevangenis aan gedetineerden die zelf op zoek zijn naar rust in hun hoofd, was enorm leerrijk!
  • masseren: mijn zaakje als massagetherapeute in bijberoep loopt goed, al was het een lastig jaar want de eerste maanden MOCHT ik niet masseren, oh treurnis. Veel klanten zijn gebleven en waren super opgelucht dat het weer mocht!
  • Intermittent Fasten. Blijkbaar ben ik al een jaar bezig en néé, ik vind het niet lastig. Ontbijten doe ik vaak pas rond het middaguur, soms is dat met iets dat lijkt op een ontbijt, soms is dat met soep of een slaatje, of oh heaven avocado en ei en zalm. Op vakantie gooi ik mijn principe wel wat vaker overboord en dat is dan ook geen ramp. Ik kom snel weer in het stramien en mijn gewicht blijft op peil.
  • Idem voor het sporten. In september schoot ik in actie, en doe het nu nog steeds: twee keer per week intensief sporten voor een uur, begeleid. Plus vaak ook nog eens zumba, en yoga bijna elke dag.

Aan iedereen die hier leest, wens ik een heel mooi (en béter!) 2022. x

Tiny hoopt in 2021…

Mijn eerste post in het nieuwe jaar en het is al 10 januari. Heb ik mij ondertussen bezonnen? Gemediteerd? Nagedacht over het leven? Niks van dat alles. Same old, same old.

Metro – boulot – dodo maar dan de Corona-versie. Ik sta vroeg op, al voor zeven uur ben ik in de weer, nog altijd startend met morning pages.

De afgelopen maanden (vanaf de restaurants dicht gingen) tot nu speel ik traiteur voor mijn ouders in Brugge. Een échte traiteur is niet alleen een pak duurder, maar die lijken nooit de smaken van mijn zelfgemaakte eten te evenaren. Ze hebben er verschillende geprobeerd, maar vooral mijn moeder is zeer kieskeurig.

Ik maak gerechten, soms apart voor hen, soms gewoon extra van wat wij gaan eten, ik snij het vlees, doe het in potjes en vries het in. Al doende ontdekten we dat bloemkoolgerechten super slap worden eenmaal ingevroren en terug ontdooid en opgewarmd – en dat varkensvlees zoals bv kotelet of cordon bleu terug ontdooid en opgewarmd veranderd in een leren lap. De rest: vinden ze super lekker. Minestronesoep, spirelli bolognaise, opgevulde tomaten met tomatensaus en rijst, risotto met spinazie en champignons, zoete aardappel met spruiten en een kaasburger, ovenschotel met pasta, erwtjes, prei en kip: het zit op dit moment allemaal in mijn diepvries en het gaat er morgenmiddag uit om bij mijn ouders te deponeren. Dan kunnen ze er weer tegen tot de week erop.

Maar hoe lang kan ik dit nog doen? Wat als er ineens iets gebeurt met mijn vader, waardoor hij niet meer voor mijn moeder kan zorgen? Ze komen niet meer buiten nu het slecht weer is (koud, nat, glad) en hij is zo stijf als een plank. Als hij niet meer uit de zetel geraakt, kan mijn moeder niemand bellen (want ze weet amper nog hoe de telefoon op te nemen!), ze kan niet meer voor haar eigen eten zorgen (hoewel een boterham smeren misschien nog wel zou lukken), geen radio en tv bedienen,… Maar ze wast zich nog zelfstandig (hoewel niet meer in de douche want daar snapt ze ook de knopjes niet meer van) en ze walst nog met mij de kamer rond tijdens het Nieuwjaarsconcert.

Sorry voor mijn gezaag.

We gaan verder. Ik lijd aan een onstuitbare goesting in ongezonde hapjes. Geen chocolade, maar vooral hartige dingen. Chips, ik haal er expres geen in huis, maar dan heeft mijn man er toch weer gehaald. “Je lievelingssoort, goed hé van mij!” Ja, héél lief schat. Ugh. Ik kreeg een fles Martini van de plusdochter. De kilo’s komen er bij, ik voel me een soort plumpudding. En ja, ik ga nog steeds regelmatig wandelen maar er zijn helaas méér dagen waarop ik gewoon geen poot verzet. Van mijn bureau (de tafel in de woonkamer) naar de keuken en het toilet en terug.

Ik heb het al een paar dagen bitter koud gehad in 2021. Verwarming kapot. Nu ja, niet de vloerverwarming, maar de ketel. Ondertussen hersteld, maar ondertussen ook enkele dagen gewerkt bij 16° in de woonkamer.

Dromen van Egypte. Er zijn niet eens vluchten. Ik kan niet weg want ik zorg voor mijn ouders. Ik word wellicht gelyncht als ik nu zou vertrekken. Doe geen moeite, ’t gaat toch niet.

Maandag nieuwe tandjes. Hoera. Dat klinkt alsof ik een full on kunstgebit krijg terwijl het gewoon gaat om een brug, maar ’t zijn wel voortanden. De ‘voorlopige’ versie zit er nu al drie jaar in, dus ’t wordt de hoogste tijd voor het echte werk. Kost me wel mijn eindejaarspremie en nog een rib uit mijn lijf. Géén voortanden lijkt me geen optie.

Volgende week ga ik niet mijn verjaardag vieren. Ik ga niet op café, ik ga niet gaan dansen, ik ga zelfs niet eens naar de film met mijn gratis filmticket. Misschien dat ik die dag eens niet hoef te koken, dat zou mooi zijn. Of gewoon niet verjaren en dus ook niet ouder worden, misschien is dat wél een optie?