films

Tiny heeft ge…

Gevloekt. Maar dat ga ik nu niet meer doen, beloofd.

Geplant.

En dat is een groot woord want ik heb gewoon kruidenplantjes gekocht zoals ik al had voorgesteld. En dit is nog maar het begin: ik heb nu tijm, oregano en rozemarijn, maar ik wil ook nog basilicum en peterselie. Ze staan voorlopig nog binnen want ik vind ze wel mooi staan, en zo kan ik er regelmatig stukjes van knippen om in mijn gerechten te voegen.

Gewandeld.

Onder andere met Lieselotte en lieftallige Linus in Kruiseke, dat ligt maar een kwartiertje rijden van onze woonplaats. Toch wel mooi daar!

Foto @liese

Vorig weekend was het stralend weer op zaterdag en gingen we de tip van Lieselotte uitproberen, in Ellezelles: Het pad van het vreemde. Hele mooie wandeling, zeker ook aan te raden om met (niet al te kleine) kinderen te doen. Nadien ook een pakje friet op het marktplein, lekker in het zonnetje.

Gekeken.

Ik netflix me te pletter. We kijken samen naar het laatste seizoen van “Borgen”, een Deense serie over een politica, waarvan ik eerst dacht dat het saai zou zijn omwille van te veel politiek gezwets maar het is eigenlijk best wel boeiend. In dezelfde linie ligt denk ik “Years and Years”, met onder andere Emma Thompson, die serie staat nu op de planning om te kijken.
Vorig weekend keken we ook samen naar “News of the world” met Tom Hanks, dat speelt zich af in het Wilde Westen van weleer en die beelden spreken toch enorm tot de verbeelding. Hele mooie film, echt van genoten.

Ik keek ook naar Moxie, zalige film over tienerproblemen, emancipatie en je mannetje staan als vrouw.

Ook naar Anne Plus, een Amsterdamse serie (met hele korte afleveringen) die je een inkijk bieden op het LGBTQ-leven in Nederland. Mooi gebracht.

En naar Ginny & Georgia, over moeder en dochter (beetje Gilmore girls-stijl maar donkerder) en je zou verwachten dat het zeemzoeterig is maar er zitten toch wel wat laagjes in en dat maakte het echt boeiend om te zien.

Ik keek een tijdje geleden ook naar Behind her eyes (thriller-serie met een beetje dwaas einde) en Firefly Lane (feelgood serie).

Tips genoeg zeker voorlopig?

Gelezen

Beetje minder dan anders, want… netflix. Maar toch:

Ik las er dit jaar al tien en dat zouden er eigenlijk wel wat meer mogen worden. De onsterfelijken heb ik héél graag gelezen, van Chloe Benjamin. De andere boeken die ik las krijgen niet meer dan een zes op tien, dus daar gaan we niet over uitweiden. Verder lees ik terug de HUMO, digitaal. Handig omdat ik zo enkel de artikels lees die ik zelf interessant vind en dat zijn er tegenwoordig weer meer dan vroeger.

Blogs lees ik elke dag, maar niet iedereen schrijft elke dag, dus dat wisselt af. Het liefst lees ik berichten uit het dagelijks leven, maar met een hoek af. Mensen die niet verlegen zijn om te tonen dat ze niet perfect zijn en die daar open en eerlijk over zijn, al is het soms echt dikke shit. Die ook nog steeds het gouden randje zien achter de dikke donkere wolk. Mensen van wie het duidelijk is dat ze ook begaan zijn met hun medemens. Jullie weten wel wie jullie zijn, want jullie komen hier ook lezen. Bedankt daarvoor.

Dit is de zesendertigste dag in #40dagenbloggen

Tiny zegt ja

 

Op een paar lijstjes voor 2020 zie ik soms staan als puntje “meer NEE zeggen”. Ik schrik daar eigenlijk van. Misschien gaat het om freelancers die véél te véél werk hebben, kleine kindjes en duizend vrienden en familieleden om dingen mee te doen?

Maar zelf snap ik het niet. Als je dreigt in een burn out terecht te komen, moet je inderdaad leren nee zeggen. Werk weigeren. Zorgen dat je tijd voor jezelf neemt.

Dat schreef ik ook in mijn Nieuwjaarsbrief op Facebook:

Lieve Facebookvrienden, voor 2020 wens ik jullie TIJD.
Tijd om voor jezelf te nemen wanneer je dat nodig hebt.
Tijd om af en toe naar een mooie zonsopgang of zonsondergang te kijken.
Tijd om echt te praten met de mensen die je graag ziet. En als dat niet (meer) lukt, tijd om te kunnen gaan praten met iemand anders. En de moed om dat te doen.
Tijd om te lezen of te genieten van jouw lievelingsmuziek.
Tijd waarin je bewust kiest om toch eens dat meisje uit Brugge, dat nu in Wevelgem woont, terug te zien. 
Tijd om bij te praten. Om eindelijk die kop koffie samen te drinken.
Maar ook tijd om oprecht blij te zijn om elkaar spontaan tegen het lijf te lopen.
Tijd om desnoods eens gewoon virtueel te chatten.
Bedankt. Omdat je tijd nam dit te lezen. 

Persoonlijk wil ik in 2020 vaker JA zeggen. JA tegen een wandeldate met een oude vriend. JA tegen een avond Ecstatic Dance. JA tegen een stilteweekend. JA tegen mijn lief die ergens samen naar toe wil reizen. JA tegen mensen die een massage willen boeken en mijn website hebben gezien. JA tegen koffie- en theedates. JA tegen pintjes drinken in Ieper. JA tegen mezelf om te gaan sporten.

Laat maar komen die afspraakjes, het leven is te kort om domme dingen te doen in je vrije tijd.

Dus ga ik minder op Instagram. Minder doelloos scrollen. Minder domme series kijken en meer leuke films en series die je doen nadenken. 1917 was daar gisteren al een mooi voorbeeld van, een aanrader. Ik ging met een gratis verjaardagsticket alleen met mezelf. Heerlijk.

Als je gaat kijken, of je hebt hem al gezien: op een gegeven moment wordt op beklijvende wijze het lied “Wayfaring stranger” gezongen. Misschien kende je het al uit de Broken Circle Breakdown  een film van een aantal jaren geleden. Wayfaring stranger is een hele oude folksong van al meer dan honderd jaar oud en ook al heel vaak gecoverd. Het nummer blijft in mijn hoofd spoken en ik wil het per se uit mijn hoofd kennen. Dus ik ga ook meer JA zeggen tegen liedjes van buiten leren. Vroeger deed ik dat super vaak en nu merk ik dat ik hele stukken tekst van nummers ineens kwijt ben, terwijl ik die vroeger van voor naar achter kon. Moest wel, als zangeres van een coverband.

Heb je nog tips voor mij, waar kan ik nog eens JA op zeggen?

I’m just a poor wayfaring stranger
Traveling through this world below
There is no sickness, no toil, nor danger
In that bright land to which I go
I’m going there to see my Father
And all my loved ones who’ve gone on
I’m just going over Jordan
I’m just going over home
I know dark clouds will gather ‘round me
I know my way is hard and steep
But beauteous fields arise before me
Where God’s redeemed, their vigils keep
I’m going there to see my Mother
She said she’d meet me when I come
So, I’m just going over Jordan
I’m just going over home
I’m just going over Jordan
I’m just going over home

Tiny’s jaaroverzicht van 2019

Dat van vorig jaar vind je hier, ik deed er eentje in 2017,  à la Instagram in 2016  en zelfs al in 2015: een jaaroverzicht.

Bloggen deed ik een stukje minder, niet eens elke week. Ik ga mijn best doen om daar weer wat verandering in te brengen, want ’t is toch wel geestig. 🙂

Dingen waar ik van genoot:

  • alleen op reis gaan. In februari trok ik helemaal alleen naar mijn plekje in Egypte en daar genoot ik enorm van
  • dansen op de fuiven van en met Hubert. Vooral met mensen die mij lief zijn en die even zeer kunnen genieten van de muziek en het vrij kunnen bewegen.
  • zelf gemasseerd worden door een dame in mijn buurt, die het even goed doet (hum, hum) als ik. Nee serieus, zij masseert zoals ik zelf zou masseren en kan mij volledig doen ontspannen. Bij anderen denk ik nog te veel na (“wat doe ik anders, wat is goed, wat vind ik minder, de volgorde,…)
  • Cactus festival in Brugge met een massa bekenden en gewoon je eigen taal kunnen spreken (en dan bedoel ik specifiek het Brugsche dialect). Ik werkte er als vrijwilliger en vond het de max.
  • quality time, één op één, met de mannen die ik graag zie. Shocking: ik heb het niet alleen over mijn fantastisch lief 🙂
  • het weekend met de leesclub-girls

Dingen die ik mooi vond om te zien:

  • ik zag weinig films dit jaar maar Marriage Story vond ik erg goed, met de fantastische Adam Driver en de erg mooie maar ook talentvolle Scarlet Johansson.

  • Atypical op Netflix, over een jongen met autisme/Asperger. Opnieuw, net als in 2018, één van de beste series die ik ooit zag, en dit jaar was er een nieuw seizoen dat ik ook in één ruk heb gebingewatched.

 

  • We keken ook naar Lion, een film uit 2016 maar we zagen die nu pas. Het speelt zich half af in India en half in Australië en Google Earth speelt een belangrijke rol. Maar wàt een mooi verhaal. Mijn lief en ik waren er allebei emotioneel van.

Mijn favorieten boeken van 2019:

Met een klein beetje extra tijd zal ik weer zo’n 50 boeken gelezen hebben dit jaar. Iets minder dan in 2018, maar dat mag de pret niet drukken. Mijn favorietjes:

  • Eleanor & Park van Rainbow Rowell gaf ik vijf sterren: Eenvoudig, maar zo moeilijk. Grappig en intriest. De eerste liefde die je wel wil maar niet kan vergeten. Een boek om bij te zuchten. Niet voor iedereen maar duidelijk wel echt voor mij, puber in de jaren tachtig. Romanticus en melancholicus.
  • Becoming van Michelle Obama, ik las dit als eerste boek in 2019 maar las dit vooral in mijn auto – als audioboek, voorgelezen door Michelle zelf en dat heeft er voor gezorgd dat ik het zo goed vond. Heel inspirerend.

Dingen die ik iedereen kan aanraden:

  • steek een beetje energie in het alleen zijn met jezelf. Al is dat maar tien minuutjes mediteren of alleen gaan wandelen, of elke ochtend jouw morning pagesneerschrijven. Vul het in zoals je zelf wil, maar leer eens wat meer alleen zijn. Een mens heeft daar deugd van.

Mijn meest gelezen posts van het jaar: 

Dingen die ik in 2019 voor het eerst deed:

  • mijn ademsessie met Geert, wat was dat fantastisch zeg.
  • frambozen geplant én geoogst, maar jammer genoeg niet zo veel als ik wel zou willen. Volgend jaar beter!

Dingen die ik dit jaar méér deed:

  • zumba heb ik bijna elke week gedaan, soms zelfs twee keer per week. Het is fun, het is actief, het is toffe muziek, en ik kan er in vijf minuten naar toe wandelen.
  • masseren: mijn zaakje als massagetherapeute in bijberoep loopt goed, thanks for asking. Veel klanten zijn ondertussen vaste klanten geworden en dat is tof: je leert hun lichaam kennen, weet wat ze nodig hebben en aangenaam vinden, en zij hebben meer en meer vertrouwen.
  • reizen: Valencia, Egypte, Lorraine in Frankrijk, Zwitserland, Amsterdam, Bosnië, Montenegro, Kroatië en nog eens Egypte.

Dingen die ik dit jaar minder vond:

  • tijdens mijn bergvakantie in Zwitserland achtereenvolgens last hebben van een kniepeesontsteking, tandvleesontsteking en blaasontsteking. Gelukkig was de omgeving mooi.
  • paniekaanvalletjes. Maar geen paniek (!!), ik heb het nu beter onder controle. Lang leve mijn psycholoog.

Aan iedereen die hier leest, wens ik een heel mooi (en béter!) 2020. x