dansen

Tiny en de nieuwe plannen

… die eigenlijk niet echt heel nieuwe plannen zijn, maar verder bouwen op hetzelfde.

Vanaf volgende week ga ik weer yoga- en meditatieles geven in de gevangenis van Brugge, lees er meer over hier.

Er is een Thee Dansant de eerste mei bij een vriend: in plaats van een fuif ’s avonds waar je jezelf om 22 uur nog uit de zetel moet sleuren, is er muziek in de schuur en een thee-sommelier in zijn tuin. Ik ben al benieuwd. In diezelfde tuin en schuur organiseer ik opnieuw een Zen op Zondag: kom meedoen in Oedelem op zondag 12 juni van 10 tot 16u, een beetje leren mediteren, een beetje yoga, ademhalingsoefeningen, zalig tot rust komen, lekker eten,… dus een dag helemaal voor jou! Inschrijven kan nog altijd hier.

In het weekend van 8 mei is er het kleine folkfestival Labadoux in Ingelmunster. Zelf ben ik er nog nooit geweest, maar het schijnt erg gezellig te zijn. Op zondag komt Luka Bloom, en al zag ik hem al enkele keren live optreden, het is lang geleden en ik heb er wel zin in. Plus, voor twintig euro kun je niet sukkelen hé.

En hoera, de festivalzomer zet zich verder, want het lijkt dat het corona-gedoe eindelijk achter de rug is, alle voorspellingen zien er goed uit wat dat betreft, nu nog het weer. Want ja, we gaan terug naar Graspop. De volle vier dagen, maar wel op een camping acht kilometer verder en dan over en weer met de fiets. Doodop zullen we zijn, als vijftigers, maar we hebben er wel erg veel zin in!

Omdat de jongste zoon hier eind juni afstudeert en per se wil dat wij er bij zijn op de proclamatie, gaan we pas op 1 juli op reis. Had het aan ons gelegen, we waren al vroeger weg. De bestemming: de bergen. We zijn daar graag, mijn lief wil er ook mountainbiken, we gaan wandelen en wellicht ook lekker eten, want ’t is eens in Italië te doen, de Dolomieten. Benieuwd, want twee weken in hetzelfde hotel, dat is totaal niet onze stijl. Maar wel makkelijk.

Verder zou ik dolgraag vanaf september een wekelijkse yogales geven in Wevelgem, maar de praktische zaken zijn nog niet rond, ik bekijk het rustig en dat komt dan ook wel in orde. Alles op zijn tijd.

Tiny’s plannetjes

Oh waar is de tijd dat er geen zak op de planning stond en ik daar een beetje kregel van werd. Niks in het vooruitzicht, in volle coronatijd, iedereen maakte het mee.

Stilletjes aan komen er weer dingen in mijn agenda, korte termijn en lange termijn en het voelt fantastisch. Vooral omdat ik kies voor mezelf: geen sociale verplichtingen, geen etentjes die ik niet wil, maar connectie met lieve mensen en uitstappen naar mooie plekken.

Zijnde:

  • Ecstatic Dance op een zaterdagmiddag in een tuin in Assenede. Ik ken de mens die het organiseert en ga samen met twee gelijkgezinden die graag dansen en zich niet aantrekken van wat een ander denkt als die iemand ziet dansen. Ik deed het al eerder en schreef er over hier.
  • Mijn zelf-georganiseerd meditatie-weekend in de Ardennen, van 8 tot 10 oktober. Kleinschalig, maximum vijf mensen gaan er mee. Er is nog plaats voor eentje (als je interesse hebt, stuur me een bericht). Dit wordt ongeveer het programma:

Wil je er graag eens bij zijn, maar lukt het niet op deze data? Geen nood, in het voorjaar organiseer ik het opnieuw.

  • Over minder dan twee maanden, begin november ga ik EINDELIJK terug naar Egypte. Voor tien dagen deze keer, met een klein groepje lieve mensjes. Ik ga véél minder in paniek zijn dan de laatste keer, en ga er veel méér van kunnen genieten, dat is zeker.
  • We wilden al héél lang eens héél lekker gaan eten met de meisjes van de leesclub en ook dat is gepland, ergens in november, in restaurant Rebelle in Marke.
  • Met diezelfde meisjes gaan we in maart op weekend, wellicht naar de Heilige Rita, klinkt goed en ziet er prachtig uit, vinden wij.
  • En het grote plan daarna: in maart ga ik helemaal alleen naar Tenerife, voor een Yoga Teacher Opleiding. Kleine groepjes, met maximum zes personen, in een prachtige omgeving. Voor iets meer dan drie weken, jawel.

Ondertussen werk ik naarstig verder, geef ik nog steeds massages in bijberoep en ga ik elke vrijdag meditatieles geven in de gevangenis. A busy Tiny is a happy Tiny.

Tiny in het paradijs bij het licht van het dashboard

Thomas Pannenkoek geeft me deze morgen inspiratie. Hij had het over bovenstaand nummer, waarvan ik de Youtube-link NIET mee geef, want die moet je maar bij hem bekijken OF die zit al gewoon tientallen jaren in je geheugen.

Ik wou bij hem een reactie schrijven maar die ging véél te lang worden, want hier wil ik wel één en ander over kwijt.

Het alomgekende nummer zong ik al luidkeels en met totaal onbegrijpelijk Engels mee toen ik tien jaar oud was. Ik vond het gewéldig. Ik speelde het nummer telkens na samen met mijn vriendin, zij was Karla en ik was MeatLoaf of omgekeerd. Hoe meer ik Engels leerde, hoe beter ik de tekst begreep en hoe beter ik het kon zingen. Want ja, ook op fuiven in de jaren tachtig kwam dit nummer vaak meer dan één keer op een avond voorbij. Altijd meegezongen en meegedanst. (Ondertussen ben ik het beu gehoord.)

Nu ja, gedanst: moeilijk wel. Dat vroeg Pannenkoek ook, hoe dans je op dit nummer? Wel, het antwoord is: WILD. Het eerste deel is een soort swingdance, dus daar kun je nog op rock’n’rollen, met twee als er iemand voorhanden is of alleen. Maar dan komt al meteen het trage deeltje: “Though it’s cold and lonely in the deep dark night, I can see paradise by the dashboard light”, dus daar kun je dan welgeteld tien seconden op slowen.

Dan gaan we terug naar de swing. Nog eens de slow. Terug de swing. Maar dan! Een ritmeverandering! Een hoop geleuter op een radio, de stem van de verslaggever van een baseballwedstrijd.

En nu komt het. Want dit nummer reflecteert niet alleen een vrijpartij maar ook het verloop van een honkbalwedstrijd. Nu moet je weten dat in de Amerikaanse cultuur er vaak gerefereerd wordt naar First Base, Second Base, Third Base en een HomeRun. Daarmee bedoelen ze: hoe ver ben jij geraakt in je vrijpartij?

Het veld bevat vier honken. Wanneer een aanvallende speler alle vier de honken op rij is gepasseerd dan wordt er een punt gescoord. Wanneer alle honken in de eigen slagbeurt worden gepasseerd dan heet dat een homerun.

De homerun waarvan sprake is het ultieme: het penetreren en het orgasme (dat van de man weliswaar, want in deze tijden deed het er weinig toe of de vrouw klaarkwam of niet). Met First Base wordt bedoeld dat je ocharme gewoon een beetje hebt zitten tongzoenen. Second Base mag je al eens voelen onder een trui of zelfs onder een BH. Third Base is foefelen onder de gordel, vingeren, aftrekken, zuigen, beffen,… en dergelijke. (Er lezen toch géén kindjes mee hé???)

Dus in het liedje zijn ze volop bij het Third Base aangekomen en staan op het punt een Home Run te scoren tot het meisje uitroept: STOP RIGHT THERE! En vraagt naar enkele voorwaarden: Hou je wel van mij? Ga je altijd van me houden? Ga je voor me zorgen? Ga je met me trouwen?

De sukkelaar van een jongen houdt het niet meer, hij was er ZO dichtbij, hij zou JA op alles antwoorden als hij maar mag voortdoen. Stop met zagen en doe verder! Alstublieft zeg.

Nu heb ik daar (weeral) mijn bedenkingen bij. In Amerikaanse en bij uitbreiding Angelsaksische culturen is het vaak de trend dat je eerst iemand leuk vindt (I like you), dan ga je er mee op date, dan begin je al eens te foefelen, en soms pas na nog een hoop dates wordt er metéén al geneukt (I fuck you). DAN PAS, na vaak weken of maanden, wordt er eens gesproken over I’m falling in love with you – en als je dan lang genoeg wacht en mekaar heel goed leert kennen, is het van “I Love you“. Serieus hé? Zo gaat dat daar gewoon, ik weet dat niet alleen van films maar ook uit eigen ervaring. Er is niet alleen Tiny en de Australiër maar ook ergens Tiny en de Engelsman – maar die blog moet ik nog eens schrijven.

Dus dat er hier in dit nummer iets wordt doorbroken, is een feit. En niet alleen het maagdenvlies.

Kortom, een nummer met laagjes.

Ik kocht destijds de LP Bat out of hell van MeatLoaf en een ander mooi nummer (dat een beetje aansluit bij het vorige) is “Two out of three ain’t bad“. Ik ga NOOIT vergeten hoe er ooit eentje zijn bijna-liefde verklaarde aan mij, maar dan dit nummer draaide en zei: Dit is wat ik voor je voel.

Ik moet nog altijd een beetje wenen.