corona

Tiny ging nog eens naar een festival

Post-Corona! Eindelijk! Ondertussen staan we er blijkbaar nog maar amper bij stil, dat er meer dan twee jaar bijna niets mogelijk was van cultuur, of enkel in serieus afgeslankte versie, of met mondmaskers en afstand.

Nu gingen we naar Labadoux in Ingelmunster, nog nooit geweest maar ik hoorde al vaak dat het daar zo gezellig zou zijn. We gingen enkel op zondag, voor 20€ een hoop concertjes meepikken, én genieten van de festivalsfeer, we zagen het zitten. Zeker omdat het zo’n zalig lekker weer was.

Ik wou vooral op die dag gaan, omdat Luka Bloom zou optreden. Al dertig jaar ben ik fan van zijn stem en zijn liedjes, hij heeft een reeks hits op zijn naam staan, maar doet het de laatste jaren rustig aan. Hij woont in een klein dorpje in West-Ierland, afgezonderd van alles en iedereen, maar hij treedt wel nog steeds op. De laatste twee jaar zong hij voor zichzelf, in zijn lege keuken, zei hij – en dat was hij grondig beu. Het was zijn eerste festival nà Corona en hij genoot er zelf van, dat zag je niet alleen maar dat zei hij ook.

Vlak voor zijn optreden was er Guy Swinnen (ex-Scabs) en zijn band maar die hebben we maar met stukjes en beetjes gezien. Ondertussen was ik twee jongens tegengekomen waar ik nog mee in de klas zat tijdens mijn studieperiode in Kortrijk. Een man riep mij en zei dat hij mij kende van in “den IPSOC” en ik moest twee keer kijken, wist ook zijn naam niet meer. Wat doe je nu, vroeg ik, nog iets in de sociale sector? Bleek dat hij vooral bezig was met WOI en herdenkingen in Ieper en in Langemark… Ha! Ik hoor Langemark en ik denk Lieselotte. Blijkt dat die twee mekaar kennen natuurlijk. Hoe klein is de wereld.

Een tiental minuten voor Luka Bloom zou beginnen, gingen we binnen in de concerttent, waar mensen in het midden op stoeltjes zaten, maar ik kon gewoon doorlopen tot heel vooraan – en daar zou ik blijven staan. Een concertje meemaken vanop de eerste rij, wat had ik dat gemist!

De tent liep ondertussen aardig vol en de presentator kwam het podium op, en vroeg om voor de veiligheid met de stoelen naar de zijkanten te verhuizen, zodat meer mensen de tent binnen konden en men niet onder de voet zou gelopen worden. Het viel me op dat iedereen toch plaats had om makkelijk te staan/zitten, dat er niet gedrumd werd.

Luka Bloom is ondertussen 67. En zoals die helden van onze jeugd tegenwoordig vallen als vliegen, wil ik liefst nog zoveel mogelijk optredens meemaken. Ik heb heel erg genoten, mijn lief ook want al zei hij voordien dat hij wellicht niet zou blijven staan, maar eens zou gaan wandelen, hij heeft zijn mening over Luka Bloom moeten herzien, want het was veel boeiender dan hij dacht. Ook goed: aan wie vooraan stond werden gratis oordopjes uitgedeeld. Kortom: Tiny blij. Op naar Graspop (nog iets meer dan een maand).

Tiny’s 365 vragen: februari (1/40dagenbloggen)

Ik vond mijn inspiratie bij Sofie en Irene.

Je beantwoordt voor elke dag van de maand een vraag en de antwoorden deel je op de laatste dag van de maand. Er zijn dus in totaal 365 vragen voor elke dag van het jaar. Interessant! Je snapt dus, dat deze vragen dateren van élke dag van de maand in FEBRUARI hé.

1. Waar voel je je het best?
In mijn hoekje in de zetel voor dit moment. Ik lees er mijn boek, zit er met mijn laptop op schoot te werken, kijk ’s avonds tv, drink er mijn thee, krijg er mijn maaltijd gebracht door mijn man (want ik zit nog in isolatie vandaag en we houden afstand).

2. Van welk moment van de dag geniet je het meest?
Als ’s morgens iedereen naar school of naar het werk is en ik heb nog meer dan een uur voor mijn (tele)werkdag begint: dan maak ik verse thee en schrijf ik in alle rust een paar bladzijden in mijn “morning pages” en daarna installeer ik mij op mijn yogamat voor minimum een half uur yoga en meditatie.

3. Welke plannen heb je voor vanavond?
Wellicht brengt mijn lief boodschappen mee en ga ik een tajine maken: Marokkaanse gehaktballetjes met paprika’s, champignons, courgette en zoete aardappel. Daarna ga ik wellicht in mijn hoekje televisie kijken, eerst naar ’t Journaal en Iedereen Beroemd en als er niets interessants te zien is, wellicht enkele afleveringen van Ozark op Netflix.

4. Hoe voelde je je het grootste gedeelte van de dag?
Eigenlijk best okee. Maar dat virus zit wel nog in mijn lijf, soms voelt mijn hoofd aan alsof ik twee glazen cava binnen heb. Ik drink geen druppel voor het ogenblik want ik vrees dat ik dan wel eens écht draaierig zou worden.

5. Waar heb je de laatste tijd erg van genoten?
Ik heb een inhaalbeweging en er de zes seizoenen van Downton Abbey doorgejaagd. Meer van genoten dan dat ik ooit verwacht had. ’t Was met traantjes soms en ook regelmatige lachbuien. Zalige serie.

6. Hoe vaak heb je contact met je familie?
Mijn ouders bellen vaak met mij, soms zitten er eens een paar dagen tussen dat ik ze niet hoor. Mijn zoon hoor/lees ik enkel via Messenger, dat is ons communicatiekanaal. Niet eens elke week maar veel meer dan zeven dagen zullen er toch niet tussen zitten.

7. Wat heb je vandaag gedaan?
Gewerkt op kantoor! Al sinds zaterdag mag ik uit isolatie dus ik was blij om nog eens wat mensen te zien. Normaal gezien gaan we met ons team uit eten vanavond en dat is wel even een domper voor mij: mijn Covid Safe Ticket kleurt nog rood… dus ik kon niet mee.

8. Als je een extra dag vrij had elke maand, wat zou je dan doen?
Eén dagje maar? Ik vul nu mijn vrije dagen met leuk werk: massages gaan geven, meditatielessen. Misschien zou ik er een gewoonte van maken om elke maand een dagje sauna in te plannen voor mezelf. Dat is ondertussen écht al lang geleden.

9. Waar ben je vandaag dankbaar voor?
Dat ik na twee weken (quarantaine en isolatie) EINDELIJK weer mag gaan masseren. Hoera!

Mijn bijberoep: https://www.manutine.com

10. Wat heb je vandaag in je vrije tijd gedaan?
Na het werk had ik afgesproken met een ex-collega. We zijn gezellig iets gaan eten in Brugge, bij Coin préféré, heel gezellig en lekker eenvoudig eten. Gepraat over waar we nu mee bezig zijn, wat onze toekomstplannen zijn, een update aan elkaar gegeven over hoe het met iedereen in onze omgeving gaat… Het was de eerste keer sinds mijn Corona-besmetting dat ik weer ergens heen ging om iets te drinken en ik durfde niet zo goed alcohol drinken. Ik voelde me nog altijd een beetje “licht in het hoofd”. Omdat we vroeg afspraken, was ik zelfs om half tien ’s avonds al weer thuis. Ideaal!

11. Wanneer gaf je iemand voor het laatst een cadeau?
Ik geef te weinig cadeau’s, vind ik. Dat zal wellicht het shirt geweest zijn dat ik kocht voor mijn zoon van vijfentwintig, iets met lange mouwen en lekker warm en toch stoer. Hij was er blij mee en trok het meteen aan.

12. Wat zou je missen als je in het buitenland zou wonen?
Weet je, soms denken wij wel dat we graag meer in het zuiden zouden wonen. Of eventueel een langere periode om daar te overwinteren en dan in de zomer terug naar België te komen. Maar zolang onze ouders leven en enigszins hulpbehoevend zijn, durven wij daar nog niet al te luidop aan denken. Dus als ik er NU zou wonen, zou ik me mega-schuldig voelen en mijn ouders niet alleen missen, maar ook de verantwoordelijkheid ervoor uit de weg gaan.

13. Hoe tevreden ben je tegenwoordig?
Eigenlijk ben ik erg tevreden. De zorgen die ik mij maak, zijn vooral in verband met mijn ouders, die zoon trekt ondertussen redelijk zijn plan. Ik voel me lichamelijk en mentaal een pak sterker dan pakweg vijf jaar geleden. In de liefde gaat ook alles fantastisch en dat is al een groot deel van je geluk, vind ik.

14. Ben je financieel onafhankelijk?
Stel je voor dat ik dat niet zou zijn! Ik heb altijd al gewerkt, nu is dat nog niet veranderd. Mijn gewone job doe ik maar drie vijfden meer, maar dat wordt echt wel serieus aangevuld met mijn bijberoep (massages, meditatie- en yogalessen). Ik heb helaas géén eigendom, dus dat is wel iets waar ik soms angstig over ben.

15. Hoe zag je Valentijn er uit?
Valentijn kwam dit jaar vroeg: het moment dat ik niet meer besmettelijk was en we weer konden knuffelen, dat was al 7 februari denk ik. En twee dagen voor Valentijn zijn we met zijn twee naar Gent geweest, rondgewandeld, lekker theetje en taartje en ’s avonds gegeten in Edgard’s kaasbar.

16. Waar moest je vandaag door lachen?
Ik heb staan lachen met mezelf toen ik ging sporten bij The Flock. We trainen in een klein groepje en de oefeningen zijn erg afwisselend maar soms enorm uitdagend. Soms bak ik er echt niks van en schiet ik in de slappe lach.

17. Wat is het lekkerste dat je vandaag at?
Mijn lunch: toast met een spiegelei, avocado en gerookte zalm. Ik maak dat erg vaak!

18. Wanneer heb je voor het laatst je haar gewassen?
Vandaag, na het sporten.

19. Hoe was je dag vandaag?
Beetje van alles gedaan: gaan masseren in Oostende, naar mijn ouders, naar mijn zoon, nieuwe visitekaartjes voor mijn bijberoep ontworpen en ‘ s avonds voor het eerst sinds lang weer mee gaan kijken naar een basketmatch. Daarna zelfs nog in de bar wat gedronken, ’t was eigenlijk wel gezellig.

20. Heb je vandaag bewogen?
Buiten mijn dagelijks half uurtje yoga heb ik weinig gedaan, vrees ik.

21. Wat doe je heel graag maar doe je te weinig?

Naar de sauna gaan.

22. Wanneer ging je laatst winkelen?
As in “boodschappen doen”? Afgelopen zondagvoormiddag. Maar as in “shoppen” voor kleren en zo? Maanden geleden. Ik heb er een hekel aan.

23. Hoeveel tijd bracht je vandaag alleen door?
Mijn lief werkte thuis, dus ik was pas weer helemaal alleen toen hij training ging geven, dus tussen 18u en 20u.

24. Draag je thuis ‘normale’ kleren of comfy kleding zoals een legging of jogging?
Als ik niet naar buiten moet draag ik wel een comfy broek, maar verder wel gewone kleren.

25. Wat is verwennerij voor jou?
In bad gaan en een boek lezen zonder gestoord te worden.

26. Wat heb je deze maand puur voor jezelf gedaan?
Alle dagen yoga.

27. Wanneer ging je voor het laatst uiteten?
Die avond dat er een basketmatch was, zijn we voordien nog even snel frietjes gaan eten, telt dat ook?

28. Als je van deze maand iets meeneemt naar volgende maand, wat is het dan?
Dat ik graag een beetje meer mensen zie dan in deze maand.

Tiny in isolatie

Anderhalf jaar geleden was het nog Tiny in quarantaine, toen we in verplichte lockdown zaten. Ha, dat was wel wat vrolijker, ik kon gaan wandelen en boodschappen gaan doen, oh joy.

De eerste paar dagen van mijn verplichte isolatie na positief getest te zijn lag ik pompaf in de zetel. Veel meer dan dutjes doen en een beetje tv kijken lukte niet. Ik dronk liters lauwe thee om toch maar dat vreselijke gevoel in mijn keel te verdoven. Ik ben zelfs ’s avonds aan de whisky begonnen, omdat dit spul het enige was wat écht verdoofde (mijn keel dan), zelfs na een minuscuul glaasje voelde dat een stuk aangenamer. Ik ga er geen gewoonte van maken, integendeel.

Mijn eetlust is niet verminderd en ik behield mijn smaak en reuk, hoera. Mijn liefste herontdekte de keuken (meestal kook ik) en commandeerde mij in de zetel te blijven zitten en niks aan te raken. Hij loopt nog steeds rond met mondmasker, en als ik rond loop moet ik er ook één aandoen. Bij het eten blijft hij in de keuken en ik in de woonkamer. Hij maakte onder andere Mexicaanse wraps (zijn specialiteit) en heeft er wellicht alle pepertjes uit de Delhaize in gedaan want hallo! – daar ging mijn verstopte neus meteen van open!

Mijn boek is bijna uit (na twee dagen) en ik moet zeggen, het is een van de betere boeken die ik de afgelopen maanden las. Een bijna autobiografie van Douglas Stuart, speelt zich af in Glasgow en ik raad het aan om toch maar de Nederlandse vertaling te lezen want in het Engels staat er meer dialect in dan iets anders.

Verder ben ik ook bezig met een serieus inhaalmanoeuvre met de serie Downton Abbey, iedereen zag die al blijkbaar en ik dacht dat het niks voor mij ging zijn, maar oh wat een verrassing: het is verslavend! Elke aflevering duurt ook makkelijk een uur dus het duurt wel even tegen dat alle zes seizoenen er door gejaagd zullen zijn.

Verder mis ik mijn massages, mijn sportlessen, mijn yoga- en zumbalessen, zelfs boodschappen doen mis ik al, maar ach ’t is maar een weekje en ondertussen ben ik niet meer zo ziek.

Dus ik kan (tele)werken, gelukkig of ik zou me dood vervelen. De welkome afwisseling van af en toe een dag te gaan leveren bij mensen is er nu natuurlijk niet bij – en dat mis ik ook. Hoe zeer ik ook een eenzaat ben en redelijk introvert, ik mis toch al snel het contact met mensen.

Het liedje wat tijdens deze dagen het hardst in mijn hoofd blijft plakken, is “Dat heb jij gedaan” van Meau, een jonge Nederlandse. De tekst doorklieft ook mijn herinneringen en net als bij zo vreselijk veel andere mensen roept het emoties op die bijna vergeten waren, maar toch niet helemaal. Toxische relaties, het is me wat. Het is voorbij, al lang, maar soms zeg ik weer eens te veel sorry (als ik het licht vergat uit te doen, als ik als ik iets verkeerds heb gekocht, als ik te luid heb geklaagd, als mijn haar lelijk zit,…) omdat ik ergens heel diep nog verwacht dat ik weer een lading lelijke verwijten naar mijn hoofd geslingerd zal krijgen. Omdat dit er blijkbaar ZO diep ingebakken zit, van heel lang geleden, zelfs al heb ik nu de liefste man éver.