boeken

Tiny en de update: Verbeelding Bookchallenge 2018

Vorig jaar deed ik ook al mee en las nog nooit zoveel boeken. Ik zocht boeken op die ik anders nooit zou gelezen hebben, en zo werd mijn liefde voor lezen nog maar eens herontdekt. Een prima reden om ook dit jaar weer mee te doen.

Het is Kathleen van de blog Verbeelding, die dit elk jaar opnieuw organiseert. Ook als je zelf niet blogt, kun je mee doen, handig is dan de Goodreads pagina om te volgen en tips er uit te halen.

Dit is de lijst van 2018:

  1. Een boek met een dier in de titel: Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht van Mark Haddon. Stond in de afdeling Jongvolwassenen in de bib, maar dat maakt geen bal uit. Geschreven uit het oogpunt van een 15-jarige jongen met autisme, erg origineel. 
  2. Een boek met een plaatsnaam in de titel: De kinderen van Calais van Lara Taveirne, eigenlijk niet graag gelezenHaar derde roman “Kerkhofblommenstraat” vond ik veel mooier. En speelt zich af in Brugge, altijd een pluspunt!
  3. Een boek met een typografische cover (geen foto of illustratie, alleen maar mooie letters): Wees onzichtbaar van Murat Isik. Wat een mooi boek! Okee, je ziet alleen letters maar door de letters heen toch ook een beetje een foto, dus het correspondeert niet exact met dit puntje. Toch wil ik dit boek er in, ik raad het iedereen aan om te lezen. Heerlijk. 
  4. Een boek geschreven door een auteur die helaas het afgelopen decennium gestorven is
  5. Een boek dat al minstens één jaar ongelezen in je boekenkast of op je e-reader staat
  6. Een boek dat op de Rory Gilmore boekenlijst staat: De vanger in het graan van J.D. Salinger. Ik wou al lang een echte Amerikaanse klassieker lezen. Al had ik er grote verwachtingen over, ik bleef toch een beetje op mijn honger zitten. Toch wel opmerkelijk, want het boek werd in 1945 geschreven maar is toch nog steeds als ‘modern’ te beschouwen. 
  7. Een boek met minder dan 100 reviews op Goodreads: Noord van Sien Volders, prachtig vond ik het. Geschreven in 2017 en op dit moment nog maar 17 reviews op Goodreads. 
  8. Een boek dat begint met “Er was eens”: Lampje van Annet Schaap en néé, het begint niet met “Er was eens” maar ik wou het sowieso in dit lijstje. Het is een sprookje en het is zo mooi. Al is het een kinderboek, iedereen moet dit eens lezen. Heerlijk!34684344
  9. Een boek waarin de dood centraal staat: Vaak ben ik gelukkig van Jens Christian Grondahl. We lazen dit boek met de leesclub en ik vond het maar twee sterren waard. Het boek gaat over twee koppels op skivakantie, en de man van het ene koppel en de vrouw van het andere komen om in een lawine. De overgebleven vrouw trekt nadien in bij de man, en zij vertelt haar verhaal – nadat ook deze man is overleden. Dood genoeg dus. 
  10. Een boek van een auteur met dezelfde initialen als jou: Ben je gek van Marian Keyes. Toevallig op gebotst in de bib. Net uit, maar echt mijn ding niet. Ik wou doorlezen omdat ik wou weten waar de vermiste persoon uiteindelijk was, maar hé hé, ben ik blij dat dit uit is!
  11. Een boek dat origineel geschreven is in een taal die je zelf niet vaardig bent :Despuès del invierno (Na de winter) van Guadaloupe Nettel. Gelezen voor onze leesclub, origineel in het Spaans geschreven. Kreeg van ons een 6 op 10.
  12. Een boek van een auteur die minstens al tien boeken heeft geschrevenDe bastaard en De amulet van Simone Vandervlugt. Ze schreef al een stuk of twintig boeken, ook jeugdboeken, soms historisch, soms historische thrillers. Ontspannende lectuur, leest altijd vlot en boeit. Deze twee zaten samen in een Dwarsligger en had ik mee op reis. In een paar uur uitgelezen.
  13. Een boek met minstens 10 uitgaves/herdrukkenTender is the night van F. Scott Fitzgerald. Een klassieker uit 1934 dat al meer dan genoeg herdrukt is om goed te zijn. Ik kan er weinig over zeggen, we lazen het voor de leesclub maar ik vond er eigenlijk niks aan. 
  14. Een boek met een X in de titel: Ventoux van Bert Wagendorp. Een wielrenner-epos of toch bijna. Graag gelezen. 
  15. Een boek met een alliteratie in de titel: Het Pauperparadijs van Suzanna Jansen. Half fictie, half non-fictie. Gaat eigenlijk over de historie van een familie en dan vooral de vrouwelijke kant ervan. Waarom en hoe zijn ze ooit in armoede terecht gekomen en hoe is de auteur er ook weer uit gekrabbeld. Een interessant portret van enkele generaties.
  16. Een boek geschreven door een zoon/dochter van een andere auteur: De dochter van Jessica Durlacher. Zij is de dochter van de auteur G.L. Durlacher, die een indrukwekkend autobiografisch oeuvre schreef over zijn herinneringen aan de holocaust. Al ging het over familiegeschiedenis en een stuk ook over de holocaust, het kon me niet echt tot het einde boeien. 
  17. Een boek waarin een mythologisch wezen voorkomt
  18. Een boek dat zich afspeelt op een eiland, al dan niet bewoond: Engeleneiland van Camilla Läckberg. Is een deel van een serie, maar valt ook apart te lezen. Speelt zich af op het eiland Välo, net voor Fjallbacka, en ja, dat eiland bestaat echt. Ook het vakantiehuis waar alles zich afspeelt, is nog steeds een jeugdherberg en restaurant. Spannend boekje.
  19. Een boek waarin tijdreizen voorkomt
  20. Een boek dat zich in de ruimte afspeelt
  21. Een boek waarin kinderen de hoofdrol spelen, maar zonder dat het een jeugdboek is: De zes levens van Sophie van Sarah Meuleman. Eigenlijk voor de helft maar speelt dit boek zich af in 1996, ten tijde van Dutroux, en gaat het over de 12, 13-jarige Sophie en Hannah. De andere helft gaat het over de volwassen hoofdpersoon die in New York woont en een boek schrijft over drie schrijfsters die ooit verdwenen. Boeiend boek, originele invalshoek. 
  22. Een boek waarin de zee een belangrijke rol speeltDe thuiskomst van Anna Enquist. Ik las al eerder van deze schrijfster en ze kan mij altijd geboeid houden. Dit verhaal gaat over James Cook, de ontdekkingsreiziger, maar meer bepaald over zijn vrouw, die thuis achter blijft. De zee trekt hem steeds weer opnieuw van haar weg, en uiteindelijk wordt dit hem ook fataal. 
  23. Een boek over een alleenstaande ouder: Into the water van Paula Hawkins. Zelfde auteur als “Het meisje op de trein” en in dit boek is het vermoorde hoofdpersonage een alleenstaande moeder. Ik las dit als audioboek in het Engels en vond het erg spannend. Ik las dat mensen het moeilijk vonden om de personages bij te houden, maar in het audioboek worden die ingelezen door verschillende stemmen, dat maakte het misschien makkelijker? 
  24. Een boek dat zich afspeelt in China: Wilde zwanen van Jung Chang. Dit stond al heel lang op mijn ‘te lezen’-lijstje, maar het schrok me altijd wat af. Toch bleef ik boeiend verder lezen en is dit familieverhaal echt interessant. 
  25. Een tweedehands boek: DJ en De weduwnaarallebei van Kluun en allebei gekregen van Lieselotte, die een driftige aanval van Clean my bookshelf had. Ik lees wel graag van Kluun, het is rauw en onversneden, zijn personage komt er steevast bezopen en negatief uit, maar het leest als een trein en is een typische Hollander. Kan me dus wel bekoren. 
  26. Een boek met bloemen op de cover: Zeven perfecte dagen van Rosie Walsh. Ik wou het al een tijdje lezen, en veel mensen verwarren dit boek met de serie Zeven zussen. Het is een romantisch verhaal, graag gelezen maar het zal me niet lang bijblijven. 9200000091698738
  27. Een boek waarin een gevangenis voorkomt
  28. Een boek met een portret op de cover: De Mensengenezer van Koen Peeters, mooi portret gemaakt door fotograaf Stephan Vanfleteren. Hier schreef ik al over. 
  29. Een boek dat je volledig buitenshuis leest (op de trein, op vakantie, in de tuin, …) De acht bergen van Paolo Cognetti. Ook een boek dat we kozen met de leesclub. Volledig uitgelezen op vakantie in Polen en Slowakije. Nogal veel beschrijvingen en in het begin boeide het me niet zo. Toch zit er een mooi verhaal in over vriendschap, en een mooie boodschap.
  30. Een boek dat drie van de bovenstaande items combineert:

Jammer, maar ik haalde niet alle puntjes. Al las ik véél meer boeken dan deze 30, ik las er 58 om precies te zijn, maar misschien haal ik nog de 60 voor het einde van dit jaar want ik ben nog bezig in “Becoming“, de autobiografie van Michelle Obama – ik luister naar haar stem in een luisterboek, lang leve dagelijks autoritten van Wevelgem naar Brugge. Tegelijk lees ik een boek op papier, The hate u give van Angie Thomas. Blijkbaar is hier ook een film van, zeker het opzoeken waard.

60 boeken per jaar, ik had dit nooit in mezelf gezien. Maar mijn leeshonger is oneindig, als ik geen boek klaar liggen heb, word ik ambetant. Schermafdruk 2018-12-29 13.33.56Schermafdruk 2018-12-29 13.35.24Schermafdruk 2018-12-29 13.35.44Schermafdruk 2018-12-29 13.34.06

Advertenties

Tiny’s FAQ, deel 3: lezen en eten

“Leest en eet, en drinkt hiervan, gij allen…” Ze zouden beter zoiets zeggen in de kerk, en dan een paar mooie boeken aanbieden samen met een buffet. ’t Zou nogal wat mensen aantrekken, volgens mij.

Koen vroeg mij wat mijn lievelingseten is (voorgerecht, hoofdgerecht en dessert) en wat mijn drie favorieten boeken zijn, die ik hem zou aanbevelen. Zo moeilijk!

Koken, eten en lezen zijn toch wel drie van mijn favoriete bezigheden: ik maak heel graag zelf iets klaar en geniet ook erg van veel gerechten. Niet dat ik een fijnproever ben, ook een bak friet of een lekkere hutspot vind ik super. In een écht sterrenrestaurant ben ik nog niet gaan eten (of het zou héél lang geleden moeten zijn), maar soms gaan we wel eens iets duurder gaan eten en geniet ik ook van de schilderijtjes op mijn bord die ik daarna wel gewoon mag opeten.

Voorgerecht: verse garnaalkroketten, of gewoon garnalen (ik wil ze zelfs nog zelf pellen), of verse gerookte zalm. Of carpaccio.

Hoofdgerecht: Als kind en prille tiener was ik een ramp om mee te nemen op restaurant, want ik lustte bijna niets. Steevast koos ik voor zeetong met frietjes. Iets wat ik nog steeds graag kies, al lust ik ondertussen bijna alles. Ook paling in de room is een favoriet. En aan om het even welke kust kies ik voor verse vis,  liefst zie ik hem nog eens voor hij gebakken wordt. Voor een echt Italiaanse pizza wil ik nog wel eens naar Doornik rijden. In Nederland zoek ik altijd naar een goeie Indonesische rijsttafel. In Parijs ga ik voor sushi. (Je ziet, Koen, ik kan écht niet kiezen!)

Dessert: sabayon en dat mag met marsala zijn, met champagne, met Rochefortbier, met witte wijn, en néé er hoeft geen ijs bij. Ik ben niet zo van de chocolade noch van de ijsjes. Tegen een lekker Javanais-taartje zeg ik ook geen nee.

Zo, en als we dan allemaal lekker hebben gegeten, kunnen we ons installeren om nog eens een goed boek te lezen. Zoals daar zijn (mijn 3 favorieten):

Oh wacht. Hoe moet ik die nu gaan kiezen?? Ik heb al meer dan drie vijfsterrenboeken gelezen, dus waar leg ik die lat? Wat zou ik aanraden aan Koen, de vraagsteller? Misschien:

  1. A little life (Een klein leven) van Hanya Yanagihara – een zwaar boek, letterlijk en figuurlijk, die je bij momenten écht naar de keel grijpt en tegelijk vreselijk en mooi is. Er is ook een theatervoorstelling gemaakt, door Toneelgroep Amsterdam, maar die is natuurlijk al lang en breed uitverkocht. Het kon me niet schelen of ik er naar Amsterdam, Groningen of Antwerpen voor moest, maar helaas, ik was te laat.
  2. De mensengenezer van Koen Peeters (ha, een naamgenoot!) – waar het boek zoveel meer is dan de korte inhoud. Klik op de titel en lees mijn blog er over, dan weet je heel wat meer.
  3. Outlander (De reiziger) van Diana Gabaldon – er is nu ook een serie van, maar ik las eerst alle boeken en zeker de eerste drie zijn schitterend. Toch vooral als je van wat geschiedenis houdt en je durft laten leiden in het tijdreizen.

Koen mag mij gerust vertellen wat hij liefst eet en leest – en jullie ook allemaal. Wat moét ik gelezen hebben volgens jullie? Beste boek ever? En voor welk gerecht mogen ze jullie zelfs wakker maken? Ik ben benieuwd!

 

Tiny momenteel (#Aswespeak)

Tal van bloggers vertellen regelmatig wat hen hier en nu bezig houdt. Ideaal tekstje voor als de inspiratie even op is. Here we go:

Gekeken: toegegeven, sinds het najaarsseizoen op televisie is begonnen, volg ik weer hier en daar iets in de categorie ‘nobrainers’, zoals daar zijn: Expeditie Robinson, Boer zkt vrouw, Sextape (er deed zelfs iemand mee die ik ken!), Last days (van Lieve Blanckaert), Ambulance. Op Netflix zijn we begonnen met het tweede seizoen van Ozark (een aanrader, weinig bekend) en via via zag ik ook het tweede seizoen van The Handmaid’s tale, zo mogelijk nog spannender en meer tenenkrullend dan het vorige. We ontdekten dat die CinemaCanvasfilms meestal zo saai zijn dat we er van in slaap vallen.

Gelezen: zot véél! Echt, ik zit in een leespiek. Zeker sinds ik heb ontdekt dat ik via Luisterpunt ook kan luisterboeken downloaden en die in de auto beluisteren. Met de leesclub lazen we Lampje van Annet Schaap, een kinderboek maar ZO erg aan te raden, ook voor volwassenen. Nu zijn we bezig in ben ik net klaar met Rosie zegt ja, van Dawn French, maar omdat we dat boek pas in oktober bespreken mag ik hier vooral niét zeggen wat ik er van vindt. Maar ’t is grappig! 🙂 In de auto las ik Wat ik nooit eerder heb gezegd van Celeste Ng en thuis in bed de twee kadootjes van Liese: DJ en De weduwnaar van Kluun. Tussendoor een ander kadootje van Bertnbreakfast: Het zijn de geheimen van Thomas Siffer. Viel een klein beetje tegen, jammer.

Gegeten: minder koolhydraten, genre lowcarb, maar niks extreem. Ik eet bijna geen brood meer, ’s middags vaak fruitsla met noten, pitten, zaden en kokosroom; ’s avonds zo goed als geen aardappelen, noch rijst maar soms toch eens pasta – dat kan ik niet laten. Veel groenten, ik zou overal courgettes en champignons ingooien, maar heb ook de venkel herontdekt. Ons favoriet gerechtje van de Jerre: pasta met venkel, spinazie en merguez.

Gaan eten: niet zo vaak en zeker niet fancy. Onder andere in Den Artiest in Geluwe, beetje genre bruine kroeg en simpele menu’s maar wel lekker en een gezellig ouderwets decor. En onlangs met mijn ouders en mijn jongste tante in het Cultureel Centrum Scharpoord in Knokke, omdat ze daar een paar dagen op vakantie waren. Leuke ontdekking, dagmenu aan 13€ en die zijn prima in orde!

Gedaan: de eerste workshop koppelmassage is wonderbaarlijk goed gelukt. Achteraf complimentjes gekregen van het lieve koppel bij wie ik te gast was. Bij hen thuis zette ik mijn massagetafel op en zij mochten om de beurt plaats nemen en om de beurt elkaar masseren – met mijn tips en adviezen. Zo ontdekte ik dat twee uur echt wel een minimum is, we waren toch al snel een kleine drie uur bezig, als je alles een beetje wil uitleggen.

Geboekt: zoals ik al eerder zei, gaan we volgende week een paar dagen naar de Azurenkust. Dus we boekten de TGV van den Aldi (Ouigo), een Airbnb-appartement en een mini huurauto. Ik kijk er naar uit!