boeken

Tiny en de Verbeelding Bookchallenge – update

Na drie maanden in het jaar 2017 kan ik ook al heel wat boeken afstrepen op de lijst van de verbeelding Bookchallenge. Hieronder mijn voorlopige score van 13 op 30.

1. Een boek met meer dan 700 pagina’s (ieder jaar een beetje meer) The Tommyknockers van Stephen King, toevallig in mijn handen gekomen en verrassend spannend. 747 pagina’s science fiction, over een ruimteschip dat een straling uitzendt die mensen in de omgeving langzaam in ruimtewezens verandert. In het Nederlands is de titel “De gloed” maar ik las hem in het Engels. Eigenlijk ben ik nog bezig, maar tijdens mijn Amerika-reis ga ik deze sowieso uitlezen. 

the_tommyknockers_forside_stor
2. Een boek met minder dan 200 pagina’s (om het voorgaande puntje te compenseren) – De alchemist  door Paulo Coelho. Gelukkig was het een dun boekje! Wat een teleurstelling. Die parabel-stijl is echt niet mijn ding. Ik had het er al eens over enkele dagen geleden. 

Maar ik las ook De poppendokter van Diane Broeckhoven. Dat is pas een mooi verhaal, echt jammer dat het zo kort was.

3. Een boek geschreven door meerdere auteurs (Tip: de nieuwe van Nicci French!! Maar die moet nog uitkomen dit jaar)
4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou   De muze en het meisje, door Katrijn van Bouwel. Veertien jaar jonger dan ik. Niet slecht, maar ik zal het ook niet lang onthouden.

5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht
6. Een self published boek (een boek dat niet werd uitgegeven bij een grote uitgeverij, maar zelf door de auteur werd uitgegeven.)
7. Een boek gepubliceerd in 2017
8. Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant,…) Seriously, I’m kidding van Ellen Degeneres. Ik beluisterde het audiobook en ik schreef er al over wat ik er van vond. Bitter weinig. 

9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt (want er gaat niets boven een boek met een lange titel) – Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor van Renate Dorresteijn. Een aanrader! Soms grappig, maar eigenlijk dieptreurig als je moeder ineens na een beroerte afasie krijgt, wel nog kan praten maar de juiste woorden niet meer vindt om iets uit te leggen. Het hoofdpersonage is trouwens even oud als ik nu en kampt met hevige opvliegers door de aanstormende menopauze. Help! 🙂

10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord – Mischling  van Affinity Konar. Ik kreeg dit boek als cadeau van mijn vriend. Hij weet dat ik boeken over concentratiekampen verslind. Dit gaat specifiek over de gruwelijke experimenten van Dr. Mengele op tweelingen.

11. Een boek met een kleur in de titel
12. Een boek met een nummer in de titel – Dertig dagen van Annelies Verbeke, ligt klaar om gelezen te worden. 
13. Een boek met een illustratie op de coverDe man van je leven door Arthur Japin. Best een mooi boek, leest vlot, alleen de plottwisten draaien wel iets te vaak de andere richting uit.

arthurjapindemanvanjeleven
14. Een non-fictie boek – Taal is zeg maar echt mijn ding van Paulien Cornelisse. Als er nog een extra puntje zou zijn “Een boek waarvan je de schrijfster al hebt ontmoet” dan zou deze ook kunnen tellen. 🙂 Een heel grappig boekje waarin bepaalde uitdrukkingen naar hartelust ontleed worden.

15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen
16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht,…) Ken je nog Lex Harding? De radio-DJ van Radio Veronica destijds? Ik las “De reis van mijn leven” van hem, verhaalt over zijn reis door Afrika met zijn twee zonen. lex

17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt
18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat
19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen De kleur van de sterren door Eveline Vanhaverbeke. Het speelt zich af in 1931 en gaat terug naar de voorouders van Louise, het hoofdpersonage, haar ouders, haar broertje en uiteindelijk ook haar kinderen. Generaties genoeg dus.

20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd
21. Een boek dat je al een keertje las – Vele hemels boven de zevende van Griet Opdebeeck las ik nog eens opnieuw, gewoon omdat ik daar zin in had en omdat het zo’n goed boek is. 
22. Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt
23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
24. Een boek uit de bibliotheekMemento van Emelie Schepp (gelezen voor de leesclub trouwens) Een Zweedse thriller, doet een klein beetje denken aan The Bridge, die serie. 

memento
25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid
26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
27. Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las
28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij – Life on sneakers  van Evi Renaux. Hier was ik toch eventjes niet goed van. Kan ook in de categorie non-fictie en in de categorie  ‘geleend van een vriendin en mede Verbeelding Book Club lid Falderie.

29. Een boek dat in ergens ter wereld op de verbannen lijst staat
30. Een eerste deel in een reeks

Als er nog iemand tips zou hebben, voor de puntjes waarvoor ik nog niets heb: deel ze gerust!

Tiny leest meer en meer

Vorige week haalde ik drie boeken in de bibliotheek. Meestal haal ik er maar eentje, en vroeger was het al een half mirakel als ik die ene al uit had na drie weken.

Nu dacht ik: ik zal mij een beetje moeten haasten, want 31 maart vertrek ik op reis en als ze dan nog niet uit zijn, zal ik ze niet mogen vergeten te verlengen.

En moet je nu een keer iets weten? We zijn een week verder en ze zijn bijna allemaal uit. Ik lees gelijk zot, zou je denken. In elk geval lees ik enorm veel meer dan de vorige jaren: mijn zoon is het huis uit, de kindjes van mijn vriend zijn er maar halftijds, ik werk vier vijfden, en ik heb minder hobby’s. (Stop maar met lachen, het is écht zo, ik speel geen toneel meer en ik zing niet meer in een band.)

IMG_6881

Ik (her)ontdek dat ik lezen heerlijk vind. Wegkruipen met (en in) een boek, even alles vergeten.

Deze drie waren boeken die ik al lang op mijn lijstje had staan en wat blijkt: ze zijn alle drie goed!

  1. De poppendokter van Diane Broeckhoven: Okee, toegegeven, het is een klein boekje en na één avond had ik het uit. Maar het mocht veel langer duren, want het is een prachtverhaal. Bijna alles wat met WOII, Amsterdam en Joden te maken heeft, kan bij mij eigenlijk niks verkeerd doen. Diane Broeckhoven schrijft ook prachtig, ik las eerder van haar ook al ‘Wat ik nog weet’. Ook hier hebben herinneringen, nostalgie, en romantiek vrij spel. Romantiek in de goeie, diepere zin van het woord. Vergis je niet, het is allesbehalve een stationsromannetje.

2.Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor van Renate Dorrestein. Eerlijk: ik koos dit boek omdat ik voor de Verbeelding bookchallenge een boek met een lange titel nodig had. (Morgen krijg je daar trouwens een update over, nog méér boeken dus.) En dit leek me wel leuk. Inderdààd. Wat een heerlijk boek, een beetje grappig, maar dan toch ook weer niet, want afasie is niet iets om mee te lachen maar vreselijk frustrerend. Dat seksleven van die zoon, daar gaat het eigenlijk amper over en misschien is dat een beetje jammer.

3. Het hout van Jeroen Brouwers. Weer zo’n boek dat de hemel in werd geprezen, ik vreesde al… Iemand vergeleek het ook al eens met “Een klein leven” waar ik helemaal wild van was. En ja, ik zie de vergelijking ergens wel, maar het is compleet anders. Het gaat ook over misbruik van jongens in een internaat, door geestelijken, maar verder heeft het niets te maken met wat je leest in “Een klein leven”. Het wordt verteld vanuit een derde persoon, maar erg meeslepend. Ik ga er nog niks méér over vertellen, want het is ook nog niet uit. Misschien vind ik er uiteindelijk toch niks aan, maar het gaat wel de goeie kant op.

 

Tiny luistert en vond het niks

Tijd voor iets luchtigers, dacht ik na mijn worsteling met Paolo.

Ik vind de talkshow van Ellen Degeneres erg leuk. Ze is grappig, to the point, empatisch, en lesbisch. Niet dat dit laatste er iets toe doet, maar van haar ‘coming out’ werd destijds wel een hele hoempapa gemaakt. De manier waarop ze met haar gasten om gaat, vind ik soms hilarisch en dus dacht ik, waarom eens geen boekje lezen van haar? Zo heb ik meteen mijn ‘celebrity’ voor de bookchallenge.

Ellen Degeneres: Seriously, I’m kidding

Ik besloot het audioboek te downloaden, zodat ik weer eens kon luisteren in de auto. Met de biografie van Phil Collins had ik daar ook erg van genoten. Vooral omdat ook Ellen dit zelf heeft ingelezen, had ik er veel van verwacht.

Maar na een uur had ik het al wel door: dit is niet zo grappig. Dit gaat eigenlijk helemaal over niks. Zo kan ik ook een boek schrijven, en wellicht vijf ook. Het grootste deel brabbelt ze er op los, alsof ze net een cursus ‘brainstormend schrijven’ heeft gevolgd. Vrije associatie, hoera, wat een ontdekking. En ik mag nu wel niet vies zijn van een beetje Amerikaans, hun naïviteit is vaak grappig, maar bij Ellen was het soms tenenkrullend. Zie je mij al zitten in de auto, met gekrulde tenen en rollende ogen? Zo erg was het.

Als ze niet aan het brabbelen was over nutteloze dingen, dan deelt ze haar levenslessen met je. Wat een ontdekking. Not. Wist je al dat je in het leven méér moet lachen? Dat je eens vaker met een onbekende moet praten? Dat je beter aan yoga zou doen en geen dieren moet eten? Dat je weer eens een brief moet schrijven? Dat je elke ochtend zou moeten mediteren? Enzovoort…. Ze is een paar jaar ouder dan ik, maar vaak dacht ik: “Och, meiske toch…”

Over technologie en sociale vaardigheden:

“What’s not so great is that all this technology is destroying our social skills. Not only have we given up on writing letters to each other, we barely even talk to each other. People have become so accustomed to texting that they’re actually startled when the phone rings. It’s like we suddenly all have Batphones. If it rings, there must be danger.

Now we answer, “What happened? Is someone tied up in the old sawmill?”

“No, it’s Becky. I just called to say hi.”

“Well you scared me half to death. You can’t just pick up the phone and try to talk to me like that. Don’t the tips of your fingers work?”

Weet je wat? Ik ga geen boeken meer lezen van Ellen, ik ga wel nog af en toe naar haar show kijken op Youtube en de beste dingen er uit halen. Vaak zijn het natuurlijk de gasten die de ster zijn, en niet Ellen. Voorbeeldje met Emma Thompson en Meryl Streep. Als die twee een boek gaan voorlezen, laat het me weten.

Oh ja, mijn update van die Verbeelding bookchallenge komt er ook aan, eind deze maand.