boeken

De week van Tiny (week 6)

fullsizeoutput_3bd

Dinsdag moet ik in het hoofdkantoor in Nederland iets gaan uitleggen. Dat klinkt eng, hé? Nee, het gaat over een toestel (een voorleesbril) dat ik hier in Vlaanderen al veel heb uitgelegd en dat ze in Nederland nog niet goed kennen. Nederland is meestal vòòr op kennis, maar in dit geval nu eens niet en dan vragen ze mij! Ha ha! ’s Middags ga ik met mijn collega en mijn baas een broodje kroket eten, want dat had ik nog nooit eerder geprobeerd, zot hé? ’t Is dus een vleeskroket in een sandwich, met wat mosterd er op smaakte dat nog lekker ook. Junkfood!

IMG_9455

De plusdochter stuurde mij naar de Standaard Boekhandel omdat ze daar van die leuke pastel fluostiften hebben. Maar al die boeken die ik nog wil lezen! Wat een verleiding… en deze flinke meid heeft NIKS gekocht. Enfin, toch niet op woensdag. Op donderdag stapte ik een andere boekhandel binnen in Brugge en kocht de laatste van Nicci Gerard, over dementie: Woorden schieten tekort.

IMG_9458Op donderdag ga ik met twee brailleleesregels naar twee dames die allebei in verwachting zijn, zwaar slechtziend en elk een hond hebben. Nu kom ik héél vaak in huizen waar ze een hond hebben (vaak een geleidehond natuurlijk) maar deze was echt een heel mooi exemplaar, en zo lief en aanhankelijk. En met héél veel haar. 🙂 Rajko is géén geleidehond, maar gewoon een gezelschapsdier.

fullsizeoutput_3ce

Vrijdagavond: eindelijk vertrekken we met de leesclub op weekend (zondag schreef ik er al over). Zalig niks doen, een cava’tje bij de open haard, lekkere hapjes, goed gezelschap, oh wat heerlijk!

IMG_9477

Het hele weekend is het slecht weer: veel regen, wind, om geen hond door te jagen. Tussen de buien door zijn we toch nog naar buiten gegaan om achter de hoek eens op het militair kerkhof rond te kuieren. Toch weer indrukwekkend.

fullsizeoutput_3c6

Op zondagmorgen gingen we dus brunchen bij Dépot in Ieper. Op zich is het daar lekker, de locatie is prachtig, we zaten gezellig apart, dus geen drukte. Eén van ons had op voorhand gemaild om te reserveren, maar ook om te vragen of er iets kon voorzien worden voor iemand met melkeiwitallergie en glutenallergie – dit kon, geen probleem. Maar eenmaal daar hadden ze toch niet echt door wat wél en niet mocht, en mocht onze vriendin maar van héél weinig eten. Zeker niet voor de 25€ die je betaalt voor de brunch. Bitter jammer.

Door dat leesclub weekend ben ik misschien weer meer geïnspireerd om extra veel te lezen. Vooral in de auto ben ik weer in actie geschoten met de Anders lezen app. Anders lezen is vooral bedoeld voor mensen met een leeshandicap, of die blind of slechtziend zijn, en dan kun je boeken gaan downloaden uit de Luisterpuntbibliotheek. Gezien ik die app ook gebruik voor mijn werk en die geregeld test, komt me dat wel handig uit en kan ik boeken lezen in de auto. Een alternatief is de Engelstalige website van Audible, waar je vooral Engelstalige boeken kan vinden maar ook Franse.

Geen idee of hier volgende week iets zal staan, grote kans van niet. Ik ga op reis en ik neem héél weinig mee. Misschien koop ik een data simkaart in Egypte voor mijn smartphone maar als dat niet lukt, ben ik zo goed als niet bereikbaar want er is geen WiFi. Toedeloe!

 

 

Advertenties

Tiny op weekend met de meisjes van de leesclub

Toen ik nog een bende vrienden had (hoest, hoest), gingen we wel eens op weekend naar de Ardennen met een aantal koppels. Meestal werd daar vooral (heel) veel gedronken, aten we veel vlees op de barbecue en gingen we wandelen en verdwalen in de bossen. Memories…

In onze leesclub hadden we al heel vaak het idee geopperd om er eens een weekend samen op uit te gaan, gewoon wij vrouwen, geen partners, geen kinderen, in alle rust. En na enig gedoodle, kwam er een datum, kwam er een huisje, kwam er een soort planning,… Afgelopen weekend trokken we met zeven naar West-Vleteren, in een gezellig huis. De eerste avond aperitief bij het haardvuur.

fullsizeoutput_3ce

We spraken vooraf al af wat we gingen eten, en maakten een lijstje voor de Collect and go. Ik kreeg bijna een hartaanval toen ik het lijstje zag, want – oh my god – wat een shitload aan eten en drank! Maar ja, beter te veel dan te weinig hé.

Geen kinderen mee, wil ook zeggen dat zo’n Tripp Trapp stoel voor iets anders kan gebruikt worden…fullsizeoutput_3cd

Wat hebben we allemaal gedaan? Eigenlijk heel weinig. We hadden wel een quiz georganiseerd, wij zijn allemaal amateurkwissers – iedereen stelde tien vragen op. Nu moet ik eerlijk zeggen, mijn quiz had ik vooraf uitgetest op mijn collega’s. En die vonden hem véél te moeilijk. ’t Was een muziekquiz, dus ja: sorry, ik ging er van uit dat het kennen van de voor- en achternaam van de leden van ABBA parate kennis was. Dus ik maakte een tweede quiz, een makkelijke – en voor de zekerheid ook nog een filmronde. (I have no live, I know!)

Iedereen kon een thema kiezen, en deed zijn goesting met de tien vragen. Resultaat: een heel gezellige, afwisselende en boeiende quiz! En soms ECHT niet gemakkelijk. (Thema’s: onze leesclub, Temptation Island, Blind getrouwd, actualiteit uit ons geboortejaar, gênante situaties en guilty pleasures, muziek en film,…)

We gingen (eventjes) gaan wandelen in de buurt, we konden in het huisje ook in de sauna (waar ik een meditatielesje gaf), we hebben uiterààrd veel gelezen, en we gingen op zondag brunchen in Ieper.

Mijn leesvriendinnen zijn echt de meest compatibele bende ooit, iedereen deed zijn deel, niemand zat op zijn lui gat, tenzij iedereen op zijn lui gat zat, er werd gekookt, opgeruimd, afgewassen, eten verdeeld, voor elkaar gezorgd,… Zàlig.

Zijn wij een bende saaie seutjes die alleen maar zitten te lezen en te koken? Nee, verre van. We vertelden elkaar onze meest geheime gênante verhalen, we ventileerden over oude vriendschappen en ex-lieven, aten en dronken zonder gène, maar het voornaamste: iedereen deed zijn goesting. Ons motto: alles kan, niks moet.

Kortom: I love mijn leesclub, maar dat hadden jullie al door hé? 😉

Wie ook denkt: “OH! Ik wil ook bij die leesclub!”, is er aan voor de moeite, vrees ik. We houden het voorlopig kleinschalig en aanvaarden geen nieuwe leden, omdat we zo’n hechte vriendinnenbende zijn geworden en daarom vrezen we dat iemand nieuw erbij dit niet zo leuk zou vinden en de vreemde eend in de bijt zou zijn. Sorry!

De week van Tiny (week 4)

Even kijken, waar waren we gebleven? Het is dinsdag 22 januari en dit is de eerste dag van 2019 waarop het sneeuwt en de Vlaming weer totaal zot wordt. Er lag amper vijf centimeter en in het Journaal wordt er tien minuten over gebabbeld: dat er géén chaos op de weg was, dat er massaal gestrooid werd, dat ook veel fietspaden sneeuwvrij werden gemaakt, dat mensen vlot door het verkeer reden ondanks de sneeuw, dat er ook sneeuwprét was (sneeuwballende gooiende tieners, hoera!) en dat het de volgende nacht wel weer zou KUNNEN sneeuwen. Djiezes.

Mocht het nog niet duidelijk zijn: ik haat sneeuw. Ik kijk er zelfs niet graag naar. Ik wandel er ook niet graag door. Schaf sneeuw af, alstublieft. Wanneer is die lente daar nu?fullsizeoutput_375

Als je dacht dat een beetje sneeuw mij tegenhield om gewoon voort te doen (mijn motto van 2019!), mis poes! Woensdagochtend is heel het land in rep en roer, vooral het Westvlaamse land dan, want het heeft oei oei oei zeker 10 cm bijgesneeuwd. Enfin, ik stel mijn rit naar Ieper een uurtje uit maar ga dan wel degelijk naar Kelly (Miss Talesfromthecrib Kelly) om haar te gaan masseren, want dat stond op haar lijstje! Blij dat ze mij daarvoor heeft uitgekozen. Hoe dat geweest is voor haar, kon je bij haar hier ook al lezen.img_9383

Donderdag, vrijdag en zaterdag zijn drie drukke dagen want er is Opendeur op mijn werk, er komt veel volk en tegen ’s avonds doet alles pijn: mijn keel, mijn voeten, mijn rug,… Maar op donderdagavond is het traditie dat we met de hele ploeg uit eten gaan bij Hoeve Cortvriendt, dat is het restaurant van Hotelschool Spermalie, waar de vijfde- en zesdejaars koken en opdienen. Héérlijk eten, hoogstaand niveau, super lieve en schattige bediening door die jonge gasten en altijd originele menu’s. img_9388

Op vrijdagavond kon ik alleen nog maar in de zetel ploffen en de lang uitgestelde hype op Netflix bekijken: Birdbox. Een hele tijd geleden las ik het boek waar deze film op gebaseerd is, maar ik kan al zeker zeggen: het boek is beter dan de film. En spannender. img_9393

Zaterdagavond, ik ben uitgeteld, mijn lief maakt het eten klaar en haalde speciaal voor mij een forel uit de Ardennen (of uit de Delhaize, dat kan ook). Nadien duik ik in bad met het boek dat we lezen voor de leesclub deze maand: img_9403

Op zondag deed ik (bijna) niks. Ik ging brood halen bij de bakker en verder kwam ik het huis niet uit. Wel maakte ik deze blogpost, en maakte ik het fotoalbum af van onze reis naar Valencia. Nuttige bezigheden, al zeg ik het zelf. schermafdruk 2019-01-27 19.44.57

Maandag terug werken en heel ons kantoor wordt gereorganiseerd. Ik krijg een nieuw bureau, op een andere plek, groter maar wel met drie in plaats van met twee en dat wordt nog even wennen. ’s Avonds ga ik op verzoek van mijn zoon met hem mee winkelen. Dat leverde een leukere foto op dan die geherorganiseerde bureau, vond ik. (Wat is die nieuwe Aldi in Brugge GROOT, by the way!)

img_9413