bezinning

Tiny en het stilteweekend

“Hoe was het op meditatieweekend?”, vroegen veel mensen mij.

Deze zes dames gingen met me mee. De groep was divers in leeftijd, achtergrond en nood aan stilte. Waarmee ik bedoel dat de één een enorme behoefte had aan stilte en de ander minder, maar allemaal waren ze enthousiast, leergierig en ‘volgzaam’. Als begeleider heb ik natuurlijk wel gepraat, omdat ik ook de meditaties en de yoga heb begeleid, en wat opdrachten gaf tijdens onze stiltewandeling. En ik moet zeggen: toen ze op zaterdagavond gezamenlijk de stilte verbraken, was ik blij dat ik dan zelf minder moest praten. Na een dag stilte had iedereen wel een beetje behoefte aan ventileren, en dat was ze dan ook van harte gegund.

Wat heb ik er zelf uit geleerd?

  • dat ik niet zenuwachtig was maar vol vertrouwen omdat ik goed voorbereid was en omdat ik ook snel aanvoelde dat elk individu daar volledig op haar plaats was en met volle goesting
  • dat het geapprecieerd werd dat niets “moest” en dat iedereen vrij werd gelaten om mee te doen of niet met een bepaalde activiteit
  • dat meditaties begeleiden en yogalesjes geven mij zelf ongelofelijk veel deugd doet en me energie geeft. Herkenbaar en gelijklopend met de massages die ik nu al een tijd geef in bijberoep: het maakt me rustig en ik ben totaal niet uitgeput achteraf.
  • dat ik wel een probleem blijk te hebben met mijn stem. Na een dag begeleiden en uitleg geven was ik hees, voelde mijn keel als schuurpapier en nochtans dronk ik veel water en kruidenthee. Volgende week heb ik een afspraak bij een stemcoach want daar zit volgens mij nog ruimte voor mogelijkheden en ik weet zeker dat ik hier nog veel kan over bijleren. Grappig, want ik werk al jaren met mijn stem. Dat moet wel als je werkt met blinden en slechtzienden, maar daarvoor werkte ik ook op een lokale radio als presentatrice, heb ik in rockgroepjes en koren gezongen en speelde ik in verschillende toneelstukken. Mijn stem is dus wel wat gewoon, maar toch….
  • dat ik toch nog snel bang ben dat het niet goed genoeg is. Eén opmerking deed me twijfelen. Ik vroeg me af of iedereen zich er goed bij voelde. Ik was onzeker over mijn begeleiding, mijn houding, mijn capaciteiten als organisator. Al kreeg ik nadien lovende evaluaties, ergens blijft er toch een stemmetje fluisteren dat het nog veel beter moet, of dat ik maar wat aanmodder.

En ja, ik kijk al uit naar een volgende keer, met een andere groep wellicht, dat wordt ook weer boeiend. Eerst was ik sceptisch over een winterweekend, maar misschien kan ik het toch al opnieuw in februari organiseren. Er is een heerlijke houtkachel en de ruimtes worden allemaal zalig warm, dus dat is al een opgelost probleem. Als er sneeuw ligt: niemand zegt dat ik zelf in de sneeuw moet gaan lopen (ik hààt sneeuw) – of misschien ontdek ik weer iets nieuws bij mezelf. En ga ik van de winter houden.

(Ha ha ha, lacht dat stemmetje nu luid. Tiny toch.)

Tiny op prospectie in d’Ardennen

Practice what you preach”

Als ik een meditatieweekend wil organiseren, moet ik die plek toch eerst eens zelf meegemaakt hebben, dacht ik zo.

In het kleine dorpje Amonines staat een groot oud landhuis met een stuk of vijf beschikbare kamers, midden in een mooie tuin. Twee lieve Nederlandse dames houden dit huis in ere en samen met nog hier en daar een vrijwilliger zorgen ze voor de gasten. Er wordt vegetarisch en biologisch gekookt, drie maaltijden per dag, en er is altijd koffie en thee ter beschikking.

Ik ging er een nachtje logeren en beleefde er de asha-meditatie mee. Als ik zelf een bezinningsweekend organiseer, dan kan ik zelf de meditatie- en/of yogasessies begeleiden, maar deze ene meditatie met geluid en eenvoudige mantra’s wil ik toch ook aan de gasten eens aanbieden.

De ruimte is mooi en stil, er zijn matjes en kussens beschikbaar. Ideaal!

Het is een oud huis met veel hoeken en kantjes, het heeft sfeer en een ziel. De tuin is ideaal om in rond te waren, en her en der staan er stoeltjes waar je je terug kan trekken om te lezen of eens wat te mijmeren.

Het voordeel van dit huis te huren voor mijn weekend, is dat ik me al geen zorgen hoef te maken over de catering. Het is kleinschalig en toch ruim genoeg voor 5 à 8 personen.

Zo zat ik te denken om zélf een huis te huren ergens op het platteland, maar dan zou ik zelf nog eens alles moeten meenemen om te voorzien in maaltijden. Goh ja, zei mijn lief, maak er een activiteit van hé: allemaal mee helpen koken. Tja, dan ga ik wel een kookweekend organiseren, pff. Een mens wil toch op zijn gemak kunnen zijn hé.

Dus ja, ik ga de offerte bevestigen denk ik. Covid is tegen oktober wel hopelijk deftig de deur uit, maar het kan ondertussen ook allemaal veilig en Corona-proof.

Amonines is een klein dorpje ergens tussen Durbuy en La Roche. Het weekend zou doorgaan van vrijdagnamiddag 8 oktober tot zondagnamiddag 10 oktober. Laat maar weten als je interesse hebt. Het is een weekend lekker tijd nemen voor jezelf en loskomen van het drukke dagelijkse bestaan. Momenten van stilte, afgewisseld met begeleide meditatie (niet verplicht), wandelen, lezen, lichte yoga voor wie wil en eventueel verhalen vertellen ’s avonds bij de kachel.

Ondertussen zijn mijn twee meditatie workshops héél goed verlopen, ik kreeg goeie feedback en tips, maar ook leuke complimenten: “Je stem is als een massage voor het brein“, “het was een goeie afwisseling tussen informatie en oefeningen”, “ik kon bij momenten echt tot rust komen”,…

Zoiets zou ik wel alle dagen willen doen, ik word er zelf rustig van en het geeft me zo veel voldoening. Altijd blij als ik mensen een beetje kan helpen hé.

Tiny en de proefkonijnen

In mijn WhatsApp staat nu een groepje “Proefkonijnen meditatie” – wat op zich misschien een klein beetje eng klinkt.

Zoals ik eerder al zei wil ik wel aan de slag met mijn nieuw behaalde diploma van Meditatie Trainer en ben ik bezig aan de praktische uitwerking. Het plan is om eerst hier en daar een workshop te geven van een uur of twee met wat eerste oefeningen en uitleg over meditatie. Zeg maar: “Start to Meditate” of “Meditatie for dummies” (wat een zeer belachelijke titel is, dus dat gaan we niet doen, haha!).

Zo’n workshop is eigenlijk om te ontdekken: is het iets voor mij? Kan mij dit helpen? En ook om een aantal zaken te ontkrachten, zoals: Meditatie is zwevend op een kussentje in lotushouding zitten. Of: Meditatie is je gedachten uitschakelen en dat kan ik helemaal niet. Of: Ik kan helemaal geen uur op een matje stil zitten.

Wie er door die workshop ‘goesting‘ heeft in gekregen, zal ik een reeksje aanbieden van pakweg zes tot acht sessies van een uur. De vraag is nog: wààr ga ik dat doen. Locatie ideeën van harte welkom.

Liefst wil ik dit zowel in de nabijheid van Wevelgem doen, maar ook eigenlijk graag in Brugge.

Ik kreeg trouwens ook al de vraag om dit in bedrijven te doen, héél interessant. Het kan de werknemers een aantal zaken aanleren: méér concentratie, stress het hoofd kunnen bieden, rustiger worden in de omgang met klanten en collega’s en een positieve invloed op de algemene gezondheid.

Bon, we beginnen dus met de workshop.

As we speak – deze zondagvoormiddag – organiseer ik dit eerst eens voor een verzameling proefkonijnen: enkele bloggers en leesclubbers gaven al aan dit eens te willen uittesten. Zij mogen dus gratis een try out bijwonen en mij nadien voorzien van de nodige feedback. Héél benieuwd.

Coronaproof – ook al zoiets. We doen dit voorlopig in open lucht, ik trek naar het natuurdomein Bergelen, waar ik al op prospectie ging en een aantal ideale plekjes vond – met zowel mogelijkheid tot schaduw als zitten zonder matje, als rustig, als quasi overdekt.

Wie heeft er nog zo’n dergelijke plekjes in de aanbieding? In de natuur, niet overspoeld door nieuwsgierige wandelaars of spelende kinderen en toch vlot bereikbaar. Laat maar weten – ook als je zelf interesse hebt om er eentje bij te wonen in de toekomst.

Oh ja, er is een Facebook pagina, voor als je op de hoogte wil gehouden worden:

https://www.facebook.com/Meditatiny

Medita – tiny, ja ik weet het, hahaha, lachen is toegestaan. 🙂