Tiny en de zeven ge-‘s

De zeven wat? In navolging van Lieselotte en ook van mezelf deel ik gewoon wat gedachten en wat mij zoal bezighoudt, want het is al meer dan twintig dagen geleden dat ik hier nog iets gedeeld heb.

Tiny heeft geregeld

Ik regel van alles: maaltijden voor mijn ouders (van het maaltijdzorgplatform, van familiehulp en van de supermarkt), afspraken met de dokter (die ik opbelde om vòòr zijn huisbezoek bij mijn ouders hem al te informeren), thuisverpleging voor mijn mama (die niet meer genoeg in staat is om zichzelf te wassen en aan te kleden en voor alles mijn vader nodig heeft, die er zelf bijna onnozel van wordt), afspraken met de maatschappelijk werker van het ziekenfonds om alvast preventief contact te leggen met een toekomstig woonzorgcentrum… Maar ik regel ook de praktische zaken voor de reis naar Egypte in november, we zijn met zeven deze keer.

Dat ik ook afspraken regel voor mijn halftijdse job én voor mijn bijberoep als massagetherapeut, dat hoef ik niet te melden zeker?

Tiny heeft gesport

Ja, maar te weinig naar mijn zin. Ik doe minder yoga dan vroeger (niet meer elke dag), ik ga minder wandelen (want ’t is nog zo donker ’s morgens en de meeste vriendinnen hebben het te druk om mee te wandelen), ik ben sinds begin september nog maar één keer naar de zumba geweest, maar gelukkig ga ik nog steeds twee keer per week naar de groepstraining: fitness onder begeleiding, behoorlijk intensief en daar heb ik veel deugd van.

Tiny heeft gelezen

Dat is gelukkig een constante in mijn leven. Een zin die mijn moeder altijd zei: “Als we niet kunnen lezen, zijn we ongelukkig hé!”, maar die ze nu niet meer herhaalt, want ze kan zich niet meer concentreren op een verhaal en is na vijf minuten al vergeten wat ze gelezen heeft. Ik moet geen boeken meer bestellen voor haar. (insert: zielige emoji)

Lezen helpt inderdaad om ons brein wakker te houden, maar zo te zien is dat ook geen bindende factor. Deze zomer was voor mij de zomer van “De zeven zussen”, ik las ze allemaal en vond ze niet zo klef als ik oorspronkelijk dacht. Ik lees nu “Wolkenstad” van Anthony Doerr. Daarvoor las ik Elif Shafak’s: “Eiland van de verdwenen bomen”.

Tiny heeft gesproken

Zoveel dat ik er keelpijn van kreeg. Zoveel tijdens het stilteweekend dat ik begeleidde. Jammer dat we maar met een heel klein groepje waren. En nu zit ik met plannetjes voor een volgend project: een vrouwenweekend. Ergens in een huis met genoeg slaapkamers, dichtbij de natuur, met ruimte voor deugddoende gesprekken, maar waar je ook rustig kan zitten met een boek, met een (yoga-)zaaltje voor wat begeleide oefeningen, meditatie of eventueel zelfs lichte fitness of een dans-avondje. Je hoort het al: ik wil weer iets regelen… Als je tips zou hebben voor een dergelijk huis, liefst West-Vlaanderen en niet te ver daarrond.

Tiny heeft gekeken

Naar van alles. Ik ben heel erg beïnvloed door de serie naar het gelijknamige boek “Conversations with friends” op Canvas, want elke keer als ik een stuk heb gezien, droom ik er over. Pittige dromen, wel.

We kijken samen naar House of the dragon (vervolg of nee, prequel van Game of Thrones) en zijn soms niet helemaal mee met de verhaallijn. Ik kijk terug naar het allerlaatste seizoen van The walking dead. Met mijn schoondochter in spe keek ik naar de nieuwe film “Mr Harrigan’s phone” naar een verhaal van Stephen King (niet zo eng als het leek). (Dat van die schoondochter is een verhaal apart, maar ik mag dat niet zeggen, want het is ‘complicated’.)

En ja, ik kijk ook naar Blind Getrouwd (ook die van Australië), Down the road, Homo Universalis, Uncle Martin,…

Tiny heeft gespaard

Tot nu toe (12 oktober) heeft de verwarming bij ons nog geen enkele keer aangelegen. De zonnepanelen (nog met terugdraaiende teller) zorgen voor de elektriciteit en de zonneboiler voor ons warm water. Geen flauw idee hoe de afrekening de volgende keer zal zijn. We douchen veel korter (en vragen dat ook aan de kinderen), gebruiken minder water in het algemeen en als ik thuis werk, doe ik een trui extra aan, dikke sokken en ga ik regelmatig trap op en af om het wat warmer te krijgen. Ik geef amper geld uit aan kleding, ga misschien twee keer per jaar naar de kapper (en dan nog de goedkoopste!) en ook boeken koop ik niet meer, ik lees alles uit de bibliotheek. We geven geld uit aan eten (maar gaan minder op restaurant) maar verspillen NIETS, gooien nooit iets weg, eten alles op. We sorteren en recycleren als gekken, moeten soms maar 1x per maand de blauwe PMD-zak buiten zetten en 1x per twee weken een kleine restafvalzak. Die zakken zijn schijteduur, dus ook daar kun je op besparen. Gelukkig hebben we zo’n ton voor groenten- en fruitafval.

Tiny heeft gesupporterd

Het basketbalseizoen is weer volop in gang. Mijn lief coacht een U16 meisjesploeg, op landelijk niveau en de “derde ploeg” in Wevelgem, waar toevallig ook zijn zoon in zit, maar die zit ook nog in een andere ploeg, de U21. Met andere woorden, ik ben vaak “basketweduwe” maar ik ga ook wel eens graag kijken naar een match. Vaak is het spannend, zoals laatst tegen Oostende waar het steeds gelijk op ging, maar Oostende toch won met enkele puntjes. Ik snap nog altijd maar de helft van het spel, zie de fouten niet en ga dus ook nooit vloeken op de scheidsrechter omdat ik er na twaalf jaar nog altijd te weinig van ken. Maar ik roep wel mee en applaudisseer me te pletter.

8 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s