Tiny ging twee weken op half pension

En dat was geleden van toen ze een jaar of tien was, in Hengelhoef.

Twee weken verbleven we nu in hetzelfde hotel in de Dolomieten, regio Val di Fassa. Het was een sprong in het duister, want meestal rijden wij na een paar dagen naar een andere plek, en meestal kiezen wij ook voor kamperen of een combinatie met hier een daar een kamer of hotel. Maar ik wou wel eens op mijn gemak zijn, niet hoeven denken aan “wat of waar gaan we vanavond eten?” is voor mij ook echt vakantie.

De voordelen:

  • er was genoeg te doen, zelfs zonder auto. Want daar was ik vooraf een beetje bang van, dat we dan elke dag kilometerslang in de auto zouden zitten om toch één en ander te kunnen zien en ontdekken. Al bij al hebben we wellicht vijf uitstapjes met de auto gemaakt en nooit echt ver, want het meeste bereik je met een paar kabelbanen en onze voetjes. Er was al één kabelbaan vlak om de hoek, en een andere op twintig minuutjes wandelen langs de rivier. En van daaruit kon je dan weer andere wandelingen maken. We kochten ook voor zes dagen een Panorama Pas, waarmee je onbeperkt met kabelbanen en zetelliften kon reizen.
  • elke dag ’s morgens ontbijtbuffet (niemand zegt dat je daar veel moét van eten), waar we ook stiekem broodjes en beleg van mee namen om een picknick te maken voor de lunch. Er was genoeg variatie, ook gewoon muesli en yoghurt, eitjes, vlees, kaas, confituurtjes, honing, wit en bruin brood,…
  • elke avond een keuze menu dat je de dag voordien mocht invullen (zo wisten zij hoeveel ze van wat moesten klaarmaken, niet slecht want zo vermijd je verspilling – wat ik meestal vreselijk vind bij buffetten) en dat gewoon aan tafel werd geserveerd.
  • tussen het ontbijt (tussen 7u30 en 9u30) en het avondmaal (tussen 19u en 20u30) was er tijd genoeg om heel de dag de omgeving te ontdekken, zodat je niet verplicht bent om op een bepaald uur ‘thuis’ te zijn. Trouwens, hadden wij gekozen om ’s avonds ergens anders te gaan eten, kon dat perfect.
  • elke dag werd de kamer héél netjes schoon gemaakt, dat was echt perfect.
  • plaats genoeg in de kasten om je koffer gewoon leeg te maken en alles op te bergen (want leven uit een koffer heb ik al héél veel gedaan en daar had ik nu eens geen zin in).
  • niet hoeven denken aan files of bestemmingen, geen stress van waar gaan we vanavond slapen?

De nadelen:

  • wij zijn geen moeilijke eters, echt niet, en de Italiaanse keuken kan ons zeker bekoren. Maar soms kregen we toch maar rare dingen. Vooral vlees en vis was ofwel minuscuul, ofwel platgeslagen, en altijd zonder groenten. Okee, je kon een bordje gemengde sla halen, die stonden klaar en ook zoveel je wil, maar ALTIJD hetzelfde. De pasta (als voorgerecht meestal) was wel altijd héél lekker. En na één week kwam hetzelfde keuzemenu terug. Al had je wel keuze tussen telkens vier gerechten.
  • Je kreeg aan het begin van het verblijf een vaste tafel toegewezen. Dat is op zich wel handig, maar je weet natuurlijk niet wie er naast je komt zitten. De eerste week hadden we overschot van geluk, een héél tof koppel Vlamingen met wie het direct klikte en met wie we zelfs uitstapjes hebben gedaan, met wie we tips konden uitwisselen en met wie we misschien nog wel zouden opnieuw afspreken! De tweede week, goh. Ook Vlamingen, ja. Maar niet meteen onze leeftijdsklasse en vooral niet onze… euh… stijl. Ken je de serie Nonkels? Wel ’t waren geen West-Vlamingen, maar ze deden een beetje denken aan Luc en Carine, maar dan twintig jaar ouder. Mijn lief zei: ’t is precies de zus van Benny Hill, of de helft van Slisse en Cesar. Enfin, iets in die stijl. Brave mensen, hoor, dat wel.
  • De obers moesten precies ook wat wennen aan de structuur, vooral de eerste week. Taalproblemen waren er soms ook, al doe ik mijn best om wat Italiaans te spreken, maar sommigen spraken zo goed als geen woord Duits, Engels of Frans. Er was één hele goeie ober, Marcello, de tweede week, maar die oudere man werd soms afgeblaft door zijn jongere collega’s en daar kon ik echt niet tegen.

Maar kom, al die nadelen zijn eigenlijk maar nadeeltjes, al bij al hebben wij twee zalige weken gehad. Ik mis de bergen en het uitzicht nu al.

7 comments

  1. Ik heb eigenlijk ook wel graag half pension, dat bespaart de stress van s avonds nog op zoek te moeten gaan naar iets om te eten dat geen toeristenval is. Maar ik zou het echt niet leuk vinden om bij andere mensen aan tafel te moeten zitten, daarvoor zijn we op reis veel te asociaal 🙂

    Geliked door 1 persoon

  2. Kamperen is eigenlijk nooit aan mij besteed geweest. Vooral vanwege het slechte slaapcomfort. Een goed bed is een grote vereiste. En ik hou ook van een ontbijtbuffet. Ik kies da vooral voor heel veel fruit als ik daar de kans toe heb Goed dat jullie het eens probeerden. Ik verwacht op reis toch wel wat comfort vooral voor dat krammikig lijf van mij.

    Geliked door 1 persoon

  3. Geen half pension liefhebbers. Al hebben we het in maart in Tenerife ook gedaan omdat het nauwelijks duurder was dan K+O. Stom want we hebben vaker buitenshuis gegeten dan in het hotel. Doen we dus niet meer.
    Iets van het ontbijtbuffet meenemen voor ’s middags? Vind ik niet kunnen. Sorry.

    Geliked door 1 persoon

  4. In het buitenland besef ik altijd dat we als Belgen echt wel verwend zijn op vlak van vlees en vis. Ik weet ondertussen dat als ik steak op het menu zie staan, dat meestal niet veel meer is dan een dik sneetje hesp 🙂
    Ik heb de indruk dat hotels veel minder half pension aanbieden, meestal alleen nog ontbijt. Jammer, want ik kan dat echt beu raken na een paar dagen, zo elke dag rondwandelen op zoek naar een geschikte plek om te eten. Net als uit een koffer leven, dus ik hoop dat, als we dit jaar nog weggaan, we ook gewoon op één plaats verblijven.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s