Tiny ziet streepjes

Straks ga ik eens turen naar de tuin van achter het glas en kijken of ik veel vogeltjes kan tellen, dit vogeltelweekend. We hebben helaas geen verrekijker dus ik weet niet of ik ze allemaal zal herkennen.

De komende week blijf ik ter plekke, al ga ik misschien eens een voorzichtig wandelingetje in de buurt maken, ik kom hier toch nooit geen kat tegen. En katten kunnen het niet vangen, dat beestje.

Een dag of tien geleden was de pluszoon niet zo lekker en had hij veel contact gehad bij het sporten met een vriend die positief bleek te zijn. En ja hoor, vrijdag was zo positief als iets. Hup, tiener op zijn kamer gezet, eten werd bij hem voor de deur geplaatst, en alles werd ontsmet. Oh sorry, ben je het beu om over Corona-toestanden te lezen? Excuseer. In de kolom hiernaast vind je een heleboel thema’s waarover ik al schreef die NIET over dat beest gaan. Waar over lees je graag? Romantiek? Vriendschap? Reizen? Alledaagse dingen? Muziek? Er is van alles wat!

Maar misschien wil je toch weten hoe het ons verging? Ik had nergens last van maar al snel kreeg ik fantoompijntjes, ken je dat? Ik dénk dat ik keelpijn heb, ik dénk dat ik kortademig ben, ik dénk dat ik spierpijn heb, ik dénk dat ik koorts heb… Alvast maar zo’n voorhoofdsthermometer gekocht want die leek tenminste accuraat. De zoon had meer dan 38° koorts, maar wij niet. In het Kruidvat kocht ik een familypack zelftesten en elke dag deed ik er eentje. Negatief. Volgende dag ook negatief. Op maandag had ik echt wat wat last van mijn keel en voelde ik me nogal mottig. Uit voorzorg heb ik al mijn (massage-) afspraken voor die week afgezegd, want ik wou graag zekerheid en niemand besmetten. Al hebben veel van mijn klanten het ook al gehad.

De keelpijn werd erger. Aangezien mijn symptomen én een hoogrisicocontact boekte ik een PCR-test in het triagecentrum (dat was ook al mijn vijfde keer, better safe than sorry). Een paar uur later al resultaat: negatief. Dan toch maar een dag naar kantoor? FFP2-masker op, afstand gehouden, maar vorte keelpijn, zodat ik amper kon praten, pijnlijk moest slikken, niet zo leuk. Maar weer een negatieve zelftest. De dag erna, zo mogelijk nog erger, amper geslapen, en gelukkig een vrije dag. Ondertussen ook al naar de dokter geweest, keelontsteking ja, ook zonder Corona kun je nog ziek worden hé. Pillen hielpen voor geen meter. “Doe toch nog maar eens een zelftest”, zei een vriendin, haar man bleek ook eerst steeds negatief en dan toch dagen later positief. Ik dacht, goh ja, ik heb er nog altijd liggen, dus hup, maar weer een stok in de neus (ondertussen weet ik al dat dat ding vreselijk diep moet kunnen gaan, maar heb ik de techniek onder de knie). Terwijl ik wachtte, zette ik nog snel de zoveelste pot thee, maar toen ik vijf minuten later en passant eens naar de test keek, zag ik meteen twee dikke strepen. Oeps. Ah bon. Shit. Da’s kak.

Meteen naar de apotheek gebeld waar ik een kwartier later al terecht kon voor een officiële test, die meteen ook positief bleek te zijn en toen kwam de hele digitale molen op gang: codes werden doorgegeven, smsjes en mailtjes kwamen binnen, twee uur later belde het contacttracing center al in de vorm van de baritonstem van ene Erik, die er zo te horen niet veel meer van af wist dan ik zelf al had opgezocht.

Mijn man kwam thuis, deed zijn mondmasker aan, commandeerde mij in de zetel en ging mij bedienen. Ik mocht nergens meer aankomen en al zeker niet aan hem, want hoera de zoon mocht ondertussen uit isolatie en vertrok naar zijn moeder, maar nu wil hij het vooral niét krijgen, zodat hij voor mij kan “zorgen”.

Twee dagen later. De keelpijn is praktisch weg. Ik heb bijna constant hoofdpijn en snot, maar da’s bij mij niet zo nieuw. Sinutab en Exedrine helpen nu wel. Ik ben moe, dat wel. Zelfs lichte yoga is lastig omdat mijn hoofd open en toe bonkt. Morgen ga ik wel gewoon (tele)werken, dat zal wel lukken. Helaas moet ik dus weer een week alle afspraken afzeggen en mensen teleurstellen.

Maar kom, we zeiden nog: we zouden het beter ook meteen krijgen, dan zijn we er vanaf, we gaan dan maar voor groepsimmuniteit zeker? Gelukkig is het “maar dat”, dankzij de vaccins en gelukkig heb ik zo goed als geen mensen gezien en al zeker mijn ouders niet. Een studie op mijn Instagram toonde dat zo’n 42% van mijn volgers het ook al hebben gehad. Ik hoop dat het einde van heel deze kwelling nu voor iedereen écht in zicht is.

En nu ga ik vogeltjes tellen. Geen streepjes.

11 comments

  1. Hier hetzelfde in het gezin van Oudste, Kleine Prins bracht het mee van de kleuterschool, daarna volgde stap voor stap heel het gezin, opvallend… ook eerst een paar dagen klachten en daarna pas positieve zelftest. Nu wordt toch het advies gegeven dat je eerst in je keel moet koteren omdat het omikron virus zich daar het felst manifesteert.

    Geliked door 1 persoon

  2. En? Merels, eksters, mussen, mezen, duiven, vinken? Dat is wat ik hier zowat in mijn tuintje zie.
    En ook beterschap natuurlijk. Wanneer is al die miserie nu eens eindelijk voorbij?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s