Tiny’s topmomentjes op reis

We zijn terug. Het regent. Gedaan met elke dag buiten eten. Terug werken. Maar ja, het is mooi geweest en we hebben er van genoten. Het meeste nog van:

  • alle dagen buiten eten, of op een terras. Eigenlijk hebben we van de drie weken maar vijf keer zelf gekookt, op de camping, want dat is toch prutsen. Maar in Spanje eet je heel goedkoop buiten de deur (buiten het tentzeil dan in ons geval) en ook de drank is super betaalbaar.
  • de natuur: wat ben ik toch graag te midden van bossen, rivieren, meren,… Veel liever dan aan de zee trouwens. De laatste dagen spendeerden we dichterbij de Atlantische kust en zagen hordes mensen naar het strand trekken. Niks voor ons. Je ligt daar dan, tussen de vele strandgangers… en dan? Wat doe je dan de hele dag? Nee, geef mij maar een bos, een meer, een riviertje,… Heerlijk.
  • wandelen met een beloning. Echt hé, ik ga graag wandelen. Maar drie kilometer steil bergop is wat anders dan drie kilometer huppelend langs een meer. Zeker als de weg bezaaid is met dikke rotsblokken of (nog erger!) kleine irritante rollende stenen, dan durf ik al eens een jammerlijke klaagzang afsteken. Of ik zeg helemaal niks en antwoord op de vrolijke vragen van mijn lief met een zeer duidelijk: “Mmm.” En dan niet de “mmm” van “Mmm ’t is lekker!“, maar de “mmm” van “Hum. Laat mij gerust.” Vooral als het dorpje waar we naartoe aan het wandelen zijn maar eindeloos ver weg lijkt en de weg alleen maar nog steiler omhoog gaat. En het is dertig graden. En er is daar wellicht NIKS in dat hele klotedorp. Waarom gaan we daar eigenlijk naartoe? Stomme stenen. Rottige vliegen. Zo gaat het van kwaad naar erger. En dan komen we ein-de-lijk in Riglos aan, blijkt er niet één café te zijn, maar twee. In de schaduw. Blijkt de bediening van zeer aangenaam aanschouwelijk allooi te zijn. Ben ik blij dat ik bloedrood zie van het wandelen en dat ik dus helemààl niet bloos, nee hoor! Ben ik blij dat ik toch stotterend een “C-c-c-coca-c-c-cola” kan bestellen in ’t Spaans en “Gracias” kan antwoorden.
  • De voorlaatste dag van de vakantie afspreken met een vriendin die ik al meer dan tien jaar lang niet meer heb gezien. De reünie was hartelijk en we kletsten alsof we elkaar gisteren nog hadden gezien. Ook de mannen konden het best met elkaar vinden en maakten zelfs een fietstochtje. Wel was het weer even wennen om te praten over van alles in het Engels/Duits/Nederlands/Frans: het taaltje dat we onszelf eigen maakten toen we elkaar leerden kennen destijds in Amerika. We sliepen toen samen in een hutje gedurende twee maanden en dat schepte een band die nog altijd sterk is. Zij is Duitse maar spreekt ook prima Frans en redelijk Engels. Als we een woord niet weten, zeggen we dat gewoon in één van de andere talen die we kennen en dat lukt fantastisch.

Mijn lief zijn topmomentjes hadden weinig met mij te maken: mountainbiken in de ruige natuur van het Spaanse achterland, op ieniemienie weggetjes waar amper een kat langs komt, afzien is voor hem de ultieme ontspanning. Ondertussen las ik dan een boek in de hangmat, ook niet slecht.

Wil je weten wat ik las?

  • Menopower van Martine Prenen (en ontdekt dat dit echt nog niet op mij van toepassing is)
  • As I am: ABBA before and beyond, van Agnetha Fältskog (leuk om weer wat inside information te lezen over mijn favoriet ABBA-lid)
  • Cliënt E. Busken van Jeroen Brouwers (schitterend geschreven)
  • Zomeravond van Suzanne Vermeer (beetje spannend, maar vooral ontspannend)
  • Een vorm van verraad van Lieneke Dijkzeul (ietsje spannender en nog altijd ontspannend)

15 comments

  1. Een vakantie naar mijn hart. Ben een beetje jaloers op dat wandelen, maar dat moet je jezelf niet aantrekken. Heel warme foto ook van de ontmoeting met je vriendin, die blijkbaar ook van ‘aangenaam aanschouwelijk allooi’ is. Blijkbaar goed leidingwater, daar.

    Geliked door 1 persoon

  2. Op het strand liggen, spreekt me ook niet aan. Want inderdaad: wat doe je daar dan eigenlijk?
    Meertjes, bossen, geuren en kleuren: de weidse natuur, quoi.
    Nu even de cold turkey van het jachtige alledaagse verwerken. Straks schijnt ook hier de zon, al zal dat hooguit voor een paar dagen zijn.

    Genoten van je foto’s!

    Geliked door 1 persoon

  3. Wandeling voor een beloning… doet me denken aan de bergwandelingen die ik deed met mijn ouders vroeger. Die hielden dan een bezoekje aan een berghut als wortel voor mijn neus 😀 Want daar hadden ze heerlijke zelfgemaakte limonade, of soep met van die lekkere deegbolletjes, of kaiserschmarrn…

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s