Tiny en de vrouwen

Eerst en vooral: ik schrijf dit stukje op 8 maart, vrouwendag. De meeste van mijn berichten, zo niet alle, schrijf ik enkele dagen of langer voordien. Ik had er gewoon niet op tijd aan gedacht, aan die vrouwendag. En toen ik het stukje las van Vief, over haar vrouwen, dacht ik: Potverdorie, ik schrijf altijd maar over die mannen, dat kan anders! Dus hup, meteen inspiratie.

De vrouwen in mijn leven:

  • Mijn moeder, madre, mama, is nog steeds héél belangrijk in mijn leven maar dan vooral omdat ik nu meer voor haar zorg, dan zij voor mij. Ze heeft me opgevoed tot de zelfstandige vrouw die ik ben, heeft me dikwijls op mijn plaats gezet en vaak ‘nee’ gezegd. Ze is nu nog altijd koppig en eigenwijs, maar ook lief en dankbaar. Ze is veel vergeten. Ze weet niet meer hoe ze altijd een pro was als het op nieuwe dingen leren aankwam. In heel veel geïnteresseerd, net als ik. Nu is ’t vooral: “Wanneer gaan we eten?” en “De tv staat te luid” of “De radio staat te stil” en ook heel vaak: “Dat licht is hier té fel.”
  • De twee beste vriendinnen die ik had, al sinds de lagere school, al zaten ze niet in mijn klas. De één was een jaar jonger en de ander twee jaar ouder. Maar ze hebben mij veel geleerd en ik hen. We maakten avonturen mee, spartelden door onze schoolloopbaan, trouwden en kregen kinderen. Zij elk twee meisjes en ik één jongen. We zijn wat uit elkaar gegroeid maar ik heb nog steeds wat contact met hen en al is het maar dat beetje, ik ben er toch dankbaar voor.
  • De vriendinnen die ik later op school leerde kennen en die beurtelings meer of minder in mijn leven zijn. Ze kennen me goed, weten hoe mijn verleden in elkaar zit en we hebben vaak aan één woord genoeg.
  • Vrouwen die ik leerde kennen door het Couchsurfen, zowel in mijn geboortestad als van overal ter wereld. In 2008 organiseerde ik samen met een Zweedse, een Canadese en een Griekse een Independent Women Meeting in Brugge. Heerlijke herinneringen aan en héél veel uit geleerd. Over de Canadese Anick-Marie heb ik al eerder geschreven, met de andere twee heb ik geen contact meer.
  • De vrouwen die ik leerde kennen via een simpele oproep op de blog van Kelly, toen ze het over het opstarten van een leesclub had. Wij wilden dat ook wel doen in Brugge en vonden al snel een aantal vrouwen die ook interesse hadden. We zijn nog steeds met de zeven starters, af en toe kwam er iemand bij of viel er iemand weg, maar deze zeven houden we bij elkaar. We willen het niemand aandoen om ons leesclubgroepje te komen vergezellen omdat het al làng niet meer over boeken gaat, maar over onszelf. Het zijn echte vriendinnen geworden, ik zie ze stuk voor stuk doodgraag en iedereen is ook altijd voor elkaar bezorgd. Toen er eentje COVID had + heel haar gezin in quarantaine zat, werd er door enkele van ons ook eten op de stoep gezet. Ik verlang al naar de tijd dat we (1) terug mogen samen komen om live te “vergaderen” en (2) als we terug een weekendje weg met ons zeven kunnen organiseren.
  • De vrouwen die ik leerde kennen via een blogmeeting, nu ook al weer zes jaar geleden. Enkele bleven plakken en we hielden vaker contact, allemaal lieve schatten die ook in West-Vlaanderen wonen. Vanaf de eerste lockdown spraken we met een kleine delegatie af om eens te gaan wandelen en we zijn dit blijven doen. Niet altijd met vier, maar vaak ook eens gewoon met twee, of met drie, soms met kindjes er bij, soms zonder. Ladies, wandelbitches, you know who you are. Mijn baken in donkere tijden, mijn reddingsvest als de boot dreigt te kantelen, mijn vuurtoren om terug het licht te zien. (Ik kijk te vaak naar Beau Séjour, valt het op? 😉

Dit is de drieëntwintigste dag in #40dagenbloggen

16 comments

  1. Gaat het hier doorgaans over mannen? Verdorie, moet ik toch beter opletten.
    Nee serieus, wat heb jij fijne vrouwen in je leven (gehad). Zoiets kan ik niet beweren.

    Geliked door 1 persoon

  2. Je bent goed omringd en dat zeg ik niet omdat ik in de kring rond jou sta. Je krijgt ook terug wat je geeft en omdat je zoveel moois en goeds geeft aan al die dames krijg je dat ook dubbel en dik terecht. Karma of zo (ik las net een artikel over karma). Dat we nog lang aanwezig mogen zijn in jouw leven!

    Geliked door 1 persoon

  3. Mooi!
    Het is toevallig, ik heb ook een ideetje voor een soortgelijke blog. Geïnspireerd door vrouwendag maar ik ga het ook later posten… en misschien zal jij er ook wel tussen staan, zoals ik hier 🙂
    Ik ben echt blij met ons “clubje”, en hoe die vuile vorte corona ons toch een pak dichter naar elkaar doen groeien heeft!

    Geliked door 1 persoon

  4. Ik lees je zo goed als elke keer, maar ik reageer heel zelden (shame on me, mijn excuses bij deze ‘vrijgluurderij’…).
    Ik kan je alleen maar een hele grote knuffel toewensen met elk van deze vrouwen die groot of klein je pad mee bewandelen of bewandeld hebben.

    Nog héél even!
    Groetjes,
    Ellen

    Geliked door 1 persoon

      1. Ja, ongegeneerd zelfs! In wachtzaal elvendertig, tijdens een riedeltje aan de telefoon als ik wacht om geholpen te worden, onderuitgezakt in de zetel tijdens mijn laatste wakkere momenten. Op mijn gsm… Wat reageren moeilijk maakt.
        Maar vandaag las ik je op m’n laptop. (Alweer tijdens een wachtdeuntje om de adviseur van de mutualiteit te kunnen spreken.) Lucky girl!
        Ik neem me voor om jou vanaf nu ’s avonds of in wachtzalen op te sparen en gewoon vaker ’s morgens op de laptop te lezen 😉

        Fijn dat je fan bent van Beau Séjour! Heeft het personage Jasper daar iets mee te maken?
        Groetjes,
        de mama-van

        Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s