Tiny en den Duvel

Een paar dagen geleden kreeg ik een leuke Tiny-cover doorgestuurd, een schoontje, zei Paul, en dat ik daar misschien wel iets mee kon doen. Kwestie van mij wat inspiratie te geven.

Mijn eerste gedacht: oei, ik drink dat nooit. Je zal mij nooit op een terras zien zitten met een Duvel, want dergelijke blonde bieren zijn niet aan mij besteed. Ik drink trouwens zelden bier. Op een fuifje waar ik kan dansen, zou ik wel eens één of enkele pintjes durven drinken, maar nog liever witbier, tarwebier zoals Hoegaarden of een Brugs Tarwebier. Ook enkele non-alcoholische varianten van pilsbier hebben mij wel eens aangenaam verrast.

Ik lust ook wel een blauwe Chimay of een bruine Leffe, maar mijn absolute lievelingsbier is Duchesse de Bourgogne. Maar kom, het ging dus over Duvel en ik had snel één bepaalde herinnering.

Ik beëindigde mijn middelbare schooltijd in 1987. Eén van de laatste schooldagen – of de echt allerlaatste, dat kan ook – was er ’s avonds nog een feestje en daar keek ik wel naar uit. School was echter ’s middags al afgelopen en ik kreeg de vraag om nog iets te gaan drinken met Dirk. Dat was een jongen uit mijn klas, die pas dat laatste jaar bij ons was gestart (en ook geëindigd) maar niet op 1 september maar een maand of zo later. Hij was op elk vlak een vreemde eend in de bijt: één van de zes jongens in een meisjesklas, kwam uit De Haan, was een typische hardrocker, zo eentje die je quasi nooit zag op onze school. Ik ga niet zeggen dat ik er voor viel, maar ik had er een boontje voor. Zijn allereerste lesuur in onze klas bracht hij ook meteen door vlak naast mij en het duurde niet lang voor ik door had dat Dirk iemand was met wie ik goed zou kunnen opschieten. We hadden hetzelfde gevoel voor humor. Nogal droog, zeg maar.

Maar buiten onze “bezinning” (lees zeker mijn verslag daarover hier) deed hij nooit mee met extra activiteiten, kwam hij niet naar het schooltoneel waar ik in meespeelde, niet naar fuiven, niks. Altijd direct na school naar het station en met de trein keerde hij terug naar huis.

En écht de allerlaatste dag bleef hij toch langer in Brugge en gingen wij samen iets drinken. Hij dronk een Duvel en ik kreeg er ook één. We hadden een super gezellig gesprek, veel gelachen, toekomstplannen voorgelegd, herinneringen opgehaald, gepraat over muziek en ik dronk vier Duvels, want ik wou meedoen aan zijn tempo. Tiny wou weer eens de stoere uithangen.

Hoe ik ben thuis geraakt, geen idee. Was ik met de fiets? Ik had toen een brommer, dat kan dus ook. Maar dat feestje ’s avonds, dat heb ik niet eens gehaald. Ik was zat, wist amper mijn bed nog staan en heb geslapen van 18u ’s avonds tot de volgende dag.

Dirk heb ik daarna nog één keer gezien, op onze gezamenlijke verjaardag (want we zijn exact even oud). Het is er later niet meer van gekomen en ik weet niet wat er van hem geworden is. Ik weet wel dat ik sindsdien nooit meer een Duvel heb gedronken.

Dit is de twaalfde dag in #40dagenbloggen

13 comments

  1. Eens héél goed nadenken. Heb ik in mijn leven ooit eens Duvel gedronken? Kan bijna niet anders, maar meer dan één keer zal het niet zijn voorgevallen. Heel stomme reden eigenlijk, namelijk de vorm van dat glas. In zo’n bokalen hoort vis te zwemmen, geen bier. Een donkere Leffe anderzijds is wel vaker gepasseerd aan mijn grote neus.
    Het verhaal van Dirk die aan geen enkele activiteit meedeed doet me een belletje rinkelen. Bibi deed ook nooit mee, maar dan omdat het niet mocht van thuis. Is die man niet terug te vinden op het Grote Smoelenboek?
    Mooie herinnering alweer, mevrouw Tiny!

    Geliked door 1 persoon

  2. Haha, ik lust graag duvel, maar eentje tot maximum twee. Ik ben ook zot van Blauwe Chimay en tripel Karmeliet. En eigenlijk ben ik niet zot van witbier en van Stout. Verder ben ik een alles drinker, maar ik reserveer alcohol voor het weekend.

    Geliked door 2 people

  3. 4 Duvels! Ik kan geloven dat je zat was :-). De echtgenoot dronk dat vroeger al eens, toen we net samen waren. Ik vond dat al die Duvel vooral op zijn maag werkte, waardoor ik soms dronken leek te worden van de bieradem alleen al. Hij drinkt het nu gelukkig niet meer.

    Geliked door 1 persoon

  4. En daar ging je feestje, ocharme.
    Het is geleden van 1989 dat ik nog eens dronken was. Als ik al eens bier drink – als – dan is het bij voorkeur een Bush. Geen enkel ander biertje dat aan die smaak kan tippen.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s