Tiny in het paradijs bij het licht van het dashboard

Thomas Pannenkoek geeft me deze morgen inspiratie. Hij had het over bovenstaand nummer, waarvan ik de Youtube-link NIET mee geef, want die moet je maar bij hem bekijken OF die zit al gewoon tientallen jaren in je geheugen.

Ik wou bij hem een reactie schrijven maar die ging véél te lang worden, want hier wil ik wel één en ander over kwijt.

Het alomgekende nummer zong ik al luidkeels en met totaal onbegrijpelijk Engels mee toen ik tien jaar oud was. Ik vond het gewéldig. Ik speelde het nummer telkens na samen met mijn vriendin, zij was Karla en ik was MeatLoaf of omgekeerd. Hoe meer ik Engels leerde, hoe beter ik de tekst begreep en hoe beter ik het kon zingen. Want ja, ook op fuiven in de jaren tachtig kwam dit nummer vaak meer dan één keer op een avond voorbij. Altijd meegezongen en meegedanst. (Ondertussen ben ik het beu gehoord.)

Nu ja, gedanst: moeilijk wel. Dat vroeg Pannenkoek ook, hoe dans je op dit nummer? Wel, het antwoord is: WILD. Het eerste deel is een soort swingdance, dus daar kun je nog op rock’n’rollen, met twee als er iemand voorhanden is of alleen. Maar dan komt al meteen het trage deeltje: “Though it’s cold and lonely in the deep dark night, I can see paradise by the dashboard light”, dus daar kun je dan welgeteld tien seconden op slowen.

Dan gaan we terug naar de swing. Nog eens de slow. Terug de swing. Maar dan! Een ritmeverandering! Een hoop geleuter op een radio, de stem van de verslaggever van een baseballwedstrijd.

En nu komt het. Want dit nummer reflecteert niet alleen een vrijpartij maar ook het verloop van een honkbalwedstrijd. Nu moet je weten dat in de Amerikaanse cultuur er vaak gerefereerd wordt naar First Base, Second Base, Third Base en een HomeRun. Daarmee bedoelen ze: hoe ver ben jij geraakt in je vrijpartij?

Het veld bevat vier honken. Wanneer een aanvallende speler alle vier de honken op rij is gepasseerd dan wordt er een punt gescoord. Wanneer alle honken in de eigen slagbeurt worden gepasseerd dan heet dat een homerun.

De homerun waarvan sprake is het ultieme: het penetreren en het orgasme (dat van de man weliswaar, want in deze tijden deed het er weinig toe of de vrouw klaarkwam of niet). Met First Base wordt bedoeld dat je ocharme gewoon een beetje hebt zitten tongzoenen. Second Base mag je al eens voelen onder een trui of zelfs onder een BH. Third Base is foefelen onder de gordel, vingeren, aftrekken, zuigen, beffen,… en dergelijke. (Er lezen toch géén kindjes mee hé???)

Dus in het liedje zijn ze volop bij het Third Base aangekomen en staan op het punt een Home Run te scoren tot het meisje uitroept: STOP RIGHT THERE! En vraagt naar enkele voorwaarden: Hou je wel van mij? Ga je altijd van me houden? Ga je voor me zorgen? Ga je met me trouwen?

De sukkelaar van een jongen houdt het niet meer, hij was er ZO dichtbij, hij zou JA op alles antwoorden als hij maar mag voortdoen. Stop met zagen en doe verder! Alstublieft zeg.

Nu heb ik daar (weeral) mijn bedenkingen bij. In Amerikaanse en bij uitbreiding Angelsaksische culturen is het vaak de trend dat je eerst iemand leuk vindt (I like you), dan ga je er mee op date, dan begin je al eens te foefelen, en soms pas na nog een hoop dates wordt er metéén al geneukt (I fuck you). DAN PAS, na vaak weken of maanden, wordt er eens gesproken over I’m falling in love with you – en als je dan lang genoeg wacht en mekaar heel goed leert kennen, is het van “I Love you“. Serieus hé? Zo gaat dat daar gewoon, ik weet dat niet alleen van films maar ook uit eigen ervaring. Er is niet alleen Tiny en de Australiër maar ook ergens Tiny en de Engelsman – maar die blog moet ik nog eens schrijven.

Dus dat er hier in dit nummer iets wordt doorbroken, is een feit. En niet alleen het maagdenvlies.

Kortom, een nummer met laagjes.

Ik kocht destijds de LP Bat out of hell van MeatLoaf en een ander mooi nummer (dat een beetje aansluit bij het vorige) is “Two out of three ain’t bad“. Ik ga NOOIT vergeten hoe er ooit eentje zijn bijna-liefde verklaarde aan mij, maar dan dit nummer draaide en zei: Dit is wat ik voor je voel.

Ik moet nog altijd een beetje wenen.

12 comments

  1. Dat heb je mooi ontleedt, er zijn maar weinig mensen die effectief een tekst doorgronden.
    Het is een dijk van een nummer, ik heb alleen altijd een super hekel gehad aan dat onnozel wicht dat de stem van Ellen moest “lippen”… zo stom!

    Geliked door 1 persoon

  2. Die Amerikaanse dating toestanden, ik ben blij dat het mij bespaard is gebleven. En dan dat hele gedoe over al dan niet ‘exclusive’ zijn als je aan het daten bent. Zo vermoeiend! Ik ben wel benieuwd naar het verhaal over de Engelsman, zelf ben ik nooit verder geraakt dan een Hollander 🙂

    Geliked door 2 people

  3. Idd de liefdesverhalen van de Amerikanen lopen anders dan die van ons he. “He hasn’t said I love you yet” en dan is het nog gepermitteerd om met een anderen te scharrelen ook denk ik. 😁

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s