Tiny wil meer lummelen

Weet je nog, dat non-fictie boek dat ik van Lieselotte kreeg, dat sommige mensen al saai vonden door alleen nog maar naar de titel te kijken? IMG_5168

Eerst dacht ik ook, oei non-fictie, ik lees dat bijna nooit, ik ga daar niet door geraken, dat zal saai zijn, maar kom ’t onderwerp interesseerde mij eigenlijk wel. Conclusie: ik ging er door als een spéér. Het is boeiend geschreven met veel voorbeelden uit de praktijk, helder, in mensentaal, genuanceerd, en erg modern. Ik las al vaker non-fictie en ook vaak over psychologie en filosofie maar die dingen zijn vaak nogal verouderd. Elke Geraerts past dit allemaal toe op het leven van nu.

Toevallig luisterde ik deze week ook naar wat podcasts: Thuis met Thijs (over wat de lockdown met ons brein doet en mentaal gezond blijven), een Ted-interview met Susan Cain die je meeneemt naar het leven van een introvert, en het fameuze Werk en Leven waarin Kelly en Anouk vooral de nadruk leggen op hoe vrouwen beter kunnen omgaan met familie- en werkstress.

In een week tijd kreeg ik een hoop machtige inzichten. Over mezelf, over anderen, over dit leven, over de crisis en wat dit doet met mij, met ons, met mijn geliefden,…

Wat hebben we geleerd?

Ten eerste, ik lummel veel te weinig. Ik verveel me nooit, dat is een groot voordeel natuurlijk. Dat talent heb ik onbewust zelfs doorgegeven aan mijn zoon, die een meester is in het lummelen, maar zich nog nooit in zijn leven een seconde heeft verveeld – en dat terwijl hij niet werkt en niet naar school gaat, geen gezin heeft en het huishouden maar zo zo laat.

Zelfs als ik niets doe, ben ik bezig. Ik ga wandelen en ik luister naar een podcast. Ik strijk bij muziek of tv. (Ik strijk misschien één keer in de twee weken, maar kom.) Yoga helpt me nog altijd om te ontspannen maar dan denk ik aan mijn ademhaling en de oefeningen en dat doet deugd. (By the way, zag je Twee tinten grijs met Pascal en Jan die naar een mindfulness-centrum gingen? Wat een onzin was me dat zeg? Precies bedoeld om mensen gillend weg te doen lopen van yoga en mindfulness, zelfs ik zou het daar niet uithouden. Maar dit geheel ter zijde.)

Een brein heeft rust nodig. Je kan niet multi-tasken, ons brein is daar niet voor gemaakt. Als je een van beide op automatische piloot kan doen, is er geen probleem. Maar probeer maar eens te telefoneren en een mail te sturen tegelijkertijd. Je moet dan voortdurend schakelen in je brein tussen twee opdrachten, waardoor je veel tijd en energie verliest.

Je moet soms kunnen wegdromen. En dat ben ik de laatste tijd een beetje verleerd. Het enige moment dat ik dit doe is tijdens mijn morning pages, mijn braindump. Ik schrijf drie pagina’s gewoon wat er in me opkomt en dat helpt enorm om mijn gedachten te ordenen. Ik spring van de hak op de tak en dat is perfect normaal. Maar ik moet dat tussenin ook wat meer doen. Niets doen. Leren lummelen. Gewoon zitten of wandelen en met niets anders bezig zijn. Vrij denken. Je gedachten de vrije loop laten.

Dat is wat anders dan mediteren hé. Bij meditatie probeer je juist die gedichtenstroom stil te leggen, of gewoon een gedachte laten passeren als een wolkje. En er niks mee doen.

Maar als je gewoon wat zit te dromen, te peinzen, te leuteren, te droedelen, te lummelen,… kunnen er inzichten komen. Zo kwam ik dus tot deze blogpost. Al peinzend in mijn bed. Let op: dat is niet hetzelfde als piekeren. Daarvoor helpen die morningpages weer keihard.

Feit is, dat we (ik vooral) moeten stoppen met ons in de slachtofferrol te wentelen. Dat we een beetje moeten stoppen met onze klaagcultuur. Kijk eerst eens wat je er kan uithalen voor jezelf. Wat je beter kan maken. Succes en laat het mij vooral weten hoe hard je gelummeld hebt. 🙂

(En als je het boek wil lezen, Lieselotte zegt dat ik het mag doorgeven. Oh wow, een win-actie!! Enfin, wie het graag wil lezen, laat maar weten. Eén voorwaarde: als er meerdere zijn, moet je ’t daarna weer door geven aan de volgende. Deal?)

21 comments

  1. Zo’n korte samenvatting kan ik nog aan om te lezen (merci trouwens!), maar zo’n heel boek? Dank je wel…
    ‘Stoppen met klaagcultuur’, tja. Voor mensen die alles perfect op een rijtje hebben (werk, geluk, relatie, gezondheid – elk kiest zijn/haar volgorde van belangrijkheid) OK, voor mensen die één van die dingen ontbreken gemakkelijk gezegd en geschreven. De tegenwoordige goeroes van het geluk denken dat alle negativiteit op te lossen valt met door een positieve bril te kijken, maar zijn niet realistisch.
    Tijd dat ik zelf zo’n boek begin te schrijven. Op z’n Pannenkoeks. Ja, ik begin er gisteren aan!

    Like

    1. Ik kan een heel psychologisch betoog schrijven over waarom JIJ juist daarop reageert 😊 maar daar ging het boek dus helemaal niet over. Het is ook geen ‘geluksvogel’ of zo. Verre van. De klaagcultuur vond ze in het onderzoek voornamelijk op het werk. Dat mensen al in wroede paniek schoten als de printer niet werkte….
      dus van een heel ander allooi dan waar jij op doelt.
      Maar dat is dus een ander boek. Denk ik.

      Geliked door 1 persoon

      1. Klagen omwille van een printer die niet werkt, koffie die te flauw/straf is, een scheet die haar weg (is een scheet mannelijk of vrouwelijk?) naar buiten niet vindt,… is inderdaad van een orde die niet aan mij besteed is.
        Laat dat psychologisch betoog over mij maar zitten :), daar heeft niemand iets aan…

        Geliked door 1 persoon

  2. Boeken kunnen veel voor je doen. Dezelfde dingen haalde ik uit de boeken van Jelle Hermus. Succes met de voortzetting van je ontdekking. Wat ik uit zijn boeken haalde zorgt ervoor dat ik nu niet direct jouw boek wil lezen en die weg bewandelen. Ik zet hem wel op mijn leeslijstje voor ooit.

    Like

  3. Ik voel me, echt waar, su-per-goed in mijn vel. Nu vraag ik me af of dit boek dan nog waarde kan toevoegen? Of het voor mij van enige betekenis kan zijn?
    Mogelijks is dit een domme vraag – ik ben niet thuis in die materie – waar ik dan graag wat argumenten op zou krijgen.

    O ja: podcasts zijn niet mijn ding. Luisteren naar mensen die praten? Nee, dank je. Ik lees hun betoog liever dan dat ik hen daarover bezig hoor. Zelfs op de radio verdraag ik ternauwernood de stem van de presentators tussen de nummers door.

    Geliked door 1 persoon

    1. Het is geen domme vraag. Het boek is niet voor mensen die minder goed in hun vel zitten, verre van. Het is absoluut geen zelfhulpboek. Het kan iedereen iets bijbrengen, dat geloof ik wel. Als je interesse hebt in het menselijk brein en hoe dat in verhouding staat tot een computer bijvoorbeeld, over wat authentieke intelligentie is of kan zijn en hoe je die intelligentie nog beter kan benutten. Of gewoon om daar inzicht in te krijgen. Er wat van op te steken dus.

      Like

  4. Persoonlijk gruwel ik sinds jaren van een zin “wat je beter kan maken”. Dat is in tegenstrijd wat mij betreft met het woord lummelen. Het ene is gericht, het andere is je reinste onzinnige bezigheid.

    Geliked door 1 persoon

  5. Ik moet dat ook leren, meer lummelen. Want ik ben ook altijd met iéts bezig. Ik vind dat wel leuk, dat wandelen met een podcast, strijken en intussen naar een tv-serie kijken en zo. Maar vaak besef ik dan ook dat ik beter eens volop moet leren ‘genieten’ van één ding tegelijk, en de rest laten voor wat het is. Ik vind dat heel moeilijk, vooral omdat ik veel voldoening haal uit dat ‘veel bezig zijn’. Maar ik probeer een balans te vinden, ik vind het ook een boeiende zoektocht naar die balans! Merci om mij wat extra aan het denken te zetten hierover, ik ga er straks nog wat verder over denken tijdens het koken :-p

    Geliked door 1 persoon

  6. Oh dat boek wil ik ook wel eens proberen 🙂 na al de AI op het werk 😉

    Men morning pages lukken wel. Maar yoga als menne kop er ni naar staat, dat vind ik al veel moeilijker.

    Like

  7. Leuke blogpost. Ik verveel me ook nooit en kan perfect ontspannen met 1001 dingen. Maar zoals je zegt, ik ben altijd wek met iets bezig. Lezen, bloggen, klussen, netflix,…
    Iemand zei me dat al eens eerder dat ik dat moet doen, me daar gewoon neerzetten en niets doen. Alle gedachten op je af laten komen en rondkijken. Geen evidente oefening maar oh zo vruchtbaar.
    De samenleving klaagt algemeen idd snel; maar dat is de aard van ’t beestje denk ik.

    Geliked door 1 persoon

  8. Eén van de vele adviezen die ik tijdens mijn burn-out kreeg, was: ge moet u terug leren “vervelen”. Nietsdoen is – en zeker in de drukke hedendaagse maatschappij – o zo belangrijk. Denk maar aan onze grootouders die in hun tijd nog gewoon een stoel in hun deuropening zetten en wat keken naar de mensen die passeerden, een babbeltje deden… Helaas zijn we zo gewend van rond te rennen dat multitasken de norm is, en ik kan dat dus absoluut niet meer sinds diezelfde burn-out. Mijn hersens weigeren 🙂 Ik ben graag bezig, met mijn handen (want dan zwijgt mijn hoofd) of met mijn hoofd (want dan zwijgt het ook). En die morning pages, da’s echt puur goud, het helpt zo goed tegen piekeren!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s