Month: december 2019

Tiny op oudejaarsavond

Ik dacht, even een projectje à la Leen: ik bekijk hoe één bepaalde dag was gedurende mijn hele leven, één, twee of drie jaar geleden, tien jaar geleden, twintig jaar geleden,… in 1983, in 1988, in 1998 enzovoort. Laat ik dat eens doen voor Oudejaarsavond. En ik klom de smalle trap naar de zolder op, gewapend met notitieblok en pen om te grasduinen in mijn oude dagboeken. En ja, van 1983 tot 1998 vond ik redelijk veel terug.

Dan: een gat tot in 2010, waar ik niks schreef. Vanaf 2011 hou ik al een “One line a day”-boekje bij waar ik elke dag kort noteer wat ik die dag heb gedaan. Boeiend is het niet. En al zeker niet op Oudejaarsavond.

In het kort: vanaf mijn geboorte tot pakwel 1983 vierde ik Oudejaarsavond gewoon thuis, keken we naar de Nederlandse televisie waar toen nog leuke uitzendingen geprogrammeerd stonden, veel humor, veel conférences, en leuke kwisprogramma’s. Geen flauw idee of ik mocht opblijven tot middernacht, ik geloof het niet en was er ook niet zo mee bezig.

Vanaf 1983 ging ik uit, van het dorpscafé bij mijn nicht in de Antwerpse Kempen, naar het Boudewijnpark (de Oberbayernzaal!), de Kelk in de Langestraat in Brugge, de Sortie, het Bauhaus, de Irish Pub in de jaren negentig. Als ik mijn dagboeken moet geloven (en waarom zou ik dat niet doen) waren de hoofdrollen altijd weggelegd voor een toenmalig lief, een ex-lief of een toekomstig lief of alle drie door elkaar. Moeilijke tijden.

40646_460453851971_7824960_n

Ter nagedachtenis aan Peter Roose, uitbater van Café De Sortie 

De jaren van verstand kwamen er aan? De jaren van een vaste vriend, een eigen huis, een kind. Af en toe ging ik toch nog eens met vrienden op stap, maar vaak gewoon niet.

Er was 1995, toen ik werkte op Oudejaarsavond. Gezellig in het Bezigheidstehuis met enkele van mijn ‘gastjes’, volwassenen met een mentale beperking. Eigenlijk vond ik werken op feestdagen helemaal niet erg.

Er was 1997, toen er een van die gasten ’s morgens was weggelopen en we de hele dag alles op alles zetten om hem terug te vinden. Uiteindelijk was hij met de trein tot in Amsterdam geraakt.

1998, toen ik net gescheiden was en nieuwe vrienden maakte die voor mij kwamen koken en me mee uit namen.

2002, we gingen uit eten en slapen in Eindhoven en waren zeer benieuwd om voor het eerst iets te kunnen betalen met spiksplinternieuwe Euro’s.

2005 was iets triestiger. Iets met een scheiding, een eenzaam appartement en weinig vrienden.

Daarna kwam de Couchsurfing periode: veel internationale vrienden maar ook Belgen, Bruggelingen zelf. Ik herontdekte mijn stad, leerde jongere mensen kenden en amuseerde me vaak met reizigers die ik net twee dagen kende.

2010, de eerste Oudejaarsavond zonder en toch met mijn fantastisch nieuw lief. We zaten elk bij onze familie maar stuurden heel de dag en avond berichtjes. We luisterden overdag gelijktijdig naar de Tijdloze op Studio Brussel en in bijna elk liedje vonden we wel een ‘geheime’ boodschap, speciaal voor ons.

2019: feestje in Brugge met veel onbekenden, maar enkele goeie bekenden, met goeie muziek en van alles te eten (iedereen brengt iets mee). Ik zie het volledig zitten want mijn schat gaat mee, wat heb je nog meer nodig?

Tot in 2020!

Tiny’s jaaroverzicht van 2019

Dat van vorig jaar vind je hier, ik deed er eentje in 2017,  à la Instagram in 2016  en zelfs al in 2015: een jaaroverzicht.

Bloggen deed ik een stukje minder, niet eens elke week. Ik ga mijn best doen om daar weer wat verandering in te brengen, want ’t is toch wel geestig. 🙂

Dingen waar ik van genoot:

  • alleen op reis gaan. In februari trok ik helemaal alleen naar mijn plekje in Egypte en daar genoot ik enorm van
  • dansen op de fuiven van en met Hubert. Vooral met mensen die mij lief zijn en die even zeer kunnen genieten van de muziek en het vrij kunnen bewegen.
  • zelf gemasseerd worden door een dame in mijn buurt, die het even goed doet (hum, hum) als ik. Nee serieus, zij masseert zoals ik zelf zou masseren en kan mij volledig doen ontspannen. Bij anderen denk ik nog te veel na (“wat doe ik anders, wat is goed, wat vind ik minder, de volgorde,…)
  • Cactus festival in Brugge met een massa bekenden en gewoon je eigen taal kunnen spreken (en dan bedoel ik specifiek het Brugsche dialect). Ik werkte er als vrijwilliger en vond het de max.
  • quality time, één op één, met de mannen die ik graag zie. Shocking: ik heb het niet alleen over mijn fantastisch lief 🙂
  • het weekend met de leesclub-girls

Dingen die ik mooi vond om te zien:

  • ik zag weinig films dit jaar maar Marriage Story vond ik erg goed, met de fantastische Adam Driver en de erg mooie maar ook talentvolle Scarlet Johansson.

  • Atypical op Netflix, over een jongen met autisme/Asperger. Opnieuw, net als in 2018, één van de beste series die ik ooit zag, en dit jaar was er een nieuw seizoen dat ik ook in één ruk heb gebingewatched.

 

  • We keken ook naar Lion, een film uit 2016 maar we zagen die nu pas. Het speelt zich half af in India en half in Australië en Google Earth speelt een belangrijke rol. Maar wàt een mooi verhaal. Mijn lief en ik waren er allebei emotioneel van.

Mijn favorieten boeken van 2019:

Met een klein beetje extra tijd zal ik weer zo’n 50 boeken gelezen hebben dit jaar. Iets minder dan in 2018, maar dat mag de pret niet drukken. Mijn favorietjes:

  • Eleanor & Park van Rainbow Rowell gaf ik vijf sterren: Eenvoudig, maar zo moeilijk. Grappig en intriest. De eerste liefde die je wel wil maar niet kan vergeten. Een boek om bij te zuchten. Niet voor iedereen maar duidelijk wel echt voor mij, puber in de jaren tachtig. Romanticus en melancholicus.
  • Becoming van Michelle Obama, ik las dit als eerste boek in 2019 maar las dit vooral in mijn auto – als audioboek, voorgelezen door Michelle zelf en dat heeft er voor gezorgd dat ik het zo goed vond. Heel inspirerend.

Dingen die ik iedereen kan aanraden:

  • steek een beetje energie in het alleen zijn met jezelf. Al is dat maar tien minuutjes mediteren of alleen gaan wandelen, of elke ochtend jouw morning pagesneerschrijven. Vul het in zoals je zelf wil, maar leer eens wat meer alleen zijn. Een mens heeft daar deugd van.

Mijn meest gelezen posts van het jaar: 

Dingen die ik in 2019 voor het eerst deed:

  • mijn ademsessie met Geert, wat was dat fantastisch zeg.
  • frambozen geplant én geoogst, maar jammer genoeg niet zo veel als ik wel zou willen. Volgend jaar beter!

Dingen die ik dit jaar méér deed:

  • zumba heb ik bijna elke week gedaan, soms zelfs twee keer per week. Het is fun, het is actief, het is toffe muziek, en ik kan er in vijf minuten naar toe wandelen.
  • masseren: mijn zaakje als massagetherapeute in bijberoep loopt goed, thanks for asking. Veel klanten zijn ondertussen vaste klanten geworden en dat is tof: je leert hun lichaam kennen, weet wat ze nodig hebben en aangenaam vinden, en zij hebben meer en meer vertrouwen.
  • reizen: Valencia, Egypte, Lorraine in Frankrijk, Zwitserland, Amsterdam, Bosnië, Montenegro, Kroatië en nog eens Egypte.

Dingen die ik dit jaar minder vond:

  • tijdens mijn bergvakantie in Zwitserland achtereenvolgens last hebben van een kniepeesontsteking, tandvleesontsteking en blaasontsteking. Gelukkig was de omgeving mooi.
  • paniekaanvalletjes. Maar geen paniek (!!), ik heb het nu beter onder controle. Lang leve mijn psycholoog.

Aan iedereen die hier leest, wens ik een heel mooi (en béter!) 2020. x

Tiny en de kerstboom

Tijdens de aanloop naar de feestdagen springt er in mijn hoofd een zekering. Er hapert iets aan het mechanisme. De motor sputtert.

Ik héb het niet voor die winterse feesten, de boom kan mij gestolen worden, kadootjes zijn altijd weer een bron van stress, met Kerst en Nieuwjaar wordt er standaard veel te veel gekocht en veel te veel gegeten.

img_0710

Tiny, als kleutertje.

Vroeger vond ik die boom, de kerststal en de liedjes in de kerk best wel leuk. Ik zat in een koor (kinderkoor, later jeugdkoor, nog later klassiek koor) en rond deze periode traden we regelmatig op, altijd spannend. Mijn ouders draaiden kerstplaten van Elvis, Will Tura en Peter Alexander en ik vond het heerlijk om te helpen met het kerstmenu. Een simpele garnalencocktail, fazantenfilet met champignonsaus en kroketjes en een klassieke kerstbuche. Meer dan genoeg, vond ik. Er waren kadootjes, maar die waren ofwel nuttig ofwel al heel lang gewenst en niet overdreven duur. Ik was nooit teleurgesteld en met alles blij. Mijn grootouders kwamen op bezoek en gaven mij een beetje geld, je hoorde mij niet klagen. Als surprise gaf mijn vader ooit een konijnenpoot (met de vacht er nog aan) aan mijn grootmoeder, ik hoor haar nóg gillen!

In 2019 zaten de jongens al vol om 20u van de hapjes en na het obligate gezelschapsspel lagen we uit te buiken voor de tv, ik viel om tien uur in slaap en was blij dat ik naar mijn bed mocht.

Met Kerst was er opnieuw veel te veel eten, weinig interessante gesprekken en geen muziek, maar de mensen waren blij met de geschenkjes. Ik had al tegen mijn vriend gezegd dat hij geen moeite moet doen, ik héb alles, boeken leen ik wel uit de bib, alles wat we nodigen hebben, kopen we wel. Van mij mag hij als het eens past een verrassingsuitstapje plannen en dat is dan mijn kerstkado. Dus misschien komt dat pas in mei.

En die verrassingsreis die hij aan het plannen is: dat mag eigenlijk ook wel in december, dan zijn we volgend jaar tenminste van dat belachelijke feestgedruis verlost.