Tiny en de vrienden van weleer

Beste vrienden en vriendinnen op Facebook en daarbuiten,

lieve mensen die ik al jaren ken,

weten jullie dat ik vaak van jullie droom? En dat het soms zo intens is?

Dat ik droom dat jij me belt, lieve vriendin, maar dan ben ik weer terug in mijn ouderlijk huis en mijn vader neemt op. Ik hoor dat jij het bent maar je houdt een heel gesprek met mijn vader. Ik blijf er wat rond hangen, maar blijkbaar vraag je niet om mij te spreken. Na een hele tijd ga ik naar mijn kamer en dan komt mijn vader vertellen dat jij het was, hoe het met je gaat, dat je een eitje aan het eten was, maar ik vind het alleen maar jammer dat ik je niet zélf heb gesproken.

Dat ik droom, lieve vriend die ik misschien al twintig jaar niet meer heb gezien, dat we inderdaad samen fietsen langs de Dudzeelse Steenweg, op weg naar de schaatsbaan in Sint-Michiels. Dat je me vertelt dat je niet meer kan schaatsen, maar dat je toch al weer kan fietsen. En ik ben zo blij want het is weer net als vroeger. En ik vraag me af of je nog al je herinneringen hebt, of als die door die mottige ziekte ook zijn weggevallen.

Dat ik droom van jullie alle drie, met wie ik urenlang heb zitten lachen vroeger, tot de tranen over onze wangen rolden, terwijl we radio maakten. Dat we terug in een café zitten, en het is niet donker maar klaarlichte dag, en we drinken koffie in plaats van pintjes, en we spelen een of ander stom kaartspel in plaats van Risk. Maar we zijn samen. En we praten noch lachen, maar het gevoel is er wel. We zitten dicht bij elkaar en die nabijheid voelt goed.

Dat ik na zo’n droom altijd eerst wakker word met een blij gevoel, ha, ze denken nog aan me. Dat ik daarna bijna onmiddellijk moet huilen. Want het is niet echt.

Dat ik, zoals nu, in alle vroegte naar beneden ga, omdat ik niet meer kan slapen en mijn droom nog zo helder is dat ze wil vast houden en opschrijven.

Dat deze dromen héél vaak terug komen en dat dit een terugkerend gespreksonderwerp is bij de psycholoog. Dat ik een vriendschap die uitdooft of verwatert, eerlijk gezegd bijna tien keer erger vind dan een verloren liefde. Want daar zit een eindpunt en meestal ook een reden aan vast.

Wisten jullie, lieve vrienden van weleer, dat ik dit al héél vaak wou schrijven, maar de woorden niet vond? Dat dit dromen mij wel geholpen hebben. Dat ik jullie nog altijd mis.

Schermafdruk 2019-10-04 06.56.30

 

8 comments

  1. Waow, dat is heftig. Misschien moet je ze eens allemaal samenroepen. Maar bij zo’n samenkomst is het meestal nooit nog hetzelfde en ben je nog meer ontgoocheld. Gelukkig kan je er nog over dromen al is het pijnlijk en zalig tegelijk.

    Like

  2. Vriendschappen zijn iets raars… Soms denk je dat ze voor eeuwig zullen zijn en dan is het plots gedaan, zonder een woord uitleg. Ik heb er ook al zien verdwijnen tegen al mijn verwachtingen in. Het is hartverscheurend wat je schrijft. Ik hoop dat er andere vrienden voor in de plaats gekomen zijn, die wel van plan zijn om te blijven.

    Like

  3. Op je foto valt het cijfer ‘461’ op. Facebook-‘vrienden’ – mensen die je kent of ooit hebt gekend en die, voor zover je dit zelf toelaat, kunnen volgen wat jij post en vice versa. Realiteit is dat je slechts een fractie ziet van wat die mensen te vertellen hebben, hoe ze leven, wat ze belangrijk vinden, wat nog overblijft van de mensen die ze ‘ooit’ waren, toen ze nog een actieve plaats in je leven hadden.
    Hier is het van hetzelfde laken een broek. Veertig jaar heb ik me heel actief ingezet op mijn werk, die job slokte het merendeel van mijn energie op en in het weekend wou ik maar één ding: ‘met rust gelaten worden’. Sociaal contact heel miniem, buiten een handvol vrienden waar we af en toe mee afspreken. Zoiets kletst als een boemerang terug in je gezicht als dat werk ééns wegvalt.
    Je bent een heel sociaal dier die heel veel geeft en blijkbaar weinig terugkrijgt. Reken niet teveel op die vrienden van toen, want die zijn dezelfde niet meer. Ik wens je echt toe dat nieuwe mensen in je leven komen die je de vriendschap geven die je verdient.

    Like

  4. Deze morgen werd ik veel te vroeg wakker end acht, verdemme, is het nu echt al meer dan drie maand geleden dat ik nog van J. hoorde ? Koesteren die dingen, en dat mag in een droom.

    Like

  5. Ik heb ook moeilijk met vriendschappen die eindigen zonder een echt ‘eind’. Die zomaar verwateren, verdwijnen, oplossen. En waarom? Hopelijk vind je nieuwe vrienden en vriendschappen, om de oude te vergeten of alleszins het verlies ervan te verzachten ❤

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s