Tiny zit dan eens in Zwitserland…

Zoals 2 jaar geleden zijn we weer in Zinal, in Zwitserland, met Intersoc. Deze keer gingen we niet met ons twee, maar namen we een kind mee, de jongste van 15. Ik zag het volledig zitten, lekker niet hoeven koken, alle dagen lekker eten, alles inbegrepen, ook de (fris)dranken, koffie, thee, bier, wijn en ’s morgens zelfs ook mijn gewone gezond ontbijtje kunnen maken.

Heerlijke wandelingen maken in een prachtige omgeving. We vlogen er meteen in, ’t is te zeggen, we gingen kalm starten. Je kan (ook gratis) de kabelbaan nemen naar de Sorebois, een Alpenweide boven op een berg vlak naast Zinal, dus dat deden we meteen de eerste ochtend, om daarna te voet naar beneden te wandelen. Een mooie wandeling, niet te steil met mooie uitzichten en leuke koetjes.fullsizeoutput_477

Na een uurtje wandelen begon het: een zeurderige pijn aan de zijkant van mijn knie. Als het eventjes vlak was, dan was de pijn weg, maar zodra we verder daalden, deed het steeds maar meer en meer pijn. Ik begon wat anders te lopen, solliciteerde overduidelijk voor het Ministery van Silly Walks, om zo de pijn wat uit de weg te gaan.

Eenmaal bij het hotel vroeg ik om twee koffie’s en een ijsblokje, waarmee mijn vriend aan de slag ging om fricties te geven op de pijnlijke plaats. ’s Namiddags deden we een groepswandeling mee, maar deze keer nam ik wel mijn wandelstokken en mee en was de wandeling overwegend in de vallei, dus vlak. Maar eenmaal terug begon de pijn weer op te steken, zelfs bij gewoon wandelen in het hotel.

Ondertussen deden we nog even een blogmeeting! Leen, van Dit is Leen, logeert puur toevallig hier in een appartementje achter de hoek (letterlijk!) en we spraken af voor de aperitief. Gezellig! Altijd leuk om mede-bloggers te ontmoeten.

Na het avondmaal schoof ik aan bij de wachtzaal van de dokter. Ha ja, want ook dat is Intersoc: je kan elke ochtend en avond gratis een dokter raadplegen. Okee, zoals gevreesd: een ontsteking van de aanhechtingspezen tussen de kuitspier en de knie. Minimum een dag rust, ontstekingsremmers en best ook een knieband halen in het volgende dorp met een apotheek. Làp, heb ik dat weer.

Een mens IS dan eens in conditie, ik was niet eens moe van die wandelingen, maar dan krijg je meteen al een overbelaste knie. Na één stomme afdaling, die niet eens zo steil was. Sorry maar ik ben dus super gefrustreerd. En ok, ik ging wel eens een half dagje lekker in een boek lezen, maar nu is dat verplicht. En ’t is mooi weer. En ’t is hier zo mooi. En ik zit hier nu. Fan. Tas. Tisch.

15 comments

  1. Aw, niet leuk als je dat perse op vakantie moet krijgen. O zo fijn dat je leen hebt ontmoet. Ik dacht al dat ze ook naar daar was geweest. Hopelijk is de knie snel beter

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s