Tiny en het zomergevoel

Eventjes een open deur intrappen: de zomer is in het land. Meestal krijg ik al de eerste zomerkriebels in mei, vooral rond de eerste mei als ik naar de Red Rock Rally in Brugge ga. Shame on me, want dit jaar sloeg ik over.

Maar eenmaal de examens van de jongelui het einde naderen, komen de feestjes op gang. Er was een weekend met een Cactus-receptie, een tuinfeestje en een barbecue. Als dat allemaal kan onder een stralende zon, met vrienden die je al eventjes niet zag, kan dat niet mislukken. Terwijl ik dit schrijf, denk ik: goh dat klinkt nog leuker dan het eigenlijk was. Even duiden:

De Cactus-receptie: voor medewerkers van het Cactusfestival komend weekend. Iedereen werd uitgenodigd om zijn shifts te komen ophalen, en gratis een glas (of twee, drie) te komen drinken. Cactus is in Brugge, my sweet hometown. En al is het twintig jaar geleden dat ik nog werkte op dat festival, ik kwam behoorlijk wat mensen tegen die ik ken, die er dit jaar ook zullen werken. Super.

Het tuinfeestje: was ergens in een boerengehuchtje in de buurt van Brugge, waar ik samen met mijn lief naartoe ging. De sukkelaar kende enkel de gastvrouw en -heer, verder niemand. Ik kwam er oud-klasgenoten tegen en we lulden de ganse avond over oude koeien. Tot we gingen dansen in de schuur en mijn lief zielig aan de kant zat, want hij danst niet. Al vind hij dat niet erg en niet zielig, ik wel. Dus lang zijn we dan niet meer gebleven.

fullsizeoutput_46f

Foto @RT

De barbecue: was bij een baskettornooi waar ik niemand kende en er vooral veel zweterige mannen rondliepen. fullsizeoutput_46b

Ondertussen hebben we nog steeds drie kinderen samen, van de drie is er nu eentje geslaagd in het zesde middelbaar en hebben er twee sinds kort een vriendin. Ja, ja, ook mijn zoon en ik ben ZO blij met mijn ‘schoondochter‘. Ik hoop gewoon dat dit nu eindelijk eens een periode wordt met goed nieuws voor hem, dat hij gelukkiger is en blijft.

Ik ga regelmatig wandelen om mijn gewicht en conditie op peil te houden en doe dat het liefst in de natuur, laatst trok ik heel alleen naar de Gavers in Harelbeke:fullsizeoutput_46e

De plannen: zoals gezegd volgend weekend meewerken op het Cactusfestival (en kijken naar Joe Jackson, Oscar and the wolf, dEUS, Neneh Cherry, etc…). Daarna vertrekken we met één zoon naar Zwitserland (net zoals twee jaar geleden naar Zinal met Intersoc), tussendoor gewoon werken. Ook werken op Dranouter (dikke traditie) en tegen het einde van de zomer gaan we met ons twee naar de Balkan (Kroatië, Bosnië en Montenegro).

Gisteren was hier Grensrock, in het naburige Menen. Het was pokkewarm en ik wou alleen maar gaan voor K’s Choice, mijn favoriete groep. Blij als een kind want ik kon gewoon vooraan gaan staan en heb meer dan een uur staan dansen, springen, zingen en roepen. Dat was pas een zomergevoel. Nog van dat, alstublieft dank u wel.

fullsizeoutput_469

De enige foto die ik nam en op Instagram postte, voor de rest heb ik gewoon genoten.

In totaal zie je hier niet veel foto’s. Ik probeer meer te genieten en minder bezig te zijn met mijn smartphone en dat lijkt goed te lukken. Dus sorry, jullie moeten een beetje je fantasie gebruiken.

En inderdaad, ik blog wat minder, voor dezelfde reden maar ook omdat mijn leven grotendeels gewoon uit werken, boodschappen doen, koken, eten, wassen, strijken en slapen bestaat en alles wat hier boven staat beschreven maar 10 procent is. Schrijven blijft leuk, absoluut, maar vaak rijst de vraag: wat hebben de lezers hier eigenlijk aan? Is het wel interessant genoeg? Er zit ook minder drama in mijn leven (gelukkig maar), daar hoef ik ook niks over te schrijven. Maar drama verkoopt, en hoe gelukkiger een blog is, hoe minder lezers, denk ik soms.

Enfin, ik ga nog eens wat frambozen plukken uit eigen tuin (dank zij de tip van een andere blogger die het bijltje er bij neer legde).

12 comments

    1. Ah, we zijn ook naar grensrock geweest. Mijn oren hebben het helaas niet uitgehouden. Zelfs in het stille gedeelte stond de muziek loeihard. Vroeger was het daar veel toffer en kwamen er betere groepen. Maar K’s Choice is natuurlijk wel een topper.

      Geliked door 2 people

  1. Je hebt gelijk dat drama meer “verkoopt”. Toch lees ik vooral graag mooie teksten. Menck is een ware toveraar met woorden. Zo spijtig dat hij niet meer schrijft, (of publiceert tenminste). Indien hij een boek zou schrijven, lees ik dat direct.

    Fijn voor jouw zoon dat hij een vriendin heeft. En ook voor jou natuurlijk.

    De Gavers zijn 🔝

    .

    Geliked door 1 persoon

  2. Ik lees graag verslagjes van mensen die een leuke tijd hadden. Maar ik moet eerlijk toegeven, op mijn eigen blog worden de moeilijkere stukken, wanneer het minder gaat, ook veel beter gelezen. Raar hé. Leuk nieuws van je zoon, een goed lief kan zoveel betekenen 🙂

    Geliked door 1 persoon

  3. Vaneigens dat dit ons allemaal interesseert!
    Zo saai is je leven zeker niet, zulle!
    Dat je vent niet graag danst, daar heb ik alle begrip voor :). Het enige positieve aan mijn manke poot is dat ik tegenwoordig een geldig excuus heb om dit niet meer te moeten doen (hoewel die ‘dans’ op één tegel met R. nog steeds zal lukken)

    Geliked door 1 persoon

  4. Ik lees net graag de dagdagelijkse dingen 🙂 Er zijn genoeg blogs met reviews en spannende reizen en te veel gesponsorde rommel…
    Leuk dat je K’s Choice gezien hebt!! Zou ze ook graag nog ’s zien…

    Geliked door 1 persoon

  5. Klopt als een bus Tiny, maar ik kwam toch even buurten om te kijken hoe je het maakt. Wat fijn dat het je zoon eindelijk een beetje voor de wind lijkt te gaan, en wat bruis je heerlijk. Lieve groet vanuit heet Krommenie

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s