Maand: juli 2017

Tiny in Zwitserland met Intersoc

In juli gingen we voor de tweede keer naar Zwitserland, met Intersoc. Vijf jaar geleden was dit nog mét de drie kinderen (toen 8, 10 en 15) en dit jaar gingen we gewoon met ons tweetjes.

Voor de Nederlanders en andere vraagtekenoogjes, wat is Intersoc? Al sinds 1949 organiseert de vzw Intersoc “gezonde bergluchtvakanties” voor leden van de Christelijke Mutualiteiten (CM). Aanvankelijk enkel voor kinderen (zie Tiny in Maloja) maar later konden ook gezinnen hiervoor inschrijven. Die Christelijke Mutualiteiten, dat is vergelijkbaar met de Nederlandse zorgverzekeraar, daar zijn er ook verschillende van. Hier in België zijn die dus van oorsprong verzuild, m.a.w. er zijn christelijke, socialistische, onafhankelijke en weet-ik-veel-welke-nog ziekenfondsen/mutualiteiten.

Ook die andere organiseren vakanties, soms enkel voor jongeren of voor 55plussers, of voor personen met een handicap. Bij mijn weten heeft Intersoc (van de CM dus) het grootste aanbod. Voor kinderen en jongeren heet dat dan Kazou. Ik vrees dat het niet mogelijk is om van dit aanbod te genieten als je niet aangesloten bent (tenzij misschien als je een toeslag betaalt).

Vijf jaar geleden gingen we dus met kinderen en al naar Leysin en terwijl ik een beetje vreesde voor zo’n hotel met veel kinderen en veel drukte is dat honderd procent meegevallen, véél beter dan mijn verwachtingen.

IMG_0853

Deze foto was jarenlang mijn schermachtergrond, en is het panorama van het hotelterras in Leysin.

Waarom is dat daar nu zo leuk?

  • Er zijn kinderclubs. Vanaf drie maanden tot 17 jaar kan je kleintje opgevangen worden door lieve moni’s, samen spelen met andere kinderen, op maat georganiseerde uitstapjes maken, vriendjes maken voor het leven, op tweedaagse (de ouderen dan), en dat wanneer je maar wil. Wil je je kind(eren) eens zelf meenemen op uitstap? No problem. Wil je zelf een hele dag op stap zonder kroost? Kan allemaal. Geen meerkost.

 

  • Veel van die hotels zijn All Inclusive maar verwacht je niet aan cocktails en infinity pools. Wél aan gratis water, wijn, frisdrank, bier, koffie en warme chocomelk (all day long!) en gratis ijsjes voor de kinderen ’s namiddags. Op de Nationale Feestdag was er zelfs een gratis cocktail. 😉

 

  • Het is vol pension. Wat inhoudt dat je gewoon kan gaan aanschuiven aan een overheerlijk buffet, zowel ’s morgens, ’s middags als ’s avonds. Het eten is soms gewoon vertrouwd (frietjes met stoofvlees), maar soms ook eens Oosters, vegetarisch, glutenvrij op aanvraag, kortom, echt afwisselend. Er is altijd soep en sla en vers fruit. Maar voor de kinderen is er zelfs een aangepast buffetje, en mijn moeilijke eter vond het eten er destijds zelfs beter dan thuis. Ahum. Verwacht je echter niet aan reuze drukke buffetten, want die zijn super georganiseerd. Voor de kinderen trouwens ook aangepaste stoelen, bordjes, bestek, enzovoort… Oh en het ontbijt is tegenwoordig ook hip: met granola, havermout, soyamelk, rijstemelk, yoghurt, enzovoort…

 

  • Er zijn tal van excursies die je kan doen. Wandelingen die vanuit het hotel vertrekken, maar ook tips voor een beetje verder. Wij hebben eigenlijk maar één keer de auto gebruikt, op een bewolkte dag reden we 30 minuten verder naar Sion, waar het tien graden warmer was. Elke dag worden er wandelingen voorgesteld die je in groep kan doen, begeleid door een ervaren gids, of je kan ze gewoon zelf doen, op je eigen tempo. Wij deden van alles wat, maar had ik die Bloemenwandeling niet meegedaan, dan was ik die Edelweiss nooit tegengekomen. Mijn lief vond het tempo bij de begeleide wandelingen soms te traag, dus deed hij ze af en toe ook gewoon op eigen houtje – en las ik lekker een boek op het terras.

 

  • Wil je een hele dag op wandel en mis je dus het middagmaal? Dan kun je ’s morgens gewoon een picknick maken met broodjes en beleg, of zelfs een slaatje maken (daar staan bakjes voor klaar). Extra koekjes of nootjes meenemen? Kan ook.
    IMG_7594

    Wandeling naar Illsee en…

    IMG_7596

    Illgraben, de Grand Canyon van Wallis, Zwitserland

    IMG_7619

    Lac de Moiry

 

  • Er is ook ’s avonds animatie en een bar. Leuke dingen voor de kinderen, feestjes, optredens, activiteiten,… Wij deden twee keer een leuke quiz mee, ik heb de hucklebuck gedanst en geswingd met de sportmonitor, en we werden getrakteerd op een schitterend optreden van Petticoat (zes getalenteerde meiden uit o.a. Scala).

 

  • Er is WiFi. 🙂 Geen tv op de kamers (gelukkig, vind ik) maar wel tv in de bar, als je de Tour de France of de Wereldbeker wil volgen of het Journaal wil zien.

 

  • Er zijn wel méér bestemmingen dan Zwitserland alleen, en natuurlijk ook in de wintervakantie, maar skiën is niks voor mij en tot nu toe bevalt Zwitserland in de zomer ons enorm. Door het feit dat je gewoon geen extra geld nodig hebt tijdens je vakantie (tenzij je eens een koffie wil drinken in een ander stadje of zo), valt de kostprijs ook reuze mee.

 

  • In de Val d’Anniviers, waar wij dit jaar waren, zijn tal van historische dorpjes met dito huizen. Families bewoonden deze maar de helft van de tijd, ofwel woonden ze dan nog hoger op de Alpenweiden bij het vee, ofwel lager in de grotere dorpen, als het winter was. Alles is nog authentiek, ik kon amper stoppen met foto’s maken.

    Nog vragen? Shoot. Volgende keer vertel ik nog iets meer over mijn parapente-ervaring… 🙂

Alle foto’s © Tiny

Advertenties

Tiny is terug

Mocht je denken dat ik in Zwitserland was gebleven, mis poes. Al had ik daar ferm veel zin in, want het was er zalig. Later meer.

We zijn al terug van zondag en maandag gingen we terug werken. Probeerde ik toch. Tot er een olifant op mij ging liggen en er niet meer af wou. Maandagmiddag lag ik rillend van de kou in een bedje bij mijn mama, geloof het of niet. Want mama was dichterbij dan Wevelgem, vandaar.
Na een koortswerend middel toch in mijn eigen bed geraakt. Wat ik mij nog herinner:

  • anderhalf uur liggen piekeren over Dutroux. Hoe heet die nu met zijn voornaam? Philippe Dutroux? Nee, Paul. Of nee, wacht, Donald Dutroux. Toch niet? Euh, Jean misschien? Albert? Luc?
  • draaien en keren en omgekeerd in bed liggen omdat je niet weet waar gekropen van de pijn. Want als er een olifant op je ligt, doet dat overal zeer. (Je snapt toch al dat ik griep had, hé?)
  • Opstaan. Op mijn gat de trap af. Drie slokjes ice tea drinken.
  • Gekeken naar Frozen op dag twee en liggen bleiten (de film nog nooit gezien, dus ja)
  • Twee schepjes yoghurt eten. Ik lust geen yoghurt – tenzij ik ziek ben dus.
  • Marc!! ’t Is Marc Dutroux!! Hé hé.
  • Op dag drie vraagt vriend lief wat ik wil eten, want nu moet ik toch echt iets binnen krijgen. Ik zeg wortelpuree. Hij kijkt me aan alsof ik Sinterklaas ben. Ik lust geen puree. (zie yoghurt)
  • Boekje lezen? Zelfs met een leesbril dansen de letters voor mijn ogen.

Ondertussen is ’t al een stuk beter, kijk, ik heb al meer dan tien zinnen getypt en ik zit nog recht in de zetel. Goed hé.

Vandaar dus wat later mijn Zwitsers verslag. Maar ik ga al een paar dingen zeggen:

  • Op vakantie gaan met Intersoc is de max, zeker als je met kleine kindjes bent, maar ook gewoon als koppel. Het was voor ons de tweede keer, vijf jaar geleden gingen we met de drie kinderen mee naar Leysin en nu met zijn twee naar Zinal. Ik zou hier beter een aparte blog over maken, want de Nederlanders weten vast niet wat ik bedoel met Intersoc en ik kan zo al tien redenen opsommen waaròm dat nu precies zo leuk is.
  • Zwitserland is een prachtig land. Ik ben geen berggeit, maar maak er toch erg graag wandelingen en geniet van de natuur en de zuivere lucht. Heerlijk.
  • Zwitsers zijn vriendelijk, of toch zeker die in de dorpen, iedereen groet iedereen.
  • Als ik al een bucketlist had, dan kon ik er nu twee dingen van schrappen: edelweiss zien in het echt (nee, niet plukken!!) en een duosprong parapente.
  • Het is dat we geen gewoontedieren zijn, maar anders zou ik zeggen: volgend jaar weer?
  • Oh! En bijna vergeten te vermelden: we kwamen er mensen tegen uit Wevelgem! Die tien huizen verder wonen! Zo tof! Ik ken nu een koppel lieve mensen in Wevelgem, leuk hé! Het komt nog helemaal goed… (‘k Moet ze alleen nog leren West-Vlaams spreken natuurlijk) 🙂
DSC_0007

Het dal van Zinal (Val d’Anniviers)

DSC_0099

Dat is dus Edelweiss, ben er aangekomen om ze stil te houden in de wind voor de foto. 🙂

DSC_0104

Bergtoppen van 4000m en meer en helemaal rechts een tip van de Matterhorn

DSC_0465

Geloof het of niet, maar dat ben ik!

 

Tiny kent een liedje

Onlangs vertelde men mij dat ik wel héél veel liedjes kan meezingen. En dan bedoel ik van begin tot einde. Da’s waar.

Ik was een jaar of twaalf toen ik een paar weken ziek thuis was, heel vermoeid en slap, en na al mijn boeken en tijdschriften gelezen te hebben, zocht ik een andere bezigheid. Enig kind hé, dan leer je wel hoe je jezelf kan bezig houden. Ik had een bandopnemer en een radio, en nam alle soorten liedjes op die ik graag hoorde. Dan speelde ik die steeds opnieuw en schreef de teksten op, in een soort fonetisch Engels. En zo leerde ik die uit mijn hoofd.

Maar zelfs toen ik nog veel jonger was, luisterde ik constant naar de radio en naar de platen die mijn ouders draaiden. Veel liedjes bleven hangen, al snapte ik de betekenis niet.
Een goed voorbeeld is dit nummer van Astrid Nijgh, ik was vijf jaar toen het uitkwam, maar kon het toen al mee zingen. Ik had geen idee waar het over ging:

Ik doe wat ik doe, en vraag niet waarom
Ik doe wat ik doe, en misschien is dat dom
Maar ik vraag toch ook niet aan jou, 
waarom je het hier doet en niet bij je vrouw, 
ach kom nou
we doen wat we doen
ach kom nou
we doen wat we doen

Met die hele hetze over “Kind van de duivel” van Je Broer dacht ik hier aan. Ik zong van alles als kind, wist ik veel waar het over ging. Ik was al lang blij dat ik iets kon meezingen. En nee, ik ben geen prostituee geworden omdat ik dit liedje uit mijn hoofd kon. 😉

Een paar jaar geleden zag ik Astrid Nijgh dit live zingen op Dranouter, en de tranen sprongen in mijn ogen. Het nummer werd door Lennaert Nijgh geschreven, haar ex, maar vooral door haar donkere stem en vertolking werd dit een hit in de jaren zeventig.

Dit jaar staat het project “Nijghse vrouwen” weer op het podium in Dranouter, waar een boel nummers van Lennaert weer opnieuw leven in geblazen worden, ik kijk er al naar uit.

nijghsevrouwen