Tiny en de Hollanders

Afgelopen week moest ik voor het werk naar Nederland. Niet zo bijzonder als je weet dat ons hoofdkantoor in Nederland staat.

Maar ik wou het even hebben over mijn Nederlands gevoel. Als je hier al langer mee leest, dan is je dat misschien al opgevallen, ik heb het wel voor Hollanders. Eigenlijk is het een half mirakel dat ik nog nooit ‘iets heb gehad’ met een Nederlander. Zelf ben ik trouwens ook een achtste: toevallig ontdekte ik ooit dat mijn overgrootvader in Nederland is geboren, zodoende. Stiekem (of net niet) ben ik daar wel trots op.

Mensen die vervallen in cliché’s zoals daar zijn:

  • krijg je dan een glaasje karnemelk bij je lunch in Nederland?
  • zal er wel lunch zijn, gierige Hollanders die geen Bourgondiërs zijn zoals wij?
  • ik zie je al staan in je klompen, lol 🙂
  • zag je nog veel sleurhutten op weg naar de Ardennen? 🙂
  • praat je dan ook een mondje Hollands?
  • haal je een kroketje uit de muur?

… daar krijg ik een punthoofd van. Even antwoorden:

  • nee ik kreeg toevallig netjes de keuze tussen een hoop soorten koffie of thee, en lekker fruitsap van Appelsientje
  • ja er was lunch, lekkere broodjes allerhande
  • ik ken geen enkele Hollander die nog klompen heeft thuis staan, die dingen zijn al een tijdje uit de mode en trouwens f*cking onhandig
  • dat viel ontzettend mee, het is ’t seizoen nog niet, denk ik. En ook wij Belgen zijn sterk in caravans sleuren. (Lees: cèrèvèn)
  • ja (hierover straks meer)
  • nee en ook nog nooit gedaan, waarom zou ik als onze frituur ze veel  lekkerder maakt?

Het is allemaal de schuld van mijn ouders, Mies Bouwman en Jos Brink. Oh en ook van Rob De Nijs en Frits Spits.

Toen ik opgroeide in de jaren zeventig en tachtig luisterden wij voornamelijk naar Hilversum 3 en keken wij bijna alleen maar naar Nederland 1 en 2. Johan en de Alverman, move over. Zelfs het nieuws kende ik enkel van de Nederlandse zenders. Ik zal vast wel wat gemist hebben maar ik werd er ook veel rijker van, qua cultuur zeg maar.

Als kind begon het al: Tita Tovenaar, Swiebertje, De Fabeltjeskrant, De Bereboot, Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer?, Pommetje Horlepiep, De show van Ome Willem, De grote mijnheer Cactus show,…

En muziekprogramma’s: Toppop, Countdown, de Top 50, de Avondspits, veel meer bestond er niet voor mij. Die ellendige BRT Top 30, ik vond het vreselijk. Op vrijdagmiddag luisterde ik samen met mijn moeder naar de Nederlandstalige top tien en ik dweepte niet alleen met Rob, maar ook met Frank Boeijen, Doe Maar, Normaal, Toontje Lager, en nog een aantal. Néé, ik was geen fan van Corry Konings, of André Hazes of (oh my god) Hepie en Hepie. Google it, baby. 🙂

Maar ook cabaret vond ik fantastisch: Wim Kan, Wim Sonneveld, Toon Hermans was mijn held, André Van Duin in vroeger jaren, de Mounties,… En toen zag je ook nog leuke toneelstukken op televisie, en musicals! Zo blijf ik nog wel even doorgaan.

Vind je ’t gek dat ik dan héél snel het Nederlandse accent oppikte? Dat ik het feilloos kon en kan spreken? Dat in Nederland geen kat vermoedt dat ik Vlaamse ben, zolang ik dat volhoudt?

Dat mijn lief mij kwaad aankijkt echter als ik in dat Hollands verval? En dat ik mij wat in houd als ik met mijn Nederlandse collega’s aan de telefoon zit, wanneer een Vlaming meeluistert? Omdat ik de rare blikken ondertussen al wat gewoon ben. Ja, sorry, ik spreek Hollands met de Hollanders, en Limburgs met de Limburgers. Lach mij maar uit. Aan Antwerps doe ik niet, zo ver ga ik nu ook weer niet – tegen mensen uit die provincie haal ik mijn gekuiste versie van het Vlaams boven. 😉

Stiekem supporter ik een beetje mee voor het Nederlands elftal bij het EK of WK. Tenzij het België-Nederland is, dan ben ik keihard gewoon Belg.

Advertenties

18 comments

  1. Ik herken heel veel in dit logje. Ongeveer zeven generaties ouder dan jij, was het bij ons thuis ook gebruikelijk om naar de Nederlandse televisie te kijken. Beeld je in: zwart-wit TV met antenne op het dak die je steeds krrrrr krrrrr krrrrr moest regelen met een bakje om een andere post te zoeken. Bij ons: enkel de BRT (waar naar het nieuws werd gekeken, kapitein Zeppos, de Heren van Zichem,…) en Holland 1 en 2 waar meer ‘spannende’ televisie werd gemaakt als Swiebertje, Mies Bouwman (en m’n ouders toen we in onze tram lagen naar de Barend Servetshow en dergelijke programma’s waar een blote borst te zien was).
    Ook den dezen is 1/8ste Hollander, omdat we heel vaak over de grens wipten om goedkopere boter, kaas en van die smerige pindakaas te kopen die ik nog steeds niet lust.
    Ook hier de kennis van een aardig woordje Nederlands omdat ik hun taaltje zo grappig vind en me erop heb geoefend. En toch, als we met een Hollands reisbureau een verre groepsreis maken, spreek ik trots AN.
    Ik ben dus overtuigd Vlaming, maar voel me nauw verwant met onze Hollandse vrienden. Over een weekje gaan we trouwens naar jaarlijkse traditie weer richting Zeeland…

    Liked by 1 persoon

  2. Ik heb het ook voor Holland en de Hollanders. Herinner me een vakantie lang geleden in Friesland, en werkelijk elke Fries die we tegenkwam zei welgemeend (leek toch zo) “HOI” tegen ons. In het begin wisten we niet waar we het hadden. Maar al snel pikten we de gewoonte op, om hem dan weer heel snel af te leren tussen de stugge Vlamingen. (En pindakaas is hier trouwens een grote hit, al noemen wij dat gewoon “pindapasta”, want dat is het ook. Geen idee waarom ze dat ooit zijn beginnen associëren met kaas. Staat hier gewoon naast de Nutella dus. :))

    Liked by 1 persoon

  3. En ik kan me in dit rijtje aansluiten. Ook bij ons thuis stond de tv bijna vastgeroest op Ned 1 of Ned 2. Gingen we op vakantie naar Domburg, Texel en Terschelling. En de rest is historie … (ik verhuisde al in 1979 naar NL)

    Liked by 1 persoon

  4. Heel herkenbaar dit. De TV-programma’s, de artiesten. Nederland was in die tijd gewoon een stuk moderner dan het stugge, brave Vlaanderen.
    Ik ben 47 jaar moeten worden om voor het eerst pindakaas te proeven en mits er ook nog wat koude groentjes bij zijn lust ik dat wel.

    Liked by 1 persoon

  5. Haha, in mijn kindertijd keek ik ook veel meer naar Hollandse en Franse tv, want voor kinderen was er nog geen Ketnet en Studio 100 tv. Zo keek ik naar Meneer Cactus, naar de Droomshow… En Mien Dobbelsteen, die herinner ik me ook nog.

    Liked by 1 persoon

  6. Ik weet dat Brugs niet de mooiste taal ter wereld is, maar Hollands?! 🙂
    ps: laten we geen Nederlanders in de leesclub toelaten dan, want ik krijg er de kriebels van als Vlamingen ineens Hollands beginnen praten.:p

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s