Maand: april 2017

Tiny en Melissa

Ofwel: Tiny’s jukebox deel 4. (De link brengt je naar de vorige delen)

Jarenlang heb ik in verschillende covergroepjes steeds hetzelfde nummer gezongen: Like the way I do van Melissa Etheridge. Nog altijd een schitterend nummer, maar omdat ik het al zo vaak gezongen heb, is het voor mij als een afgedragen jeans, die nog altijd lekker zit, maar tot op de draad versleten is.

In de jaren negentig was ik zwaar fan van haar. Toen ik het “internet” als begrip leerde kennen, en ik op een computer mijn gang mocht gaan, was zij de eerste naam die ik opzocht. Ik heb een aantal cd’s van haar, en vooral die ene cd “Your little secret” koester ik. Ik heb hem gedeeld met wie het maar horen wilde, en ook niet horen wilde. 😉

9200000021838149

Dit album kwam uit in 1995, mijn zoon was nog niet geboren, en allerlei donkere gedachten speelden door mijn hoofd. Ik was verward, niet in mijn goeie doen, op zoek, gefrustreerd, misschien verliefd, soms wanhopig,… en alles wat daarbij komt. Your little secret gaf behoorlijk goed weer hoe ik me voelde. Er staan een paar ijzersterke nummers op, volgens mij dan, die echt niet bekend zijn, maar die ik heerlijk vind. De titelsong is er eentje van:

In de clip zie je een man met een t-shirt aan met Brad Pitt op, in die tijd was Melissa goeie vriendjes met Jennifer Aniston, de toenmalige partner van Brad. Het was ook tien jaar voor Melissa geconfronteerd werd met kanker, vòòr haar chemotherapie waar ze al dat lange blonde haar door verloor. Maar ze kwam terug.

Haar nummers maken mij wakker. Halen mij uit mijn winterslaap. Zorgen dat ik weer één wordt met mijn emoties.

Misschien vind je haar stem verschrikkelijk: rauw, rokerig, hees, brullend, ze schreeuwt al haar frustraties er uit. Ik hou er van.

Advertenties

Tiny in het zwart

Zwart overheerst mijn kleerkast. Toch probeer ik om vaak niet naar zwart te grijpen als ik iets nieuws koop. Vergis je niet, dit wordt geen kledingblog.

Vorige week was ik bij een klant, helemaal in het wit gekleed. Ze zei, dat ze nooit zwart droeg omdat ze daar depressief van werd, en ik vreesde al dat de verkoop in het water ging vallen. (Gelukkig had ik een toestel mee waar ze erg vrolijk en blij van werd!)

Ook op een vrolijke fuif ga ik vaak in het zwart gekleed, misschien omdat ik dat classy vind en het bij alles past? Maar ook uit gewoonte, omdat dit bij mijn stijl past en ik al zwart draag sinds mijn prille tienerjaren.

In mijn hoofd is het soms ook zwart. Of toch behoorlijk donker en schaduwrijk. Ondanks de vele complimentjes die ik krijg, dat ik multi-getalenteerd zou zijn, en grappig, en vol energie en interessant… ben ik onzeker. Dan zit er een zwart duiveltje op mijn schouder van alles te fluisteren.

Soms denk ik dat mijn foto’s niet goed zijn, toen ik te weinig feedback kreeg van mijn lerares, ze had er niets over gezegd. Ze viel bijna van haar stoel omdat ze echt niet door had dat ik daar onzeker over was.

Soms denk ik dat mijn vriend me zal buiten zetten, omdat ik niet lief genoeg ben en me vaak te snel kwaad maak en dan zijn neus afbijt (of dat is toch wat hij denkt dat ik probeer, ocharme). En als ik dan buiten ben gezet, dan heb ik niks meer: geen huis, geen geld, alleen een tafel en een mooie kast.

Soms denk ik dat ik een slechte vriendin ben. Misschien neem ik zelf niet genoeg contact op, of zijn ze me beu? Na Bryce, had ik (buiten mijn vriend) niemand om mee te praten en wist ik niet goed bij wie ik nog mijn hart kon luchten. Dan maar op de blog gezwierd. Gelukkig was er nog wel een engel die me wat troost mailde, uit onverwachte hoek, zeg maar.

Ik las het boek van Evi Renaux en was ook erg emotioneel toen ik las over haar zusje en haar vrienden die haar zelfs in rolstoel meenamen naar Rock Werchter. Dan vraag ik me af wie mij (samen met mijn lief) zou ronddragen op Dranouter of tussen de modder in Graspop?

Misschien ben ik gewoon een grote zaag en verveel ik iedereen met mijn gezever.

Soms denk ik dat ik een hele slechte mama ben, omdat ik hem laat hangen in Brugge en ik egoïstisch naar Wevelgem ben verhuisd. Omdat ik er niet genoeg voor gezorgd heb en hem verkeerd heb opgevoed. Hem misschien te weinig aandacht gegeven. Te veel met mezelf bezig geweest. Of te veel anderen willen helpen en hem verwaarloosd.

Soms denk ik dat ik niet moet klagen. En gewoon mijn bek houden en gelukkig zijn met mijn vast werk, waar ik blij mee ben, met mijn goeie collega’s, met mijn ouders die nog gezond en wel zijn. Met die (misschien weinige) echte vrienden die hopelijk wel zullen opduiken als het eens écht slecht mocht gaan.

 

 

Tiny kijkt uit naar…

Het is nog geen mei en onze grote vakantie is al gedaan. En nu? Geen reisjes meer gepland, oei. Da’s ook niet van mijn gewoonte. We gaan dat hier een beetje forceren hé.

Welke andere leuke dingen komen er dan aan? Ik moet toch naar iets kunnen uitkijken…

  • 29 april is er een Golden Years party in Brugge. Je kent het al hé, geef mij wat jaren tachtig muziek (of ouder) en ik ben vertrokken voor een lange nacht op de dansvloer. Als je mij eens in het echt wil zien, trek uw dansschoenen aan en kom mij zoeken. Moeilijk zal ’t niet zijn: ik ben dat meisje (kuch) dat staat te dansen gelijk een zotje en dat weg loopt naar ’t toilet als Michael Jackson speelt. 🙂
  • 1 mei is er weer Red Rock Rally in Brugge. Hopen op mooi weer, want eerste festivalletje buiten en hopen op veel vrienden en vriendinnen. Trakteer mij gerust een pintje!
  • 9 mei ga ik nog eens naar een optreden, ook al weer van een oude rocker: Paul Carrack. Wedden dat de helft van jullie niet eens weet wie die man is? Ik zal jullie een Youtube filmpje cadeau doen en wie weet rinkelt er dan een belletje:

  • Eind mei wordt mijn lief vijftig. Geen flauw idee wat we gaan doen. De kinderen zijn er, dus een romantisch weekend ontsnappen zit er niet in. Een surprise fuif ook niet, want ik zou niet weten wie ik moet uitnodigen. Ik verzin nog wel iets.
  • Half juni is er weer Graspop, ik schreef er twee jaar geleden zeer uitgebreid over, in drie delen zelfs. En nu gaan we opnieuw. Niet met een tentje, dat ziet oma niet zitten (hihi) maar we logeren in de buurt met Airbnb.
  • Ik zoek nog wat leuke dingen in juli…
  • Begin augustus is er weer Dranouter, en wist je ’t al? Doe Maar komt! DOE MAAR!! 🙂
  • Op 12 augustus komen er nog een paar helden uit mijn jeugd naar het Nostalgie Beachfestival: UB40, Boomtown Rats, Nik Kershaw,… en er moeten nog namen bijkomen, ik ben benieuwd.

Verder hoop ik dat er nog een en ander bijkomt, want je moet niet denken dat ik heel de zomer thuis ga zitten koekeloeren. Nee nee, Tiny gaat op stap! 🙂