Tiny en de zeven hoofdzonden, deel 1: Gramschap

Gramschap, woede, agressie

Nee, ik word niet zo vaak boos. Wel geïrriteerd of gefrustreerd. En ik rol nogal vaak met mijn ogen als het mij niet aanstaat.
Ik word nog altijd boos van onrecht, of persoonlijk: als mij iets in de schoenen wordt geschoven, waar ik helemaal geen schuld aan heb. Maar als ik echt boos word, dan kan ik dat erg moeilijk uiten. Meestal begin ik dan te wenen en dan is het helemaal naar de vaantjes natuurlijk. Een deftige discussie komt er dan ook niet meer van.
Ja achteraf. Als ik soms de mogelijkheid heb om mijn argumenten op papier te zetten, dan krijgt de gedupeerde wel een gepeperde mail – en vroeger een brief. Dat werkt voor mij beter, omdat ik dan niet meer overmand word door gevoelens en alles beter op een rijtje kan zetten.

En soms waait het gewoon over. Koelen zonder blazen.

ag

Ik ben al héél vaak boos geweest op mijn zoon. Vaak was dat onmacht, omdat ik na honderden pogingen en even veel keren vriendelijk vragen nog steeds het deksel op mijn neus kreeg. En dan begon ik wel te roepen, ja. Heel erg luid. Toen hij klein was, kreeg hij ook wel eens een tik op zijn pamper, maar ook dat maakte weinig indruk. Onmacht ja, omdat je dan als ‘gediplomeerd opvoedster’ je totaal geen raad meer weet. Zo’n kalme mama die gewoon haar grenzen stelt en haar zoon laat uitrazen ben ik jammer genoeg nooit geweest. Consequent zijn vond ik ook erg moeilijk. Met als gevolg: vlammende ruzies natuurlijk. Soms ben ik het huis uitgelopen omdat ik mezelf niet meer onder controle had, dan moest ik eventjes afkoelen.
Nu maak ik me er minder druk in.

Ik word ook boos als ik verkeerd begrepen word. Of als iemand iets gewoon niet wil begrijpen en koppig in zijn eigen bubbel blijft.
Maar als de lesgever in de fitness zegt: “Denk maar aan iemand die je écht niet leuk vindt en sla wat harder”, dan kan ik daar niks mee. Er zijn er wel, maar die ga ik toch niet slààn? Wat helpt dat?

Ook schelden is agressie. Ahum. Daar bezondig ik me wel aan, moet ik zeggen. De eerste keer toen ik in Engeland logeerde bij een familie, zei ik tijdens een kaartspelletje een beetje te vaak “shit” – want ja, da’s Engels en ik dacht cool te zijn. De kinderen maakten mij echter al heel gauw duidelijk dat zoiets ‘not done’ was en dat dan maar beter ‘sugar’ zei of zo.

Verder scheld ik nogal snel in ’t Vlaams, alle varianten van godver** en nonde** en héél soms een welgemeende f*ck. Mijn excuses.

 

Advertenties

8 comments

  1. Jawadde, gij zijt bijwijlen nog een opvliegend meisje en al. 😀
    Ik maak me, echt waar, zelden tot nooit zichtbaar boos, scheld zo goed als niet in iemands bijzijn en wil het bij voorkeur hebben van de rede. Ik kan er ook niks aan doen.

    Liked by 1 persoon

  2. Hihi, ik denk dat dat allemaal zeer menselijk is. Ik ben altijd kwaad op mezelf als ik begin te wenen uit woede, want dan is het inderdaad helemaal om zeep. Maar als de waterlanders komen, hou ze maar eens tegen…

    Liked by 1 persoon

  3. Ik herken het ‘beginnen wenen’-stuk volledig. En het achteraf brieven schrijven. Nu mails. Al heb ik gaandeweg wel geleerd om die mails een paar keer te herlezen vooraleer op send te drukken. Tegenwoordig helpt het als ik ze gewoon typ en daarna delete. Ik heb 1 keer dergelijke brief aan een toenmalige vriendin geschreven, nu meer dan 20 jaar geleden. We spreken nog altijd niet tegen elkaar.

    Liked by 1 persoon

  4. Zo herkenbaar.. dat van de zoon. De onmacht omdat niks lijkt te helpen.

    Zelf ben ik ook een schrijver. Op die manier kan ik alles wel overdacht ‘zeggen’, terwijl je al praten natuurlijk nooit je woorden kan terug nemen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s