Tiny en de blindensport

Ik vraag me af wat jullie algemeen idee daarover is. Hoe sporten blinde of slechtziende mensen? Kan dat nog wel? En wat en hoe?

Ik groeide op onder het waakzaam oog (uh oh!) van ouders met een visuele beperking. Mijn moeder ziet nog een ietsiepietsie, mijn vader niks. Ze waren altijd super actief, zeker toen ik nog klein was en vooral mijn vader. We waren aangesloten bij een Sportvereniging voor Visueel Gehandicapten. Da’s nu een lelijk woord, nu moet je zeggen ‘mensen met een visuele beperking’. Alstublieft dankuwel.

Dat hield in dat we één keer per week gingen zwemmen. Er werden twee baantjes gespannen en er liep een redder naast mijn vader mee, en telkens als hij de rand naderde riep hij  “Ho!” of zoiets, zodat hij wist wanneer te draaien. Ter vergelijking: bij de Paralympics worden blinde zwemmers met een soort spons aan een stok op het hoofd getikt als ze bijna aan de rand zijn.

scan-29Ik zou zeggen, zie foto, maar rechts boven zie je wel het zwembad, maar er kloppen een aantal dingen niet. Speciaal voor de foto deed mijn vader even alsof hij kon vliegen en belandde plat op zijn buik in het water. Totaal niet in zijn gewone baantje. Ook speciaal voor de foto deden ze dat wel eventjes met vier tegelijk! Zonder te kijken (daar gaan we weer) of er nog iemand onder je zwom natuurlijk!

Er werden ook andere sporten beoefend. Rechts onder zie je een wedstrijdfoto van het torbaltornooi. Het watte? Torbal is een sport beoefend door blinden en slechtzienden. Ook zienden kunnen meespelen, maar iedereen moet een zwarte skibril op zetten. Torbal wordt in België veel gespeeld. Er zijn twee ploegen met elk drie spelers. Zij rollen een rinkelbal naar het doel van de tegenstander, onder drie koorden die over het veld gespannen zijn. Aan de koorden hangen belletjes en de bal mag die belletjes niet raken. De spelers kunnen de bal horen, maar niet zien. Ze moeten dus heel goed luisteren en geconcentreerd zijn. Een spel duurt dan ook maar twee keer vijf minuten.

Zo’n tornooi, met verschillende ploegen uit binnen- en buitenland, duurde wel een volledige dag. Ik als kindje moest mee, en moest stil zijn. Gelukkig voor mij geen enkel probleem, want ik bracht altijd wel een paar boeken mee naar de zaal. Mijn vader deed mee, héél af en toe mijn moeder maar ze deed het niet zo graag, en vroeger zelfs nog mijn grootmoeder! Getuige de groepsfoto links boven op het kaartje. Je ziet mij tussen mijn mama en papa en mijn grootmoeder staat glimlachend naast mijn moeder.

Hoogspringen deden ze ook! Daar heb ik geen herinneringen meer aan, maar ik weet dat ze hun passen tellen en dat er een ziende naast staat om hun richting aan te geven. In de Paralympics sprong een blinde al 1m80 en een slechtziende 2m.

Mijn ouders kochten op een bepaald moment ook een tandem. Vooral mijn vader ging vaak fietsen, samen met een vriend. Mijn moeder en ik waren minder fan. Dus hoe romantisch je het ook zou willen voorstellen: ik ben zelden met mijn vader of moeder lange fietstochten gaan maken. Het is ook niet simpel, vooraan zitten op een tandem, je concentreren op evenwicht, de baan, aangeven of ze hard of zacht moeten trappen,… Maar ook dit is een paralympische sport!

Het wordt nog zotter. Mijn vader deed ook een tijdje aan waterskiën en aan windsurfen. Van dat waterskiën heb ik ergens nog een Super 8 filmpje, jammer genoeg geen beeldmateriaal van het windsurfen. Er hing toen een zwarte vlag aan het zeil, zodat andere mensen konden zien dat het een blinde surfer was. En er was steeds een begeleider mee.

Er bestaan nog meer sporten voor blinden: hardlopen, judo, boogschieten, paardrijden, voetbal (alleen de doelman kan dan zien), skiën, langlaufen, zeilen, roeien, schaken,…

Ik verwijs je even door naar de website van Kim Bols, die dit allemaal mooi heeft opgelijst en waar je nog meer kan lezen over blindensport.

Voila, ik ben benieuwd of jullie mond ondertussen al weer dicht is. 😉 Of misschien wisten jullie dat al allemaal natuurlijk.

 

Advertenties

13 comments

  1. Ik vind niets vreselijker dan dat gedoe over ‘mensen met een beperking’. Wat is er nu toch mis met blinden en slechtzienden of gehandicapten? Dat is tenminste duidelijk. Kun je nu zeggen dat blinden beperkt zijn als je hier leest wat er allemaal kan?! Ik vind dat gewoon een denigrerend woord…

    Liked by 1 persoon

  2. Je vader was (is) blijkbaar een zeer moedig man dat hij niets ontzag op gebied van beweging. Bewondering!
    Jammer dat de foto niet kan worden vergroot.
    Ik treed Nele bij wat haar mening is over het woord ‘beperking’. Klinkt misschien moderner, maar is inderdaad super denigrerend.

    Liked by 1 persoon

  3. Nee, ik wist niet alles. De visuele beperking (retinale dystrofie en tunnelzicht) is maar een klein onderdeel van de handicap van zoon vier, maar hij kan schommelen en achterop de tandem en duiken onder water. Een mens kan heel goed compenseren. Hoedje af voor je ouders. En voor jou natuurlijk.

    Liked by 1 persoon

  4. Nee, dit eist ik echt niet hoor. Wat een sportieve vader heb jij. Hij liet zich er bepaald niet door tegen houden. Heb je door de handicap van jouw ouders bijvoorbeeld ook automatisch geleerd om dingen heel beeldend te omschrijven/ veel op te merken?

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s