Tiny in de ambulance

Op mijn vorig blogje was iemand (Samaja) nieuwsgierig naar dat ambulance verhaal. Het dateert al van een hele tijd geleden.

Toen ik pas studeerde, kende ik bijna niemand in Kortrijk. We waren verplicht om EHBO te volgen, dat zat in ons lessenpakket. En toen men ons vertelde dat ze nog mensen zochten om mee te doen aan een rampoefening, dacht ik in al mijn onschuld dat ik zo misschien mensen ging leren kennen. Haha!

We moesten ’s avonds komen opdagen ergens in een zaaltje, met kleren die vuil en gescheurd mochten worden. Ik had een oude jeans en een hemd van een oud-lief aangedaan. Er zat een hele resem make-up artiesten klaar, die iedereen ‘klaarmaakten’ voor het ongeval. Of ik het goed vond dat mijn rug zwaar verbrand zou zijn? Of dat hemd kapot mocht? Ja hoor, doe maar! Ik kreeg hele klodders op mijn rug gesmeerd, die dan rood en zwart geschilderd werden en kreeg daarna de instructie dat ik moest acteren: buiten bewustzijn, maar wel nog in leven, en best zo liggen dat ze je verwondingen zien. Hoe moeilijk kon het zijn, hé?

De wondes zagen er prachtig uit, als je zoiets zo kan noemen natuurlijk. Maar het leek net echt, indrukwekkend wat ze deden. Alle “gewonden” werden in bussen naar een afgelegen terrein gebracht waar een trein stond te ‘roken’, er kwam wat lawaai uit verstopte luidsprekers en we werden verzocht ergens plaats te nemen en op het gegeven teken te starten met pijn hebben, geshockeerd te zijn, bewusteloos of dood te zijn. Erg hoor! De helft begon te tieren en te roepen, de andere helft (waaronder ik) lag stil neer in een vieze vuile treinwagon.

grote-rampoefening-in-discotheek-carre_100_1000x0

Foto: GVA – rampoefening

Na enkele minuten hoorden we sirenes en kwamen ze ons “redden”. Wie het meeste lawaai maakte, werd eerst ‘gered’. Het was donker, we werden naar buiten gebracht en in de berm gelegd. Ik lag op mijn buik een heel eind in het natte koude gras, toen ze eindelijk bij mij kwamen, draaiden ze me op mijn rug (onnozelaars!!) en lieten ze me nog even liggen. Wie dood was, kreeg een kruis op zijn voorhoofd. Ik ook! Maar ik was niet dood!

Verlegen als ik was (niet lachen, jullie!) durfde ik er niet tegenin te gaan. Ze hadden gezegd “buiten bewustzijn”, wel, dan kon ik niks zeggen hé. Maar ik dacht: “Stel je voor! Ik leef nog wel hé, ze zouden mij kunnen redden, maar ze doen het niet. Ik ga hier écht dood gaan!”

Dus ja, wat denk je dat er gebeurt? Ze rijden af en aan met de gewonden en de lijken laten ze liggen, mij dus ook. Na wat meer dan een uur leek, werd ik eindelijk in een ambulance geladen en zonder sirene reden ze rustig weg. Iemand zei: “Je mag je ogen opendoen hoor, ’t is goed, je bent klaar.” Ik bibberde van de kou en kreeg zo’n zilveren  dekentje. Bij het ziekenhuis brachten ze me naar binnen en zeiden ze tegen de verpleging: “Ze is niet dood hoor, maar wel onderkoeld.” En toen toonde ik mijn mooie rugwonde… en zei ik dat ik nooit dood geweest was, maar buiten bewustzijn!

Geen haan die er naar kraaide. Triest hé? En ik had niemand leren kennen die avond, nee. Gaat een beetje moeilijk als je buiten bewustzijn bent. Of dood.

Ik heb me nooit meer opgegeven…

Advertenties

8 comments

  1. Ik sta er altijd van te kijken als je beschrijft dat je ‘verlegen’ was, terwijl uit andere logjes lijkt dat je in je jeugd net heel extravert kon zijn. Misschien was het wel een jeugdige Tiny die haar uiterste best deed om op cruciale momenten toch zo extravert mogelijk te zijn.
    Je bent die keer dus ‘gebruikt als lijk’. Proper, dadde! Gelukkig was het maar een oefening, en gelukkig worden die oefeningen gehouden. Maar dan moet men natuurlijk de lijken echt kunnen onderscheiden van de gekwetsten…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s