Tiny op de 80’s fuif

Een aantal mensen vroegen me: “Awel, hoe heb je ’t dan gesteld op die fuif, met je verjaardag?”

Ik moet zeggen: de verwachtingen waren hoog gespannen (want zoveel ga ik niet uit) en het was BIJNA beter dan die verwachtingen. Wil je weten waarom? Lees dan vooral verder. 😉

Er waren niet veel mensen ingegaan op mijn uitnodiging om mee te gaan, dus had ik enkel met een goeie vriendin afgesproken. We gingen voor een eenvoudige outfit, niet zo veel verschillend als wat we in de jaren tachtig droegen: een jeans, laarsjes en een t-shirt. Niks overdadig, want iemand versieren stond ook helemaal niet op het programma. Gewoon lol maken en dansen op goeie muziek, dat was het plan.

We vreesden wel dat we daar niet om 21u zouden moeten aankomen, omdat het uitgaan tegenwoordig allemaal wat later start. Dus dronken we nog eerst iets in het café en na een uur of zo gingen we de zaal verkennen. Er was al behoorlijk wat volk, en zowat iedereen danste! Super! We zijn meteen mee beginnen dansen en daar niet meer mee opgehouden. Tenzij…

… er een domme plaat werd opgelegd. Ik schreef al over mijn afkeer van Michael Jackson (sorry aan de fans), maar als ze beginnen met Clouseau en Anne, of Ghostbusters,  dan haak ik af. Nogal domme liedjes, vind ik en niet dansbaar – toch niet voor mij. Het deed deugd om eens uit de zaal te vluchten, die erg warm was en stonk naar overvloedig zweet.

Gelukkig werd de muziek al snel weer beter en wat doe je dan: je danst als een onnozel kind, trekt je van niks aan, lacht met je vriendin om jezelf en om anderen en je kijkt je ogen uit. Sommige mensen hadden zich dus écht gekleed in de typische jaren tachtig stijl, terwijl ik geen normaal mens ken die in de jaren tachtig ook effectief zo rond liep. Maar kom. 3725f575aa80e54bf811de59eae710ec

Gelukkig was er ook wat méér moois te zien dan wat verklede veertigers.

Op een doordeweekse avond ga ik meestal al rond 23u naar bed, maar als ik ergens kan dansen en de muziek is goed, dan krijg je mij met geen stok naar huis. Dankzij Duran Duran, Simple Minds, Cindy Lauper, Golden Earring en meer, werd het makkelijk half vier.

Alleen jammer dat een paar andere steengoeie songs uit die tijd niet werden gespeeld. De live-versie van Solsbury Hill van Peter Gabriel bijvoorbeeld, amper te vinden op Youtube of Spotify. Gelukkig heb ik de 45-toeren single. 🙂

Of deze van U2, ook al niet gehoord. Maar zo dansbaar!

Of The Police, komaan zeg, waar hadden ze die verstopt?

En ook geen Doe Maar te bespeuren, verdikke toch. ’t Had zo goed geklonken daar:

Soms krijg ik dan zin om zélf weer DJ te spelen, want die jongen achter de draaitafel was zelf nog maar in de dertig. Die was in de jaren tachtig nog groen achter zijn oortjes.

Allez, nog eentje die er echt bij moest, zo’n sexy plaat:

Na middernacht begon mijn vriendin wat rond te bazuinen dat ik jarig was, en kreeg ik kusjes en felicitaties van wildvreemden, die volop aan het gissen sloegen. Eentje zei: “Ik denk dat je vierendertig bent geworden.” Ach ja, da’s goed man. Ik heb hem in zijn waan gelaten. 😉

Al bij al waren er niet zo heel veel verschillen bij een echte fuif uit de jaren tachtig, als ik mijn verslag van ‘de tijd van toen’  nalees: Tiny gaat uit in de jaren tachtig.

Er was echter geen Bamba. Misschien maar goed ook. Wie weet wat voor vunzigheden had ik toen kunnen beschrijven. 🙂

Wie gaat er volgend jaar mee??

Advertenties

9 comments

  1. Klinkt toch als een goed oud bal uit het Schuttershof :).
    Toen ik aan mijn 21ste werd ‘losgelaten’ en eindelijk mocht uitgaan bezocht ik zo’n toestand regelmatig, puur als gemakkelijke manier om iemand te leren kennen, maar ‘dansen’ zelf heb ik nooit echt graag gedaan. Behalve op één tegel dan.
    Blij dat je je 34ste verjaardag hebt kunnen vieren ;).

    Liked by 1 persoon

  2. Vooreerst: proficiat met je 34 lentes! Hip, hip, hip en zo. 😉

    De jaren tachtig stonden bol van de goeie muziek. Logisch dat er dan al eens een favoriet nummer niet aan bod kwam. Maar The Police straal negeren: schaamtelijk.
    Ik durf erom wedden dat er al evenmin New Wave werd gedraaid, een nochtans succesvol muziekgenre in de tachtiger jaren. Zelf was ik in die tijd een rasechte ‘zwartjak’ en de liefde voor de New Wave is tot op heden gebleven.

    Tja, disc-jockeys op dergelijke fuiven zouden minstens eind-veertigers moeten zijn. Zij weten écht wat er in the eighties leefde. Als jij draait, dan kom ik af.

    Liked by 1 persoon

  3. Proficiat met je verjaardag, ‘jong veulen’! Je hebt weer eens bewezen dat een jaartje ouder worden niet hoeft te betekenen dat een mens zich dan ook ouder gaat voelen! Goeie muzikale smaak, dat wist ik al!

    Liked by 1 persoon

  4. Eerst en vooral proficiat met je verjaardag!
    Een ’80’s fuif is echt zoiets voor mij!! Ik heb het al vaak gezegd… ik ben in de verkeerde periode geboren qua muziek.
    Ben ik aan het bloggen of lees ik blogjes… zal dit steeds met the greatest of the ’80 zijn 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s