Maand: januari 2017

Tiny maakt portretten

Afgelopen half jaar volgde ik de module “Mens en Portret”, eindelijk want dit is mijn favoriete onderwerp. Voordien deed ik al de drie verplichte basismodules, daarna Lightroom, Straatfotografie en Productfotografie. (Als je op de link klikt, zie en lees je mijn resultaten)

Deze keer kon ik mijn geluk niet op, want ik volg deze lessen ’s avonds en het moet natuurlijk passen dat een module nét wordt gegeven op een dag dat ik kan.

Hieronder zie je mijn resultaten, ik was erg blij met mijn modellen. Blijkbaar was ik de enige van mijn klas die zo makkelijk modellen vond, maar ik zwierde af en toe een vraag op Facebook en de aanbiedingen vielen uit de lucht. Zelfs mensen die ik al een hele tijd niet meer gezien had, grepen de kans en kwamen naar de studio of op locatie.

Ik kan je ook al vertellen dat vanaf maandag mijn nieuwe module start: Zwart-wit fotografie. Dat zie ik ook volledig zitten…

Maar deze afgelopen module was helemaal mijn ding, ik werk graag met mensen en probeer ze er zo eerlijk mogelijk vast te leggen.

Ik ben benieuwd wat jullie er van vinden.

jurgen-2

Thema emoties

4

Thema: Hoed (op locatie in Vives)

5

dsc_0270

Locatie: De grote post, Oostende

nele5

Thema: vintage

dsc_0084

Thema: high key

zelf-film-noir

Thema: film noir

alam

Thema: low key

marta3

Tiny op de 80’s fuif

Een aantal mensen vroegen me: “Awel, hoe heb je ’t dan gesteld op die fuif, met je verjaardag?”

Ik moet zeggen: de verwachtingen waren hoog gespannen (want zoveel ga ik niet uit) en het was BIJNA beter dan die verwachtingen. Wil je weten waarom? Lees dan vooral verder. 😉

Er waren niet veel mensen ingegaan op mijn uitnodiging om mee te gaan, dus had ik enkel met een goeie vriendin afgesproken. We gingen voor een eenvoudige outfit, niet zo veel verschillend als wat we in de jaren tachtig droegen: een jeans, laarsjes en een t-shirt. Niks overdadig, want iemand versieren stond ook helemaal niet op het programma. Gewoon lol maken en dansen op goeie muziek, dat was het plan.

We vreesden wel dat we daar niet om 21u zouden moeten aankomen, omdat het uitgaan tegenwoordig allemaal wat later start. Dus dronken we nog eerst iets in het café en na een uur of zo gingen we de zaal verkennen. Er was al behoorlijk wat volk, en zowat iedereen danste! Super! We zijn meteen mee beginnen dansen en daar niet meer mee opgehouden. Tenzij…

… er een domme plaat werd opgelegd. Ik schreef al over mijn afkeer van Michael Jackson (sorry aan de fans), maar als ze beginnen met Clouseau en Anne, of Ghostbusters,  dan haak ik af. Nogal domme liedjes, vind ik en niet dansbaar – toch niet voor mij. Het deed deugd om eens uit de zaal te vluchten, die erg warm was en stonk naar overvloedig zweet.

Gelukkig werd de muziek al snel weer beter en wat doe je dan: je danst als een onnozel kind, trekt je van niks aan, lacht met je vriendin om jezelf en om anderen en je kijkt je ogen uit. Sommige mensen hadden zich dus écht gekleed in de typische jaren tachtig stijl, terwijl ik geen normaal mens ken die in de jaren tachtig ook effectief zo rond liep. Maar kom. 3725f575aa80e54bf811de59eae710ec

Gelukkig was er ook wat méér moois te zien dan wat verklede veertigers.

Op een doordeweekse avond ga ik meestal al rond 23u naar bed, maar als ik ergens kan dansen en de muziek is goed, dan krijg je mij met geen stok naar huis. Dankzij Duran Duran, Simple Minds, Cindy Lauper, Golden Earring en meer, werd het makkelijk half vier.

Alleen jammer dat een paar andere steengoeie songs uit die tijd niet werden gespeeld. De live-versie van Solsbury Hill van Peter Gabriel bijvoorbeeld, amper te vinden op Youtube of Spotify. Gelukkig heb ik de 45-toeren single. 🙂

Of deze van U2, ook al niet gehoord. Maar zo dansbaar!

Of The Police, komaan zeg, waar hadden ze die verstopt?

En ook geen Doe Maar te bespeuren, verdikke toch. ’t Had zo goed geklonken daar:

Soms krijg ik dan zin om zélf weer DJ te spelen, want die jongen achter de draaitafel was zelf nog maar in de dertig. Die was in de jaren tachtig nog groen achter zijn oortjes.

Allez, nog eentje die er echt bij moest, zo’n sexy plaat:

Na middernacht begon mijn vriendin wat rond te bazuinen dat ik jarig was, en kreeg ik kusjes en felicitaties van wildvreemden, die volop aan het gissen sloegen. Eentje zei: “Ik denk dat je vierendertig bent geworden.” Ach ja, da’s goed man. Ik heb hem in zijn waan gelaten. 😉

Al bij al waren er niet zo heel veel verschillen bij een echte fuif uit de jaren tachtig, als ik mijn verslag van ‘de tijd van toen’  nalees: Tiny gaat uit in de jaren tachtig.

Er was echter geen Bamba. Misschien maar goed ook. Wie weet wat voor vunzigheden had ik toen kunnen beschrijven. 🙂

Wie gaat er volgend jaar mee??

Tiny geeft een Tournée Minerale!

Als je nu denkt: ‘Joepie, een give-away!’, ben je mis, maar blijf toch maar lezen.

Ken je dat, je zit op café of in gezelschap, er vloeit wat wijn, de speciale biertjes worden geproefd en na een tijdje komen de sterke verhalen boven. In de trant van “Toen ik nog student was, goot ik makkelijk een bak bier binnen op een avond” en “Die oudejaarsavond in ’t jaar 1998 had ik een volledige black-out en stond mijn gezicht vol alcoholstift”.  Ik ben er behoorlijk zeker van dat jullie die verhalen allemaal wel kennen, van horen vertellen of van ze zelf te vertellen.

En ja, soms zijn ze grappig. Ik bezondigde me zelf ook al aan zo’n verhaal, maar vind deze uit Madrid eerder beschamend. En dan heb ik nog de verhalen van toen ik jonger was:

  • de pré-oudejaarsavond die veel leuker en zatter was dan de Oudejaarsavond zelf
  • de 100-dagen, toen ik de fuif ’s avonds miste omdat ik om vier uur ’s middags al zat was
  • het feestje thuis, toen de porto in een limonadeglas werd geschonken en ik me van het opruimen niks herinner
  • bier drinken met een rietje omdat je een masker op hebt tijdens Carnaval
  • mijn eerste pint op mijn dertiende
  • mijn eerste advocaatje op mijn zevende

Dat is toch erg, dat je zo’n verhalen opdist en er een soort van half-trots, half-schaamte gevoel aan overhoudt? 10% van de bevolking weet één maal per màànd van niets meer, een black-out door alcoholmisbruik. Tien procent, zeg!

media_xl_790010

Foto HLN

Toen ik een dag meedraaide als verpleegkundige in een ziekenhuis, vertelde men dat er wekelijks mensen binnengebracht worden met ernstige ziektes, ten gevolge van jarenlang alcoholmisbruik: levercirrose, maagvliesontsteking, alvleesklierontsteking, hart- en vaatziekten, hersenschade… Ook kanker is vaak een gevolg van overdreven alcoholcomsumptie.

Zowat iedereen in mijn omgeving drinkt. Vooral mijn leeftijdsgenoten. Ik zag twintig jaar geleden een vriendin afzakken naar zwaar alcoholmisbruik.Ze is er vanaf geraakt, dankzij de AA, gelukkig.

Ik zie elk jaar de pintjes rijendik klaar staan op Dranouter of Graspop. Ik heb een leesclub in een wijnkelder, begot.

Alcohol en de Belgen, het is als pasta en de Italianen. Als zandkorreltjes bij de zee, en ga zo maar door. Je begrijpt héél goed wat ik bedoel.

Toch is er een kentering merkbaar. Er zijn niet alleen de BOB-campagnes, maar er zijn meer en meer mensen die néé zeggen. Die nooit alcohol drinken. Die na een zwaar alcoholisch leven er radicaal mee stoppen, zoals Michael Niclaus, hij geeft nu lezingen in scholen als ervaringsdeskundige. Ik heb daar bewondering voor.

Ik had een collega die steevast elke maand januari géén alcohol drinkt, een detox, zeg maar. Zelfs geen tiramisu met amaretto in.

Er is nu een actie: Tournée Minerale, in samenwerking met de Druglijn en de Stichting tegen Kanker. Zij spoorden mensen aan om de uitdaging aan te gaan de hele maand februari géén alcohol te drinken. Om te zien wat dit met je lichaam doet, de redenen zijn onmiskenbaar: je slaapt beter, je hebt meer energie, je huid droogt minder uit, je bespaart geld, je bent veilig op de weg….

Waarom ik mee doe? Ik ben toch geen drankorgel? Nee, maar het zit er wel in gebakken. Bij menige gelegenheid en soms zelfs gewoon ’s avonds bij de tv, drink ik een glaasje wijn. Een aperitiefje tijdens het koken. Een verjaardag wordt gevierd met cava. We gaan vaak iets eten buiten de deur en daar hoort àltijd alcohol bij.’Ga je nu met Valentijn op restaurant geen wijn drinken‘, vroeg mijn lief? Allez gij. Awel ja, ik ga de uitdaging aan. Eén maand? Dat moet toch lukken. Anders is het echt totaal belachelijk en heb ik nog een veel groter probleem.

Wie doet mee!? Schrijf je hier in, je wordt tijdens de periode ook begeleid met extra tips en informatie.