Maand: oktober 2016

Tiny en het monster

Het monster dat Jaloezie heet. Ken je het? Misschien zit het bij jou goed verstopt, maar bij je partner in zijn jaszak? Misschien zit het constant naast je en geef je het af en toe wel een mep maar krijg je het niet weg.

Jaloezie uit zich in vele vormen en gedaantes. Je kan jaloers zijn op iemand die meer geld heeft dan jij, omdat ze zich meer kleren, meer etentjes, meer reizen kunnen permitteren.

Je kan jaloers zijn op iemand die meer tijd heeft: iemand die al in pensioen is, of in ziekteverlof, of iemand die deeltijds kan gaan werken.

Je kan jaloers zijn op iemand met mooie uiterlijke kenmerken, een mooier lijf, mooie tanden, grotere borsten, mooier haar, enzovoort.

En eigenlijk is dit allemaal normaal. Het wringt bij iedereen wel eens, want we zijn nu eenmaal niet perfect. En het gras is altijd groener aan de overkant. Ook een beetje jaloezie in een relatie is volstrekt normaal.

jealousy-quotes-1-e1466091184519

Maar soms is iemand ziekelijk jaloers. Als iemand de godganse dag bezig is om jouw Facebook-account uit te pluizen, te controleren wie welke foto geliket heeft en hoeveel mensen daarvan mannen zijn. Als iemand probeert om jouw gsm te pakken te krijgen om te zien wie er jou daarnet een sms heeft gestuurd. Als iemand steeds maar opnieuw vraagt waar je gisterenavond naar toe bent geweest. En met wie? En waarom? En was je daar wel écht? Als iemand jou verbiedt om ’s avonds na het werk en het eten nog een hobby te gaan doen. Omdat je daar wel eens mannen zou kunnen tegenkomen.

Ook een goeie: de goed verstopte jaloezie. Als iemand heel lief zegt dat hij toch liever niet heeft dat je met dié vriendin nog uitgaat. Of dat je met je zus toch niet naar de cinema hoeft, hij kan toch ook eens meegaan? En dat het toch gezellig is ’s avonds met zijn tweetjes? Als hij heel geïnteresseerd vraagt wie die klant was, met wie je om zes uur nog een afspraak had? En of hij een mooie auto had. Als hij zegt: “Mijn moeder bleef ook altijd thuis voor de kinderen, hoor, en ze was altijd heel gelukkig daarmee. Zij moest niet per se gaan badmintonnen, of naar de zumba.”

Maar misschien ben jij zelf wel die jaloerse trien? Die stiekem in zijn gsm kijkt, die toevallig zijn wachtwoord heeft ontdekt van zijn mailaccount en daar elke dag op rondneust? Die hem afraadt om te gaan sporten, want hij is toch helemaal niet dik? Die zegt dat je wel zal koken à la Pascale, dan kan hij gewoon bij jou blijven ’s avonds. Die op Facebook meteen gaat kijken wie die nieuwe collega is, waar hij over vertelt. Hoe blond ze is, hoe slank en – natuurlijk – hoe jong! Ben je zo iemand die elke blik van een andere vrouw interpreteert als verleidelijk? Die denkt dat, als hij de kans maar krijgt, jou onmiddellijk zal inruilen voor een beter exemplaar?

download

Natuurlijk komt dit meestal voor uit onzekerheid. Je zelfbeeld staat op een laag pitje en je bent bang. Maar als dit je relatie kapot maakt omdat je bijna aan niets anders meer kan denken, dan wordt het tijd voor actie. Prààt er over met iemand. Onderken die jaloezie bij jezelf en ga op zoek naar oplossingen. Vaak zul je er op je eentje niet helemaal uit raken.

Alle bovenstaande voorbeelden komen uit mijn eigen omgeving, een aantal uit mijn eigen verleden en een paar uit dat van vrienden of vriendinnen. Het shoqueert me telkens weer, hoe dit monster steeds maar opduikt en hoe het zo veel kapot kan maken.

Nog een mooi nummer en stukje interview, ter illustratie:

Advertenties

Tiny is weer stilletjes

Dat ben ik wel meer. Een aantal maanden geleden dacht ik ook even dat niks wat ik schreef er toe deed en ramde er in vijf minuten een nieuwe blog uit.

Er spint van alles door mijn hoofd, wat niet iedereen aangaat. Ik ben al tien keer begonnen met een nieuw bericht, maar stopte er even snel mee. En ja, ik weet dat drama ‘verkoopt‘, maar daar moeten jullie dan nog maar eventjes op wachten. Toen knalde ik mijn frustraties keihard in een sms naar een vriendin, dat hielp ook.

Verder kan ik melden:

  • dat ik herstellende ben van die fameuze spierscheur. Ik kan nog niet lopen of springen en een trap is ook nog lastig, maar verder wandel ik met rustige pas overal naartoe.
  • dat ik ondanks het bovenstaande toch een fitnessabonnement nam, samen met de plusdochter die daar al een half jaar over liep te mekkeren. Ik doe spieroefeningen voor rug en buik, neem deel aan de virtuele X-core lessen en de Abs Attack en stel heuveltjes in op de ligfiets. 2016-10-05-09-34-49hqdefault
  • dat je maar een bepaald aantal uur per dag kan series bekijken en boeken lezen en dat ik van heel de dag in de zetel liggen behoorlijk humeurig en ambetant liep
  • dat ik ben begonnen in het boek met het levensverhaal van Bruce Springsteen. Het leest net zoals zijn songteksten, maar ik heb weer de belachelijke fout gemaakt om het in het Nederlands te bestellen. Met als gevolg dat ik me blauw erger aan de vertaling en in de eerste dertig bladzijden al drie spel- of typefouten vond. Foei, Lannoo!2016-10-05-15-37-04
  • dat we met de kinderen gingen eten in de Buffalo Grill in Roncq (Frankrijk) en het niet lekker was. Slappe frieten, weinig saus, lauw vlees, trage bediening… Alle vorige keren hadden we het daar echter wel naar onze zin. Maar we hebben veel gelachen en de kinderen waren enthousiast. Omdat we zo teleurgesteld waren, beslisten we om de dag erna nog eens te gaan eten, maar dan in De Herder in Wevelgem. Een piepklein huiskamerrestaurantje. Het eten was er heerlijk maar we moesten wel wat wachten, bestelden geen hapjes, dus de kinderen amuseerden zich met elkaar te pesten. Weinig amusant voor ons. Die puberteit, ach, nog een paar jaar en we zijn er ook doorgeworsteld.
  • dat ik vol enthousiasme gestart ben met een nieuwe module in fotografie: Portretfotografie, volledig mijn dada. En met een leuke enthousiaste jonge lerares, da’s ook eens iets anders.
  • dat ik me suf lees in boeken over Zuid-West Amerika, want daar gaan we volgend jaar in april heen. Want anders staan er geen reisjes meer gepland en ik zou liefst morgen al weer vertrekken. Geen zittend gat hé.
  • dat het winter wordt, ik al eens de verwarming durf aanzetten en de eerste batch pompoensoep al gemaakt is!

Tiny is alleen thuis

Het begon goed: meteen na het werk thuisgekomen en pompoensoep gemaakt, ik at een paar sneetjes Fjordbrood met avocado en zalm en luisterde naar mijn afspeellijst op Spotify.

Mijn vriend is twee dagen weg voor het werk en dit is de eerste keer dat ik zo lang  – zonder kinderen – alleen ben in huis. Raar. Het voelt zelfs een beetje alsof ik weer zestien ben, toen mijn ouders voor een lang weekend weg waren.

Dus in plaats van te gaan sporten of braaf te lezen, begin ik te sneukelen. (Snaaien, voor de Hollanders!) Chips en kaasjes en salami. En kijk ik naar een film uit 1988. Maar dat is de schuld van Mr. Brubeck. Die vertelde laatst iets bij Falderie over een podcastDesert Island discs“, waarin telkens één bekend persoon zijn of haar acht favoriete nummers voorstelt, de liedjes die ze zouden meenemen naar een onbewoond eiland. De eerste aflevering beluisterde ik gisteren. De acteur Tom Hanks was aan het woord. Hij vertelt niet alleen over die muziek, maar ook over zijn jeugd, zijn passies, ouder worden, akteren,… Het is een interessante man.

En bij het zappen op Netflix kwam ik “Big” tegen, een film van bijna dertig jaar oud die ik al eerder zag, maar waar ik nog eens zin in had. Zeer gedateerd. Over een jongen die per ongeluk wenst dat hij volwassen zou zijn en dat ook effectief wordt, met alle gevolgen vandien. Een film waar ik nooit naar toe zou kijken, moest ik niet alleen zijn. (En ja, er zijn wel een hoop van deze soort films gemaakt in de jaren tachtig, ik weet het)

article-2458858-18bc7f9000000578-651_634x421

Maar het helpt om me af te leiden, om niet teveel te moeten nadenken, over dit volwassen leven. Over wat het betekent volwassen te zijn, en hoe weinig zorgen je hebt als je een kind bent. Lap, nu ben ik toch aan het nadenken.

Eigenlijk doe ik niks anders dan toen ik zestien was, en alleen thuis. Ik eet ongezond (of toch een stuk), kijk domme films, drink wijn, en ik schrijf. What else is new? Echt waar, dat lang weekend zonder ouders ben ik niet eens uitgegaan. Of toch niet veel.

Nu ga ik straks ook weer vroeg slapen, hoop dat mijn lief snel terug komt en ben ik een klein beetje bang van geluiden rond het huis. Gelukkig nog geen spin gezien. Tot nu toe. 🙂