Tiny en Wim Sonneveld

Wim wie?

Momentje. Wim Sonneveld was één van de grote mannen uit het Nederlandse cabaret van na de tweede Wereldoorlog, samen met Wim Kan en Toon Hermans. Van deze laatste hebben jullie vast al meer gehoord.

360px-portret_van_wim_sonneveld_wim_kan_en_toon_hermans_-_de_legendarische_grote_drie_van_het_nederlandse_na-oorlogse_cabaret_363952

Maar Wim Sonneveld was een buitenbeentje. Hij werd geboren in 1917 en was altijd al de clown van de klas. Hij was eerst vooral zanger, maar had een enorm talent om typetjes op het podium te brengen en hij acteerde ook de pannen van het dak in de musical My fair ladyVele fans hebben nooit geweten dat hij eigenlijk viel op mannen. Méér nog, hij onderhield jarenlang een soort ménage à trois, met twee van zijn vrienden. Met één er van (Huub Jansen) ligt hij ook samen in één graf. (Buitenveldert begraafplaats, Amsterdam)

Tot daar een kleine biografie. Hij overleed al in 1974, toen de meesten van jullie nog niet eens (of amper) geboren waren. Zelf was ik ook pas zes. Maar mijn moeder is opgegroeid met zijn liedjes, zijn conférences en was grote fan. Telkens als er een show van Wim Sonneveld op televisie werd uitgezonden, waren wij aan de buis gekluisterd. We hadden ook een LP-box van hem: een stuk of tien langspeelplaten met al zijn shows en liedjes. Veel van die liedjes ken ik nog steeds uit mijn hoofd. Van “Het dorp” hebben jullie zeker nog gehoord. Maar ik wil jullie laten mee genieten van enkele andere hoogtepunten. Eén van zijn beste stukken vind ik nog altijd “De jongens“: een conférence met een lallende feestvierder, over de jeugd, opvoeden en over zijn dochter. We hebben er vaak dubbel om gelegen, misschien vooral omdat het na verloop van tijd ook herkenbaar werd:  mijn ouders hebben menig vriendje ontvangen alsof ze Sinterklaas waren: “En allemaal mee eten!” 🙂

Eén bepaald liedje heb ik jarenlang gemeden, omdat ik er steeds van moest huilen: “Het hondje van Dirkie“. Let op, Wim is nog van de generatie die een onberispelijk Nederlands kan praten en zingen, maar die ook in een ongelofelijk sappig Amsterdams kan ratelen. Veel mensen begrijpen daar dan jammer genoeg geen ene moer van. Doe even je best!

Oh en kennen jullie Tearoom Tango? Heerlijk! Een liefdesgeschiedenis uit Den Haag…

Vinden jullie dit nu té gedateerd? Het is een oefening in traagheid, vind ik. We klikken zo snel weg op YouTube maar deze pareltjes zijn de moeite om even bij te gaan zitten. Ik geniet er decennia later nog altijd van. Wat een ster.

Advertenties

13 comments

  1. Sonneveld was in mijn jeugd ook regelmatig te gast op onze TV. Was nog in de tijd voor jouw jeugd, waar we de antenne op het dak juist moesten richten om Nederland te kunnen ontvangen. Wim Kan ken ik van naam, maar niet van doen. We hadden thuis wel een koffiekan én een fluitketel om water te laten koken, maar geen van de twee heette Wim. Nu ik erbij nadenk: als ik een nieuwe weblog zou beginnen zou ‘Wim Fluitketel’ wel een naam zijn die me aanspreekt.
    Nostalgie, ik hou ervan. Hoewel een uur naar Sonneveld luisteren misschien een beetje teveel van het goeie zou zijn…

    Liked by 1 persoon

  2. Het dorp is een van de meest melancholische liedjes die ik ken. Mijn ouders dweepten met Nederlands cabaret en chanson. Zo moesten we ooit midden in de week naar een optreden in Carré in Amsterdam en we waren zo laat terug dat ze mij ‘ s morgens niet naar school wilden brengen. Vreselijk vond ik dat want als ik ziek was mocht ik vaak niet eens thuis blijven.

    Liked by 1 persoon

  3. Sonneveld was een grote! Hij overleed ook veel te vroeg. Mijn vader was fan van hem en was er kapot van toen Wim Sonneveld stierf. Maar een maand later, april 1974, overleed mijn vader zelf. En dat Amsterdams.. Haha geen probleem voor mij als geboren Amsterdamse! Leuk logje Tiny… ☺️

    Liked by 1 persoon

  4. Aan ‘Het dorp’ van Sonneveld werd zelfs een ganse les Nederlands gewijd op de middelbare school, beluistering inclusief. De leraar van toen was duidelijk een superfan en zijn begeestering werkte aanstekelijk. Helaas heeft dit niet geleid tot verder speurwerk mijnentwege, want ik ken enkel ‘Het dorp’.
    Dat Sonneveld ook acteerde, verneem ik hier pas voor het eerst, kun je nagaan.

    Liked by 1 persoon

  5. Diezelfde (rode box met foto) hadden wij ook in huis. De lp’s zijn tientallen keren gespeeld en later gekopieerd naar cassettebandjes. Mooie herinneringen. Vooral aan zijn liedjes. Mijn vader was nog net iets meer fan van Toon maar Sonneveld werd ook zeer gewaardeerd. Mijn kennismaking met Nederlands cabaret en musical.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s